เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 155-156

ตอนที่ 155-156

ตอนที่ 155-156


กำลังโหลดไฟล์

ตอนที่ 155 : ให้พวกเราลงทะเบียนด้วย!

เมื่อครู่ได้ยินอะไรไป?

น้ำพุแห่งชีวิต!

น้ำร้อนที่ใช้ต้มบะหมี่ แท้จริงถึงกับเป็นน้ำพุแห่งชีวิตที่สรรพชีวิตควานหา!

และมันราคาเพียงแค่หนึ่งร้อยผลึกวิญญาณ!

โลกนี้มันบ้าไปแล้ว!

หุบเขาโอสถ แม้เป็นผู้อาวุโสที่ต้องสกัดเม็ดยาระดับสูง ยังใช้เพียงน้ำพุแห่งชีวิตน้อยนิดเพื่อกระตุ้นตัวยา!

แต่แล้วที่นี่ น้ำพุแห่งชีวิตราวกับไม่มีค่า!

หนึ่งร้อยผลึกวิญญาณแลกน้ำพุแห่งชีวิต นี่มันไม่ต่างอะไรกับวางไว้ให้หยิบฉวยไปได้

“น้ำพุแห่งชีวิตต้มร้อนไง” ปู้หลี่เกื๋อกลอกตากล่าวคำเสริม

เขาตระหนักได้ดีถึงตราสัญลักษณ์บนเสื้อของเหว่ยอี้

คนของหุบเขาโอสถนั้นยากพบเจอ!

ศิษย์อย่างเป็นทางการของหุบเขาโอสถ เหล่านั้นล้วนเป็นนักปรุงยา!

นักปรุงยาทั้งหลายต่างมีดวงตาอยู่เหนือศีรษะ!

กระนั้นตอนนี้ ชายหนุ่มตรงหน้าที่เป็นนักปรุงยากำลังตื่นตะลึงตั้งแต่วันแรกที่มาเยือนนครจิ่วเหยา

ก็แค่น้ำพุแห่งชีวิตเล็กน้อย มีอะไรต้องตกใจขนาดนั้น?

แน่นอนว่าเจียงเฉิงจวินยังไม่ลืมเลือนครั้งแรกที่ตนก็เคยตกตะลึง

ใบหน้าของหลิวลู่อวี่และตี้อู๋อู่หยิงต่างตื่นตะลึงอย่างไม่ทราบควรกล่าวคำใด

ดวงตาคนทั้งสองต่างจับจ้องที่น้ำร้อนอย่างไม่อาจวาง

“ไป อย่ามัวแต่รับชม กินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปด้วยกันดีกว่า!”

กล่าวคำจบ เจียงเฉิงจวินและปู้หลี่เกื๋อจึงไปต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

คนทั้งสามขณะนี้ไม่คิดมากความอีกต่อไปแล้ว ฝีเท้าต่างเดินตรงเข้าคว้าถ้วยบะหมี่

พบเห็นน้ำพุแห่งชีวิตไหลรินออกจากเครื่องทำน้ำร้อน คนทั้งสามก็ยังต้องตื่นตะลึงกันอีกครั้งครา

ไฉนสิ่งล้ำค่าเช่นน้ำพุแห่งชีวิต สำหรับร้านนี้จึงดูไร้ค่า?

“เฮ้อ อิ่มแล้ว!”

ซดน้ำซุปจนหมดถ้วย ปู้หลี่เกื๋อจึงเผยท่าทีอิ่มเอม

พร้อมกันนี้สัมผัสพลังวิญญาณภายในร่างของเขาได้เท่าทวีในพริบตา

ผู้อื่นต่างก็รับประทานเสร็จสิ้นตามกันมา

“พี่ซือหยาน ขอเครื่องเล่นเสมือนจริงหนึ่งที่”

ปู้หลี่เกื๋อกล่าวต่อเหยาซือหยานที่ด้านหลังโต๊ะ พร้อมวางผลึกวิญญาณจ่ายเอาไว้

วิธีการเช่นนี้เป็นเถ้าแก่เคยบอกกล่าวว่ากระทำได้

เหยาซือหยานพยักหน้ารับพร้อมเก็บผลึกวิญญาณไป

“พี่ชายท่านนี้คิดทำอะไรหรือ?”

เหว่ยอี้รับชมคนทั้งสามไปนั่งประจำที่ด้วยสีหน้าสงสัย

“เล่นเกมเสมือนจริง” ปู้หลี่เกื๋อกล่าวตอบอย่างลึกลับ

เกมเสมือนจริง?

