ตอนที่ 145-146

ตอนที่ 145 : ศึกครั้งใหญ่

ร่างของเซี่ยหยวนและร่างจำแลงต่างต้องเว้นระยะห่างถอยหนี

ตำแหน่งที่ยืนแต่เดิม ขณะนี้ได้กลายเป็นหลุมกว้างกว่าร้อยเมตรแล้ว!

ลาวาร้อนแรงพวยพุ่งออกทั่วสารทิศ ขณะนี้สถานการณ์กลายเป็นตึงเครียด

ตู้ม! ตู้ม!

และเสียงปะทุของภูเขาไฟยังคงดังต่อเนื่อง

ไม่ทราบว่าเมื่อใด คนทั้งสองได้ทะยานขึ้นสู่อากาศออกกระบวนท่านับสิบต่อกันแล้ว!

ภาพติดตาของร่างทั้งสองยังคงหลงเหลือไว้ทั่วทิศ!

ห้วงมิติสั่นไหว รอยแยกสีดำปรากฏ!

นี่มันเปรียบดังภาพฉากวันโลกาวินาศ!

เคร้ง!

เสียงของแข็งปะทะต่อกันคล้ายหักออก

เซี่ยหยวนขมวดคิ้ว ขณะนี้อาวุธในมือปรากฏรอยร้าว

หากปะทะอีกเพียงสักครั้งหนึ่งมันย่อมพัง!

ทางด้านร่างจำแลงเองก็เช่นเดียวกัน!

อาวุธวิญญาณระดับสวรรค์ ขณะนี้ไม่อาจทนทานรับพลังขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุดได้!

“งั้นก็ไม่จำเป็นต้องใช้!” ดาบถูกโยนทิ้ง ดวงตาเซี่ยหยวนเผยประกายรุนแรง “ข้ายอมรับว่าสร้างได้เหมือนจนจุดประกายเพลิงการต่อสู้ได้ดีนัก!”

เซี่ยหยวนเลียรอบริมฝีปาก ใบหน้าเผยซึ่งความกระหายต่อศึกสงคราม!

น่าเสียดายที่ร่างจำแลงนั้นไม่อาจพูดกล่าว

“ได้ อย่างนั้นมาสนุกกัน!”

เซี่ยหยวนหัวเราะคลุ้มคลั่งพร้อมทะยานเข้าหาร่างจำแลงพร้อมต่อยหมัด!

การศึกเริ่มขึ้นอีกยกหนึ่งแล้ว!

……

ด้วยเพราะรู้สึกเบื่อ ลั่วฉวนลืมตาตื่นรับชมลูกค้าที่อยู่ภายในร้าน

“ชายคนนั้นเหมือนกำลังสนุกอยู่งั้นสินะ”

รับชมลูกค้าใหม่เช่นเซี่ยหยวนที่ตื่นเต้นยินดี พบว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นโหมดอารีน่าอยู่

อย่างไรก็ดี สนุกกับสินค้าในร้านได้ถือเป็นเรื่องดีแล้ว

ส่วนลูกค้าที่เหลือ พวกเขาต่างจมดิ่งดื่มด่ำไปกับโลกเสมือนจริง

ขณะนี้เองที่หยิงอู๋จี้ถอดหมวกออก

“เกิดอะไรขึ้นหรือ?” เหยาซือหยานเอ่ยถามด้วยความสงสัย

หยิงอู๋จี้ส่ายศีรษะ น้ำเสียงจริงจังกล่าวตอบ “ข้าไม่อาจละทิ้งความคิดได้ดื่มไวน์หยก”

การฟื้นคืนพลังชีวิต มันคือสิ่งที่หยิงอี้ปรารถนามาโดยตลอด

ขณะนี้มันอยู่เพียงแค่เอื้อม เป็นธรรมดาที่หยิงอู๋จี้จะไม่อาจสงบใจไว้ได้

“ดื่มในร้านนี้ก็ได้” ลั่วฉวนคิดไปครู่และจึงกล่าว

“ขอบคุณเถ้าแก่!” หยิงอู๋จี้เผยน้ำเสียงซาบซึ้ง

ถัดจากนั้นไวน์หยกจึงถูกนำออกมา

ด้วยลมหายใจสูดเข้าลึก ความยินดีฉายชัดในดวงตา ฝาขวดไวน์เปิดออกแล้ว

ทันใดนี้เองที่กลิ่นหอมของไวน์ลอยฟุ้งกระจายทั่วทั้งร้านต้นตำรับ

หยิงอู๋จี้สูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะยกดื่ม “ไวน์ที่ดี!”

