ตอนที่ 249-250

ตอนที่ 249 : เขาจักรวาล

ลั่วฉวนขณะนี้นิ่งค้าง

กายภาพที่แข็งแกร่งมากขึ้น หากเป็นผู้อื่น เช่นนั้นยินดีแทบตกตายไปแล้ว

แต่ไฉนมันจึงมาตกอยู่กับเขาที่ได้ไปก็ไร้ความกัน?

ด้วยรับรู้ถึงอารมณ์ของลั่วฉวนขนาดพูดกล่าวไม่ออก ระบบจึงเงียบไปครู่ก่อนจะกล่าว “ความแข็งแกร่งที่เพิ่มพูนของเจ้าของร้าน มันไม่ได้มีพื้นฐานเพียงแต่จากกิจการร้าน”

ได้ยินเช่นนี้ลั่วฉวนจึงกลับมาให้ความสนใจ

อันที่จริง แม้เป็นตอนนี้เขาก็ต้องพึ่งพากิจการเพื่อเพิ่มพูนกำลังให้มากขึ้น

ระยะเวลาใช้นานหน่อยแล้วเป็นไร?

ดังที่ทราบ ว่าการเพิ่มพูนผ่านทางกิจการเช่นนี้ ทุกระดับที่ก้าวหน้านั้นเทียบได้กับผู้อื่นนับสิบเท่า!

ท้ายที่สุดเกรงว่ามันจะกลายเป็นแข็งแกร่งจนเกินจะกล่าว!

ลั่วฉวนพยักหน้ารับพร้อมหัวเราะ “เหมือนว่ามีร่างกายที่ดีก็ไม่ใช่เรื่องแย่”

ระบบไม่ตอบกลับคำใดอีก ขณะนี้คล้ายเข้าสู่ช่วงพักไปแล้ว...

ทวีปเทียนหลัน

ภูมิภาคตะวันตก

ที่นี่คืออาณาจักรแห่งพุทธองค์

ในเมืองและหมู่บ้านของมนุษย์ ทุกที่จะมีรูปปั้นพระพุทธองค์​และศาลเจ้า

ที่ศูนย์กลางของภูมิภาคตะวันตก มันคือสถานที่อันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งเป็นศูนย์รวมความเชื่ออันนับไม่ถ้วน

ที่แห่งนี้คือภูเขาจักรวาล

พลังงานวิญญาณที่หนาแน่นในอากาศมันมากพอจะทำให้เห็นเกิดเป็นหมอก

ที่ศูนย์กลางของภูเขาคือยอดเขาสูง

วิหารอันงดงามนับไม่ถ้วนต่างตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขาสูง

เทือกเขาอันยิ่งใหญ่นี้มีนามอันเกรียงไกรว่าภูเขาจักรวาล!

ออร่าที่นี่หนาแน่นขนาดรับรู้ถึงได้ ทั้งยังมีเสียงสวดถึงพุทธองค์ดังอยู่ตลอด

เสียงภาษาสันสกฤตและม่านหมอก รวมทั้งนิมิตรแห่งพุทธองค์ได้ฉายในฟากฟ้า!

บรรดาผู้ศรัทธานับไม่ถ้วนต่างมองไปยังเขาจักรวาลอย่างนับถือ

ภายในภูเขาจักรวาล มันมีถ้ำอยู่แห่งหนึ่ง

ตะเกียงน้ำมันนับไม่ถ้วนได้วางเรียงรายเอาไว้ตามผนังหิน

จุดแสงเหล่านี้ประหนึ่งภาพฝัน

ทั้งยังมีนักบวชน้อยที่ถือไม้กวาดกำลังตั้งใจทำความสะอาดพื้น

ยามมองที่ตะเกียงน้ำมันเหล่านี้ ใบหน้านั้นเปื้อนยิ้ม

แต่แล้วอย่างกะทันหัน มันราวกับถูกสายลมพัดพา

ตะเกียงน้ำมันที่บนยอดสุดของกำแพงหิน มันกำลังกระพริบ

การกระพริบหมายความถึงแตกดับ

ทั้งยังคล้ายมีจิตอาฆาตอันรุนแรงคำรามดังในความมืด

นักบวชน้อยนิ่งงันขณะรับชมเรื่องราว

ด้วยยืนนิ่ง เขาไม่ทราบว่าควรทำอย่างไร

ตะเกียงน้ำมันซึ่งถูกเก็บไว้ในถ้ำแห่งนี้ พวกมันคืออัคคีแห่งชีวิตของบรรดาสาวกแห่งพุทธองค์ที่เลิศล้ำของภูเขาจักรวาล

ยามเมื่อตะเกียงน้ำมันมอดดับ นั่นหมายถึงเจ้าของอัคคีตกตาย!

ผ่านไปหลายสิบชั่วลมหายใจ นักบวชน้อยค่อยได้สติ

ขณะนี้ไม้กวาดโยนทิ้งพร้อมเร่งร้อนออกไปจากถ้ำ

สีหน้านั้นเร่งร้อนพร้อมตะโกนร้องโพล่งออก “เรื่องใหญ่แล้ว! มีแสงตะเกียงดับ...”