ทั้งสามได้แต่มองกันเองด้วยความสงสัยฉายชัดบนใบหน้า

นี่ก็เป็นชื่อที่ไม่คุ้นเคยอีกแล้ว

“รับชมที่เถ้าแก่ ที่กำลังเล่นอยู่คือโหมดท้าทายของหอคอยแห่งการทดสอบ” ปู้หลี่เกื๋อชี้ไปยังหน้าจอตรงหน้าลั่วฉวน

คนทั้งสามจึงได้ตระหนัก ว่าบนกระดานตรงหน้าลั่วฉวนมีภาพฉายอยู่ ขณะนี้จึงให้ความสนใจ

“หือ? เถ้าแก่เหมือนจะเข้าไปอยู่ในนั้น!” หลิวลู่อวี่เผยคำอย่างประหลาดใจ

“นั่นคือสิ่งที่เรียกว่าเกมเสมือนจริง สามารถรับรู้ได้ทุกสิ่งอย่างแทบไม่ต่างอะไรกับความเป็นจริง!” เจียงเฉิงจวินกล่าวบอก

ตี้อู๋อู่หยิงไม่อาจสะกดความใจเย็นไว้ได้ “อย่างนั้นแล้วภาพที่เห็นคือสิ่งที่เถ้าแก่กำลังเผชิญงั้นหรือ?”

“ถูกต้อง!” เจียงเฉิงจวินพยักหน้ารับ จากนั้นจึงสวมหมวก “หากคิดอยากเล่น บอกกล่าวกับพี่ซือหยาน ครั้งแรกต้องลงทะเบียนบัญชีผู้เล่น จ่ายหนึ่งร้อยผลึกวิญญาณ”

กล่าวคำจบ เขาจึงเข้าสู่โลกเสมือนจริงไป

เจียงเฉิงจวินวางแผนการเล่นของวันนี้เอาไว้แล้ว ก่อนอื่นคือระบบฝึกสอนทำอาหาร จากนั้นจึงเป็นระบบท้าทายกระจก!

เหว่ยอี้หันมองผู้อื่นก่อนจะพยักหน้าต่อกัน

“แม่นางเหยา ให้ข้าลงทะเบียนด้วย!”

“ข้าด้วย!”

“ข้าก็ด้วย!”

คนทั้งสามต่างเดินไปยังโต๊ะจ่ายเงินพร้อมกล่าวคำกันเสียงดัง

ตอนที่ 156 : ชั้นที่สี่ เถาวัลย์หน้าผี

คนทั้งสามขอลงทะเบียนเสร็จเรียบร้อย ขณะนี้จึงเลือกขยับไปรับชมลั่วฉวนที่อยู่ไม่ไกลจากปู้หลี่เกื๋อ

เถ้าแก่กำลังเล่นอะไรอยู่?

พวกเขาคิดเช่นนี้พร้อมก้าวเดินเข้ามารับชม

ที่บนหน้าจอของลั่วฉวน มันเผยภาพที่ชวนให้ต้องตื่นตะลึง

เป็นบนหน้าผา

บนหน้าผานั้นมีพืชพรรณที่สูงนับร้อยเมตร!

และลำต้นของมันยังขนาดกว่าสิบเมตร รากต้นไม้บนหน้าผายังเปรียบดังตัวดูดเลือด!

ทั้งร่างของมันเป็นสีดำและแดงโชกด้วยเลือด ราวกับมีชีวิตไหลเวียนอยู่ภายในตัวของพวกมันตุบตับ

รับชมให้ดี จะพบว่ามันคล้ายใบหน้าที่กำลังยิ้มอยู่!

เส้นเถาวัลย์สีแดงนับไม่ถ้วนเคลื่อนไหวไปมาอย่างยากหลบเลี่ยง!

“บ้าฉิบ! นั่นไม่ใช่เถาวัลย์หน้าผีในเทือกเขาจิ่วเหยาหรือยังไง?” ปู้หลี่เกื๋ออดไม่ได้ที่จะร้องออก

เถาวัลย์หน้าผี เป็นพฤกษาที่โดดเด่นของเทือกเขาจิ่วเหยา

ที่มีชื่อเสียงของมันคือร่างหลัก!

เมื่อโตเต็มวัย กำลังของพวกมันทัดเทียมขอบเขตทดสอบเต๋า!

แม้เป็นพืช ทว่ามีความโหดเหี้ยมและใช้เลือดเนื้อเพื่อเจริญเติบโต

บ่อยครั้งภายในรัศมีกว่ายี่สิบลี้ของต้นไม้นี้ มันจะไม่มีชีวิตใดคงอยู่!

“เถาวัลย์หน้าผี?”

ได้ยินนามของปู้หลี่เกื๋อ ปู้ฉืออีและเจียงเฉิงจวินที่เพิ่งจะสวมหมวกพันต้องเอ่ยคำด้วยความสงสัย

ถัดจากนั้น ทั้งสองจึงมารับชมหน้าจออตรงหน้าลั่วฉวน

“นี่เถ้าแก่ไปถึงชั้นไหนกันแล้วนี่?” ปู้ฉืออีเอ่ยถามด้วยความสงสัย

ครั้งล่าสุดที่รับชมเถ้าแก่เล่นหอคอยแห่งการทดสอบ เหมือนว่าจะเป็นชั้นที่สาม

ผ่านไปเพียงไม่กี่วันขณะนี้เถ้าแก่จัดการชั้นที่สามได้แล้วหรือ?

