บทที่ 19 - ฟาร์มสุขสันต์ 3

บทที่ 19 - ฟาร์มสุขสันต์ 3

หุ่นยนต์พาหลิงโม่ไปยังโรงกำจัดขยะอีกแห่งหนึ่ง

เมื่อเทียบกับที่ก่อนหน้านี้ โรงกำจัดขยะแห่งนี้เล็กกว่าอย่างเห็นได้ชัด แต่ของข้างในกลับไม่ได้น้อยไปกว่ากันเลย แถมยังมีของเพิ่มขึ้นมาอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือไข่ที่ฟักไม่สำเร็จ

ผ่านการสแกนด้วยพลังจิต หลิงโม่สามารถรู้สึกได้ว่าไข่เหล่านี้บางส่วนยังมีชีวิตอยู่ เพียงแต่เพราะเจริญเติบโตช้าไปหน่อย ตอนนี้ยังไม่สามารถออกจากไข่ได้

แต่ว่า ตามมาตรฐานของฟาร์มทักเกอร์ ถึงแม้จะออกจากไข่ได้แล้ว ไข่เหล่านี้สุดท้ายก็จะถูกคัดออก

ด้วยความช่วยเหลือของพลังจิต หลิงโม่เก็บไข่ที่ยังสามารถฟักได้เหล่านั้นขึ้นมา ส่วนไข่ที่ไม่สามารถฟักได้หรือตายในไข่ก็ไม่ได้เสียเปล่า ทั้งหมดถูกเก็บเข้าโกดัง

"ของพวกนี้จัดการหน่อยก็น่าจะยังกินได้"

ต้องรู้ว่าหลายคนชอบไข่ข้าวและไข่ตัวเป็นอย่างมาก

หลิงโม่เก็บของแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งก่อนเริ่มงานในวันรุ่งขึ้นจึงจะหยุดมือ

นอกโรงกำจัดขยะ หุ่นยนต์ตัวนั้นถือขวดของเหลวสีน้ำเงินที่คุ้นเคยรออยู่แล้ว

หลังจากตรวจสอบผลงานของเธอแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจว่า "เธอเป็นพนักงานที่ขยันที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาจริงๆ"

ประโยคนี้หลิงโม่เข้าใจ ใช้ภาษาอวกาศที่ไม่ค่อยมาตรฐานพูดว่า "นี่เป็นสิ่งที่ฉันควรทำอยู่แล้ว"

"นี่คือสิ่งที่เจ้าของฟาร์มให้ฉันเอามาให้เธอ"

หลิงโม่รับของเหลวสีน้ำเงินมาดื่มรวดเดียว ความเหนื่อยล้าก่อนหน้านี้หายไปในพริบตา แม้กระทั่งอาการปวดหัวที่เกิดจากการใช้พลังจิตมากเกินไปก็หายไปด้วย

ของสิ่งนี้เธอเคยเห็นในร้านค้าของระบบ ยาฟื้นฟูระดับสูง สามารถฟื้นฟูพละกำลังและพลังจิตได้ในทันที ทำให้คนอยู่ในสภาพสมบูรณ์ตลอดเวลา ราคาหนึ่งร้อยเหรียญทอง

จากจุดนี้ก็สามารถเห็นได้ว่าฟาร์มเหลียงเฉินและฟาร์มทักเกอร์แห่งนี้ร่ำรวยแค่ไหน

ของที่หยิบออกมาส่งๆ ก็เป็นของที่พวกเขาซื้อไม่ได้แล้ว

เมื่อมาถึงที่ทำงาน ภารกิจของเธอในวันนี้คือการคัดแยกเป็ดน้อยที่เพิ่งเกิดใหม่ ยังคงเป็นตะกร้าสองใบที่คุ้นเคย หลิงโม่ก็เข้าสู่โหมดการทำงานอย่างรวดเร็ว

เป็ดน้อยที่เพิ่งเกิดใหม่ชุดนี้วันนี้ไม่เลว ผ่านไปครึ่งค่อนวันกลับไม่มีตัวไหนที่ไม่ผ่านเกณฑ์เลยแม้แต่ตัวเดียว

