บทที่ 400 - การประชุมระดับสูงในเกม

บทที่ 400 - การประชุมระดับสูงในเกม

หลิงโม่มองดูรายงานที่หนาปึกนั้น คาดคะเนด้วยสายตาแล้วน่าจะหนาสักสิบเซนติเมตรได้

ในขณะที่เธอกำลังเตรียมจะหยิบมันขึ้นมาดู พื้นดินก็พลันเริ่มสั่นสะเทือนขึ้นมาเบาๆ

ภายใต้การตรวจสอบของพลังจิต หลิงโม่สามารถสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ในตอนนี้ใต้เท้าของเธอกำลังมีพลังสายหนึ่งเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่งอยู่ อาจจะปะทุออกมาได้ทุกเมื่อ

พอตระหนักได้ว่านั่นมันคืออะไร หลิงโม่ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรอีก เก็บรายงานและเครื่องสำรวจดาวเคราะห์ทั้งหมดเข้าไปในมิติ จากนั้นตัวเธอเองก็ออกจากสถานที่แห่งนี้ไปด้วยในทันที

ในขณะที่เธอเพิ่งจะจากไปได้ไม่นาน บนพื้นดินก็ปรากฏรอยแตกขึ้นมาหลายสาย ไอน้ำสายหนึ่งพุ่งออกมาจากในนั้น จากนั้นก็เป็นน้ำพุร้อนที่อุณหภูมิสูงถึงร้อยองศา

โชคดีที่หลิงโม่ออกมาเร็ว ไม่อย่างนั้นตอนนี้คาดว่าคงจะสุกไปแล้วแปดส่วน

หลิงโม่ที่กลับมาถึงห้องแล้วในตอนนี้ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

เธอหยิบรายงานที่หนาสิบเซนติเมตรฉบับนั้นออกมา เริ่มอ่านแบบสิบแถวในแวบเดียวในทันที

จากข้อมูลที่เครื่องสำรวจดาวเคราะห์ให้มา ภายในดาวเคราะห์ดวงนี้แม้ว่าจะมีแมกม่าและภูเขาไฟมีพลังอยู่มากมายก็จริง แต่ในขณะเดียวกันที่สถานที่ที่อยู่ใกล้กับพื้นดินก็มีน้ำใต้ดินอยู่มากมายเช่นกัน

น้ำใต้ดินของที่นี่ไม่เหมือนกับน้ำที่พวกเขาดื่มกันในตอนปกติ ความหนาแน่นของมันสูงกว่า แถมยังเหนียวข้นกว่าด้วย อยู่ระหว่างน้ำกับสไลม์ของเล่น

“แปลกจัง หรือว่าคนอื่นๆ บนอวกาศจะไม่ได้ใช้เครื่องสำรวจดาวเคราะห์กับดาวเคราะห์ดวงนี้เหรอ”

ขอเพียงแค่ใช้เครื่องสำรวจดาวเคราะห์ ก็จะรู้ได้เลยว่า ดาวเคราะห์ดวงนี้ไม่ได้อันตรายเหมือนอย่างที่เห็นภายนอกเลยสักนิด

เฉี่ยมั่นอธิบายว่า [ราคาของเครื่องสำรวจดาวเคราะห์มันแพงมากเลยนะคะ ไม่ใช่ว่าคนธรรมดาจะซื้อไหวหรอกค่ะ ไม่แน่ว่าคนเหล่านั้นอาจจะตัดสินความเป็นความตายของดาวเคราะห์ดวงนี้ไปตั้งแต่แรกเห็นแล้วก็ได้ ก็เลยรู้สึกว่าการใช้เครื่องสำรวจดาวเคราะห์มันก็เป็นการสิ้นเปลืองเปล่าๆ ค่ะ]

นี่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

นอกจากนี้ ในรายงานยังได้ระบุถึงประเภทและจำนวนของแร่ที่อยู่ภายในดาวเคราะห์ดวงนี้ด้วย ทำเอาหลิงโม่ตาลายไปหมด

แต่ว่า ดาวเคราะห์ดวงนี้แม้ว่าตอนนี้จะปลอดภัยก็จริง แต่ถ้าหากตอนที่ลงมือกับแร่ใต้ดินแล้วไปทำลายสมดุลในนั้นเข้าโดยไม่ระวัง ดาวเคราะห์ดวงนี้ก็จะกลายเป็นระเบิดยักษ์ที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อทันที

แต่โชคดีที่ บนดาวเคราะห์ดวงนี้ยังมีเหมืองเปิดอยู่มากมาย เหมืองแร่เหล่านี้สามารถขุดเจาะได้อย่างไม่มีปัญหาอะไรเลย

แถมจำนวนของเหมืองเปิดก็น่าตกใจอย่างยิ่ง มากพอให้ขุดเจาะไปได้อีกหลายร้อยปีเลย เอาไว้ขุดแร่บนพื้นผิวจนหมดก่อน ถึงตอนนั้นค่อยไปลงมือกับใต้ดินก็ยังไม่สาย

แถม น้ำพุร้อนกีเซอร์ที่มักจะปะทุออกมาเป็นพักๆ เหล่านั้นของดาวเคราะห์ หลังจากที่ผ่านการดัดแปลงแล้วก็น่าจะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ไม่เลวได้

เพราะว่า...

