บทที่ 7 - ฟาร์มเหลียงเฉิน 3

บทที่ 7 - ฟาร์มเหลียงเฉิน 3

หลิงโม่วางรถเข็นไว้ในตำแหน่งที่กำหนดตามคำสั่ง ทันใดนั้นก็มีแขนกลปรากฏขึ้นมายกรถเข็นทั้งคันขึ้น

หลังจากผ่านกระบวนการที่หลิงโม่ดูไม่เข้าใจ มูลวัวสดใหม่จำนวนมากก็ถูกเทลงไปในเครื่องจักรที่ใหญ่กว่าข้างๆ เพื่อเผาไหม้

หลิงโม่เห็นดังนั้นก็ไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย ก้าวเท้าเดินเข้าไปในโรงกำจัดขยะ

นอกจากมูลวัวแล้ว ข้างในน่าจะมีอย่างอื่นอีก

แน่นอนว่า พอเดินเข้าไปได้ไม่ไกลก็เห็นเครื่องจักรกำลังใช้การเผาไหม้เพื่อกำจัดขนแกะ

ตอนแรกหลิงโม่จำไม่ได้ว่าเป็นขนแกะ จนกระทั่งได้กลิ่นสาบแกะที่รุนแรงจึงแน่ใจ

ในฟาร์มมีแกะก็เป็นเรื่องปกติ ในมิติส่วนตัวของเธอก็เลี้ยงไว้เหมือนกัน เพียงแต่ตอนนี้ยังเป็นลูกแกะอยู่

หลิงโม่รีบเข้าไปเริ่มเก็บขนแกะใส่ในมิติส่วนตัว ขนแกะสามารถนำไปปั่นเป็นไหมพรมแล้วถักเป็นเสื้อไหมพรม หรือทำเป็นผ้าห่มขนแกะก็ได้ ฤดูหนาวห่มแล้วทั้งสบายทั้งอุ่น

และ หลิงโม่ลองสัมผัสขนแกะของดาวอวกาศดูแล้ว รู้สึกว่ามันดีกว่าขนแกะของดาวสีน้ำเงินมาก นุ่มเป็นพิเศษ

และสะอาดมาก ไม่มีสิ่งสกปรกติดอยู่เลย นอกจากกลิ่นสาบแกะจะแรงไปหน่อยแล้ว ถือว่าสมบูรณ์แบบ

โรงกำจัดขยะแห่งนี้ดูเหมือนจะเป็นระบบอัตโนมัติทั้งหมด ดังนั้นหลิงโม่จึงไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมารบกวนเธอ

หลังจากเก็บขนแกะทั้งหมดเสร็จก็เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงต่อมา

มองดูข้างนอก ท้องฟ้ามืดสนิทแล้ว แต่หลิงโม่กลับตื่นเต้นเกินไปจนไม่มีความง่วงเลย

เมื่อกี้แค่เก็บขนแกะเท่านั้น ในโรงกำจัดขยะแห่งนี้ยังมีของดีๆ อีกเพียบ

กระดูกวัว กระดูกแกะที่ถูกเลาะเนื้อออกจนเกลี้ยง เนื้อข้างนอกถึงจะไม่มีแล้ว แต่ไขกระดูกข้างในเป็นของดีนะ ที่บ้านเธอยังมีคนชอบกินไขกระดูกโดยเฉพาะเลย นี่มันของดีทั้งนั้น

นอกจากนี้ ยังมีเศษเนื้อที่เหลือจากการชำแหละวัวและแกะอีกมากมาย หนังวัว หนังแกะทั้งผืน แม้กระทั่งหนังลาและเลือดวัวเลือดแกะ ทั้งหมดถูกเก็บไว้ในถังเหล็กขนาดใหญ่ที่แตกต่างกัน

เลือดเหล่านี้ไม่รู้ว่าเป็นของเมื่อไหร่ ดังนั้นหลิงโม่จึงไม่คิดจะเอา ส่วนที่เหลือทั้งหมดเอาไป

ตอนนี้หลิงโม่ดีใจที่ตอนแรกเธอไม่ได้สั่งเนื้อสัตว์มากเกินไปเพราะในมิติส่วนตัวสามารถเลี้ยงสัตว์ได้ เธอซื้อแค่อาหารสำเร็จรูปมาเพื่อประทังชีวิตเท่านั้น