แต่เธอก็ไม่ได้บ่นอะไรมาก เพียงแต่ทำงานของตัวเองอย่างซื่อสัตย์

ก่อนที่จะเข้าเกม เธอก็พบว่า ถึงแม้จะเป็นสามวันเหมือนกัน คนอื่นส่วนใหญ่ได้เหรียญทองแดง มีเพียงเธอที่ได้เหรียญเงินสามเหรียญ แถมยังได้เครื่องเรียนรู้อวกาศอีกด้วย

ความแตกต่างนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับงาน อย่างที่เขาว่ากันว่า ทำมากได้มาก คุณทำงานได้ดี ก็จะได้ค่าจ้างมากขึ้น

เหมือนกับเธอ ไม่เพียงแต่จะทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จสิ้น ยังทำงานพิเศษเก็บขยะอีกด้วย การปฏิบัติจึงแตกต่างออกไปโดยธรรมชาติ

หลิงโม่ทำงานอย่างขยันขันแข็ง แต่การทำงานซ้ำๆ นานๆ เข้าก็ย่อมเบื่อ วันแรกยังดี ยังแปลกใหม่อยู่

แต่หลังจากเก็บเกี่ยวผลผลิตมาทั้งคืนเมื่อวาน หลิงโม่ก็เฝ้ารอให้งานจบลงทุกขณะจิต เธอจะได้ไปแสดงฝีมืออีกครั้ง

เมื่อคิดดังนั้น แม้แต่การเคลื่อนไหวบนมือก็ช้าลง

หลิงโม่ที่ตระหนักถึงปัญหาก็ส่ายหัวอย่างแรง ไม่ได้ ไม่ได้ เธอจะมีความคิดแบบนี้ได้อย่างไร ยังไงก็ต้องทำงานของตัวเองให้ดีก่อน เพราะว่านี่เกี่ยวข้องกับสิทธิ์ในการเล่นเกมของเธอเลยนะ

ความแตกต่างระหว่างอิ่มมื้อเดียวกับอิ่มทุกมื้อเธอยังแยกแยะได้

และ การคัดแยกเป็ดน้อยก็ไม่ได้มีอะไรไม่ดี ยังสามารถฝึกฝนพลังจิตได้อีกด้วย

ตอนนี้เธอแค่ใช้พลังจิตครอบคลุมพื้นที่ เป็ดน้อยจะแข็งแรงหรือไม่เธอก็รู้หมด

และ เธอยังค้นพบประโยชน์ของพลังจิตอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือการปลอบประโลม

พลังจิตของเธอสามารถปลอบประโลมเป็ดน้อยที่เพิ่งเกิดใหม่เหล่านี้ได้ ทำให้พวกมันหยุดร้อง แถมยังสามารถสื่อสารกับพวกมันผ่านพลังจิตได้อีกด้วย

แต่ว่า เพราะเป็ดน้อยเหล่านี้เพิ่งเกิดใหม่เท่านั้น ยังไม่รู้อะไรเลย ได้แต่ส่งเสียงร้องที่คล้ายกับความต้องการเช่น หิว หนาว อยากจะสื่อสารคงต้องรอให้โตกว่านี้หน่อย

แต่ว่า การค้นพบนี้ก็ทำให้หลิงโม่ตื่นเต้นมากแล้ว ต้องรู้ว่า ในมิติของเธอเลี้ยงสัตว์ไว้ไม่น้อย

ถึงแม้ส่วนใหญ่จะถูกกั้นไว้ในคอก แต่ก็มีบางตัวที่กั้นไม่อยู่ อย่างเช่นฝูงสุนัขเหล่านั้น

บอร์เดอร์คอลลี่และเยอรมันเชพเพิร์ดเป็นสุนัขพันธุ์ฉลาด หลังจากเธอเตือนสองสามครั้งก็รู้ว่าอะไรทำได้อะไรทำไม่ได้ แต่สุนัขลากเลื่อนที่เพิ่งมาใหม่สองสามตัวนั้นกลับเหมือนปล่อยม้าพยศ ควบคุมไม่ได้เลย สมแล้วที่เป็นสามสหายลากเลื่อน

คนอื่นเลี้ยงตัวเดียวก็แย่แล้ว เธอเลี้ยงเป็นฝูง หลิงโม่ถึงกับเริ่มเสียใจที่พาสุนัขโง่ๆ ฝูงนี้กลับมาแล้ว อะไรคือการลากเลื่อน เธอยอมเล่นสไลเดอร์เองดีกว่า

