บทที่ 12 - เช็คอินวันนี้ ได้รับวิชาทำสมาธิ!

◉◉◉◉◉

สมาชิกทั้งห้าบนโต๊ะอาหารเมื่อได้ยินข่าวด่วนล่าสุดก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก

ช่วงบ่ายผ่านไปอย่างไม่มีอะไรพิเศษเกิดขึ้น

หลังจากโนบิ ไดจิ และโนบิตะทำภารกิจฝึกฝนของวันนี้เสร็จเรียบร้อย ทั้งสองก็แยกย้ายไปทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ

โนบิตะนอนคว่ำหน้าอ่านการ์ตูนอยู่บนเสื่อทาทามิ พลางหัวเราะออกมาเป็นพักๆ

ส่วนโดราเอมอนก็ขึ้นไทม์แมชชีนหายไปไหนอีกแล้วก็ไม่รู้

ไดจิมองสารานุกรมไดโนเสาร์ที่เปิดค้างอยู่ตรงหน้า ก่อนจะบิดแขนไปมา

เขาอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว แถมยังอ่านซ้ำไปซ้ำมาอีกหลายรอบ ถึงจะยังไม่ถึงขั้นจำได้ขึ้นใจ แต่ก็เรียกได้ว่าคุ้นเคยเป็นอย่างดี

เพียงแต่ว่าภาพวาดก็ยังคงเป็นแค่ภาพวาด ไม่มีทางน่าสนใจเท่าของจริงได้

ไดจิเท้าคางครุ่นคิด: "จะลองไปยุคไดโนเสาร์ดูดีไหมนะ?"

เขาคาดว่าโดราเอมอนส่วนใหญ่คงไม่ปฏิเสธ แต่ว่า...

"กลับมาแล้ว!" โดราเอมอนโผล่ออกมาจากลิ้นชักแล้วตะโกนบอกไดจิกับโนบิตะอย่างตื่นเต้น

"โดราเอมอน นายถูกหวยมารึไงถึงได้ดีใจขนาดนี้?" โนบิตะลุกขึ้นจากพื้น ถามโดราเอมอนอย่างมีน้ำโหเล็กน้อย

เมื่อกี้เสียงตะโกนของโดราเอมอนทำเขาตกใจแทบแย่

"เปล่าซะหน่อย พอดีช่วงนี้ห้างสรรพสินค้าแห่งอนาคตจัดโปรโมชั่นลดราคา ฉันก็เลยไปเสี่ยงโชคดู เผื่อจะเจอของวิเศษที่มีประโยชน์บ้าง ไม่คิดเลยว่าจะได้ของดีกลับมาจริงๆ"

"ไฟฉายขยายส่วน!"

"ไฟฉายขยายส่วน?" ไดจิรู้สึกสงสัย โดราเอมอนไม่มีไฟฉายขยายส่วนเหรอ?

แต่พอคิดดูอีกที โดราเอมอนก็เพิ่งจะมาอยู่ได้ไม่นาน ของวิเศษหลายๆ อย่างในอนิเมะอาจจะเป็นของที่มาซื้อเพิ่มทีหลังก็ได้ ไดจิคิด

แล้วเขาก็มองโดราเอมอนหยิบไฟฉายขยายส่วนออกมาทดลองใช้ ก่อนจะเก็บกลับเข้ากระเป๋าสี่มิติไป

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงตอนกลางคืน

"จากข่าวล่าสุดของทางรัฐบาล สิงโตที่หลุดออกมาจากสวนสัตว์ในครั้งนี้ได้ 'หายตัวไปอย่างลึกลับ' จริงๆ แต่อย่างไรก็ตาม ขณะนี้พื้นที่ซึกิมิไดได้รับการยืนยันแล้วว่าปลอดภัย ต่อจากนี้เราจะคอยติดตามสถานการณ์และรายงานข่าวล่าสุดให้ท่านทราบต่อไป..."

"กริ๊งงงง—"

"แกร๊ก!"

"ฮัลโหล ใครคะ? มีธุระอะไรเหรอคะ?" โนบิ ทามาโกะรับโทรศัพท์

"อ๋อ ค่ะๆ ทราบแล้วค่ะ เดี๋ยวจะไปบอกให้นะคะ"

"แกร๊ก!"

ทามาโกะวางสายโทรศัพท์แล้วเดินมาที่โต๊ะอาหาร

"มีอะไรเหรอครับแม่?"

โนบิตะถามเสียงอู้อี้ขณะที่ข้าวยังเต็มปาก

"เมื่อกี้อาจารย์โทรมาน่ะ ท่านแจ้งว่าพรุ่งนี้ให้ไปเรียนตามปกติ"

"หาาา—"

พอได้ยินว่าพรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน โนบิตะที่กำลังอารมณ์ดีอยู่ก็หน้ามุ่ยลงทันที

ค่ำคืนนั้นผ่านไปอย่างสงบ

"ติ๊ง! สามารถเช็คอินรายวันได้ ต้องการเช็คอินหรือไม่!"

"เช็คอิน!"

"เช็คอินสำเร็จ ได้รับ 'วิชาทำสมาธิ'!"

"กำลังส่งมอบวิชาทำสมาธิ—"

ข้อมูลสายหนึ่งปรากฏขึ้นในสมองของไดจิ มันคือ 'วิชาทำสมาธิ' นั่นเอง

"ระบบ เรียกหน้าต่างสถานะของฉันออกมา"

ม่านแสงปรากฏขึ้นตรงหน้าของไดจิ:

โฮสต์: โนบิ ไดจิ

เพศ: ชาย

อายุ: 10 ขวบ

พลังจิต: 0.6 (ผู้ใหญ่ปกติคือ 1)

ความสามารถ: การควบคุมแรงโน้มถ่วง (ระดับต่ำ)

ไอเทม: เงินหลายล้านเยน

หมายเหตุ: โนบิ ไดจิ เกิดจากการหลอมรวมของความทรงจำบางส่วนจากชาติก่อนกับวิญญาณที่เกิดใหม่ ไม่ใช่การหลอมรวมวิญญาณของสองชาติภพ

ไดจิสำรวจดูคร่าวๆ หน้าต่างสถานะไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก แค่มีแถบพลังจิตเพิ่มขึ้นมา

"มิน่าล่ะ ตอนใช้พลังควบคุมแรงโน้มถ่วงถึงได้เหนื่อยง่ายขนาดนี้"

ไดจิพึมพำกับตัวเอง

"ไดจิ นายพูดอะไรน่ะ?" โนบิตะที่เดินอยู่ข้างๆ ถามขึ้น

"หืม? เปล่า ไม่มีอะไรหรอก จะถึงเวลาเรียนแล้ว เรารีบไปกันเถอะ"

"อ้อ ได้เลย"

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]