บทที่ 33 - ป่าโมคา 4

บทที่ 33 - ป่าโมคา 4

หลิงโม่สัมผัสได้ว่าหินพลังงานใต้ดินถูกรากของพืชกลุ่มหนึ่งห่อหุ้มอยู่

เมื่อมองดูพืชที่ต่อสู้เก่งกาจบนพื้นดิน กล้าที่จะดูดซับหินพลังงานเป็นสารอาหารเลยเหรอ

นอกจากนี้ หลิงโม่ยังพบว่าใต้ดินมีของที่คล้ายกับผลไม้ฝังอยู่มากมาย แต่ละลูกมีรากฝอยเชื่อมต่ออยู่เส้นหนึ่ง สุดท้ายทั้งหมดก็รวมตัวกันอยู่ที่พืชบนพื้นดิน

หลิงโม่หายใจเข้าลึกๆ จากนั้นก็ท่องในใจว่า "เก็บ"

วินาทีต่อมา หินพลังงานใต้ดิน พร้อมกับผลไม้และดินทั้งหมดก็ถูกเธอเก็บเข้าไปในมิติ

เพราะว่าใต้ดินถูกขุดออกไปอย่างกะทันหัน พื้นดินทั้งหมดก็เริ่มทรุดตัวลง

"แย่แล้ว รีบหนี"

ไม่รู้ว่าใครตะโกนขึ้นมา จากนั้นทุกคนก็หันหลังวิ่งไปทางไกล ส่วนหลิงโม่ก็ถือโอกาสตอนที่คนกำลังชุลมุนวุ่นวายจากไปอย่างเงียบๆ ซ่อนความดีความชอบเอาไว้

รอจนกระทั่งเดินไปไกลพอสมควร ยืนยันว่าไม่มีใครตามมาแล้ว เธอจึงจะหยุดฝีเท้า

นำแหล่งพลังงานที่เก็บมาจากใต้ต้นไม้ออกมานับดู กลับมีถึงเจ็ดก้อนเลยทีเดียว

ทีนี้ไม่เพียงแต่จะใช้หนี้ที่ติดค้างระบบหมดแล้ว ตัวเองยังเหลืออีกสองก้อนด้วย

แต่ว่า หลังจากเรื่องราวในวันนี้แล้ว หลิงโม่ยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าหินพลังงานเป็นของดี เธอต้องเก็บเพิ่มอีกหน่อยเผื่อกรณีฉุกเฉิน อย่างน้อยก็ยังสามารถแลกของกับระบบได้

ใส่หินพลังงานสิบก้อนลงในกระเป๋ามิติ ส่วนที่เกินมาสองก้อนก็เก็บเข้าไปในมิติ

จากนั้นก็นำผลไม้ที่เก็บมาพร้อมกับหินพลังงานออกมา

ล้างดินบนผิวออกให้สะอาด เผยให้เห็นเปลือกสีแดง ของสิ่งนี้ยิ่งดูยิ่งเหมือนทับทิมเลยนะ

ใช้เครื่องเรียนรู้สแกนดูหน่อย

ผลึกผลไม้ วัตถุดิบที่หายากมากและมีอยู่เฉพาะในป่าโมคาเท่านั้น เมื่อผ่าออกแล้วข้างในจะใสเหมือนคริสตัล มีสรรพคุณในการทะลวงเส้นลมปราณ ขจัดบาดแผลภายใน และฟื้นฟูร่างกาย

[PS ผลึกผลไม้สำคัญมากสำหรับหญ้าขนหนามแก้ว ใครก็ตามที่พยายามจะเอาผลไม้ของมันไปจะถูกโจมตี]

ดังนั้น พืชที่ต่อสู้เก่งกาจเมื่อครู่นี้ก็คือหญ้าขนหนามแก้วสินะ

เมื่อมองดูสรรพคุณของผลึกผลไม้ หลิงโม่ก็รู้สึกเสียดายที่จะใส่มันลงในตะกร้าผัก

ใส่ผลึกผลไม้ในมือลงในตะกร้าผัก ครั้งนี้กลับเพิ่มคะแนนไปถึงหนึ่งร้อยคะแนน เท่ากับปลาจันทราเงินสองตัว

