ตอนที่ 693-694

ตอนที่ 693 : ชั้นที่เจ็ด

เมื่อเลือกชั้นที่เจ็ด สภาพรอบด้านเลือนหายก่อนจะปรากฏ

สภาพแวดล้อมได้แปรเปลี่ยนไป

โหมดทั่วไปแต่ละชั้นจะมีฉากที่ไม่เหมือนกัน

ชั้นที่เจ็ดคือทุ่งกว้างใหญ่ไพศาล

ต้นไม้แห้งกระจัดกระจายและพื้นดินสีเหลืองแห้ง ฟากฟ้ายังเป็นสีเหลืองราวปกคลุมด้วยฝุ่นควันขนาดแสงอาทิตย์ไม่อาจส่องผ่านมาได้

ที่สุดปลายขอบฟ้า มันปรากฏร่างเงาต้นไม้สูงยืนหยัด ภายใต้แสงตะวันสลัวผ่านชั้นฝุ่นควัน มันยิ่งทำให้ดินแดนแห่งนี้แห้งแล้งและอ้างว้าง

ลั่วฉวนอดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกอ้างว้างตาม

สถานที่แห่งนี้โดดเดียวจนเกินไป

ทันใดนี้เองที่เขาเลือกเริ่มเล่น

แสงมวลน้อยปรากฏผ่านอากาศที่ไม่ไกลห่างออกไป

ลำแสงยังคงสาดส่องเกิดเป็นลวดลายกลางอากาศต่อเนื่อง

แสงเหล่านั้นเชื่อมโยงจนกระทั่งก่อเกิดเป็นรูปลักษณ์

ทั้งหมดทั้งมวลนี้เกิดขึ้นในเวลาเพียงอึดใจ

เมื่อแสงกระจายหายจึงปรากฏสิ่งมีชีวิตบนเนินเตี้ย

ขนาดตัวของมันราวเพียงฝ่ามือ

ราวกับนกน้อยตัวหนึ่ง

ทั้งร่างกายคือหงส์เพลิง หากมองให้ใกล้จะได้เห็นประกายอัคคีพลิ้วไหวบนขนนก

ลั่วฉวนหรี่ดวงตาจ้องมองก่อนจะเปิดหน้าต่างข้อมูลขึ้น

“หงส์เพลิง

ขอบเขต : ราชันระดับที่ห้า (อยู่ภายใต้สภาวะจำกัดพลัง)

คำอธิบาย : สัตว์ในตำนานโบราณที่สามารถควบคุมกฎแห่งเพลิงที่สามารถเผาไหม้ฟากฟ้าและทำให้ท้องทะเลเดือดพล่าน!”

ข้อมูลเหล่านี้ไม่ใช่แปลกใหม่สำหรับลั่วฉวน

“หงส์เพลิงงั้นหรือ?” เหยาซือหยานมองที่หน้าจอด้วยดวงตาสีม่วงเบิกกว้าง

ในตำนานโบราณก็มีสิ่งมีชีวิตเช่นนี้คงอยู่

น่าเสียดายที่หลังต้องเผชิญกับทัณฑ์พิบัติ ตัวตนเหล่านี้ก็หายไปจากสายธารแห่งประวัติศาสตร์

เหยาซือเย่ว์ไม่ทราบเรื่อง

นางตอนนี้เพียงจ้องมองที่หน้าจอ

แม้ว่าเป็นเพียงแค่ภาพ แต่มันก็ทำให้นางรับรู้ได้ถึงความกดดัน

เป็นแรงกดดันที่แม้ผ่านหน้าจอก็รับรู้ได้!

ลั่วฉวนตอนนี้คือขอบเขตราชันระดับที่ห้าเช่นเดียวกัน

โดยไม่คิดเสียเวลา ลั่วฉวนมุ่งตรงเปิดศึก

เสียงคำรามของคมดาบกรีดผ่านอากาศ

ประกายแสงดาบราวกับพร้อมที่จะฉีกกระชากห้วงมิติและเวลา

นี่คือสิ่งที่ลั่วฉวนได้เรียนรู้จากหญ้าดาบเก้าใบและอสูรผีเสื้อเบิกฟ้า

ความเร็วสูงล้ำประกอบรวมเข้ากับความคมกริบแห่งมิติ

กล่าวได้ว่าลั่วฉวนพร้อมจะเบิกทางสรรพสิ่งสร้างเส้นทางของตนเอง

ด้วยบัพไร้เทียมทาน ตามปกติแล้วเขาแทบไม่ต้องลงมือเช่นนี้

ลั่วฉวนไม่ทราบว่าเหล่านี้จะสามารถนำไปใช้อะไรได้บ้าง

ใฝ่คว้าความแข็งแกร่งให้มากขึ้น? หรือ... ก็แค่ฝึกฝนฆ่าเวลา?

