บทที่ 160 การบรรลุ (ฟรี)

สิบแปดกระบวนท่าสยบปลา กระบวนท่าที่ห้า เป็นกระบวนท่าที่เจียงชวนผนวกวิชาลับที่เรียนรู้ ‘พลังแห่งปฐพี’ เข้าไปในตำราศิลา

พลังแห่งปฐพี วิชาลับสายดินนี้เน้นการดึงพลังวิญญาณจากปฐพีมาเสริมและเติมเต็มให้แก่ตนเอง

นี่นับเป็นไม้เด็ดในบรรดาวิชาลับสายดิน

ผู้บำเพ็ญเพียรที่เชี่ยวชาญวิชานี้ เมื่อยืนต่อสู้บนพื้นดิน พลังความทนทานและพลังการต่อสู้จะเหนือกว่าผู้บำเพ็ญเพียรรากวิญญาณธาตุอื่นในระดับเดียวกันมาก

แน่นอนว่า ข้อเสียก็ชัดเจนเช่นกัน วิชาลับนี้หากไม่ได้อยู่บนพื้นดินก็ใช้ไม่ได้

แต่นี่สำหรับเจียงชวนแล้วนับเป็นวิชาเทวะ

ตอนที่เห็นครั้งแรก เจียงชวนก็คว้ามันมาโดยไม่ลังเลเลย

จนถึงตอนนี้ หลังจากผ่านการวิวัฒนาการของวิชาตกปลาจากจารึกตำราศิลาแล้ว ลักษณะพิเศษของวิชานี้ไม่เพียงแต่จะสามารถเติมเต็มพลังกายและพลังเวทของเจียงชวนได้อย่างต่อเนื่อง แต่ยังสามารถเพิ่มพลังของเจียงชวนได้ถึงสองเท่าชั่วคราว

แต่ข้อเสียก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

เมื่อใช้วิชานี้ออกมาแล้วจะขยับไม่ได้

ทำได้เพียงอยู่ในท่าเดิม

นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมเจียงชวนถึงตั้งชื่อวิชานี้ว่ารากไม้เฒ่าหยั่งลึก

เพราะขยับไม่ได้น่ะสิ!

แน่นอนว่า การใช้วิชานี้เพื่อบั่นทอนกำลังของปลานั้นดีอย่างยิ่ง ปล่อยให้มันพุ่ง ปล่อยให้มันชน ขยับได้แม้แต่น้อยถือว่าตนเองแพ้ รอจนมันหมดแรง เจียงชวนก็จะให้บทเรียนที่ดีแก่มัน

ปัง!

ผิวน้ำเบื้องหน้าเกิดระเบิดขึ้นเป็นระยะๆ ผิวน้ำที่เคยสงบนิ่งตอนนี้กลับเกิดคลื่นลมแรง นี่เป็นเพราะปลาประหลาดใต้น้ำยังคงคลุ้มคลั่งอยู่

และสถานการณ์เช่นนี้ดำเนินต่อไปเกือบหนึ่งเค่อ (ประมาณ 15 นาที) ระหว่างนั้นแม้ว่ามันจะหยุดพักเป็นครั้งคราว แต่ก็เพียงชั่วครู่ มันก็จะกลับมาฮึดสู้อีกครั้ง

“ข้าทนได้ถึงเช้า ข้าขอดูสิว่าเจ้าจะคลั่งได้นานแค่ไหน!”

รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเจียงชวน ปลาตัวนี้ทำให้เขาเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ปลาหลี่ฮื้อขนาดใหญ่ที่มีกรงเล็บ... หรือว่าในร่างกายจะมีสายเลือดของสัตว์เทพโบราณอยู่?