หลิงโม่มองดูการวิเคราะห์น้ำใต้ดินของดาวเคราะห์ในรายงาน ในนั้นมีสารที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายมนุษย์นับพันชนิด

คุณไม่ได้ฟังผิด มันคือนับพันชนิดจริงๆ แค่การระบุถึงสารอาหารเหล่านี้ก็ใช้กระดาษไปหลายหน้าแล้ว

พูดได้เลยว่า น้ำใต้ดินเหล่านี้มันยังมีประโยชน์มากกว่านมผึ้งซะอีก เพียงแต่ว่าน้ำเหล่านี้ไม่สามารถบริโภคได้โดยตรงก็เท่านั้นเอง

ดูท่าว่าในข้อตกลงคงจะต้องเพิ่มไปอีกข้อนึงแล้ว นั่นก็คือห้ามสร้างมลพิษให้กับแหล่งน้ำใต้ดินเด็ดขาด

เธอมองดูเวลา ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว เธอจึงให้เฉี่ยมั่นพิมพ์รายงานในมือออกมาใหม่อีกฉบับหนึ่ง จากนั้นหลิงโม่ก็เปิดข้อความส่วนตัว หาตุ๊กตาไม้ 123

แม้ว่าตอนนี้คนส่วนใหญ่จะหลับกันไปหมดแล้ว แต่เมื่อพิจารณาว่าพรุ่งนี้ตัวเองยังมีธุระอีก เพื่อที่จะได้ไม่เป็นการเสียเวลาของวันพรุ่งนี้ ดังนั้น...

[เพิ่งจะได้ดาวเคราะห์มาดวงหนึ่ง พวกนายมีความสนใจจะไปบุกเบิกดูหน่อยไหม ถึงตอนนั้นฉันแปดนายสอง]

อีกด้านหนึ่ง ตุ๊กตาไม้ 123 ที่กำลังอยู่ในห้วงความฝัน ข้างหูก็พลันมีเสียงไก่ขันดังขึ้นมาสายหนึ่ง ปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาในทันที

นี่คือเสียงพิเศษที่ฐานที่มั่นใช้เงินสิบเหรียญทองซื้อมาตั้งค่าไว้เพื่อดื่มซอสถั่วเหลืองแล้วเมาอาละวาดโดยเฉพาะ ก็เพื่อกลัวว่าตุ๊กตาไม้ 123 จะพลาดการติดต่อของหลิงโม่ไป

ดังนั้นพอได้ยินเสียงไก่ขัน ไม่เพียงแต่ตุ๊กตาไม้ 123 ที่จะตื่นขึ้นมาในทันที แม้แต่คนอื่นๆ ที่อยู่หอพักเดียวกับเขาก็พากันตื่นขึ้นมาด้วยเหมือนกัน

เขาเรียกหน้าจอเกมออกมา คลิกเปิดข้อความส่วนตัว

เดิมทีตุ๊กตาไม้ 123 ที่ยังคงง่วงเหงาหาวนอนอยู่บ้าง พอเห็นเนื้อหาบนนั้นปุ๊บ ความง่วงก็พลันหายไปจนหมดในทันที

เขากระโดดลงมาจากบนเตียง ยังไม่ทันจะได้สวมรองเท้าก็วิ่งตรงออกไปข้างนอกแล้ว

คนอื่นๆ พอเห็นดังนั้นก็มองหน้ากันไปมา

“พวกนายทายสิว่าท่านเทพขี้เมาเขาส่งอะไรมาให้เขาเหรอ”

“ใครมันจะไปรู้ได้ล่ะ แต่สามารถทำให้เขาตื่นเต้นได้ขนาดนี้ ต้องไม่ใช่เรื่องเล็กแน่ๆ”

อีกด้านหนึ่ง ตุ๊กตาไม้ 123 วิ่งมาถึงหน้าประตูห้องของเซี่ยเฉิง มือหนึ่งก็ “ปังๆๆ” เคาะประตูไป อีกมือหนึ่งก็ตอบกลับไป [พี่เก้าครับ รบกวนรอสักครู่นะครับ ตอนนี้ผมจะไปเรียกหัวหน้าของพวกเรามาก่อน เรื่องแบบนี้ผมตัดสินใจเองไม่ได้ครับ]

ไม่กี่สิบวินาทีต่อมา เซี่ยเฉิงก็เปิดประตูออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แล้วพูดว่า “ไอ้ลูกกระต่าย ดึกดื่นไม่หลับไม่นอนมาเคาะประตูห้องฉัน นายควรจะมีเรื่องสำคัญนะ ไม่อย่างนั้น...”