……

โถงใหญ่แห่งภูเขาจักรวาล

สถานที่แห่งนี้มีไว้เพื่อให้บรรดานักบวชพุทธได้เล่าเรียน

รอบห้องโถงใหญ่แห่งนี้คือสาวกแห่งพุทธองค์จำนวนนับไม่ถ้วน

พุทธองค์กำลังนั่งอยู่บนลานยกสูงของโถงหลัก ทั้งยังรายล้อมไว้ด้วยแสงสีทองแห่งพุทธองค์

ทั่วทั้งร่างกายปรากฏเป็นภาพมายาสว่างและแตกดับ ดอกบัวทองคำเบ่งบานก่อนจะเลือนหายและปรากฏ

ใบหน้าของพุทธองค์นั้นแปรเปลี่ยนอย่างต่อเนื่อง

บ้างก็เป็นชายชรา ชายวัยกลางคน สตรี เด็กสาว...

ความลับแห่งพุทธองค์ นั่นก็คือตัวตนสรรพสิ่ง!

ตามข่าวลือ เพื่อให้ตระหนักถึงอริยะ พุทธองค์ได้หันหลังให้การฝึกฝนและท่องในโลกหล้าเพื่อคว้าประสบการณ์ของสรรพชีวิตมา

ผ่านกาลเวยายาวนานนับไม่ถ้วน บุญสั่งสม สุดท้ายจึงกลายเป็นสรรพชีวิตเสียเอง!

หาได้มีผู้ใดทราบกำลังแท้จริงของพุทธองค์ไม่

ตามข่าวลือ ลิงอสูรใต้ฟ้าไร้เทียมทานถือกำเนิดเมื่อหลายร้อยปีก่อน ทั้งยังครอบครองพลังสุดหยั่ง

กำลังนั้นเทียบเคียงขอบเขตราชัน!

พุทธองค์คือผู้สามารถสะกดข่มเอาไว้ด้วยเพียงหนึ่งฝ่ามือ

ครั้งนั้นผู้คนต่างสรรเสริญ

หากพิจารณา เกรงว่ากำลังแห่งพุทธองค์นั้นจะก้าวล้ำกว่าขอบเขตราชันไปแล้ว!

เหนือกว่าราชันคือนักบุญ

กระนั้นผู้ฝึกตนระดับสูงส่งดังกล่าวไม่เคยปรากฏตัวในทวีปเทียนหลันมานานมหาศาลแล้ว...

ตอนที่ 250 : พุทธองค์!

ภูเขาจักรวาล ห้องโถงใหญ่ ขณะนี้เหล่าสาวกแห่งพุทธองค์ต่างเผยสีหน้าเคร่งเครียด

เมื่อครู่พวกเขาเพิ่งได้ทราบข่าวคราวอันชวนตื่นตะลึง

อู๋เซี่ยงดับดิ้นแล้ว!

แม้ว่าสาวกพุทธองค์ส่วนใหญ่จะเหยียดหยามต่อนักบวชอสูรอู๋เซี่ยงที่กระทำตามอำเภอใจ

กระนั้นไม่ว่าด้วยประการใด อู๋เซี่ยงก็ยังถือเป็นสาวกแห่งเขาจักรวาล

อู๋เซี่ยงถูกสังหาร นั่นหมายถึงภูเขาจักรวาลถูกตบหน้า!

สถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งพุทธองค์เช่นภูเขาจักรวาลนั้นมีหน้าตาต้องรักษา!

เรื่องนี้ไม่อาจยอมรับ!

“ท่านพุทธองค์ อู๋เซี่ยงถูกสังหาร เรื่องนี้ต้องมีการกอบกู้!”

“ท่านพุทธองค์ พี่อู๋เซี่ยงไม่อาจตายเปล่า!”

“ขอท่านพุทธองค์แสวงความยุติธรรมแก่พี่อู๋เซี่ยง...”

เสียงร้องดังระงม

ภูเขาจักรวาลครอบครองอิทธิพลใหญ่โต กองกำลังอื่นต่างริษยามาโดยตลอด

แม้ไม่เคยมีการเผชิญหน้าครั้งใหญ่โตระหว่างกองกำลัง ทว่าทางลับนั้นมีความเป็นปฏิปักษ์ต่อกัน

ขณะนี้อู๋เซี่ยงที่เป็นถึงขอบเขตราชันระดับที่สอง หรือกล่าวได้ว่าเป็นยอดฝีมือของภูเขาจักรวาลได้ถูกสังหาร ภูเขาจักรวาลไม่อาจนั่งเฉยได้!

“พระโพธิสัตว์ เรื่องนี้ไปจัดการได้หรือไม่?”

.

