ตอนที่ 53-54

ตอนที่ 53 : เถ้าแก่เก่งเกินไปแล้ว!

“นี่หรือเกมภาพเสมือนจริง? ไม่เห็นจะต่างกับความเป็นจริงแม้แต่น้อย!”

เหยาซือหยานมองทุ่งหญ้าที่อยู่เบื้องหน้า ขณะนี้ใบหน้างดงามเผยซึ่งความตื่นตะลึง

“ระวังตัวด้วย การโจมตีจะเริ่มในไม่ช้า”

ลั่วฉวนกล่าวเตือนได้ถูกจังหวะ เป็นผลให้เหยาซือหยานดึงสติกลับคืนมาทันท่วงที

ขณะนี้เหยาซือหยานคือผู้ไร้ซึ่งระดับการฝึกฝน เป็นเพียงบุคคลธรรมดา

กระนั้นก็ไม่ใช่เหมือนลั่วฉวน เหยาซือหยานเผยมีดสีขาวเงินปรากฏในมือ

นางนำมันมาจากร้านค้า

ตัวมีดโค้งสะท้อนซึ่งแสงสะท้อนดวงตะวันทว่าเยือกเย็น

ลั่วฉวนจับจ้องใกล้ชิดที่หน้าจอแสดงผล เหยาซือหยานกำลังยืนบนทุ่งหญ้าพร้อมมีดในมือ หากปรับมุมสักเล็กน้อย เช่นนั้นคงเป็นภาพอันงดงามวิจิตร

“มาแล้ว”

ริมฝีปากเหยาซือหยานเอ่ยคำออกราวพึมพำ

พร้อมกันนี้เสียงหอนของหมาป่าจึงดังขึ้น

หมาป่าร่างยักษ์ขนาดตัวยาวสามเมตรปรากฏพร้อมทะยานเข้าใส่

สีหน้าเหยาซือหยานยังคงไม่แปรเปลี่ยน ทว่าร่างนั้นเลือนหายประหนึ่งภูตผี

เอวของนางโค้งในองศาอย่างที่มนุษย์ไม่อาจกระทำ หลบเลี่ยงการโจมตีของหมาป่ายักษ์อย่างง่ายดาย

พร้อมกันนี้ ร่างนั้นจึงพุ่งทะยานผ่านทุ่งหญ้า

มีดในมือของนางสับฟันออก มันเผยซึ่งเสียงกรีดผ่านอากาศ!

เหยาซือหยานมุ่งตรง สีหน้ายังคงสงบ เส้นผมสีม่วงนั้นพลิ้วไหวกับสายลม

ตึง!

เสียงวัตถุหนักร่วงหล่นกับพื้นดังก้อง

เวลาเดียวกันนี้เอง ที่ร่างของหมาป่ายักษ์ล้มกับพื้นก่อนจะแยกออกเป็นหลายท่อน!

เหยาซือหยานไม่คิดหนีแต่แรกแล้ว ทว่าเพียงหลบในชั่วระยะเวลาอันใกล้ชิด จากนั้นจึงทำการโจมตีปลิดชีพหมาป่ายักษ์ในพริบตา!

ขณะนี้เองที่หมาป่ายักษ์อีกสามตัวปรากฏ!

สีหน้าของเหยาซือหยานยังไม่แปรเปลี่ยน นางกระชับด้ามมีดในมือแน่น

แม้โจมตีหรือหลบเลี่ยง ความงดงามของนางยังคงเฉิดฉายประหนึ่งผู้สูงศักดิ์

หากให้กล่าว ยามเมื่อเห็นเหยาซือหยานสังหารหมาป่ายักษ์ตัวแรก หางตาของลั่วฉวนอดไม่ได้ที่จะกระตุก

หมาป่ายักษ์ที่สังหารเขาได้ ขณะนี้เหยาซือหยานสังหารพวกมันแทนแล้ว

ความแตกต่างของพวกเขาเหตุใดมากถึงเพียงนี้?

ผ่านไปครู่ ลั่วฉวนค่อยรู้สึกถึงความร้อนใจ

มันเป็นความอึดอัดที่ไม่อาจเก่งกาจกว่าเสมียนประจำร้านได้

“เถ้าแก่ เจ้านี่วิเศษนัก! ภายในนี่ไม่ใช่โลกจริงหรือ?”

ขณะนี้เหยาซือหยานถอดหมวกโลหะออกแล้ว ใบหน้างดงามนั้นเผยความตื่นเต้นยินดี

“ระบบ หอคอยแห่งการทดสอบถือว่าเป็นโลกพิเศษได้หรือไม่?”

ลั่วฉวนกล่าวถามภายในใจ

ภาพในเกมนั้นสมจริงเกินไป

มันถึงกับทำให้ผู้คนต้องสงสัยว่าเป็นเพียงเกมจริงหรือ?

