ตอนที่ 173-174

ตอนที่ 173 : โหมดใหม่ของหอคอยแห่งการทดสอบ

ที่พบเห็นตรงหน้า คือถุงข้าวสาลีจันทราดาราใบใหญ่!

เซี่ยหยวนถึงกับมึนงง!

ข้าวสาลีจันทราดาราเป็นสิ่งที่จะเติบโตได้ก็ต้องเป็นไปทีละต้น!

ทุกครั้งที่มันปรากฏออกมาย่อมถูกนำส่งตรงเข้าโรงประมูล

และจำนวนนั้นมีเพียงน้อยนิด!

บอกกล่าวตามตรง กับถุงใหญ่เช่นนี้ เซี่ยหยวนแทบไม่เชื่อสายตา!

“รับไป ไม่ใช่ของมีค่าอะไร” ลั่วฉวนเผยเสียงราบเรียบกล่าวออก

ยังไงก็เป็นระบบหามาให้อยู่แล้ว!

ให้ไปก็ไม่ได้รู้สึกอะไรสักเท่าไหร่!

นอกจากนี้วัตถุดิบที่ระบบจัดหามาให้ยังมีคุณภาพสูงล้ำ อีกทั้งยังมีปริมาณมหาศาล!

กล่าวได้ว่าส่วนนี้เป็นการดูแลเจ้าของร้านที่ดีเยี่ยมประการหนึ่ง!

หากเรื่องนี้เซี่ยหยวนได้ทราบ ตัวเขาคงต้องหมดสติล้มลงเป็นแน่!

ร่ำรวยเกินไปแล้ว!

ยิ่งใหญ่มหาศาล!

ควรค่าแก่การนับถือ!

แน่นอนว่าถ้อยคำเหล่านี้ก็ได้เพียงแต่กล่าวภายในใจ

“ความเอื้อเฟื้อของเถ้าแก่ เซี่ยหยวนผู้นี้จะจดจำไว้เป็นอย่างดี!”

ด้วยสูดลมหายใจเข้าลึก เซี่ยหยวนกล่าวออกอย่างหนักแน่น

หากจะกล่าวถึงเพียงนั้น ก็ตอบแทนด้วยการซื้อไวน์หยกเสีย

ตัวเขาคือผู้รักชอบในความถูกต้อง ไม่เช่นนั้นคงไม่อาจเป็นสหายกับหยิงอู๋จี้ได้

กระนั้นด้วยกำลังของเถ้าแก่ ตัวเขาเกรงว่าจะไม่อาจช่วยเหลืออะไรได้

เหมือนว่าโอกาสอันดีคงต้องรอภายหน้าจึงตอบแทนได้

เซี่ยหยวนลอบตัดสินใจเช่นนี้

“ไม่เป็นไร” ลั่วฉวนโบกมือรับอย่างไม่คิดสนใจอันใด

เซี่ยหยวนเก็บข้าวสาลีจันทราดาราอย่างทะนุถนอม

มื้อเช้าก็ทานเสร็จแล้ว ก็ถือว่าได้เวลาทำการของร้านต้นตำรับ

เซี่ยหยวนเลือกสินค้าในร้านแทบทุกอย่าง จากนั้นจึงนำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปใส่น้ำร้อน

ถัดจากนี้คือรอ

ขณะนี้เองที่เสียงฝีเท้าดังมาจากนอกร้าน

หยิงอู๋จี้นำคณะศิษย์เจ็ดคนมาเยือนร้านเหมือนดังเมื่อวาน

“เซี่ยหยวน?” หยิงอู๋จี้ต้องหรี่ดวงตาเล็กน้อยยามพบเห็นเซี่ยหยวนที่คล้ายมาถึงร้านก่อนนานแล้ว

“พี่อู๋จี้ วันนี้ก็มาอีกแล้ว แต่เหมือนจะช้ากว่าเมื่อวานสักเล็กน้อย!” เซี่ยหยวนขณะนี้อารมณ์ดีจึงยิ้มแย้มกล่าวทักทาย

หยิงอู๋จี้ยังเผยแต่สีหน้าเรียบเฉย “ก็ไม่ใช่ช้า เป็นเจ้ามาเร็วเกินไป”

พร้อมกันนี้ หยิงอู๋จี้และคณะจึงได้ตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงภายในร้าน

“หือ? ที่นั่งเล่นเพิ่มขึ้น!” กู่หยุนซีเผยความประหลาดใจ

“และเหมือนพื้นที่ภายในร้านจะใหญ่ขึ้นด้วย!” เจียงเหวินฉางกล่าวเสริม

“ค่ายอาคมมิติในร้านเถ้าแก่น่าทึ่งนัก! ถึงกับปรับเปลี่ยนได้ตามใจ...”

