ตอนที่ 185-186

ตอนที่ 185 : ภาพฉากอันคุ้นเคย

ฉู่หยางผิงต้องขมวดคิ้ว

อีกฝ่ายคืออาจารย์ของสถาบันจันทราลึกล้ำ ยอดฝีมือขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุดไฉนเผยความนอบน้อมต่อเถ้าแก่ร้าน?

อีกฝ่ายเป็นใครกัน?

ผ่านไปครู่ฉู่หยางผิงค่อยรับรู้ถึงสังหรณ์ร้ายภายในใจ

แต่ไม่ช้าความรู้สึกดังกล่าวก็ถูกโยนทิ้งไป

ล้อกันเล่นหรือไร!

สองคนคือขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุด อีกหนึ่งคือระดับที่แปด และที่เหลืออีกสองคือระดับที่ห้า!

ต่อให้ต้องเผชิญหน้าขอบเขตรชันระดับแรกยังสามารถต้านรับได้!

ร้านเล็กจ้อยแค่นั้นมีหรือจะมีขอบเขตราชันคงอยู่?

ดังนั้นในสายตาของฉู่หยางผิงพลันได้เห็นคนหนุ่มก้าวเดินออกมาจากร้าน

ทันทีที่พบเห็นลั่วฉวน ฉู่หยางผิงจึงมั่นใจว่านั่นคือบุคคลที่สังหารบุตรชายตนเอง!

“ไม่จำเป็น” ลั่วฉวนส่ายศีรษะตอบ

หยิงอู๋จี้และเซี่ยหยวนต่างผิดหวัง กระนั้นก็ไม่กล้าทักท้วงคำอื่นใดอีก

ตั้งแต่หยิงอู๋จี้และเซี่ยหยวนก้าวหน้ามาได้ กำลังของคนทั้งสองขณะนี้เหนือกว่าขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุดไปก้าวหนึ่งแล้ว

กระนั้นหากเปิดศึกต่อสู้จริง เผชิญหน้าขอบเขตทดสอบเต๋าห้าคน ผลลัพธ์ท้ายที่สุดก็ยังต้องเป็นความพ่ายแพ้!

และยังต้องเกรงว่านครจิ่วเหยาจะกลายเป็นซากสมรภูมิ!

ลั่วฉวนย่อมไม่คิดอยากได้เห็นผลลัพธ์เช่นนั้นเกิดขึ้น

สายตาลั่วฉวนหันมองคนทั้งห้าที่เบื้องหน้า มือขณะนี้ไพร่ที่ด้านหลัง น้ำเสียงกล่าวราบเรียบ “จ้าวตำหนักจันทราสีเงินงั้นหรือ?”

ฉู่หยางผิงได้พบเห็นลั่วฉวน นัยน์ตานั้นต้องหดแคบลง

ตามที่จี้อู๋ฮุยบอกกล่าว อีกฝ่ายคือตัวตนที่ซุกซ่อนอยู่ภายในร้าน

และฉู่หยางผิงมั่นใจ ว่าบุคคลตรงหน้าคือคนเดียวกับที่เคยสู้กับตนเมื่อวันนั้น!

“ผู้อาวุโส ให้ข้าจัดการชายคนนี้เอง!”

ฉู่หยางผิงคำรามอย่างกราดเกรี้ยวพร้อมเผยพลังวิญญาณแผ่กระจาย!

ผู้อาวุโสที่เหลืออีกสี่คนต่างโคจรพลังวิญญาณปกคลุมทั้งร่างเพื่อสะกดข่มแวดล้อม!

ทั่วทั้งนครจิ่วเหยากลายเป็นเกิดมวลเมฆสีดำปกคลุมพร้อมออร่าชวนสะพรึง

คนทั้งห้าขณะนี้ประสานงานร่วมมือกันใช้พลังอำนาจกดดันสถานการณ์!

อีกฝ่ายไม่คิดเปิดโอกาสให้ลั่วฉวนได้ต่อต้าน!

พริบตานี้ประกายแสงจึงเริ่มปรากฏจากมวลเมฆสีดำมืด

มวลเมฆสีดำกระจายตัวออกก่อนจะเผยซึ่งจันทราสีเงินกลางฟากฟ้า!

จันทราสีเงินและดวงตะวันขณะนี้ลอยเคียงข้างกันอย่างประหลาด!