แต่หลิงโม่ก็พบว่า ดูเหมือนว่าวัตถุดิบที่มีคะแนนสูงจะมีสรรพคุณพิเศษบางอย่าง เช่น ปลาจันทราเงิน หรือผลึกผลไม้ในมือเธอ

หลังจากโยนผลึกผลไม้ลงไปลูกหนึ่งแล้ว หลิงโม่ก็ไม่ได้โยนผลึกผลไม้ลงไปอีก

ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกห้าวันกว่าจะจบเกม จะรีบร้อนไปทำไม

เมื่อมีปลาจันทราเงินและผลึกผลไม้มาช่วยลดแรงกดดันด้านคะแนนไปกว่าครึ่งแล้ว หินพลังงานสิบก้อนที่ติดค้างระบบก็ใช้คืนหมดแล้ว หลิงโม่ก็รู้สึกโล่งใจ

แต่เธอก็ไม่ได้ผ่อนคลายลงจริงๆ เพราะว่าเกมครั้งนี้คัดคนออกตามสัดส่วน สิบเปอร์เซ็นต์ที่มีคะแนนน้อยที่สุดจะถูกคัดออก

ใครจะไปรู้ว่าขีดจำกัดเหล่านี้อยู่ที่ไหน เพื่อที่จะไม่ถูกคัดออก ผู้เล่นคนอื่นๆ จะต้องพยายามเก็บวัตถุดิบต่างๆ อย่างสุดความสามารถเพื่อเพิ่มคะแนนของตัวเอง

หลิงโม่มองดูท้องฟ้าที่ค่อยๆ มืดลง กลับไปที่ริมลำธารอีกครั้ง ตรวจสอบกับดักที่เธอวางไว้ ไม่มีร่องรอยความเสียหาย

ครั้งนี้เธอหาโพรงไม้ว่างๆ เป็นที่พักชั่วคราว

พื้นที่ในโพรงไม้พอดีสำหรับเธอคนเดียว เอาหญ้าแห้งทั้งหมดที่อยู่บนตัวลงมาใช้อุดปากโพรง เมื่อเทียบกับเมื่อวานแล้ว ที่พักชั่วคราววันนี้เธอพอใจมาก

ฝั่งนี้ทุกอย่างราบรื่นดี แต่วันเวลาของผู้เล่นคนอื่นๆ กลับไม่ดีเท่าไหร่

เมื่อเทียบกับสองเกมก่อนหน้านี้ ความยากของเกมครั้งนี้มันโหดเกินไป

เวลาจากสามวันเปลี่ยนเป็นเจ็ดวันก็ช่างมันเถอะ ยังไม่ให้อาหารและน้ำอีก ตอนกลางวันก็ยังดี ตอนกลางคืนยังมีอันตรายต่างๆ ปรากฏขึ้นมาอีก

หลายคนใช้เวลาครึ่งวันในการหาวัตถุดิบ ถือโอกาสแก้ปัญหาเรื่องอาหารการกิน ป่าโมคาได้รับการขนานนามว่าเป็นขุมทรัพย์แห่งป่าดงดิบ พวกเขาย่อมไม่ถูกอดตาย แต่ก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันเท่าไหร่

บางคนที่ปลุกพลังสายไฟหรือจุดไฟได้ก็สามารถทำอาหารให้สุกก่อนกินได้ แต่คนส่วนใหญ่กลับแม้แต่จะจุดไฟก็ทำไม่ได้ ทำได้เพียงกินดิบๆ

และผลของการกินดิบๆ แบบนี้ก็คือ คนที่กระเพาะแข็งแรงหน่อยก็จะรู้สึกไม่สบายหรือท้องเสีย คนที่กระเพาะอ่อนแอกว่าหน่อยก็จะท้องเสียจนหมดสติไปเลย

นอกจากนี้ ตอนกลางคืนยังต้องนอนผวา นอนไม่หลับ พอถึงวันรุ่งขึ้นสภาพก็ยิ่งแย่ลงไปอีก

ต้องรู้ว่า ตอนนี้เกมเพิ่งจะผ่านไปได้แค่สองวันเท่านั้นเอง

หลายคนด่าทอคนที่ทำให้เกมยากขึ้นในใจ

ในระหว่างที่เกมรอบที่สองยังไม่เริ่มถึงแม้จะมีคนด่าไม่น้อย แต่ตอนนั้นผู้คนถึงแม้จะรู้ว่าเกมจะยากขึ้น แต่ก็ยังไม่ตระหนักถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้ และก็ไม่ได้โกรธแค้นเหมือนตอนนี้

