บทที่ 5 - ฟาร์มเหลียงเฉิน 1

บทที่ 5 - ฟาร์มเหลียงเฉิน 1

วันรุ่งขึ้น หลิงโม่ถูกปลุกให้ตื่นเพราะความร้อน วันนี้อุณหภูมิสูงกว่าเมื่อวานอีก

น้องหมาน้องแมวที่เธอพามาเมื่อวานก็นอนแผ่หมดแรงอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น ไม่เหลือความร่าเริงของเมื่อวานเลย

หลิงโม่เห็นดังนั้นก็เลยจับพวกมันทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว

เธอมองไปที่สระว่ายน้ำ น้ำเต็มแล้ว

เธอเก็บสระว่ายน้ำที่เต็มแล้วเข้ามิติส่วนตัว แล้วก็เอาสระใหม่มาตั้งเพื่อเปิดน้ำใส่อีกครั้ง

วันนี้หลิงโม่ไม่คิดจะออกจากบ้านแล้ว เพราะมันร้อนเกินไป แต่ถึงจะไม่ออกจากบ้าน การกักตุนเสบียงก็หยุดไม่ได้

หลิงโม่หยิบมือถือขึ้นมากดสั่งของไม่หยุด ตรงหน้าเธอมีแท็บเล็ตหลายเครื่องกำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อนึกขึ้นได้ว่าฝีมือทำอาหารของตัวเองไม่ค่อยดี หลิงโม่เลยสั่งอาหารสำเร็จรูปมาเพิ่มอีกเยอะ แค่อุ่นก็กินได้เลย นอกจากนั้นยังซื้อหนังสือสอนทำอาหารมาอีกหลายเล่ม

สุดท้าย หลิงโม่ก็เลยเหมาซื้อหนังสือทุกประเภทเท่าที่จะหาซื้อได้ แม้กระทั่งตำราเรียนก็ยังมี เวลาว่างๆ จะได้เอามาอ่านเล่น ถึงแม้โอกาสที่จะเป็นแบบนั้นจะมีน้อยก็ตาม

แต่หลิงโม่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ซื้ออย่างเดียว เธอยังซื้อคอร์สเรียนพิเศษของครูดังๆ มาอีกเพียบ

ตอนที่เลื่อนไปเจอหน้าสินค้าสำหรับแม่และเด็ก หลิงโม่หยุดไปชั่วครู่ ชาติที่แล้วเธอเอาแต่หาเงิน ไม่เคยคิดเรื่องแต่งงานเลย ชาตินี้เธออายุแค่สิบแปด แถมยังต้องเจอกับภัยพิบัติต่างๆ อีก ใครจะไปรู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

ถึงจะคิดอย่างนั้น แต่มือของหลิงโม่ก็ยังกดสั่งของไปแล้ว เตรียมไว้ก่อนก็ไม่เสียหาย

ใช่แล้ว ยังมีพาวเวอร์แบงค์พลังงานแสงอาทิตย์อีก จัดไป

หลายวันต่อมา หลิงโม่ใช้เวลาตอนกลางวันอยู่บ้านดาวน์โหลดละคร อนิเมะ และช้อปปิ้งออนไลน์ พอตกค่ำ อุณหภูมิลดลง เธอก็จะออกไปซื้อของ และแวะไปที่โกดังเพื่อเก็บเสบียง

เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนก็เริ่มตระหนักถึงอะไรบางอย่าง หลายคนเริ่มกักตุนเสบียง ทำให้ช่วงนี้ราคาของพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

หลังจากยุ่งอยู่ครึ่งเดือน นอกจากของที่เพิ่งสั่งไปไม่นาน ของอย่างอื่นก็ทยอยมาส่งจนเกือบครบแล้ว

ในบรรดาของเหล่านั้นก็มียานพาหนะต่างๆ ทั้งที่บินบนฟ้า วิ่งบนดิน และว่ายในน้ำ

หลิงโม่ถึงกับจ้างคนให้ซื้อเฮลิคอปเตอร์มาให้ลำหนึ่ง ถึงแม้จะขับไม่เป็น แต่มีของสิ่งนี้อยู่ก็ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจ

นอกจากนี้ ทรัพยากรหนึ่งในสามของเธอถูกใช้ไปกับการซื้อพลังงาน ฟืน ถ่านหิน น้ำมันเบนซิน น้ำมันดีเซล ก๊าซธรรมชาติ ถ้าซื้อทีเดียวเยอะๆ ไม่ได้ เธอก็แบ่งซื้อทีละน้อย