เพราะของซื้อที่ไหนจะดีเท่าของฟรี และสัตว์ในอวกาศก็ดูจะตัวใหญ่กว่าบนดาวสีน้ำเงินมาก

หนังวัวทั้งผืนเมื่อกางออกแล้วยังใหญ่กว่าวัวบนดาวสีน้ำเงินห้าหกตัวรวมกันเสียอีก

และ หลังจากตรวจสอบแล้ว หลิงโม่ก็ประหลาดใจที่พบว่าบนหนังวัวผืนนี้ยังมีกีบวัวสี่ข้าง หัววัว และหางวัวติดอยู่ด้วย

อาจจะเป็นเพราะเนื้อส่วนนี้น้อยและจัดการยาก เลยทิ้งไปเลย

หลิงโม่ตรวจสอบหนังของสัตว์อื่นๆ ก็พบว่าเหมือนกันทั้งหมด

ตอนนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิงโม่แทบจะควบคุมไม่อยู่แล้ว

นอกจากนี้ เธอยังพบภูเขาไขมันอีกด้วย ไขมันสีขาวนวลถูกทิ้งไว้ที่นี่อย่างไม่ใยดี ดูแล้วน่าเสียดาย

ในมิติส่วนตัวของเธอ เวลาภายในโกดังหยุดนิ่ง ดังนั้นหลิงโม่จึงไม่ต้องกังวลว่าเครื่องในที่เก็บเข้าไปจะเน่าเสีย

เดินเข้าไปข้างในอีก กองขวดโหลเล็กๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ

ตัวอักษรบนนั้นเธออ่านไม่ออก เมื่อเปิดออก กลิ่นนมหอมกรุ่นก็โชยมาแตะจมูก

เป็นนมนี่เอง

เมื่อนึกถึงคำแนะนำเกี่ยวกับฟาร์มเหลียงเฉินก่อนหน้านี้ ที่เชี่ยวชาญในการจัดหาผลิตภัณฑ์นมและเนื้อสัตว์คุณภาพดีให้กับชาวอวกาศ การมีนมปรากฏขึ้นก็ดูจะเป็นเรื่องปกติ

เมื่อมองดูนมในมือ กลิ่นนมหอมกรุ่น เข้มข้นกว่านมทุกยี่ห้อที่เธอเคยดื่ม

แต่กลับมาปรากฏอยู่ที่นี่

น่าจะเป็นนมที่หมดอายุหรือใกล้หมดอายุ

หลิงโม่คาดเดาในใจ แต่นั่นก็ไม่ได้ส่งผลต่อความเร็วในการเก็บนมของเธอ

นมที่หมดอายุเป็นเพียงการผ่านช่วงเวลาที่รสชาติดีที่สุดไปแล้ว ไม่ได้หมายความว่ามันเสีย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนมที่ใกล้หมดอายุเลย

"มีนมผงด้วย"

หลังจากยุ่งอยู่ครึ่งวัน หลิงโม่เก็บนมผงกระป๋องสุดท้ายเข้ามิติส่วนตัว ทั้งตัวก็หอบหายใจนั่งแผ่อยู่บนพื้น ความง่วงงุนเข้าครอบงำ

ไม่ได้ เธอจะนอนไม่ได้

หลิงโม่หยิบลูกอมเปรี้ยวจี๊ดออกมาหนึ่งเม็ด ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวโยนมันเข้าปาก ทันใดนั้น ความเปรี้ยวก็แผ่ซ่านไปทั่วต่อมรับรส ใบหน้าของหลิงโม่บิดเบี้ยวเพราะความเปรี้ยว ความง่วงหายไปในทันที

จากนั้นก็รู้สึกว่ายังไม่พอ เธอจึงดื่มอเมริกาโน่เย็นเข้าไปอีกแก้ว แล้วก็กินแซนด์วิชรองท้อง

จะนอนเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เวลาที่เธออยู่ในด่านนี้มีเพียงสามวันเท่านั้น

ตอนกลางวันยังต้องทำภารกิจ งั้นก็ต้องบีบเวลาตอนกลางคืนมาใช้แล้ว

หลิงโม่ยังคงค้นหาสมบัติในโรงกำจัดขยะต่อไป ที่นี่นอกจากผลิตภัณฑ์ที่หมดอายุต่างๆ แล้ว ยังมีของจิปาถะอีกมากมาย น่าจะเป็นของที่เจ้าของฟาร์มทิ้ง ตราบใดที่เธอคิดว่าเป็นของดี เธอก็จะเก็บเข้ามิติส่วนตัวโดยตรง ไม่ว่าเธอจะใช้เป็นหรือไม่ก็ตาม