“จากความเข้าใจที่เจ้าของร้านมีต่อโลก กล่าวเช่นนั้นก็ได้” ระบบตอบกลับมา

ลั่วฉวนถึงกับพูดกล่าวไม่ถูกกับคำตอบแบบขอไปที

ราวกับขณะนี้ระบบเลือกที่จะเย็นชาใส่ตัวเขา

ลั่วฉวนมองไปทางเหยาซือหยานก่อนพยักหน้าให้ “ใช่ คิดเช่นนั้นก็ได้”

ได้ทราบคำตอบของลั่วฉวน นางจึงมองที่ดวงตาของอีกฝ่ายด้วยความสงสัย

เถ้าแก่แข็งแกร่งเพียงใดถึงกับสร้างโลกอีกใบขึ้นมาได้?

“ตอนนี้ไปซื้ออาหารเช้าก่อนแล้ว ฝากดูแลร้านด้วย”

กล่าวคำจบลั่วฉวนจึงออกจากร้านไป

เหยาซือหยานคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงเข้าหอคอยแห่งการทดสอบอีกครั้ง

ที่นางผ่านมาได้เมื่อครู่ มันก็เพียงโหมดง่ายของชั้นแรกเท่านั้น

นางคิดอยากทดลองเล่นโหมดปกติดูบ้าง

โหมดง่ายนั้นเป็นเพียงหมาป่า อย่างนั้นโหมดปกติจะเป็นอะไร...

เพราะข่าวคราวเรื่องโบราณสถานในเทือกเขาจิ่วเหยาถูกเปิดเผยออก ในช่วงวันนี้ในนครจิ่วเหยาจึงมีผู้คนแปลกหน้ามาเยือนมากขึ้น

ผู้ฝึกตนทั้งหลายต่างมุ่งเน้นไปกันที่นครจิ่วเหยา ส่วนใหญ่ต่างเป็นผู้อหังการอวดดี จึงเป็นผลให้ในเมืองต้องเกิดความขัดแย้งปะทุอย่างไม่ว่างเว้น

ตอนที่ 54 : สถาบันวิญญาณเมฆา

เพราะเรื่องราวความวุ่นวายภายในเมือง จักรพรรดิเทียนชิงจึงต้องปวดเศียรเวียนเกล้าอย่างอับจน

กฎหมายไม่อาจใช้ยับยั้งผู้ฝึกตนเหล่านี้ได้เลยหรือ?

หากยังควบคุมไม่ได้ ก็เกรงว่าจักรพรรดิจะขาดซึ่งความศักดิ์สิทธิ์แล้ว

นับเป็นโชคดีที่มีสำนักทรงอำนาจคอยห้ามปราม ไม่เช่นนั้นสถานการณ์คงเลวร้ายกว่านี้

ที่ประตูเมืองตะวันออก

ช่วงหลายวันมานี้ผู้ฝึกตนเข้าออกเมืองกันหนาแน่น

กระนั้นวันนี้แตกต่างออกไป

“ไม่นานมานี้ผู้ฝึกตนมาเยือนนครจิ่วเหยากันมากขึ้น ทั้งสัตว์อสูร ภูตผี รวมถึงอสรพิษทั้งหลายต่างมารวมตัวกัน”

“ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว นั่นโบราณสถานเชียวนะ! ตราบเท่าที่หยิบฉวยสิ่งที่ฝักฝ่ายใหญ่ไม่ต้องการมาได้ เพียงแค่นั้นก็มากพอทำให้พวกเราทะยานขึ้นฟ้ากันได้แล้ว!”

“หือ? ดูบนนั้น คล้ายมีอะไรกำลังมาเยือน!”

“อะไรที่ว่าคืออะไร? ดื่มหนักไปงั้นหรือ?”

“รีบดูสิ มันเข้ามาใกล้แล้ว!”

……

ด้วยค้นพบบางสิ่งบางอย่าง บรรดาผู้ฝึกตนที่ประตูเมืองต่างแหงนหน้ามองขึ้นฟ้า เสียงร้องอุทานดังออกจากปากผู้คน

หากมองตามสายตาผู้ฝึกตนเหล่านี้ ที่พบเห็นคือจุดสีดำซึ่งปรากฏบนฟากฟ้าไกลห่าง

แต่เพียงชั่วครู่ จุดสีดำเหล่านั้นกลับขยายขนาดใหญ่ขึ้น พวกมันกำลังพุ่งทะยานผ่านอากาศมาทางด้านนี้

การปรากฏของจุดสีดำเป็นผลให้ผู้ฝึกตนยิ่งมารวมตัวกันมามองดู

เหล่านี้คือวิหคอสูรอัคคีทอง ขนาดตัวพวกมันยาวนับร้อยเมตร

อัคคีเพลิงสีแดงฉานเผยชัดที่บนร่าง ด้วยเพราะความร้อนสูงจึงเป็นผลให้การมองเห็นต้องบิดเบี้ยว

“วิหคลึกล้ำอัคคีทอง สัตว์อสูรหายากที่มีกำลังทัดเทียมยอดฝีมือขอบเขตทดสอบเต๋า กล่าวกันว่าพวกมันครอบครองเลือดหงส์อมตะ!”

