บทที่ 360 - เลี้ยงไก่เป็ดห่าน

บทที่ 360 - เลี้ยงไก่เป็ดห่าน

ก่อนที่จะเข้านอน หลิงโม่ก็จงใจให้เจียงซินไปปล่อยฟ้าร้องดังๆ ในสวนหลายที

เจียงซินผู้น่าสงสาร เพิ่งจะถูกเย่ไคสูบจนแห้งไปแล้วไม่พูดถึง พอได้พักผ่อนอย่างยากลำบาก ก็ถูกหลิงโม่ลากไปทำงานต่ออีก

ภายใต้การเรียกร้องของหลิงโม่ เจียงซินปล่อยฟ้าผ่าในสวนไปสิบห้านาทีเต็มๆ ถึงได้เลิกรา

ก็ยังโชคดีที่สวนของพวกเขาสามารถกั้นเสียงได้ ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้ว่าจะมีคนกี่คนที่จะถูกเสียงดังจนนอนไม่หลับ

แต่ว่า หลิงโม่ลืมไปว่า ถึงแม้ว่าเสียงจะสามารถถูกปิดกั้นได้ แต่แสงของสายฟ้ากลับไม่สามารถทำได้

ดังนั้น วันนี้จึงมีคนไม่น้อยเลยที่เห็นฉากนี้ และคาดเดาไปต่างๆ นานาว่าตกลงแล้วมันเกิดเรื่องอะไรขึ้น

พอถึงวันที่สอง หลิงโม่ก็มองผ่านหน้าต่างออกไปข้างนอก ก็เห็นในสวน เป็ดหิมะฝูงหนึ่งกำลังเดินตรวจตราอาณาเขตของตัวเองอยู่ในสวนอย่างวางมาด

หลังจากที่ผ่านไปหนึ่งคืน ดูท่าว่าเป็ดหิมะเหล่านี้จะปรับตัวได้อย่างสมบูรณ์แล้ว

เป็ดหิมะที่ยังไม่โตเต็มวัยหน้าตาน่ารักอย่างยิ่ง ขนทั่วทั้งตัวขาวเหมือนหิมะ มองจากไกลๆ ก็ราวกับเป็นก้อนหิมะก้อนหนึ่ง

หลังจากที่เวลาผ่านไป ขนปุยสีขาวบนร่างกายของเป็ดหิมะก็จะค่อยๆ กลายเป็นขนนก

หลิงโม่เคยเห็นรูปร่างหน้าตาของเป็ดหิมะหลังจากที่โตเต็มวัยแล้ว เมื่อเทียบกับว่านั่นคือเป็ดแล้ว จริงๆ แล้วรูปร่างหน้าตาของเป็ดหิมะหลังจากที่โตเต็มวัยจะคล้ายคลึงกับหงส์มากกว่า

แต่ว่าดูแล้วแข็งแรงบึกบึนกว่าหงส์

ไข่ที่เป็ดหิมะออกมา กระทั่งยังใหญ่กว่าไข่ห่านอยู่หนึ่งรอบ

นอกจากนี้ปีกของเป็ดหิมะยังสามารถบินได้ ดังนั้นคนทั่วไปที่เลี้ยงเป็ดหิมะก็จะทำการตัดปีกพวกมัน เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันบินหนีไป

ส่วนเป็ดหิมะหลายตัวนี้ ก็ยังเล็กเกินไป เรื่องตัดปีกรอให้โตกว่านี้ก่อนค่อยว่ากัน

อีกอย่างมีโล่ป้องกันอยู่ เป็ดหิมะพวกนี้ก็ไม่น่าจะหนีไปได้หรอก

นอกจากนี้ หลิงโม่ยังซื้อไก่ล้ำค่ากับเป็ดหิมะมาอีกไม่น้อยเลย เอาพวกมันส่วนหนึ่งไปเลี้ยงไว้ในมิติ ส่วนหนึ่งเอาไปเลี้ยงไว้ที่ดาวทะเลเมฆ