“เป็นแบบนี้นี่เอง”

ลั่วฉวนยังคงสภาพมือไพร่ทางด้านหลังรับชมฟากฟ้าเบื้องบน

ดวงจันทราสีเงินกลางฟากฟ้า ลั่วฉวนเคยได้เห็นการกระทำเช่นนี้แล้วตั้งแต่ศึกปะทะกับภาพฉายจิตวิญญาณ

ขณะนี้ขอบเขตทดสอบเต๋าทั้งห้าคนร่วมมือกันจึงยิ่งเท่าทวีอำนาจ!

กระบวนท่านี้มันมากพอจะสะกดข่มขอบเขตราชันได้ด้วยซ้ำ!

ผู้คนในนครจิ่วเหยาต่างรับชมเรื่องราวบนฟากฟ้า

อย่างไรแล้วเกิดเรื่องใหญ่โตขนาดนี้ไม่ให้สนใจก็ออกจะเกินไป!

“เหตุใดท้องฟ้ากลายเป็นมืดครึ้ม?”

“ดูนั่น! บนฟ้ามีดวงจันทร์อีกหนึ่งปรากฏ!”

“เดี๋ยวนะ! เหมือนว่าเรื่องราวเช่นนี้ดูคุ้นเคยกันหรือไม่?”

“จำได้แล้ว! ครั้งนั้นภาพฉายจิตวิญญาณปรากฏในนครจิ่วเหยาก็เป็นเช่นนี้! แต่บรรยากาศครั้งนั้นมันไม่รุนแรงเท่าครั้งนี้!”

“หรือจะเป็นภาพฉายจิตวิญญาณผู้อาวุโสท่านนั้นปรากฏตัวในนครจิ่วเหยาอีกแล้ว?”

“หวังว่าผู้อาวุโสที่ดูแลนครจะต้านรับไว้ได้! ไม่นานมานี้นครจิ่วเหยาเกิดหลายเรื่องราวมากเกินไปแล้ว...”

ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนต่างเผยสีหน้าเคร่งเครียด

กระนั้นหากเทียบกับก่อนหน้านี้ พวกเขาคล้ายมีภูมิต้านทานรับเรื่องราวใหญ่โต

ประสบพบเจอมาแล้วไม่น้อย ดังนั้นย่อมต้องมีความคุ้นชิน

ท้องฟ้ามืดครึ้ม บุคคลใหญ่โตปรากฏ ทางราชวงศ์ย่อมต้องตอบสนอง ผู้ฝึกตนทั่วไปมีอันใดต้องกลัวเกรง?

พระราชวังหลวง

ด้วยรับชมเรื่องราวบนฟากฟ้า จี้อู๋ฮุยอดไม่ได้ที่จะเกิดความอึดอัด ทว่าเป็นความอึดอัดที่คิดอยากหัวเราะออก!

ตอนที่ 186 : ลูกค้าร้านตอบสนอง

เพราะจี้อู๋ฮุยทราบดี ว่าการโจมตีระดับนี้ชวนสะพรึงเช่นไร

หากเป็นเขารับหน้า เช่นนั้นก็เกรงว่าอาจต้องแบกรับอาการบาดเจ็บสาหัส

แต่กระนั้นเป้าหมายการโจมตีครั้งนี้คือเถ้าแก่!

สำหรับเถ้าแก่ กับของเด็กเล่นแค่นี้ เกรงว่าโบกมือก็ต้านรับไว้ได้แล้ว!

“องค์เหนือหัวต้องการให้เปิดค่ายอาคมคุ้มกันหรือไม่?” เหล่าไป่ที่อยู่ข้างกายกล่าวถาม

สีหน้าคนทั้งสองแม้พบเห็นเรื่องราวต่างก็ยังสงบ

จี้อู๋ฮุยส่ายศีรษะ “ไม่เป็นไร ด้วยกำลังของเถ้าแก่ย่อมไม่ทำให้นครจิ่วเหยาเสียหาย”

เหล่าไป่พยักหน้ารับ

กลายเป็นว่าเขานับถือลั่วฉวนอย่างไม่ลืมหูลืมตา!

“นับจากนี้ ตำหนักจันทราสีเงินคงต้องถูกลบหายจากทวีปเทียนหลันแล้วกระมัง...”

จี้อู๋ฮุยรับชมดวงจันทราสีเงินบนฟ้าพลางกล่าวกระซิบ...

คฤหาสน์ขุนนางใต้ คฤหาสน์ขุนนางซ้าย โรงเตี๊ยมจันทราเมรัย ตำหนักหมื่นโอสถ...

