บทที่ 70 - ความลับของร้านคาคัส

บทที่ 70 - ความลับของร้านคาคัส

ผู้หญิงคนนั้นมองหลิงโม่

ทำท่าครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่

หลังจากนั้นสักพัก ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้

ก็ถามขึ้นมาทันที "ก่อนหน้านี้เธอเคยไปบ้านโซหลุนมารึเปล่า"

"โซหลุน"

เมื่อเห็นหลิงโม่ทำหน้างง

ผู้หญิงคนนั้นก็อธิบาย "ก็มนุษย์ครึ่งสัตว์สิงโตน่ะ"

หลิงโม่พยักหน้า "ฉันเคยไปบ้านมนุษย์ครึ่งสัตว์สิงโตมาค่ะ"

"เยี่ยมไปเลย โซหลุนบอกว่า

ความสามารถในการทำงานของเธอแข็งแกร่งมาก

ช่วยเขาจัดการสินค้าที่กองอยู่ในโกดังมานานหลายปีได้

ตามฉันมาเลย ตอนนี้ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเธอมาก"

หลิงโม่เดินตามหลังผู้หญิงคนนั้นไป

ในแววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

เธอไม่คิดเลยว่าครั้งนี้จะราบรื่นขนาดนี้

ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณการประชาสัมพันธ์ของมนุษย์ครึ่งสัตว์สิงโต

แน่นอน ว่าการจะตีเหล็กได้

ก็ต้องอาศัยว่าตัวเองแข็งแกร่งพอ

ถ้าไม่ใช่เพราะความสามารถในการทำงานของเธอสูงพอ

อีกฝ่ายก็คงไม่ช่วยป่าวประกาศให้หรอก

หลังจากเดินมาประมาณห้านาที

ทั้งสองก็มาถึงโกดังหลังครัว

ผู้หญิงคนนั้นชี้ไปที่โกดัง

ที่ตอนนี้ของเต็มจนแทบจะล้นออกมา

"ของข้างในนี้ เธอนำไปให้หมดเลย"

หลิงโม่เหลือบมองโกดัง

ตบอกรับประกันว่าไม่มีปัญหา

หลังจากที่ผู้หญิงคนนั้นจากไป

หลิงโม่ก็เดินเต้นร่าเริง

ตรงไปยังทิศทางของโกดัง

เพราะของในโกดังมันเต็มจนเกือบจะล้น

ดังนั้นเธอจึงทำได้แค่

ค่อยๆ เก็บจากด้านนอกเข้าไปด้านในทีละน้อย

"นี่มันอะไรกัน กากกาแฟเหรอ"

หลิงโม่มองของในมือ

มันคล้ายดินแต่ก็ไม่ใช่ดิน

ดูๆ ไปแล้วเหมือนกากกาแฟมาก

[นี่คือของเสียที่เกิดจากการบดเมล็ดคาคัส

มีประโยชน์หลากหลาย

ใช้เป็นปุ๋ยต้นไม้ สารขจัดกลิ่น

สารทำความสะอาด สครับขัดผิว

สบู่ล้างมือ ลดริ้วรอยผิวหนัง

ทำถุงหอม ไล่แมลง และเป็นสีย้อมธรรมชาติ]

"นอกจากจะกินไม่ได้แล้ว

เจ้ากากคาคัสนี่มันสารพัดประโยชน์จริงๆ"

[จริงๆ แล้วกินได้ค่ะ

นำกากของเสียเหล่านี้ใส่ในภาชนะ

เติมน้ำร้อนลงไป

ก็น่าจะชงออกมาเป็นคาคัสได้หนึ่งแก้ว

เพียงแต่รสชาติจะจางลงหน่อย]

หลิงโม่ ...

ต่อให้เธอพูดแบบนี้

ฉันก็ไม่มีวันลองเด็ดขาด

คาคัสกับกาแฟมีฤทธิ์คล้ายกันขนาดนี้

เธอดื่มกาแฟไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ

ทำไมต้องมากินน้ำล้างกากคาคัสด้วย

เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ

หลิงโม่เริ่มก้มหน้าก้มตาทำงาน

หลังจากตัดเรื่องที่ว่ามันกินได้ออกไป

กากคาคัสนี่มันสมบัติชัดๆ

เธอโบกมือเพียงครั้งเดียว

กากคาคัสจำนวนมากก็ถูกเก็บเข้าไป

ขณะที่ของถูกเก็บเข้ามิติอย่างต่อเนื่อง

เธอก็ค่อยๆ เดินลึกเข้าไปในโกดังทีละนิด

เดิมทีคิดว่า ทั้งโกดังจะมีแต่กากคาคัส

ไม่นึกเลยว่าจริงๆ แล้วไม่ใช่

พื้นที่ประมาณสองในสามของโกดังทั้งหมด

ถูกจับจองโดยกากคาคัส

ส่วนอีกหนึ่งในสามที่เหลือคือ...