ดาวทะเลเมฆในตอนนี้เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิงแล้ว ภายใต้ความช่วยเหลือของเถาเฉียว เกาะบางเกาะที่อยู่ใกล้กันกระทั่งยังเชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียวแล้ว

ดังนั้นหลิงโม่ก็เลยคิดว่า เพราะยังไงซะ ว่างๆ อยู่ก็ว่างๆ อยู่ สู้เอาเป็ดหิมะมาเลี้ยงบนนั้นหน่อยดีกว่า ไก่ล้ำค่าว่ายน้ำไม่เป็น ก็เลือกเกาะที่ใหญ่หน่อยเกาะหนึ่งมาใช้เลี้ยง

นอกจากเป็ดหิมะแล้ว หลิงโม่ยังซื้อเป็ดสายพันธุ์อื่นๆ ในร้านค้าของระบบมาอีกไม่น้อยเลย

ไม่ค้นหาก็ไม่รู้ พอค้นหาแล้วก็ตกใจเลย อวกาศในตอนนี้ช่างรู้จักเพลิดเพลินขนาดนี้แล้วเหรอ

แม้แต่เป็ดที่ใช้กินเนื้อโดยเฉพาะก็ยังแบ่งออกเป็นหลายชนิดเลย เฉพาะทางสำหรับกินขาเป็ด ปีกเป็ด คอเป็ด หัวเป็ด หนังเป็ด และอื่นๆ

เป็ดที่ก่อนหน้านี้หลิงโม่เอาออกมาจากในฟาร์มก็คือเป็ดที่ใช้กินเนื้ออกเป็ดกับขาเป็ดโดยเฉพาะ

"มิน่าล่ะ ตอนนั้นที่โรงงานกำจัดขยะถึงได้มีของกองอยู่มากมายขนาดนั้น ที่แท้คนเขาต้องการแค่ตัวกับขาสินะ"

เมื่อมองดูเป็ดมากมายหลายสายพันธุ์ขนาดนี้ หลิงโม่ก็คิดว่าเพราะยังไงซะ ดาวทะเลเมฆก็ใหญ่โตเพียงพอ สู้ยอมซื้อมาทุกสายพันธุ์อย่างละหน่อยเลยแล้วกัน

ถึงตอนนั้นต่อให้จะไม่ขาย ก็สามารถเก็บไว้กินเองได้

เพราะยังไงซะ ก็เป็นของที่บ้านตัวเองเลี้ยง กินแล้วก็วางใจ

นอกจากเป็ดที่ใช้กินเนื้อโดยเฉพาะแล้ว ก็ยังมีที่ใช้สำหรับออกไข่โดยเฉพาะด้วย

อย่างไข่ที่เป็ดหิมะออกมาคือไข่แดงเดี่ยวเหมาะสำหรับให้ผู้ใหญ่กิน ยังมีไข่แดงคู่ ไข่แดงสามฟอง ไข่แดงห้าฟอง รวมถึงไข่เป็ดไข่แดงสิบฟอง

หลิงโม่มองดูไข่เป็ดมากมายหลายประเภทขนาดนี้ พูดตามตรงว่า เธอยังไม่เคยเห็นแม้แต่ไข่เป็ดไข่แดงคู่เลย ไข่ไก่ไข่แดงคู่กลับเคยเห็นอยู่ครั้งหนึ่ง แต่ก็มีเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

โบกมือทีหนึ่ง ซื้อทั้งหมดเลย เธอก็อยากจะดูเหมือนกันว่าไข่เป็ดไข่แดงสิบฟองนี้มันจะมีรสชาติยังไง