เจียงชวนพยายามนึกย้อนไปว่ามีสัตว์เทพชนิดใดที่เป็นแบบนี้ แต่คิดไปคิดมาก็ไม่มีความทรงจำใดๆ

ส่วนใหญ่เป็นเพราะทั้งสองชาติภพของเขาไม่ใช่คนรักการเรียนรู้ เรื่องราวเทพนิยายโบราณที่เขารู้จักล้วนมาจากการดูโทรทัศน์และท่องอินเทอร์เน็ตในชาติที่แล้ว แล้วบังเอิญได้อ่านเจอ

ส่วนเรื่องอื่นๆ เขาคงไม่ไปหาความรู้เหล่านี้มาศึกษาโดยเฉพาะ มีเวลาว่างขนาดนั้น สู้ไปเหวี่ยงเบ็ดริมแม่น้ำสักสองคันยังจะดีกว่า

เพราะต่อให้ตายเขาก็คาดไม่ถึงว่าเขาจะได้มีชีวิตที่สอง แถมยังสามารถตกปลาภูตที่มีสายเลือดสัตว์เทพโบราณได้อีกด้วย!

เวลาผ่านไปทีละนิดทีละหน่อย

หลังจากผ่านไปอีกเกือบหนึ่งเค่อ (ประมาณ 15 นาที) ผิวน้ำก็ค่อยๆ เริ่มสงบลง

ปลาใต้น้ำตัวนั้นก็คลุ้มคลั่งจนเกือบจะหมดแรงแล้ว

การที่สติปัญญาถูกบดบัง หาได้หมายความว่าพลังอสูรจะไม่ถูกใช้ไปไม่

ตรงกันข้าม ยามที่ไร้สติปัญญา เมื่อคลุ้มคลั่งขึ้นมาก็ยิ่งไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ เจียงชวนคาดว่าตอนนี้พลังอสูรของมันต่อให้ไม่หมดก็คงใกล้เคียงแล้ว เพราะถ้ายังมีแรงเหลืออยู่ มันย่อมไม่หยุดง่ายๆ

“ออกแรงจนหมดกระบวนท่าแล้วใช่หรือไม่? งั้นก็ถึงตาข้าแล้ว!”

แววตาของเจียงชวนสว่างวาบ ทันใดนั้นก็ขยับตัว

สิบแปดกระบวนท่าสยบปลา กระบวนท่าแรก เทพอัสนีจงมาช่วยข้า!

สิบแปดกระบวนท่าสยบปลา กระบวนท่าที่สอง อิฐบินพิฆาต!

ตูม!

ผิวน้ำระเบิดออก ปลาใหญ่ที่มีกรงเล็บไก่ที่เคยเห็นเมื่อครู่ถูกเจียงชวนดึงขึ้นจากผิวน้ำบินไปยังฝั่งทันที

จริงๆ แล้วมันยังมีแรงเหลืออยู่บ้าง เพียงแต่เจียงชวนไม่เปิดโอกาสให้มันได้ตอบโต้ เขาใช้กระแสไฟฟ้าทำให้มันชา จากนั้นจึงดึงมันขึ้นจากน้ำโดยตรง

ปัง!

พื้นดินสั่นสะเทือนเล็กน้อย ปลาใหญ่ตัวนี้ตกลงมายังตำแหน่งที่เจียงชวนเคยยืนอยู่

เพียะ~

เพียะ!

หางปลาฟาดพื้น เศษหินกระเด็นไปทั่ว ร่างปลาถูกมันฟาดจนลอยขึ้น มันยังอยากจะกระโดดลงน้ำ

แต่ในวินาทีถัดมาร่างกายของมันก็สั่นสะท้าน ร่างปลาที่โค้งงออยู่พลันเหยียดตรง เจียงชวนปล่อยกระแสไฟฟ้าใส่มันอีกครั้ง

และหลังจากปล่อยกระแสไฟฟ้าเสร็จ ร่างของเจียงชวนก็ปรากฏขึ้นที่ตำแหน่งหัวปลา กำปั้นหนักๆ ทุบลงไปราวกับสายฝน

เพียงไม่กี่ลมหายใจผ่านไป หลังจากที่อาการชาของปลาใหญ่คลายลง มันก็ยังคงนอนตาเหลือกอยู่บนพื้นเบื้องหน้า

“ยินดีด้วย ท่านได้รับปลาหลี่ฮื้อกลายพันธุ์ระดับสองหนักสามพันหนึ่งร้อยยี่สิบแปดชั่ง (ประมาณ 1,564 กิโลกรัม) หนึ่งตัว ได้รับแต้มความสำเร็จสามร้อยสิบสามแต้ม!”