หรือบางทีอาจเป็นเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น...

หงส์เพลิงฉับพลันร้องดังขึ้น

ทันใดนี้เองที่อัคคีเพลิงโชติช่วงลุกโชนเข้าหาลั่วฉวน

เมื่ออัคคีเพลิงเคลื่อนผ่าน ภายใต้ความร้อนสูงล้ำ ห้วงมิติเริ่มพังทลายแตกสลายในทุกตารางนิ้ว

มิติพังทลายพร้อมทะเลอัคคีที่แผ่กระจายออกจึงทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือน

ตู้ม!

เสียงระเบิดดังสนั่นกึกก้อง บรรยากาศตอนนี้ถูกปกคลุมด้วยฝุ่นควันรอบพื้นที่ โลกหล้ายิ่งกลับกลายเป็นสีเหลืองแผ่ขยายจนไม่อาจมองเห็นสิ่งรอบข้าง

ภายใต้กลุ่มฝุ่นควัน เสียงปะทะดังขึ้นพร้อมแสงดาบและอัคคีเพลิงแดงชาดปรากฏวูบวาบไปมา

พลังวิญญาณชวนสะพรึงปรากฏในโลกก่อให้เกิดแรงสั่นสะเทือนผ่านพื้นแผ่นดิน รอยแตกระแหงของแผ่นดินกระจายตัวออกกว้างใหญ่

เหยาซือหยานและเหยาซือเย่ว์ต่างชะงักงันรับชม

พวกนางแทบไม่อาจได้เห็นอะไรผ่านหน้าจอ

ภาพบนหน้าจอตอนนี้มีแต่ฝุ่นควันมากมายปรากฏ ทางด้านลั่วฉวนและหงส์เพลิงนั้นไม่อาจพบเห็นผ่านหน้าจอ

เรื่องนี้ทำทั้งสองทุกข์ใจไม่น้อย

“ไปกัน ไปเล่นเกมกันบ้างดีกว่า!” เหยาซือหยานดึงมือเหยาซือเย่ว์ไปนั่ง

“ไม่ใช่ว่าหมดเวลาทำการแล้วหรือ?” เหยาซือเย่ว์เกิดลังเลขึ้นมา

ตอนที่ 694 : ภารกิจจากระบบ

“ไม่เป็นไร” เหยาซือหยานยิ้มรับ “เวลาทำการมีไว้สำหรับบอกลูกค้าก็เท่านั้น”

เหยาซือเย่ว์จึงเลยตามเลย

ทั้งสองเริ่มเล่นเกม

อีกฝั่งหนึ่ง ศึกระหว่างลั่วฉวนกับหงส์เพลิงยังคงดำเนิน

ทุ่งกว้างอ้างว้างเปลี่ยนแปลงสภาพอย่างสิ้นเชิง

พื้นดินปกคลุมด้วยผลึกอัคคีที่เกิดจากการเผาไหม้ด้วยอุณหภูมิสูง กระทั่งว่ามีบ่อลาวาปรากฏอัคคีเพลิงพวยพุ่งหลายหย่อม

แน่นอนว่ามันยังคงมีรอยดาบฝากฝังไว้ทั่วแดนดินอย่างไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน

ฝุ่นควันที่เคยปกคลุมท้องฟ้าราวเป็นเช่นนั้นมานับหมื่นปีตอนนี้กระจายหาย กระทั่งเมฆสีดำก็ไม่มีหลงเหลือ เป็นผลให้แสงตะวันสาดส่องกระจายออกบนผืนแผ่นดินกว้างใหญ่

ทุ่งกว้างใหญ่ที่ก่อนหน้านี้โดดเดี่ยวอ้างว้าง ตอนนี้กลับกลายเป็นเข้มข้นด้วยการต่อสู้ระทึก

ลั่วฉวนไม่อาจหลบเลี่ยงจนกระทั่งถูกหงส์เพลิงจับตัวได้

เขารับรู้ได้เด่นชัดถึงอำนาจอัคคีเพลิงชวนสะพรึงของหงส์เพลิงตัวน้อย

กระทั่งว่าเป็นพลังวิญญาณขอบเขตราชันก็ถูกผลาญไหม้ได้ง่ายดาย

ลั่วฉวนตาย

ระยะเวลาหลังการต่อสู้เปิดฉากผ่านไปไม่นาน

ผลลัพธ์นี้ลั่วฉวนไม่แปลกใจแต่อย่างใด

ฝีมือต่อสู้ของหงส์เพลิงที่ชั้นเจ็ด อย่างไรก็ต้องชวนสะพรึงอยู่แล้ว

ลั่วฉวนรับรู้ได้ ว่าแม้เป็นผู้ฝึกตนขอบเขตราชันระดับสูงสุดเช่นอู๋เทียนและเหยาฮุยเฉิน หากต้องเผชิญหน้าเป็นครั้งแรกก็ไม่มีทางเอาชนะได้

อย่าได้ลืมเลือน ว่าลั่วฉวนเพิ่งมาถึงทวีปเทียนหลันแห่งนี้ได้เพียงไม่กี่เดือน...