สถานการณ์ทางด้านไก่ก็คล้ายๆ กับเป็ดเหมือนกัน ก็คือมีหลากหลายสายพันธุ์

เหมือนกับเป็ด หลิงโม่ก็ซื้อมาทุกสายพันธุ์อย่างละหลายตัวเหมือนกัน จำนวนไม่มาก รอให้พวกมันโตเต็มวัยแล้วก็ให้พวกมันฟักไข่เอง

ไก่กับเป็ดมีแล้ว งั้นจะไม่มีห่านได้ยังไงล่ะ ก็เลยซื้อห่านมาอีกสักหน่อย

เดิมทีหลิงโม่ยังคิดอยากจะซื้อต่อไปอีก แต่เมื่อเห็นหุ่นยนต์ของดาวทะเลเมฆยุ่งจนเท้าไม่ติดพื้นแล้ว ก็เลยล้มเลิกไป

ช่างเถอะ ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไปแล้วกัน

จากนั้น หลิงโม่ก็เอาวัวนมที่เตรียมจะซื้อมาใช้ผลิตนมสดโดยเฉพาะกับแพะที่ใช้ผลิตนมแพะไปปล่อยไว้ในมิติ

มิติในตอนนี้ถูกหุ่นยนต์ที่หลิงโม่เอามาจากดาวทาเมียร์ดูแลจนเป็นระเบียบเรียบร้อย

วัวนมกับแพะหลายตัวพอปรากฏตัวขึ้น ก็ถูกพาตัวไปในทันที

แม้แต่หลิงโม่ก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจไปกับความสามารถของหุ่นยนต์เหล่านี้ เพียงแต่น่าเสียดายที่ กินไฟเกินไป จำนวนเยอะเกินไปเธอก็เลี้ยงไม่ไหว

บ้านต้นไม้เอลฟ์ล็อตที่แล้วขายหมดไปแล้ว บ้านต้นไม้เอลฟ์หลังใหม่ก็ปลูกลงไปแล้ว

บ้านต้นไม้เอลฟ์ที่มีเพียงแค่ห้องนอนหนึ่งห้องกับห้องน้ำหนึ่งห้องนั้นมียอดขายดีเป็นพิเศษ เพราะว่าราคาถูก นอกจากพื้นที่ที่เล็กแล้วก็ไม่แตกต่างอะไรกับบ้านต้นไม้เอลฟ์ทั่วไปเลย

ดังนั้น ก็เลยกลายเป็นสินค้าขายดีในร้านค้าของหลิงโม่ไปในทันที คนไม่น้อยเลยที่เรียกร้องให้หลิงโม่สามารถเอาบ้านต้นไม้เอลฟ์แบบนี้ออกมาอีกหน่อย

เพื่อที่จะตอบสนองความต้องการของลูกค้า หลิงโม่ก็เลยคัดเลือกเมล็ดพันธุ์บ้านต้นไม้เอลฟ์ที่มีรูปร่างเล็กเป็นพิเศษมาปลูก

เพียงแต่ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือไม่

หลังจากที่ดึงสติกลับมาจากในมิติแล้ว หลิงโม่ถึงได้มองออกไปข้างนอก

ในตอนนี้ในสวนตามที่ต่างๆ รวมถึงบนลำต้นของบ้านต้นไม้เอลฟ์ก็มีเห็ดดอกเล็กๆ งอกออกมามากมาย

บางดอกก็มีขนาดเท่าหัวแม่มือแล้ว บางดอกก็ยังคงมีขนาดเท่าเมล็ดข้าวอยู่เลย ห้าสีสันสวยงามเป็นพิเศษ มองเผินๆ ราวกับว่าพวกเขาถูกเห็ดบุกโจมตีรอบด้านอย่างไรอย่างนั้น

เห็ดที่จับคู่สีแบบนี้ ถ้าหากวางไว้ในป่าเขาของดาวสีน้ำเงิน คาดว่าแม้แต่จะแตะก็คงไม่กล้าแตะ ต่อให้จะมองเห็นก็คงจะต้องอยู่ห่างจากมันสามเมตรถึงจะดี