เสียงอุทานจากกลุ่มคนยังคงดังต่อเนื่อง

“เถ้าแก่ ร้านเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เช่นนี้หมายถึงมีสินค้าใหม่ด้วยหรือไม่?” กู่หยุนซีเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น

ของใหม่?

โหมดทั่วไปของหอคอยแห่งการทดสอบก็น่าจะกล่าวว่าเป็นของใหม่ได้

ลั่วฉวนคิดไปครู่และจึงพยักหน้า “มี”

มีของใหม่จริงหรือนี่?!

กู่หยุนซีและคณะศิษย์ต่างเผยความตื่นเต้น

มีของใหม่เข้ามาในร้านต้นตำรับ!

“เถ้าแก่ อย่างนั้นของใหม่นั้นคืออะไร?” ศิษย์คนหนึ่งกล่าวถาม

“เป็นโหมดใหม่ของหอคอยแห่งการทดสอบ” ลั่วฉวนตอบกลับ

“เป็นโหมดใหม่นี่เอง...”

คนหนึ่งต้องลอบถอนหายใจด้วยความผิดหวัง

มันคงจะดีหากเป็นสินค้ารูปธรรมที่จับต้องได้

แต่กระนั้นความผิดหวังก็เลือนหายกลับกลายเป็นความสงสัย

ไม่ทราบว่าคราวนี้โหมดใหม่ของหอคอยแห่งการทดสอบจะเป็นอะไรกัน?

จากนั้นหยิงอู๋จี้และคณะจึงไปต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

เพิ่มความเร็วการฝึกฝนสิบเท่านี้ไม่อาจลืมเลือนข้ามไปได้

“ทานกันไปก่อน ข้าขอตัวไปเปิดประสบการณ์กับโหมดใหม่เป็นคนแรก!” เซี่ยหยวนกระตุกยิ้มที่มุมปาก

เขาเลือกที่นั่งก่อนจะนั่งลงและสวมใส่หมวก

ภาพบนหน้าจอปรากฏต่อหน้าพร้อมเข้าสู่ห้วงมิติแห่งการเริ่มต้นที่คุ้นเคย

หยิงอู๋จี้และคณะได้แต่ไปยืนล้อมรับชมด้านหลังเซี่ยหยวน

พวกเขาคิดอยากได้เห็น ว่าโหมดใหม่ที่เถ้าแก่กล่าวถึงคืออะไร

ตอนที่ 174 : แผนที่เหมือนกับโลกจริง!

เมื่อเลือกที่หอคอยแห่งการทดสอบ สภาพรอบด้านจึงกลับกลายเป็นสีดำ

“โหมดใหม่งั้นหรือ?”

เซี่ยหยวนรับชมภาพจำลองอาคารหลังน้อยด้วยความสงสัย

มันเป็นอะไรที่คล้ายเก้าอี้

มันคล้ายกับที่เถ้าแก่ใช้นอนเป็นประจำอยู่หน้าร้าน...

รับรู้ถึงความรู้สึกผิดภายในใจ เซี่ยหยวนจึงกดเลือกเข้าไป

พริบตานี้สภาพแวดล้อมจึงเปลี่ยนแปลง

เซี่ยหยวนพลันได้พบว่าขณะนี้อยู่ในป่า

เบื้องหน้าคือทะเลสาบกว้างใหญ่สุดสายตา

พื้นผิวทะเลสาบสะท้อนแสงแดดเป็นประกายงดงาม ทั้งยังมีมวลปลาแหวกว่ายในผืนน้ำ

มันราวกับสรวงสวรรค์

เซี่ยหยวนงุนงง สภาพแวดล้อมนี้ก็ปกติดี แต่ทำไมถึงรู้สึกว่ามันผิด!

