บทที่ 14 - ราคาอาหารสัตว์เลี้ยงพุ่งสูง

บทที่ 14 - ราคาอาหารสัตว์เลี้ยงพุ่งสูง

หลิงโม่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเริ่มเลื่อนดูโพสต์ต่างๆ ก็เห็นหัวข้อข่าวร้อนอันดับหนึ่งของวันนี้เขียนไว้ว่า การปรากฏตัวของเกมเป็นเรื่องดีหรือไม่ดีกันแน่

ที่แท้สาเหตุมาจากตอนนี้มีคนจำนวนมากที่ต้องเข้าโรงพยาบาลเพราะหมดสติจากอาการไข้

ในจำนวนนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะอากาศร้อนและไม่ยอมเปิดแอร์จนเป็นลมแดด แต่ส่วนใหญ่เป็นผู้เล่นเกม

อุณหภูมิร่างกายของคนเหล่านี้สูงจนน่ากลัว โดยทั่วไปสูงถึงสี่สิบองศา และยาต่างๆ ก็ไม่สามารถบรรเทาอาการของพวกเขาได้เลย

หลิงโม่นึกถึงข้อมูลที่ระบบพูดถึงตอนที่เธอปลุกพลัง สามวัน ดังนั้นเธอจึงเดาว่าสามวันอาจจะเป็นการจำกัดเวลา

เดาสุ่มๆ เวลาที่ใช้ในการปลุกพลังยิ่งสั้น แสดงว่าพรสวรรค์ก็จะยิ่งแข็งแกร่ง

ใต้โพสต์ยังมีคำแนะนำจากผู้เชี่ยวชาญอีกด้วย ในเมื่อยาใช้ไม่ได้ผล ก็ทำได้แค่อดทน พยายามให้ผู้ป่วยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เย็นสบาย

หลิงโม่ดูไปสองสามแวบก็หมดความสนใจที่จะดูต่อ คำแนะนำของผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้สู้ไม่มีคำแนะนำเสียยังดีกว่า พูดแต่เรื่องไร้สาระ

เปิดดูโพสต์อื่นที่เธอชอบดูเป็นประจำซึ่งรวบรวมผู้ที่ชื่นชอบการเอาชีวิตรอดจำนวนมาก หลายคนกำลังบ่นว่าตอนนี้ราคาธัญพืชขึ้นเร็วเกินไป เงินในมือซื้อธัญพืชได้ไม่เท่าไหร่ หรือแม้กระทั่งซื้อไม่ได้เลย

เมื่อเห็นดังนั้น หลิงโม่จึงโพสต์เรื่องที่สามารถกักตุนอาหารแมวและอาหารสุนัขได้ลงไป

อาหารสัตว์เลี้ยงเป็นอะไรไป ตอนนี้เป็นเวลาไหนแล้วยังจะมาแบ่งละเอียดขนาดนี้ ต้องรู้ว่าสมัยก่อนตอนเกิดภัยพิบัติ แม้แต่หญ้าและเปลือกไม้ก็ยังกินได้

และในอาหารสุนัขและอาหารแมวก็ยังมีเนื้อ นี่ไม่ดีกว่าเปลือกไม้ที่มีคุณค่าทางโภชนาการมากกว่าเหรอ และอาหารสัตว์เลี้ยงเหล่านั้นก็ล้วนเป็นโปรตีนคุณภาพดี

เพราะว่าตอนนี้คนเลี้ยงสัตว์เลี้ยงอย่างประณีต สัตว์เลี้ยงกินดีกว่าคนก็มีอยู่ถมไป

คำพูดของหลิงโม่สร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่

คนที่เลี้ยงสัตว์เลี้ยงอาจจะคิดถึงเรื่องนี้มานานแล้ว แต่คนที่ไม่เคยเลี้ยงสัตว์เลี้ยงกลับมองข้ามจุดนี้ไปได้ง่ายมาก

หลิงโม่ไม่รู้ว่า เพราะคำพูดของเธอเพียงคำเดียว คืนนี้ โรงงานผลิตอาหารสัตว์เลี้ยงเกือบทั้งหมดมียอดสั่งซื้อถล่มทลาย

แต่ถึงจะรู้เธอก็คงไม่สนใจ ตราบใดที่เสบียงของเธอสามารถจัดส่งได้ตามปกติก็พอ

วันรุ่งขึ้น หกโมงเช้านาฬิกาปลุกก็ดังขึ้นตรงเวลา

หลิงโม่พยายามลุกขึ้นจากเตียง แล้วไปล้างหน้าแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็กินข้าวเช้า