“เหล่านี้ตัวใหญ่นัก พวกโตเต็มวัยอย่างนั้นหรือ?”

“ยังไม่ใช่ แต่ก็คล้ายไม่ไกลห่างเท่าใดนัก...”

“วิหคลึกล้ำอัคคีทองเป็นสัตว์อสูรหายากมาก ทั้งทวีปเทียนหลันปรากฏตัวนับครั้งได้ ที่ทราบก็เพียงสถาบันวิญญาณเมฆาได้รับไข่วิหคเหล่านี้จากโบราณสถานเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว...”

เมื่อผู้คนได้ตระหนักว่าเป็นวิหคอสูร สีหน้าพวกเขาต่างเผยซึ่งอาการตื่นตะลึง

“หรือจะเป็นวิหคลึกล้ำอัคคีทองตัวจริง?”

“เดี๋ยว! ดูที่แผ่นหลังพวกมัน มีคนยืนอยู่!”

“ล้อกันเล่นหรือ? จะเป็นไปได้... เดี๋ยวนะ? เรื่องจริงหรือนี่!”

……

ขณะที่วิหคลึกล้ำอัคคีทองใกล้มาเยือนนครจิ่วเหยา สายลมกระโชกจึงพัดผ่านใบหน้าผู้คนประหนึ่งคมมีดเชือดเฉือน

พวกเขาทราบกระจ่างชัดถึงแรงกดดันอันมหาศาลที่พวกมันปลดปล่อยออก ผู้คนยามนี้ต่างได้แต่หวาดกลัว

ทหารยามคุ้มกันประตูเมืองต่างกระชับอาวุธพร้อมจับจ้องฝูงวิหคที่ใกล้เข้ามา พวกเขาไม่กล้าเคลื่อนไหว กระทั่งว่าหวาดกลัวด้วยซ้ำ

กระนั้นที่ต้องตาที่สุด คือร่างกว่าสิบคนที่ยืนอยู่บนแผ่นหลังของวิหคลึกล้ำอัคคีทอง

เหล่านั้นเป็นสตรีเยาว์วัย พวกนางต่างสวมใส่เสื้อผ้าหรูหรางดงาม

คาดการณ์โดยคร่าวๆ กำลังอ่อนด้อยที่สุดคือขอบเขตโชคชะตาระดับสูงสุด!

หากต้องใช้คำหนึ่งอธิบายกองกำลังนี้ ก็คงมีเพียงหนึ่งเดียว

เหนือล้ำยิ่งนัก!

กลุ่มคนเยาว์วัยเหล่านี้มีผู้นำอยู่สองคน

หนึ่งในนั้นเป็นบุรุษที่เผยใบหน้าเย็นเยือกในชุดสีดำอันแข็งแกร่ง

อีกหนึ่งเป็นสตรีเยาว์วัยใบหน้าอ่อนโยนในชุดสีม่วง

ที่อกเสื้อของกลุ่มคนเหล่านี้ต่างมีตราเช่นเดียวกันประดับเอาไว้

มันคือรูปเมฆสีขาวบริสุทธิ์!

นี่คือตราของสถาบันวิญญาณเมฆา!

สถาบันวิญญาณเมฆา ก็เป็นดังชื่อกล่าวไว้ มันคือสถานที่สำหรับฝึกฝนผู้ฝึกตนเยาว์วัย

สถาบันนั้นแตกต่างจากสำนัก

เข้าร่วมสำนัก เช่นนั้นต้องทำตามสำนักสั่งการอย่างเข้มงวดเพื่ออนาคต

ส่วนสถาบัน เมื่อร่ำเรียนจบสิ้นแล้วก็ไม่มีพันธะใดต่อกันอีก

กระนั้นผู้คนก็ไม่ได้ไร้ความผูกพันกัน เหมือนดังคำกล่าว

หากคิดถึงความรู้สึก นักศึกษาจากมหาวิทยาลัยยังคิดกลับบ้านเกิด นำความรู้จากมหาวิทยาลัยพัฒนาสู่ชุมชน

ในเมื่อเป็นสถาบันที่มีพื้นเพยาวนานถึงนับร้อยหรือพันปี เช่นนั้นเบื้องลึกเบื้องหลังยิ่งต้องชวนสะพรึง...

สถาบันวิญญาณเมฆาคือหนึ่งในนั้น เป็นตัวตนแข็งแกร่งทรงอำนาจที่ทั้งทวีปเทียนหลันต้องรู้จัก

......

ไม่พลาดการอัพเดตตอนใหม่ ติดตามได้ที่ : https://bit.ly/32ciG6V