พุทธองค์กล่าวถามเป็นเสียงสันสกฤต

ที่สุดปลายสายตา เป็นนักบวชเฒ่าชราในชุดสีดำ

นักบวชชราผู้นี้เผยใบหน้าอันเย็นเยือก ออร่าใดจากร่างนั้นล้วนไม่เผยปรากฏออก

ทว่ามันราวกับเป็นห้วงดาราจักรอันไร้สิ้นสุดที่ครองพลังมหาศาลเกินจะหยั่ง!

โพธิสัตว์ผู้นี้ไม่ใช่สาวกพุทธองค์ ทว่าเป็นตัวตนทรงอำนาจและชื่อเสียงเกรียงไกรแห่งทวีปเทียนหลัน!

ด้วยพลังอำนาจที่มี กองกำลังทั้งหลายอาจหายวับได้หากโพธิสัตว์มีโทสะ!

ขณะนี้พุทธองค์ได้เดินเข้าไปยังประตูพุทธองค์แห่งภูเขาจักรวาล

โพธิสัตว์คือยอดฝีมือผู้ซึ่งแทบไม่เคยปรากฏตัว!

ชื่อเสียงนั้นโด่งดังในฐานะผู้พิทักษ์แห่งสถานที่ และชื่อเสียงนั้นหาได้ด้อยไปกว่าความดุร้ายที่ครอบครอง!

“ขอท่านโพธิสัตว์ลงทัณฑ์” เหล่าสาวกแห่งพุทธองค์โค้งกายกล่าวคำ

ร่างนั้นเมื่อเงยหน้าขึ้น มันราวกับสาดส่องเอาทะเลโลหิตออกมาจากนัยน์ตาสีดำทมิฬ

เป็นร่างพระโพธิสัตว์ซึ่งยืนถือมีดปลงผม

มีดปลงผมนั้นสงบนิ่ง ทว่ามันสร้างความประทับใจแก่เหล่าสาวก...

พบเห็นพระโพธิสัตว์ในชุดสีดำ เหล่าสาวกแห่งพุทธองค์ต่างอดไม่ได้ที่จะสั่นเทิ้ม

พุทธองค์ถึงกับร้องขอให้พระโพธิสัตว์ออกหน้า เรื่องนี้คล้ายเป็นความพิโรธอันแท้จริง

ทวีปเทียนหลันคล้ายจะต้องเกิดความแปรปรวนครั้งใหญ่แล้ว

“ให้ข้าค้นหาสถานที่ซึ่งอู๋เซี่ยงดับสูญ”

พุทธองค์กล่าวออกพร้อมหลับตาลง

รอบด้านขณะนี้คล้ายปรากฏแม่น้ำใหญ่แห่งกาลอวกาศที่ไหลเวียน

พุทธองค์ถึงกับสามารถย้อนกาลอวกาศคนหาความจริง!

“ภาคีเงาสังหาร... เทือกเขาจิ่วเหยา จักรวรรดิเทียนชิง นครจิ่วเหยา...”

ด้วยความวิเศษที่ครอบครอง พุทธองค์สามารถ “มองเห็น” เรื่องราวหลายสิ่งที่เกิดขึ้นกับนักบวชอสูรอู๋เซี่ยงได้

กระนั้นยามเมื่อพุทธองค์ทอดสายตามองไปที่นครจิ่วเหยา ความรู้สึกอันแปลกประหลาดกลับต้องปรากฏขึ้น!

พุทธองค์ไม่อาจมองเห็นร่องรอยแห่งนครจิ่วเหยา!

เรื่องนี้สมควรเป็นเพราะมีอำนาจอะไรบางอย่างเข้าลบล้าง!

สายตาลุ่มลึกปรากฏในดวงตาแห่งพุทธองค์

ไม่ทราบว่านานเพียงใดแล้วที่อารมณ์เช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้น

“น่าสนใจ... น่าสนใจนัก...”

พุทธองค์ลืมตาขึ้นเชื่องช้า สายธารแห่งกาลอวกาศเลือนหาย

“จักรวรรดิเทียนชิง นครจิ่วเหยา”

พุทธองค์กล่าวออกถึงนามของสถานที่เป้าหมาย

“รับพระบัญชา” โพธิสัตว์ตอบคำกลับ

เหล่าสาวกแห่งพุทธองค์หาได้ทราบความรู้สึกอันผิดแปลกไม่

กลับกัน พวกเขาเหล่านี้ต่างโห่ร้องอยู่ภายใน

เกียรติภูมิแห่งพุทธองค์ไม่อาจถูกมลทิน!

ดังทราบว่ากำลังของโพธิสัตว์นั้นมากมายขนาดสามารถทำลายล้างรัศมีนับพันลี้ได้อย่างง่ายดาย!

ถึงตอนนั้น สรรพชีวิตต้องสิ้นชีวิตอย่างไม่อาจนับจำนวนได้ถ้วน!

และเหล่าสาวกแห่งพุทธองค์ที่ภูเขาจักรวาล ต่อให้เกิดเรื่องราวดังกล่าว พวกเขาก็หาได้สนใจไม่!

ชีวิตของมดปลวกอย่างไรก็ไร้ค่า!

ที่สำคัญมีเพียงแต่พุทธองค์เท่านั้น...