หลังจากผ่านไปหนึ่งคืน น้ำในสระว่ายน้ำก็เต็มแล้ว หลิงโม่เก็บมันเข้ามิติ แล้วก็ประกอบสระว่ายน้ำใหม่ขึ้นมาอีกอันเพื่อเติมน้ำต่อ

ทำทุกอย่างเสร็จก็ใช้เวลาไปหนึ่งชั่วโมงพอดี เจ็ดโมง หลิงโม่เปิดเครื่องเรียนภาษาอวกาศตรงเวลาและเริ่มเรียนในวันนี้

ภาษาอวกาศก็เหมือนกับภาษาจีนในอีกรูปแบบหนึ่ง ดังนั้นถึงแม้หลิงโม่จะเรียนลำบากหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีทางไปต่อ

หลังจากเรียนไปหนึ่งเช้า หลิงโม่รู้สึกเหมือนตัวเองได้เปิดประตูสู่โลกใบใหม่

จนกระทั่งเที่ยง เสียงกริ่งประตูดังขึ้นเธอจึงตื่นจากภวังค์การเรียนรู้ ที่แท้อาหารสัตว์เลี้ยงที่เธอสั่งมาถึงแล้ว รถบรรทุกสามคันเต็มๆ คันหนึ่งเป็นอาหารแมว คันหนึ่งเป็นอาหารสุนัข และอีกคันเป็นขนมสำหรับสัตว์เลี้ยง

คุณคิดว่ามีแค่นี้เหรอ ถ้าอย่างนั้นคุณก็คิดผิดแล้ว ยังมีอีกส่วนหนึ่งที่ถูกส่งไปยังโกดังข้างนอก

วิลล่ามีโรงจอดรถในตัว แต่หลิงโม่ไม่มีรถ โรงจอดรถนี้จึงถูกเธอใช้เป็นโกดัง

ตอนที่ให้คนขนของทั้งหมดเข้าโรงจอดรถ

จากการพูดคุยของคนงานขนของ หลิงโม่ก็ได้รู้ว่า ในเวลาเพียงวันเดียว อาหารสัตว์เลี้ยงเหล่านี้ โดยเฉพาะอาหารแมวและอาหารสุนัขก็มีราคาพุ่งสูงขึ้นเหมือนกับธัญพืช

คนงานคนหนึ่งพูดว่า "น้องสาว โชคดีที่คุณสั่งของเร็ว ถ้าช้าไปอีกวันเดียว อาหารสัตว์เลี้ยงเยอะขนาดนี้คุณคงต้องจ่ายเงินมากกว่าเดิมหลายเท่าถึงจะซื้อได้ และก็ไม่แน่ว่าจะซื้อได้เยอะขนาดนี้ด้วย"

หลิงโม่ส่งขวดน้ำแร่ที่ยังไม่เปิดให้คนงานขนของ "ฉันก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน แย่งซื้อของกับคุณลุงคุณป้าพวกนั้นไม่ไหวจริงๆ ก็เลยต้องหาทางอื่น"

หลังจากคนเหล่านี้ไปแล้ว หลิงโม่จึงปิดประตูโรงจอดรถ แล้วก็เก็บของข้างในทั้งหมดเข้ามิติ เหลือไว้แค่ส่วนเล็กน้อยข้างนอก

เธอไม่กินอาหารสัตว์เลี้ยงเหล่านี้แน่นอน แต่สามารถใช้เพื่ออำพรางสายตาได้

หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จ หลิงโม่ก็พักกลางวันหนึ่งชั่วโมง แล้วก็ไปที่ห้องออกกำลังกายของเธอ ข้างในเป็นอุปกรณ์ออกกำลังกายที่เธอเพิ่งซื้อมา

เธอไม่เคยออกกำลังกายมาก่อน อุปกรณ์ออกกำลังกายหลายอย่างก็ใช้ไม่เป็น การออกกำลังกายอย่างมั่วๆ ก็กลัวว่าจะทำให้กล้ามเนื้อบาดเจ็บ ได้ไม่คุ้มเสีย

ดังนั้นเธอจึงทำได้แค่ทำตามบทเรียนที่ดาวน์โหลดมาทีละนิด

ยุ่งอยู่หนึ่งบ่าย เหงื่อออกทั้งตัว หลิงโม่นอกจากจะรู้สึกเหนื่อยแล้ว ยังมีความรู้สึกสดชื่นที่บอกไม่ถูกอีกด้วย