มีแต่เขาที่ทราบ ว่าไวน์หยกสมชื่อของมันแล้ว!

“กลิ่นนี้มันอะไรกัน?”

“หอมมากนัก...”

ผู้คนในร้านต่างได้กลิ่น ขณะนี้ต่างหันความสนใจมายังหยิงอู๋จี้

พวกเขาล้วนทราบว่าหยิงอู๋จี้เพิ่งซื้อไวน์หยกไป

“ไวน์หยกนั่นงั้นหรือ? แค่ได้กลิ่นก็คิดอยากลิ้มลองแม้สักหยดแล้ว!”

“สวรรค์โปรด! เมื่อใดจะมีผลึกวิญญาณมากมายเพียงนั้นกัน...”

“ไวน์หยกงั้นหรือ? ต้องเป็นไวน์เลิศล้ำในโลกหล้าเป็นแน่!”

เซี่ยหยวนถึงกับตื่นตะลึงยามได้กลิ่น ขณะนี้ละทิ้งความสนใจถอดหมวกหันมองทางหยิงอู๋จี้เช่นเดียวกัน

หากได้ดื่มไวน์ที่หอมหวานถึงเพียงนี้ ชั่วชีวิตคงไม่มีเรื่องอะไรให้น่าเสียดายแล้ว!

กระนั้นน่าเสียดาย หยิงอู๋จี้คงไม่มีทางแบ่งให้ใคร

หยิงอู๋จี้ไม่คิดลังเล ขณะนี้เริ่มดื่มไวน์ที่เหลือในขวดหยกเย็น

เพียงอึดใจ พลังแห่งชีวิตจึงแผ่พุ่งภายในร่าง!

ชีวิตที่เลือนหายได้รับการฟื้นคืนกลับมา พลังงานแห่งความตายที่เกาะกุมภายในร่างล้วนถูกชำระล้างหมดสิ้น!

อีกทั้งมันยังช่วยเสริมกำลังวังชา พลังขณะนี้พวยพุ่งสูงขึ้น!

ด้วยมีพลังชีวิตมากมายในครอบครอง ลำพังกำลังของหยิงอู๋จี้ย่อมต้องก้าวหน้าสู่ขอบเขตใหม่ได้!

ตอนที่ 146 : หยิงอู๋จี้เลื่อนระดับพลัง

หยิงอู๋จี้ได้ตระหนักตอนนี้ ว่าร่างกายกำลังเกิดความเปลี่ยนแปลง ดังนั้นจึงพุ่งตรงออกนอกร้าน

พลังวิญญาณไร้ขอบเขตกำลังทะลักล้นจากทั่วสารทิศ ขณะนี้มันกำลังไหลเวียนเข้าสู่ร่างกายของหยิงอู๋จี้

พายุวิญญาณกำลังก่อตัวขึ้น!

“รุนแรงอะไรขนาดนี้? มีคนคิดเลื่อนระดับพลังงั้นหรือ?”

“นครจิ่วเหยามียอดฝีมือกี่คนกันแน่? ไฉนจึงเกิดเรื่องบ่อยนัก?”

“กลิ่นไวน์ที่คุ้นเคย! นี่มันเป็นผู้ใดกันถึงกับกล้าดื่มไวน์เลิศล้ำไม่แบ่งปันแก่ผู้อื่น!”

ยอดฝีมือทั้งหลายภายในเมืองต่างสัมผัสได้ถึงความแปรเปลี่ยนทางพลังวิญญาณภายในเมือง ขณะนี้ในใจพวกเขาต่างคิดเห็นไปต่าง ๆ นา ๆ

ขณะที่พายุพลังวิญญาณก่อตัว ฉับพลันมันกลับเลือนหายไปในไม่กี่ชั่วลมหายใจ

เรื่องนี้เป็นผลให้เหล่าผู้ฝึกตนในนครจิ่วเหยาต่างต้องละทิ้งความคิดค้นหาต้นตอ

ด้วยความแปรเปลี่ยนทางพลังวิญญาณภายในร่าง รอยยิ้มจึงปรากฏที่มุมปากของหยิงอู๋จี้

ตัวเขาเดินกลับเข้าร้านต้นตำรับ

“นี่เจ้าเลื่อนระดับพลังงั้นหรือ?” เซี่ยหยวนหันมากล่าวอย่างไม่คิดเชื่อ

หยิงอู๋จี้และตัวเขาต่างก็เป็นขอบเขตทดสอบเต๋าระดับสูงสุด ขณะนี้ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมไปได้ บอกกล่าวตามตรง ในใจเซี่ยหยวนรู้สึกว่าเรื่องนี้ยากยอมรับ

เซี่ยหยวนตระหนักได้ดี ถึงความร้ายกาจของวิชาที่หยิงอู๋จี้ฝึกฝน

ทันทีที่อีกฝ่ายได้รับพลังชีวิตฟื้นกลับคืน กำลังย่อมเพิ่มขึ้น ดังนั้นจึงเป็นผลให้เซี่ยหยวนไม่พอใจ

ไฉนชายคนนี้จึงโชคดีได้เพียงนี้กัน?