ตอนนี้ผู้คนอยากจะหั่นคนเหล่านั้นเป็นชิ้นๆ ถึงจะหายแค้น

หลิงโม่ซ่อนตัวอยู่ในโพรงไม้ จิตสำนึกจมดิ่งลงไปในมิติ รูปร่างของบ่อน้ำสองบ่อก็ก่อตัวขึ้นแล้วอย่างชัดเจน

ขนาดของบ่อน้ำสองบ่อนี้ใหญ่กว่าบ่อน้ำบ่อแรกถึงสองเท่า

หลิงโม่มองดูหลุมใหญ่สองหลุมนี้ พยักหน้าอย่างพอใจ แบบนี้น่าจะพอใช้แล้ว

เพราะว่าหลังจากจบเกมครั้งนี้แล้วก็ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาอีกหรือไม่ หินเย็นน้ำเหล่านี้สำหรับหลิงโม่แล้วก็คือทรัพยากรที่ใช้แล้วหมดไป ย่อมต้องพยายามเอาไปให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เกมครั้งนี้มันเป็นเกมที่ทำมาเพื่อเธอโดยเฉพาะ

วันที่สามของเกม ตอนที่ฟ้าเพิ่งจะเริ่มสว่าง ผ้าคลุมหญ้าแห้งที่ปากโพรงไม้ก็ถูกเอาออกไป หลิงโม่เดินออกมาจากข้างใน ตรงไปยังที่ที่มีตาข่ายดักปลาอยู่

ปลาจันทราเงินเหล่านี้คงจะไม่เคยเจอของที่เรียกว่าตาข่ายดักปลามาก่อน ดังนั้นจึงไม่มีความระแวดระวังเลยแม้แต่น้อย

วันใหม่ เริ่มต้นจากการเก็บเกี่ยวที่เต็มเปี่ยม

นำน้ำในลำธารเข้าไปในมิติ เอาปลาจันทราเงินหนึ่งในสามที่จับได้โยนเข้าไป แล้วก็ก่อนที่อุณหภูมิของน้ำจะสูงขึ้น ก็เริ่มเก็บหินเย็นน้ำเข้าไป

รอจนกระทั่งหลิงโม่เก็บตาข่ายดักปลาทั้งหมดแล้ว คะแนนของเธอก็ทะลุห้าหมื่นไปแล้ว ส่วนใหญ่เป็นผลงานของปลาจันทราเงิน

ถ้าหากนับรวมปลาจันทราเงินที่เธอเก็บเข้าไปในมิติด้วย คะแนนของเธอน่าจะสูงกว่านี้อีก

ทันใดนั้น เธอก็พบว่า นอกจากจะแสดงคะแนนแล้ว บนด้ามจับของตะกร้าผักยังมีตัวเลขห้าอีกด้วย

นี่คืออันดับของเธอเหรอ

ห้าหมื่นคะแนน อันดับที่ห้า

ผลงานนี้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว ตราบใดที่ยังสามารถรักษอันดับนี้ไว้ได้จนจบเกม เธอก็จะผ่านเกมได้อย่างแน่นอน

แต่หลิงโม่ก็อยากจะรู้มากว่าสี่คนแรกที่โหดกว่าเธอเป็นใครกันแน่ ถึงได้ดุกว่าเธอขนาดนี้

เพราะต้องเก็บหินเย็นน้ำ ดังนั้นหลิงโม่จึงเดินเลียบไปตามริมลำธารตลอดทาง

ครั้งนี้เธอไม่ได้รีบวางกับดักตาข่ายดักปลา

ปลาจันทราเงินจะออกมาหากินตอนกลางคืน เธอวางไว้แต่เนิ่นๆ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร แถมยังง่ายต่อการถูกคนอื่นพบเห็นอีกด้วย

จริงๆ แล้วสาเหตุใหญ่ที่สุดคือหลิงโม่ตรวจพบร่องรอยการเคลื่อนไหวของผู้เล่นคนอื่นบริเวณรอบๆ ลำธาร

นั่นหมายความว่าคนอื่นก็พบลำธารนี้แล้ว และอาจจะพบการมีอยู่ของปลาจันทราเงินด้วย

[จบแล้ว]