เหล่านั้นต่างรับชมเรื่องราวที่เกิดขึ้นบนฟากฟ้า

พริบตานี้พวกเขาเกิดความคิดเพียงหนึ่งเดียว

“ของแค่นี้คงทำอะไรเถ้าแก่ไม่ได้กระมัง?” ปู้หลี่เกื๋อกระตุกมุมปากพลางรับชมเรื่องราว

ปู้ฉืออีจึงกล่าวตอบ “สมควรเป็นเช่นนั้น เหมือนว่าตำหนักจันทราสีเงินมาเยือนนครจิ่วเหยากันแล้ว”

“พวกเราควรไปรับชมดีหรือไม่?” ปู้หลี่เกื๋อเผยอาการตื่นเต้น

ปู้ฉืออีเดาะลิ้นตอบ “ไปรับชม! แต่เมื่อใดถึงร้านก็เกรงว่าเถ้าแก่จะปัดกวาดไปหมดสิ้นแล้ว...”

บรรดาลูกค้าร้านต้นตำรับต่างตัดสินใจเช่นเดียวกันนี้

นั่นก็คือการเร่งรีบมุ่งหน้าไปเยือนร้าน...

“ทรงอำนาจนัก!” เซี่ยหยวนจับจ้องจันทราสีเงินกลางฟากฟ้า

หยิงอู๋จี้เองก็ตั้งระวังขึ้นมา

ขณะนี้คนทั้งสองและคณะศิษย์ต่างถอยกลับเข้าไปภายในร้าน

“เถ้าแก่จะเป็นไรหรือไม่?” กู่หยุนซีรับชมลั่วฉวนที่ด้านนอกร้านด้วยสีหน้าห่วงหา

“อย่ากังวลเลย” เหยาซือหยานเผยยิ้ม “ของแค่นี้ทำอะไรเถ้าแก่ไม่ได้!”

ถ้อยคำเหล่านี้ คือความเชื่อใจที่เหยาซือหยานมีต่อลั่วฉวน

ได้ทราบคำเหยาซือหยาน กู่หยุนซีและคณะต่างนิ่งค้าง

ถูกต้องแล้ว!

กำลังเถ้าแก่ไม่ใช่อะไรที่ของแค่นี้จะทำอะไรได้!

เพียงผู้ฝึกตนขอบเขตทดสอบเต๋าห้าคน ไม่ใช่โบกมือก็หายวับแล้วหรือไร?

จากความกังวลกลายเ)นความสงสัย กลุ่มคนต่างไปมุงที่ประตูทางออกร้าน

นี่เป็นโอกาสหาได้ยากที่จะได้รับชมยอดฝีมือขอบเขตทดสอบเต๋าเปิดศึกกับตาตนเอง!

มันคือประสบการณ์อันล้ำค่า!

แน่นอนว่าเรื่องราวเช่นนั้นระบบฝึกสอนทำครัวก็มีให้รับชม...

ฉู่หยางผิงจับจ้องลั่วฉวนด้วยสีหน้าจ้องกินเลือดเนื้อ

“เหอะ อวดดีอหังการเข้าไป ต่อหน้าพวกเราห้าคนเจ้าต้องตกตาย!”

ถ้อยคำกล่าวจบ จันทราสีเงินกลางฟากฟ้าจึงเท่าทวีอำนาจแสง

พริบตานี้ลำแสงนับหมื่นพลันร่วงหล่นจากฟากฟ้าเข้าปกคลุมนครจิ่วเหยา!

แม้กล่าวว่าลำแสง ทว่าขนาดของมันเล็กยิ่ง!

ขณะนี้ทะยานมาทางร้านต้นตำรับ รัศมีของลำแสงนั้นหดแคบไม่ถึงสิบเซนติเมตร!

สีของมันแปรเปลี่ยนจากขาวบริสุทธิ์กลับกลายเป็นโปร่งแสง!

รับชมจากระยะไกล มันเปรียบดังดาบที่ทิ่มแทงจากฟากฟ้าถึงแดนดิน!

เรื่องราวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในชั่วพริบตา!

คมดาบพลังงานที่ควบแน่น ขณะนี้มันกำลังปิดล้อมพื้นที่อย่างไม่คิดหลงเหลือสถานที่ให้หลบหนี!

“กระบวนท่าใหญ่โต พลังสูญเปล่านัก” ลั่วฉวนเงยศีรษะขึ้นรับชมลำแสงเบื้องบนพลางกล่าว

ฉู่หยางผิงชะงักงัน สีหน้าขณะนี้เผยความโกรธแค้นก่อนจะหัวเราะเย้ยหยัน “มีอะไรจงกล่าว! อย่างไรเจ้าก็คนตาย!”

แต่แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นถัดจากนี้กลับกลายเป็นทำให้เขาต้องดวงตาเบิกกว้าง