หยิงอู๋จี้ส่ายศีรษะ “เลื่อนระดับง่ายดายเช่นนั้นได้ที่ใด? ข้าเพียงสัมผัสได้ถึงขอบเขตใหม่”

“นั่นก็ไม่เลวแล้ว” เซี่ยหยวนเผยความริษยา

ขอบเขตราชัน กล่าวได้ว่าเป็นภูเขาอันสูงใหญ่ที่เหล่าผู้ฝึกตนทั้งหลายต้องเผชิญ

ก้าวหน้ารวดเร็วก็ใช่ ทว่าผู้ฝึกตนทั้งหลายต่างต้องคิดค้างอยู่ที่ตรงนี้

หยิงอู๋จี้สัมผัสได้ถึงเส้นแบ่งขอบเขตราชัน แม้กล่าวเช่นนั้นเหมือนไม่มีอะไร ทว่าสำเร็จขอบเขตราชันในภายหน้าอย่างไรก็ต้องสำเร็จผลได้!

ในระยะยาวมันจะส่งผลอย่างมหาศาล

กู่หยุนซีและเหล่าศิษย์ต่างกล่าวแสดงความยินดีต่อหยิงอู๋จี้

หยิงอู๋จี้เพียงพยักหน้ารับ

นิสัยของเขาก็เป็นเช่นนี้ สำหรับเหล่าศิษย์แล้วถือว่าการตอบรับมากเกินพอ

หลังพิจารณาให้ดี หยิงอู๋จี้จึงเดินไปทางลั่วฉวนพร้อมกล่าวคำจริงจัง “ขอบคุณเถ้าแก่!”

ลั่วฉวนจึงลืมตารับชมที่หยิงอู๋จี้

ก็เพียงความก้าวหน้าเล็กน้อย ทำได้ก็ดีแล้ว!

เมื่อโบกมือตอบ สีหน้าลั่วฉวนเผยความเฉยชา “เป็นโชคของเจ้าเองที่ได้รับ หาได้เกี่ยวข้องอันใดกับข้า”

หยิงอู๋จี้สะท้าน ไม่ทราบว่าควรตอบคำเช่นไร

ลั่วฉวนกล่าวคำต่อ “ด้วยเพราะกำลังเจ้าเพิ่มพูน เช่นนั้นเข้าหอคอยแห่งการทดสอบลองเล่นดู ระบบท้าทายกระจกก็น่าจะช่วยให้เจ้าเข้าใจตนเองได้ดีขึ้น”

เมื่อครู่ครั้งเซี่ยหยวนบังเอิญเริ่มใช้งานระบบท้าทายกระจก ลั่วฉวนที่เป็นเถ้าแก่ร้านจึงได้ทราบข้อมูลใหม่

ขณะนั้นมันทำเขาประหลาดใจไม่น้อย เขาหาได้คิดไม่ว่าโหมดอารีน่าจะมีอะไรเช่นนี้ซุกซ่อนไว้

มันราวกับทุกสิ่งภายในร้านต่างพัฒนาขึ้นได้ไม่หมดสิ้น

ระบบท้าทายกระจก? มันคืออะไร?

“เถ้าแก่ ระบบท้าทายกระจกคือโหมดใหม่หรือ?” หยิงอู๋จี้เอ่ยถาม

ผู้คนที่เหลือต่างให้ความสนใจ

มีของใหม่ในร้านอีกแล้ว?

ลั่วฉวนจึงอธิบาย “ก็ไม่ใช่ใหม่”

ผู้คนต่างผิดหวัง

ลั่วฉวนกล่าวคำต่อ “ระบบท้าทายกระจกเป็นส่วนหนึ่งของโหมดอารีน่า สามารถสร้างตัวตนจำแลงเสมือนตัวพวกเจ้าขึ้นมาได้”

ทุกคนต่างพยักหน้ารับ พวกเขาทราบความหมายคำของลั่วฉวนดี