ด้วยระดับสายตาของหลิงโม่ในตอนนี้

กลางวันกับกลางคืนแทบไม่ต่างกันสำหรับเธอ

หลังจากเก็บกากคาคัสทั้งหมดแล้ว

เธอก็มาถึงพื้นที่หนึ่งในสามที่เหลือ

[ผงคาคัสสำเร็จรูป

รายละเอียดโปรดอ้างอิงจากกาแฟสำเร็จรูป]

หลิงโม่เบิกตากว้าง

ถ้าเธอจำไม่ผิด

ร้านนี้ขายกาแฟบดด้วยมือ

ไม่สิ คาคัสบดด้วยมือนี่นา

ทำไมถึงมีผงคาคัสสำเร็จรูปโผล่มาได้ล่ะ

แย่แล้ว ไปเจอความลับใหญ่หลวงขนาดนี้เข้า

เธอจะไม่โดนฆ่าปิดปากใช่ไหม

หลิงโม่ท่องในใจ

"ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น"

จากนั้นก็ใช้ความเร็วสูงสุด

เก็บของอีกหนึ่งในสามที่เหลือเข้าไปในมิติ

นอกจากผงคาคัสสำเร็จรูปแล้ว

ข้างในยังมีของประเภทอื่นอีก

แต่หลิงโม่ไม่ได้ดูละเอียด

สถานการณ์แบบนี้ รู้ให้น้อยที่สุดคือดีที่สุด

กว่าที่ผู้หญิงคนนั้นจะกลับมาอีกครั้ง

โกดังก็ถูกเก็บกวาดจนโล่งเตียนแล้ว

"โอ้ พระเจ้า โซหลุนยังบรรยายสรรพคุณ

ไว้แบบถนอมตัวเกินไป

เธอคือพนักงานเก็บขยะที่เจ๋งที่สุด

เท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย

การเคลื่อนย้ายขยะมากมายขนาดนี้

คงต้องใช้พลังจิตไปเยอะมากเลยสินะ"

"ก็พอสมควรค่ะ พอสมควร"

หลิงโม่เช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผาก

แกล้งทำเป็นถ่อมตัว

"ด้วยประสิทธิภาพการทำงานขนาดนี้

เธอน่าจะไปสมัครเป็นพนักงานเก็บขยะระดับ S นะ

เงินเดือนและสวัสดิการของพวกเขา

สูงกว่าพนักงานเก็บขยะทั่วไปหลายสิบเท่าเลย"

หลิงโม่พูดอย่างสงวนท่าที "ฉันยังเด็กเกินไปค่ะ"

ผู้หญิงคนนั้นได้ยินก็พยักหน้า

"นั่นสินะ ยังเด็กเกินไปจริงๆ

ได้ยินมาว่าปริมาณงาน

ของพนักงานเก็บขยะระดับ S น่ะเยอะมาก

เธอตัวเล็กแค่นี้ คงรับไม่ไหวแน่

แต่ฉันไม่นึกเลยว่าประสิทธิภาพการทำงานของเธอจะสูงขนาดนี้

ดูเหมือนว่าค่าตอบแทนที่ฉันเตรียมไว้ให้ตอนแรกจะน้อยเกินไป

เดี๋ยวฉันจะเพิ่มส่วนพิเศษให้เธออีกหน่อยแล้วกัน

เธออยากได้อะไรล่ะ"

หลิงโม่คิดอยู่ครู่หนึ่ง "อะไรก็ได้ค่ะ ฉันไม่เลือก"

เมื่อได้ยินดังนั้น

ผู้หญิงคนนั้นก็ยิ่งพอใจในตัวหลิงโม่มากขึ้น

ถ้าเปลี่ยนเป็นพนักงานเก็บขยะคนอื่น

ป่านนี้คงเรียกร้องเงื่อนไขต่างๆ นานาแล้ว

ผู้หญิงคนนั้นหยิบการ์ดสี่เหลี่ยมสีเงินออกมา

สแกนไปที่เข็มกลัดหน้ายิ้มบนอกของหลิงโม่

แล้วยื่นถุงใบหนึ่งให้เธอ

เธอรับถุงมา เปิดออกดู

ข้างในบรรจุน้ำตาลก้อนที่ห่อไว้

[น้ำตาลก้อนคาคัส

ผลิตภัณฑ์ข้างเคียงของคาคัสบดด้วยมือ

มีแคลอรีสูง

สามารถชดเชยน้ำตาลในร่างกายที่สูญเสียไป

ได้อย่างรวดเร็ว

หมายเหตุ: วันหนึ่งกินได้มากสุดหนึ่งก้อน

กินเยอะเกินไปอาจทำให้กระปรี้กระเปร่า]