“ตรวจสอบพบว่าปลาหลี่ฮื้อตัวนี้มีสายเลือดปลาโบราณ ความเข้มข้นของสายเลือดคือห้าเปอร์เซ็นต์ ภารกิจกระตุ้นเสร็จสิ้น”

“การประเมินภารกิจ: ดี”

“รางวัลคือโอกาสบรรลุวิชาเวทและพลังเหนือธรรมชาติหนึ่งครั้ง”

“ภารกิจกระตุ้นสี่เปิดใช้งาน: ตกปลาภูตระดับสองขึ้นไปที่มีความเข้มข้นของสายเลือดสัตว์เทพถึงสิบเปอร์เซ็นต์ รางวัลจะประเมินตามความเข้มข้นของสายเลือดสัตว์เทพที่ปลาภูตมี”

เสียงเตือนดังขึ้นในสมองของเจียงชวนอย่างต่อเนื่อง ทำให้การกระทำของเจียงชวนที่จะนำปลาตัวนี้เข้าไปในมิติเก็บของช้าลงไปครึ่งจังหวะ

แน่นอนว่า นี่ไม่ได้ส่งผลอะไร

ฟู่~

เจียงชวนสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนอื่นก็นำปลาตัวนี้เข้าไปในมิติเก็บของ จากนั้นก็หันกลับไปมองค่ายกลพรางตาที่ยังไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ หลังจากนั้นเจียงชวนจึงค่อยๆ นั่งลง

โอกาสบรรลุวิชาเวทและพลังเหนือธรรมชาติ?

เจียงชวนตรวจสอบคำอธิบายของรางวัลที่ระบบให้มาอย่างละเอียด ตามที่ระบบกล่าวไว้ การบรรลุครั้งนี้ อย่างน้อยที่สุดก็จะทำให้ตนเองเชี่ยวชาญวิชาเวทสองถึงสามอย่างได้อย่างสมบูรณ์ ขณะเดียวกันก็จะทำให้ตนเองควบคุมพลังของตนเองได้อย่างสมบูรณ์แบบ

ในทันใดนั้น หัวใจของเจียงชวนก็ร้อนรุ่มขึ้นมา ระบบนี้ช่างเป็นระบบที่ขาดอะไรก็ให้สิ่งนั้นจริงๆ!

ตอนนี้เขาขาดเวลาในการฝึกฝนวิชาเวทจริงๆ แน่นอนว่า นี่ไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร ความเชี่ยวชาญในวิชาเวทนั้น สุดท้ายก็ยังสามารถใช้เวลาฝึกฝนให้เพิ่มขึ้นได้อย่างช้าๆ

แต่สิ่งที่สามารถทำให้ควบคุมพลังของตนเองได้อย่างสมบูรณ์แบบนี่แหละคือสิ่งที่เจียงชวนต้องการที่สุด

เพียงสามเดือนสั้นๆ ระดับบำเพ็ญเพียรของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกครั้ง ผลที่ตามมาคือเจียงชวนรู้สึกว่าพลังของตนเองไม่มั่นคงนัก มักจะควบคุมพลังของตนเองได้ไม่ดี

สถานการณ์นี้ เขาเคยเจอมาแล้วในขอบเขตหลอมปราณ ตอนนั้นก็ไม่มีวิธีที่ดีอะไร ทำได้เพียงผ่านกาลเวลาค่อยๆ ขัดเกลา ค่อยๆ ควบคุมพลังของตนเอง

แต่การบรรลุในตอนนี้...

พูดตามตรง ในตอนนี้เจียงชวนมีความคิดที่จะใช้โอกาสนี้ทันที แต่เพียงชั่วครู่ เขาก็ระงับความคิดนี้ไว้

ยังไม่ถึงเวลา

ในเมื่อมีโอกาสเช่นนี้ ก็ควรจะยกระดับการบำเพ็ญเพียรให้ถึงขอบเขตสลัดทิ้งความเป็นมรรตัยและขอบเขตสร้างฐานขั้นสมบูรณ์แล้วค่อยใช้จึงจะดีที่สุด

เพราะขอบเขตเล็กๆ เหล่านี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นการสะสม พึ่งพาความสามารถในการดูดซับปราณฟ้าดิน การทะลวงผ่านจึงไม่มีอุปสรรคใหญ่อะไร