คำขู่ของเขายังพูดไม่ทันจบ ก็ได้ยินตุ๊กตาไม้ 123 พูดว่า “เมื่อกี้ดื่มซอสถั่วเหลืองแล้วเมาอาละวาดติดต่อมาบอกว่าเขาเพิ่งจะได้ดาวเคราะห์มาอีกดวงหนึ่งแล้ว ถามว่าพวกเราสนใจจะไปบุกเบิกไหมครับ”

เดิมทีเซี่ยเฉิงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ไม่ดีตอนตื่นนอนก็พลันเบิกตากว้าง พูดออกมาโดยไม่แม้แต่จะคิดเลยว่า “สนใจ”

มันต้องสนใจอยู่แล้วสิ

“ตอนนี้นายไปถามสถานการณ์ของดาวเคราะห์ดวงนั้นมา” เซี่ยเฉิงพูด “ตอนนี้ฉันจะโทรศัพท์ขึ้นไปข้างบนเพื่อหารือเรื่องนี้ก่อน”

ตุ๊กตาไม้ 123 พยักหน้า จากนั้นก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ พูดขึ้นว่า “จริงสิครับหัวหน้าทีม ครั้งนี้เขาขอแบ่งแปดสอง พวกเราสองครับ”

เซี่ยเฉิงขมวดคิ้ว สัดส่วนนี้มันน้อยเกินไปหน่อย ไม่เหมือนกับนิสัยก่อนหน้านี้ของดื่มซอสถั่วเหลืองแล้วเมาอาละวาดเลยสักนิด

ก่อนหน้านี้พวกเขาล้วนแบ่งกันห้าห้ามาตลอด

แน่นอนว่า การปฏิบัติแบบนี้มีแค่ประเทศฮวาเท่านั้น ประเทศอื่นล้วนแบ่งสามเจ็ดทั้งนั้น

ครั้งนี้เรื่องผิดปกติย่อมมีปีศาจ

“นายไปบอกดื่มซอสถั่วเหลืองแล้วเมาอาละวาดว่า แบ่งแปดสองมันน้อยเกินไป พวกเราขนาดต้นทุนยังไม่ได้คืนเลย”

“ได้ครับ ตอนนี้ผมจะไปบอกเดี๋ยวนี้เลย”

[ตุ๊กตาไม้ 123: พี่เก้าครับ หัวหน้าของพวกเราบอกว่าสนใจครับ แต่แบ่งแปดสองมันสูงเกินไป พวกเราขนาดต้นทุนก็ยังไม่ได้คืนเลยครับ]

[ดื่มซอสถั่วเหลืองแล้วเมาอาละวาด: การขุดเจาะมันมีความยากลำบากไม่มากหรอก หลักๆ ก็คือ... ช่างเถอะ นี่คือข้อมูลของดาวเคราะห์ พวกนายเอาไปดูกันเองแล้วกัน]

หลิงโม่ส่งข้อมูลดาวเคราะห์ไปให้โดยตรงเลย

ความยากลำบากในการขุดเจาะแร่มันไม่มาก ท้ายที่สุดแล้วล้วนเป็นเหมืองเปิดทั้งนั้น หลักๆ ก็คือสภาพแวดล้อม แล้วก็ยังมีไอน้ำกับน้ำพุร้อนกีเซอร์ที่พุ่งออกมาตลอดเวลานั่นอีก แค่เผลอแป๊บเดียวก็อาจจะถึงแก่ชีวิตได้

เดิมทีหลิงโม่ก็ไม่ได้คิดจะแบ่งแปดสองจริงๆ หรอก ขีดจำกัดล่างสุดของเธอกับฝูโยวคือสามเจ็ด

ท้ายที่สุดแล้วดาวเคราะห์ดวงนี้ก็มีส่วนของฝูโยวอยู่ด้วย หลิงโม่เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่พิจารณาความคิดเห็นของเขา

อีกด้านหนึ่ง หลังจากที่เซี่ยเฉิงได้ข้อมูลมาแล้ว ก็เรียกประชุมกับผู้บริหารระดับสูงของฐานที่มั่นต่างๆ ในเกมทันทีในคืนนั้นเลย

ภายในห้องประชุมที่ดูขึงขังจริงจัง กลุ่มคนที่แต่งตัวประหลาดๆ ก็นั่งอยู่เต็มโต๊ะยาว

เซี่ยเฉิงแปลงข้อมูลดาวเคราะห์ที่เพิ่งจะได้มาสดๆ ร้อนๆ ให้เป็นข้อมูล จากนั้นก็ส่งต่อไปให้ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นผ่านทางสมองกลทีละคน

“นี่ทั้งหมดก็คือข้อมูลดาวเคราะห์ที่ดื่มซอสถั่วเหลืองแล้วเมาอาละวาดเพิ่งจะส่งมาเมื่อกี้นี้”

หลังจากที่อ่านข้อมูลจบแล้ว หนึ่งในนั้นก็มีคนพูดขึ้นมาว่า “ถ้าหากบนนี้มันเป็นเรื่องจริง งั้นพวกเราก็พอจะยอมรับได้อยู่ แต่ว่าแบ่งแปดสองมันก็น้อยเกินไปจริงๆ นั่นแหละ”

[จบแล้ว]