หลิงโม่มองผ่านหน้าต่างออกไป ก็เห็นข้างหน้าต่างของตัวเองมีเห็ดสีฟ้าอ่อนงอกออกมาคู่หนึ่งพอดี

เมื่อเห็นว่าตัวเองถูกพบแล้ว ร่างกายของเห็ดน้อยก็สั่นไหวไปมา ราวกับว่ากำลังทักทายอย่างนั้นแหละ

[เห็ดฮูฮู เห็ดสายพันธุ์ที่พบเห็นได้ทั่วไปชนิดหนึ่ง ทั่วทั้งตัวเป็นสีฟ้าอ่อน บนร่างกายไม่มีรอยด่างหรือลายเส้นใดๆ ในตอนที่มองเห็นคนมองมาที่มันก็จะสั่นร่างกายอย่างมีความสุข

เห็ดฮูฮูมีสารอาหารที่อุดมสมบูรณ์ ย่อยง่าย สามารถใช้ในการทำบิสกิตรวมถึงอาหารเสริมเด็กอ่อนได้]

"เห็ดพวกนี้ดูเหมือนจะรูปร่างใหญ่กว่าในคู่มือแนะนำไม่น้อยเลย ดูท่าว่าฟ้าร้องจะได้ผลจริงๆ นะ"

หลิงโม่คาดการณ์ว่า ใช้เวลาอีกไม่นานเธอก็จะสามารถเก็บเกี่ยวเห็ดล็อตแรกได้แล้ว

[รออีกสามชั่วโมงก็จะสามารถเก็บเกี่ยวเห็ดล็อตแรกได้แล้ว]

เสียงของเชี่ยมานพลันดังขึ้น

"สามชั่วโมง เร็วขนาดนี้เลยเหรอ" หลิงโม่พูดอย่างประหลาดใจ

เดิมทีเธอนึกว่าจะต้องรอถึงพรุ่งนี้เสียอีก

[ก็ไม่ได้หมายความว่าเห็ดทั้งหมดจะสามารถเก็บเกี่ยวได้ วงจรการเติบโตของเห็ดไม่เหมือนกัน หลังจากผ่านไปสามชั่วโมงเห็ดที่วงจรการเติบโตสั้นเหล่านั้นก็จะสามารถเริ่มเก็บเกี่ยวได้แล้ว]

พูดจบ เชี่ยมานก็เอารูปภาพของเห็ดที่สามารถเก็บเกี่ยวได้เหล่านั้นมาแสดงไว้ตรงหน้าเธอ เพื่อป้องกันไม่ให้ถึงตอนนั้นเธอจะเด็ดผิด

ในนั้นก็มีเห็ดฮูฮูอยู่ด้วย

เมื่อมาถึงชั้นหนึ่ง เจียงซินสามคนกำลังปรึกษากันอยู่ว่าวันนี้จะต้องออกไปกวาดหิมะหรือไม่ หรือว่าจะจ้างคนอื่นมากวาดหิมะดี

เห็นได้ชัดว่าเจียงซินสามคนไม่อยากจะออกไปเลย ภารกิจของเจียงซินกับเย่ไคยังไม่สำเร็จเลย คนหลายคนค่อนข้างจะเอนเอียงไปทางอย่างหลังมากกว่า

การว่าจ้างคนอื่นมากวาดหิมะราคาถูกมาก พวกเขาจ่ายไหวแน่นอน

จริงๆ แล้วก็สามารถให้โจ้วออกไปกวาดหิมะได้ แต่ถ้าเป็นแบบนั้นก็จะต้องจัดคนคนหนึ่งไปคอยเฝ้าอยู่ข้างนอก เผื่อว่าถ้าหากมีคนฉวยโอกาสตอนที่ไม่ระวังแอบขโมยโจ้วไปจะทำยังไง

[จบแล้ว]