เขาสู้ศึกกับหงส์เพลิงอยู่หลายครั้ง และทั้งหมดจบลงด้วยความพ่ายแพ้

ทว่าระยะเวลาต่อสู้ยิ่งผ่านไปก็ยิ่งสามารถยืนหยัดได้นานมากขึ้น

จากมุมมองนี้ พรสวรรค์อันโดดเด่นของลั่วฉวนคือตัวชูโรง

และด้วยนิสัยของลั่วฉวนที่ชื่นชอบไปนอนเป็นปลาตากแห้ง เขาจะค่อยสูญเสียความสนใจในการท้าทายหงส์เพลิงไป

ด้วยเหตุนี้เขาจึงออกจากโหมดท้าทาย

ตั้งแต่ลั่วฉวนเข้าเล่นเกม เวลาก็ผ่านไปไม่นานเท่าใดนัก

เขาที่คิดเช่นนี้จึงเข้าโหมดทั่วไป

ด้วยสิทธิ์ของเถ้าแก่ ลั่วฉวนสามารถมุ่งตรงไปยังออรันได้

เพราะเป็นเมืองในโลกเวทมนตร์ ออรันแตกต่างจากนครจิ่วเหยาและเมืองของดาวโลกแทบจะสิ้นเชิง

ในโลกที่พลังเวทคงอยู่ทุกที่ พลังเวทจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน

เขาเชื่อว่าหากไม่มีการแพร่กระจายของเก้าหายนะธรรมชาติ โลกอันเจริญรุ่งเรืองของเก๋อหลัวคงน่าอยู่ยิ่งกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้

ระหว่างเดินไปตามทางสัญจร ลั่วฉวนได้เห็นอุปกรณ์เวทมนตร์แปลกตามากมาย

ทวีปเทียนหลันจะเป็นการนำพลังวิญญาณใช้งานผ่านค่ายอาคม

เก๋อหลัวจะใช้อักขระเวทสำหรับเรียกพลังเวท

ลั่วฉวนเผยสีหน้าครุ่นคิด

แต่ละโลกก็มีวิธีการชักนำเอาพลังงานมาใช้แตกต่างกันออกไป

บางทีนี่อาจเป็นธรรมชาติของโลก? เขาได้แต่คาดเดาอยู่ในใจ

เวลาของเก๋อหลัวก็เหมือนดังเวลาในโลกจริง

ตอนนี้ภายนอกคือกลางคืน ในเกมก็เป็นกลางคืน

หลังรับชมฉากโลกแห่งเกมอยู่พักหนึ่ง ลั่วฉวนที่รู้ตัวว่าดึกแล้วจึงกลับออกจากเกมไป

ทางด้านเหยาซือหยานและเหยาซือเย่ว์ที่ตระหนักทราบจึงออกจากเกมตามกันมา

“เกมนี่สนุกจริง” เหยาซือเย่ว์ถอนหายใจ

“ได้เวลาไปพักแล้ว” เหยาซือหยานยิ้มรับ

ทั้งสามเดินกลับขึ้นชั้นบน

บอกราตรีสวัสดิ์กับลั่วฉวนเรียบร้อย สองพี่น้องเหยาซือหยานจึงกลับเข้าห้อง

ลั่วฉวนเองก็กลับห้องตนเอง

ขณะเขากำลังจะหลับฉับพลันนึกขึ้นได้ว่าลืมเลือนไปเรื่องหนึ่ง

หลังครุ่นคิดอยู่ครู่เขาจึงได้คำตอบ

“ระบบ” ลั่วฉวนเรียกภายในใจ

“เจ้าของร้านมีอะไรหรือ?” เสียงระบบตอบรับทันทีทันใดเหมือนดังเคย

หากเป็นเรื่องราวของการอัญเชิญ อย่างนั้นคู่อัญเชิญที่อยู่ในระดับสุดยอดย่อมเป็นการอัญเชิญออกมาในพริบตาเช่นนี้

ลั่วฉวนมุ่งตรงเข้าประเด็น “ระบบ มีภารกิจมอบให้เจ้า รางวัลคือการขยายร้าน”

หากระบบเผยสีหน้าตอบโต้ได้ก็คงเป็นความงงงันแล้ว