ตอนนี้กลายเป็นไม่ทราบแล้วว่าเถ้าแก่เล่นอยู่ที่ชั้นใด...

ศึกของลั่วฉวนครั้งนี้มันคือการหลบหลีกเถาวัลย์!

เถาวัลย์สีแดงนับไม่ถ้วนเปรียบดังตาข่ายฟ้าดินได้เข้าปกคลุมพื้นที่รอบด้าน!

ทางออกหาได้มีไม่!

และไม่มีที่ให้ถอย!

เถาวัลย์หน้าผีที่ร่างหลักของมันกำลังจับจ้องลั่วฉวน เสียงหัวเราะเย็นเยือกชวนขนหัวลุกดังขึ้นไม่หยุดหย่อน

ได้ยินเสียงหัวเราะ ลั่วฉวนจึงยิ่งมีอารมณ์โกรธ!

เสียงหัวเราะอันแปลกประหลาดนี้มันมาพร้อมการโจมตีทางจิต!

เมื่อใดลั่วฉวนเสียตัวตน เมื่อนั้นจะถูกเถาวัลย์สีแดงโจมตีใส่พร้อมทิ่มแทงทะลวงลำคอ!

เพียงพริบตาหน้าจอจึงดำมืดก่อนจะปรากฏในห้อง

เขาต้องขมวดคิ้วเล็กน้อย

ลั่วฉวนไม่คาดคิดว่าเถาวัลย์หน้าผีจะถึงกับโจมตีทางจิตได้

ด้วยไม่ทันตั้งตัวจึงต้องแบกรับความสูญเสีย

กระนั้นหอคอยแห่งการทดสอบคือโลกเสมือนจริง ไม่ว่าเป็นอย่างไรล้วนสามารถเริ่มใหม่ได้!

เพราะแบบนั้นผู้เล่นจึงต้องใช้โอกาสที่มีนี้หาทางลัดเพื่อแข็งแกร่งขึ้นให้จงได้!

“พี่หญิง หากท่านต่อสู้กับเถาวัลย์หน้าผีผู้ใดจึงชนะ?”

พบเห็นลั่วฉวนเริ่มเล่นรอบใหม่ ปู้หลี่เกื๋อจึงหันไปทางปู้ฉืออีพร้อมกล่าวถามด้วยความสงสัย

ปู้ฉืออีกลอกตามอง “ไม่ทราบว่าเจ้าได้ตระหนักหรือไม่ ว่ากำลังของเถ้าแก่และเถาวัลย์หน้าผีนั้นคือขอบเขตจิตวิญญาณระดับสูงสุดทั้งคู่”

ปู้หลี่เกื๋อและเจียงเฉิงจวินต่างพยักหน้ารับ

ภายหลังครุ่นคิดเล็กน้อยจึงได้ข้อสรุป “ชั้นแรกของโหมดปกตินั้นเป็นอสูรหมาป่าสีม่วงที่ขอบเขตหลอมกายระดับสูงสุด ชั้นที่สองจึงเป็นอสรพิษมงกุฎทองขอบเขตสัมผัสวิญญาณระดับสูงสุด และชั้นที่สามจึงเป็นเสือดาวเงาที่ขอบเขตโชคชะตาระดับสูงสุด...”

“ดังนั้นเถาวัลย์หน้าผีที่เถ้าแก่กำลังเผชิญหน้าจึงสมควรเป็นชั้นที่สี่!” ปู้หลี่เกื๋อกล่าวเสริม

ปู้ฉืออีพยักหน้ารับ “เป็นตามนั้น จำนวนชั้นของหอคอยแห่งการทดสอบโหมดท้าทายนั้นคือขอบเขตพลัง”

“ไม่ทราบแล้วว่าหอคอยแห่งการทดสอบนี่มีกี่ชั้นกันแน่?” ปู้หลี่เกื๋อถอนหายใจก่อนจะเผยท่าทีจริงจัง

“ด้วยกำลังเจ้าตอนนี้ ดีที่สุดผ่านชั้นสามก็วิเศษแล้ว!” ปู้ฉืออีนึกขบขันเล็กน้อยจึงหัวเราะในลำคอ

น้องชายของนางที่กำลังยังไม่ได้ดีไปกว่าขอบเขตโชคชะตา ถึงกับคิดแล้วว่าหอคอยแห่งการทดสอบแท้จริงมีกี่ชั้นกันแน่

จบบทที่ ตอนที่ 155-156

คัดลอกลิงก์แล้ว