พอคิดให้ดีแล้ว เซี่ยหยวนจึงเลือกลูกโป่งที่ลอยอยู่มุมสายตา

ลูกโป่งตัวเลือกมักปรากฏอยู่มุมของสายตาเสมอ

เมื่อเลือกแล้วย่อมมีตัวเลือกย่อยมากมาย รวมถึงคำแนะนำของโหมดใหม่ด้วย

เซี่ยหยวนพิจารณาอย่างตั้งใจ

“โหมดปัจจุบัน : โหมดทั่วไป”

“คำแนะนำ : ขอให้ผู้เล่นสำรวจด้วยตนเอง”

“ขอผู้เล่นสนุกกับเกม”

เซี่ยหยวนถึงกับนิ่งค้าง

รับชมข้อความสั้นปรากฏในหน้าต่างโปร่งแสง มุมปากเซี่ยหยวนต้องกระตุกอย่างไม่ทราบสาเหตุ

คำแนะนำใดในโลกจะมีประโยชน์เช่นนี้?

สำรวจด้วยตนเองแล้วใครจะไปรู้!

นี่มันเหมือนไม่อธิบายอะไร!

“โหมดใหม่นี้ชักน่าสนใจแล้ว!”

ฝูงชนด้านนอกต่างรับชมหน้าจอโดยตลอด พวกเขายังไม่ทราบว่าควรกล่าวอะไรต่อกันดี

“เถ้าแก่ โหมดทั่วไปนี่คืออะไรกัน?” กู่หยุนซีสูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมส่งสายตาสอบถามทางลั่วฉวน

ทุกคนต่างมองตามพร้อมรอคอยคำตอบ

น้ำเสียงลั่วฉวนยังคงราบเรียบ “ดังที่เห็น โหมดทั่วไปก็คือการพักผ่อน ส่วนว่ามีอะไรในโหมดนี้ ไม่คิดว่าค้นหาด้วยตนเองเป็นเรื่องน่าสนใจบ้างหรือไร?”

ผู้คนได้แต่นิ่งค้าง

พวกเขาคิดอยากกล่าวความคิดขณะนี้กันออกมา

กระนั้นนึกถึงตัวตนและกำลังของเถ้าแก่ ที่ทำได้ก็เพียงเก็บความคิดกลืนลงท้องไป

“เถ้าแก่กล่าวก็มีเหตุผล!” เจียงเหวิ่นฉางเผยยิ้มอย่างฝืนตน

ตั้งแต่มาเยือนร้านนี้จนเป็นขาประจำ เป็นผลให้นางทราบนิสัยของลั่วฉวนเป็นอย่างดี

ตราบเท่าที่ไม่แตะต้องล่วงเกินเถ้าแก่ คิดอยากเล่นอะไรก็จงทำไป!

“เป็นแบบนี้! ค่อยน่าสนใจขึ้นมาหน่อย!”

“เถ้าแก่จงเจริญ...”

เรื่องราวก็เป็นเช่นนี้...

พวกเขาได้แต่ต้องกล่าวคำชมออกมาอย่างฝืนใจ

ส่วนว่าโหมดทั่วไปทำอะไรได้ หลังลั่วฉวนได้รับรางวัลเมื่อวาน ระบบก็ส่งข้อมูลให้เขารับรู้ภายในใจเรียบร้อยแล้ว

กระนั้นลั่วฉวนยังไม่มีเวลารับชม เพราะเมื่อคืนเกิดง่วงนอนเสียก่อน

ขณะนี้เขาเองก็เพิ่งอ่านครบถ้วน

โดยสรุปแล้วโหมดทั่วไป มันคือโลกเสมือนจริงของจริง

เว้นแต่ความเสมือนจริง ที่เหลืออื่นใดล้วนไม่ต่างกับโลกจริง!

หรือก็คือมันคือการจำลองโลกจริงให้ผู้เล่นได้ออกสำรวจ

ถูกต้องแล้ว ผู้เล่นจะถูกส่งไปอยู่ในแผนที่เดียวกัน!

ที่แห่งนั้นย่อมมีสมบัติคงอยู่และรอคอยให้ผู้เล่นได้ค้นหา!

แน่นอนว่าโอสถวิเศษใดล้วนมีอยู่!

เคล็ดวิชาฝึกฝน วิชายุทธ์ และอื่นใดอีกมากมายล้วนมีอยู่และสามารถนำมาใช้ในความเป็นจริง!

ด้วยเหตุนี้โหมดทั่วไปจึงเปรียบดังโลกที่ไม่ต่างอะไรกับความเป็นจริง!

ลั่วฉวนไม่คิดบอกกล่าวออกไป สาเหตุหนึ่งก็เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะไม่เชื่อ...

อย่างไรข้อมูลเหล่านี้ก็ชวนตื่นตะลึงแก่ผู้รับฟังจนเกินไป

หากได้ทราบ สิ่งสำคัญคือพวกเขาจะเชื่อหรือไม่

ตอนที่