อืม ของดี

หลังจากเก็บน้ำตาลก้อนคาคัสเรียบร้อย

หลิงโม่ก็เอ่ยถาม

"ขอโทษนะคะ แถวนี้ยังมีร้านอื่นอีกไหม"

หลิงโม่ตัดสินใจเปลี่ยนความคิด

ระบบเกมแค่ต้องการให้พวกเขาช่วยเหลือมนุษย์ครึ่งสัตว์

เพื่อให้ได้หน้ายิ้มมา

ไม่ได้กำหนดว่าต้องช่วยยังไง

"เธออยากหางานต่อใช่ไหม แน่นอนสิ

มีอีกเยอะเลยล่ะ

ความสามารถในการทำงานของเธอแข็งแกร่งขนาดนี้

ถ้าไป พวกเขาต้องต้อนรับเธออย่างดีแน่นอน

แต่ต่อให้ฉันบอกเธอตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์

เพราะข้างนอกฝนยังไม่หยุดเลย

เธอต้องรอถึงพรุ่งนี้ถึงจะออกเดินทางได้

คืนนี้เธอก็พักที่นี่สักคืนแล้วกัน"

"ขอบคุณมากเลยค่ะ

ไว้คราวหน้าถ้าคุณเรียกฉันมาเก็บขยะ

ฉันจะลดราคาให้เป็นพิเศษเลย"

หลิงโม่พูดพลางยิ้มตาหยี

คำพูดสวยหรูหลุดออกจากปากอย่างง่ายดาย

"นั่นก็ดีเลยสิ

ฉันไม่ค่อยได้เจอพนักงานเก็บขยะ

ที่สุภาพมีมารยาทแบบเธอเท่าไหร่"

เข้าสู่วันที่ห้าของเกม

หลิงโม่ก็ได้นอนหลับสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เตียงนุ่มๆ หมอน แล้วก็ผ้าห่ม

มันช่างสบายและอบอุ่นกว่า

ผ้าห่มใยไหมที่เธอซื้อมาเสียอีก

"เชี่ยมาน ผ้าห่มกับหมอนพวกนี้ยี่ห้ออะไรเหรอ"

[นี่คือชุดเครื่องนอนสี่ชิ้นที่ผลิต

โดยมนุษย์ครึ่งสัตว์หนอนไหมอวิ๋นซาง

เย็นในฤดูร้อนอบอุ่นในฤดูหนาวค่ะ]

มนุษย์ครึ่งสัตว์

หลิงโม่สัมผัสเนื้อผ้าที่อยู่ใต้มือ

เธอตัดสินใจแน่วแน่

ถ้าหากมีโอกาสได้เจอ

เธอจะต้องขอซื้อจากอีกฝ่ายสักชุด

ไม่สิ ต้องซื้อหลายๆ ชุดเลย

เช้าตรู่ เธอก็กล่าวลาผู้หญิงคนนั้นแล้วออกเดินทาง

มุ่งหน้าไปตามทิศทางที่อีกฝ่ายชี้ให้

ทุ่งหญ้าครีโนที่เพิ่งผ่านการชำระล้างจากสายฝน

ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นหญ้าหอมสดชื่น

พืชพรรณมากมายที่ก่อนฝนตกไม่เคยปรากฏ

ต่างก็พากันแย่งชิงที่จะผุดขึ้นมา

หลังจากฝนตกเพียงคืนเดียว

ตลอดทาง

ขอเพียงเชี่ยมานบอกว่ามีประโยชน์

หลิงโม่ก็จะเก็บมันเข้ามิติทั้งหมด

ไอ้ที่หน้าตาเหมือนต้นหอมนี่

รักษากวัดแก้ไข้ได้เหรอ เก็บสิ

ไอ้เห็ดสีม่วงๆ นี่

กินแล้วไปเฝ้ายมบาลได้ทันทีเหรอ เก็บๆๆ

ไอ้พืชที่หน้าตาเหมือนไม้อวบน้ำนี่

รักษาแผลภายนอกได้

แถมยังรักษาขาหักได้ด้วย เก็บสิ เก็บๆๆ

...

[จบแล้ว]