มองดูข้างนอก ใกล้จะค่ำแล้ว อุณหภูมิเริ่มลดลง หลิงโม่ไปอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าที่สะอาด สวมหมวกกันแดด ทำการป้องกันแสงแดดให้เรียบร้อยแล้วก็เตรียมตัวออกไปข้างนอก

ก่อนอื่นเก็บอาหารแมวและอาหารสุนัขในโกดังไปก่อน หลังจากครั้งนี้ โกดังก็ใกล้จะหมดอายุแล้ว นี่น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอใช้โกดังนี้

ระหว่างทางกลับ หลิงโม่พบว่าหน้าซูเปอร์มาร์เก็ตทุกแห่งมีทหารติดอาวุธครบมือยืนอยู่สองคน และซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดเล็กบางแห่งวันนี้ก็ปิดทำการโดยไม่ทราบสาเหตุ

อาจจะเป็นเพราะปลุกพลังจิตได้ ตอนนี้การสังเกตการณ์ของหลิงโม่จึงเฉียบคมมาก เธอสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าของที่คนสองคนนั้นถืออยู่เป็นของจริง และก็ขึ้นลำกล้องไว้แล้วด้วย

หยุดรถ เดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง พบว่าถึงแม้ข้างในจะเต็มไปด้วยผู้คน แต่ก็เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่มีความวุ่นวายเหมือนเมื่อวาน

มองดูราคาธัญพืชอีกครั้ง ก็สูงขึ้นอีกไม่น้อย ตอนนี้ข้าวสารสามร้อยหยวนต่อหนึ่งชั่ง และแต่ละคนจำกัดให้ซื้อได้แค่วันละหนึ่งชั่งเท่านั้น

ดูเหมือนว่ารัฐบาลจะลงมือแล้ว หรือว่ามีผู้เล่นตื่นขึ้นแล้ว

หลิงโม่คำนวณเวลาดู ตั้งแต่จบเกมครั้งแรกจนถึงตอนนี้ วันนี้เป็นวันที่สามพอดี

แน่นอนว่า โลกนี้ไม่ขาดแคลนคนที่มีพรสวรรค์

ความจริงก็เหมือนกับที่หลิงโม่คาดการณ์ไว้ มีผู้เล่นปลุกพลังได้แล้วจริงๆ แต่จำนวนน้อยมาก และทั้งหมดเป็นทหารที่ผ่านการฝึกฝนและมีจิตใจที่แน่วแน่

เพราะการจำกัดปริมาณ หลิงโม่จึงซื้อของได้ไม่มากนัก อดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย เพราะว่าเงินในมือใช้ไม่หมด ก็จะกลายเป็นแค่เศษกระดาษ

และตอนนี้ก็ไม่สามารถซื้อของออนไลน์ได้แล้ว ถึงแม้จะสั่งซื้อไป เขาก็ไม่จัดส่ง

กลับถึงบ้าน โยนของในมือทั้งหมดเข้ามิติ เปิดโทรทัศน์ ขณะที่กำลังฝึกฝนพลังจิต ก็ดูข่าวของวันนี้ไปด้วย

และที่เรียกว่าการฝึกฝนพลังจิตก็คือการใช้พลังจิตทำงานบ้าน เช่น ประกอบสระว่ายน้ำ ทำความสะอาด และย้ายตำแหน่งเฟอร์นิเจอร์

ตอนนี้พลังจิตของหลิงโม่ยังค่อนข้างอ่อนแอ ดังนั้นจึงสามารถเคลื่อนย้ายเฟอร์นิเจอร์ที่มีขนาดเล็กได้เท่านั้น และเวลาก็ไม่สามารถนานเกินไปได้

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้เธอประหลาดใจที่สุดคือ ตอนนี้เธอสามารถเก็บของเข้ามิติได้จากระยะไกลแล้ว ก่อนหน้านี้ต้องใช้สองมือสัมผัสถึงจะได้ นี่น่าจะเกี่ยวข้องกับการกลายพันธุ์ของพรสวรรค์ของเธอ

นอกจากนี้รัศมีการรับรู้ก็เพิ่มขึ้นจากรัศมีสามเมตรในตอนแรกเป็นรัศมีห้าเมตร

[จบแล้ว]