เผลอแป๊บเดียวก็ถึงเวลาเลิกงานแล้ว วันนี้ได้ลูกเป็ดที่ไม่ค่อยแข็งแรงมาสิบตัว

จากนกสีเทาได้รับภารกิจวันสุดท้ายของวันพรุ่งนี้ กลับไม่ใช่การคัดแยกห่านที่เพิ่งเกิดใหม่

ก็เห็นบนบัตรภารกิจเขียนไว้อย่างชัดเจนว่า เนื่องจากเครื่องจักรขัดข้อง ขยะของฟาร์มจึงไม่ได้รับการจัดการเป็นเวลานาน เจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงต้องใช้เวลาอีกสองวันจึงจะมาถึง ทำให้เจ้าของฟาร์มทักเกอร์กลุ้มใจมาก

ในฐานะฟาร์มสเตย์ สภาพแวดล้อมที่สดชื่นเป็นสิ่งสำคัญมาก ดังนั้น ด้วยความสามารถในการจัดการขยะที่ยอดเยี่ยมของคุณ เจ้าของฟาร์มจึงได้ว่าจ้างคุณเป็นพิเศษให้รับผิดชอบทำความสะอาดขยะในฟาร์มในวันพรุ่งนี้

หลิงโม่มองดูบัตรในมือ บนล่าง ซ้ายขวา ดูแล้วดูอีกหลายรอบ ความประหลาดใจนี้มาเร็วเกินไปแล้ว

หลังจากยืนยันว่าตัวเองไม่ได้ดูผิด หลิงโม่ก็รีบไปหาหุ่นยนต์ตัวเมื่อวานทันที หลังจากให้มันดูภารกิจของเธอแล้ว ก็บอกว่าเธอสามารถเริ่มทำงานได้ทันที

หุ่นยนต์มองเธออย่างลำบากใจ พูดอย่างอ้อมๆ ว่า "จริงๆ แล้วก็ไม่ต้องทุ่มเทขนาดนี้ก็ได้ พักสักคืนแล้วค่อยเริ่มทำงานก็ได้"

ครั้งนี้หลิงโม่เข้าใจคร่าวๆ แล้ว ก็เลยยืนยันอย่างหนักแน่นว่าไม่ต้อง "ที่บ้านยังมีคนอีกเยอะรอฉันอยู่ ฉันจะทำให้พวกเขาผิดหวังไม่ได้"

หุ่นยนต์ประทับใจกับการกระทำที่เสียสละเพื่อส่วนรวมของหลิงโม่ พาเธอไปยังโกดังที่ใหญ่มาก ใช่แล้ว คือโกดัง ไม่ใช่โรงกำจัดขยะ

"ข้างในนี้เป็นเครื่องจักรที่ฟาร์มคัดออกมา เดิมทีตั้งใจจะจัดการเป็นของเสีย ตอนนี้มอบให้เธอแล้ว เทียบกับขยะพวกนั้นแล้ว อันนี้มีค่ามากกว่า"

หุ่นยนต์เองก็ทำงานในฟาร์มเหมือนกัน ความช่วยเหลือที่มากที่สุดที่ทำได้ก็คือพาเธอไปเก็บขยะที่มีค่าหน่อย

หลิงโม่มองดูเครื่องจักรที่เรียงเป็นแถวๆ อดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง ของพวกนี้ไม่เอาแล้วเหรอ

นี่ดีกว่าเครื่องจักรที่เธอเก็บมาจากฟาร์มเหลียงเฉินมากเลย

ถึงแม้จะไม่รู้อะไรเลย ก็ดูออกว่าเครื่องจักรเหล่านี้ไม่ได้เสีย ยังใช้งานได้อยู่

หลังจากได้รับคำตอบที่แน่นอนแล้ว หลิงโม่ก็เข้าสู่โหมดคลั่งทันที พลังจิตหมดก็ใช้มือเก็บ ขยะอื่นๆ ไม่เก็บก็ได้ แต่เครื่องจักรเหล่านี้เธอต้องนำกลับไปยังดาวสีน้ำเงินให้ได้

หลังจากเก็บของในโกดังทั้งหมดจนสะอาดแล้ว ภายใต้การนำของหุ่นยนต์ ก็เริ่มเก็บของทีละโรงกำจัดขยะ

[จบแล้ว]