อย่างไรก็ตาม ในอนาคตมีเวลาให้ศึกษาอีกเยอะ

จนกระทั่งฟ้าสาง หลิงโม่เก็บกองมูลวัวแห้งกองสุดท้ายไป แล้วก็เดินออกจากโรงกำจัดขยะอย่างพึงพอใจ

ฉวยโอกาสตอนนี้ยังมีเวลา เธอสามารถงีบหลับได้สักหน่อย

หนึ่งชั่วโมงต่อมา นาฬิกาปลุกก็ดังขึ้นตรงเวลา หลิงโม่พยายามลุกขึ้นมา พร้อมกับเปลี่ยนเป็นชุดกีฬา ทำงานในโรงกำจัดขยะมาทั้งวัน ชุดนอนของเธอเปียกโชกไปด้วยเหงื่อ

ตบหน้าตัวเองเบาๆ หลิงโม่ถอนหายใจ "วัยรุ่นนี่ดีจริงๆ นอนแค่ชั่วโมงเดียวก็กระปรี้กระเปร่าแล้ว"

แต่ว่า นี่น่าจะเป็นผลมาจากการที่เธอทำงานหนักมาตลอดหลายเดือนนี้ ถึงแม้จะไม่ได้ออกกำลังกายอย่างจริงจัง แต่ปริมาณการออกกำลังกายในแต่ละวันก็ไม่น้อย

วันนี้เครื่องมือของหลิงโม่คือถังเหล็กเล็กๆ และถุงมือยางหนึ่งคู่

ภายใต้การนำของนกสีเทา หลิงโม่ก็ได้เห็นสัตว์ในฟาร์มแห่งนี้เป็นครั้งแรก

ถึงแม้จะเดาได้ว่าขนาดของพวกมันอาจจะใหญ่มาก แต่เมื่อได้เห็นจริงๆ ก็ยังทำให้เธอตกใจอยู่ดี

วัวตัวใหญ่มาก แกะอ้วนมาก อยากเลี้ยง

หลิงโม่มองดูวัวและแกะตรงหน้า น้ำตาแห่งความอิจฉาแทบจะไหลออกมาจากมุมปาก

ทันใดนั้น นกสีเทาก็บินไปเกาะบนหลังวัวนมขาวดำตัวหนึ่ง แล้วใช้สายตาส่งสัญญาณว่า ตอนนี้เธอเริ่มทำงานได้แล้ว

หลิงโม่พยักหน้าอย่างว่าง่าย เดินไปใต้วัวนม เตรียมเริ่มทำงาน

ถึงแม้จะไม่เคยรีดนมมาก่อน แต่เธอเคยดูคนอื่นรีดนมในวิดีโอมาก่อน ดูแล้วไม่น่าจะยาก

ลองรีดดูครั้งหนึ่ง ล้มเหลว ลองอีกครั้ง ก็ยังล้มเหลว

แต่ว่า ตอนนี้หลิงโม่ไม่ได้รีบร้อน เธอกลัวว่าถ้าเธอรีบร้อนจะทำให้วัวนมเจ็บ

วัวธรรมดาเตะเธอทีหนึ่งก็เกือบตายแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวัวนมที่นี่เลย

"ฉันจำได้ว่าฉันซื้อหนังสือเกี่ยวกับเรื่องนี้มาด้วยนะ"

ตอนที่เธอไปกวาดซื้อของ เธอซื้อหนังสือมาเยอะมาก ครอบคลุมทุกด้าน ในนั้นก็มีเรื่องการเลี้ยงวัวด้วย

หลังจากหาหนังสือเจอแล้ว หลิงโม่ก็ตั้งใจพลิกดู ครู่ต่อมา ในที่สุดเธอก็เห็นวิธีการรีดนมที่ถูกต้องในหน้าหนึ่ง

ตามวิธีที่เขียนไว้ในหนังสือ หลิงโม่ลองอีกครั้ง ทันใดนั้น ของเหลวสีขาวขุ่นก็ถูกรีดออกมา ในอากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นนมหอมกรุ่น แต่จางกว่ากลิ่นนมที่เธอเปิดเมื่อวาน แต่หอมสดชื่นกว่า

[จบแล้ว]