เจตจำนงถูกย้ายเข้าไปในมิติเก็บของ

ปลาตัวนี้ตอนนี้ยังคงหงายท้องลอยอยู่บนผิวน้ำ เจียงชวนขยับความคิด ตะขอสองอันในปากของมันก็ถูกถอดออกมา

จากนั้น เจียงชวนก็ลังเล เจ้าตัวนี้มีสายเลือดสัตว์เทพ แม้ว่าตอนนี้เจียงชวนจะยังไม่รู้ว่าปลานั่นคือสัตว์เทพอะไร และมีพลังอะไร แต่ถึงอย่างไรก็เป็นสัตว์เทพ

จะหลอมมันแบบนี้จริงๆ หรือ?

เจียงชวนรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

“เลี้ยงไว้ก่อนแล้วกัน!”

เพียงชั่วครู่ เจียงชวนก็แบ่งพื้นที่ให้มันในมิติเก็บของ กั้นไม่ให้ปลาตัวอื่นเข้ามา และมันก็ออกไปไม่ได้ จากนั้นเจตจำนงของเขาก็ออกจากมิติเก็บของ

ถึงอย่างไรปลาตัวนี้ก็มีสายเลือดสัตว์เทพ บางทีอาจจะมีความทรงจำสืบทอด เจียงชวนอยากจะรอให้ฤทธิ์ของโอสถบดบังปัญญาหมดไปก่อน แล้วลองดูว่าจะสามารถสื่อสารกับมันได้หรือไม่

ช่างประจวบเหมาะนัก ทันทีที่เจตจำนงของเจียงชวนเพิ่งจะออกจากมิติเก็บของ เขาก็รับรู้ได้ว่าที่ค่ายกลนั้นมีระลอกพลังเวทส่งออกมา

โอสถปลาที่กงชิงเถียวกินเข้าไป ฤทธิ์ยาก็ถูกย่อยสลายหมดแล้ว ร่างเงาของนางปรากฏขึ้น

เมื่อรับรู้ถึงกลิ่นอายของนางในตอนนี้ รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเจียงชวนอีกครั้ง

ไม่ผิดจากที่เจียงชวนคาดไว้ สภาพของนางฟื้นฟูเต็มที่แล้ว แม้กระทั่งเมื่อดูจากระลอกพลังเวท ระดับบำเพ็ญเพียรก็ทะลวงผ่านไปอีกหนึ่งขั้นอย่างเห็นได้ชัด

............

แนะนำนิยาย!

เริ่มต้นจากการเลี้ยงศพ สู่เส้นทางเซียนนอกรีต

(สถานะ: ชนต้นฉบับ)

วิถีทางเดินที่ผิดแผกจากศีลธรรมจะต้องประสบจุดจบอันเลวร้ายกระนั้นหรือ?

หากไม่บำเพ็ญจินตัน ก็ไร้ซึ่งชีวิตนิรันดร์เช่นนั้นหรือ?

เช่นนั้นข้าขอถามเหล่าท่านเซียน หากข้ากลั่นสังขารไร้เน่าเปื่อยให้เป็นจินตัน และแปรเปลี่ยนสู่ทารกเซียน ท่านทั้งหลายจะรับมือเช่นไร?

มรรควิปริต: เลี้ยงศพ

วิชาลับ: การแปรสภาพศพ

พลังพิเศษ: กระดานสรุปผลรายวัน

……

【สรุปผลประจำวัน】

【เลี้ยงศพในดินแดนแห่งความตายเป็นเวลาสิบสองชั่วยาม ประสบการณ์กระดานสรุปผลประจำวัน +1, ประสบการณ์การแปรสภาพศพ +6】

【อยู่ร่วมกับศพม่วงและผู้บำเพ็ญสายมรณะ ใช้พลังแห่งซากศพบำเพ็ญเพียรเป็นเวลาสิบสองชั่วยาม ประสบการณ์กระดานสรุปผลประจำวัน +1, ปราณมรณา +12, ประสบการณ์ผู้เลี้ยงศพ +6】

คลิกอ่านที่นี่