สุดท้ายเมื่อมองดูเงินในบัญชีธนาคารที่เหลืออยู่สามล้าน หลิงโม่ก็รู้สึกใจหายไปวูบหนึ่ง ชาติที่แล้วเงินในบัญชีของเธอไม่ถึงเศษเสี้ยวของตอนนี้เลย แต่เมื่อกี๊ในใจเธอกลับคิดว่า "ในที่สุดก็ใกล้จะใช้หมดแล้ว"

หลิงโม่เอนกายลงบนโซฟา ทันใดนั้น แมวเมนคูนตัวหนึ่งก็เข้ามาคลอเคลียร้องเหมียวๆ อย่างออดอ้อน

เธออุ้มเจ้าเหมียวขึ้นมา ซบหน้าลงไปในขนนุ่มๆ ที่ท้องของมันแล้วสูดดมอย่างบ้าคลั่ง

ครู่ต่อมา หลิงโม่ก็มีสีหน้าพึงพอใจ ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าหายไปเป็นปลิดทิ้ง

จริงๆ เลย เจ้าเหมียวเป็นสิ่งมีชีวิตที่น่ารักที่สุดในโลก

เพราะอากาศข้างนอกร้อนขึ้นทุกวัน หลิงโม่จึงเลี้ยงพวกมันไว้ในมิติส่วนตัวเป็นส่วนใหญ่ นานๆ ทีถึงจะปล่อยออกมา

หน้าต่างทุกบานในบ้านถูกปิดด้วยแผ่นฉนวนกันความร้อน ถึงแม้จะมืดไปหน่อย แต่อุณหภูมิภายในก็ต่ำกว่าข้างนอกมาก และหลิงโม่ยังวางสระว่ายน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำไว้ในห้องนั่งเล่นเพื่อช่วยลดอุณหภูมิภายในบ้านอีกด้วย

เธอแลกเงินหนึ่งล้านเป็นเงินสดเก็บไว้กับตัวเผื่อกรณีที่ระบบอินเทอร์เน็ตล่ม ไม่สามารถใช้จ่ายผ่านมือถือได้ ส่วนอีกสองล้านที่เหลือก็เอาไว้ซื้อเสบียงและจ่ายค่าไฟค่าน้ำ

ถึงแม้หลิงโม่จะทำมาตรการลดความร้อนไว้มากมาย แต่แอร์ในห้องก็ยังไม่กล้าปิด เปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง ลองนึกดูสิว่าค่าไฟเดือนนี้จะมหาศาลขนาดไหน

นอกจากค่าไฟแล้วยังมีค่าน้ำอีก ช่วงนี้ก๊อกน้ำที่บ้านเธอแทบจะเปิดตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง

ตอนนี้สิ่งที่หลิงโม่ต้องทำทุกวันคือการซื้อของ รับของ แกะของ แล้วก็เรียนรู้ทักษะการเอาตัวรอดต่างๆ รวมถึงการเข้าไปอ่านกระทู้ของคนที่ชอบการเอาตัวรอดและคนที่ชอบการผจญภัยในป่า เพื่อนำความรู้จากกระทู้เหล่านั้นมาปรับใช้และตรวจสอบสิ่งที่ตัวเองยังขาดตกบกพร่อง

ต้องบอกเลยว่า ของที่พูดถึงในกระทู้ หลายอย่างหลิงโม่คนธรรมดาอย่างเธอไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อน แต่กลับมีประโยชน์และใช้งานง่ายมาก

ภายในห้องเงียบสงบ แมวสองตัวนอนอยู่ข้างๆ หลิงโม่ที่กำลังเอนกายอยู่บนเตียงอย่างเงียบๆ ส่วนสุนัข เพราะไปเล่นซนในมิติส่วนตัวจนตัวมอมแมม เลยไม่มีสิทธิ์ขึ้นเตียงของเธอ

จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปถึงเที่ยงคืน หลิงโม่ก็ยังคงจ้องมองโทรศัพท์อย่างไม่รู้ตัว เธอกำลังจมอยู่กับกระทู้จนถอนตัวไม่ขึ้น

ทันใดนั้น เสียงเครื่องจักรกลที่ไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นข้างหูของเธอ

[สวัสดี ชาวดาวสีน้ำเงินทุกท่าน ตรวจพบว่าพวกท่านกำลังเผชิญกับภัยพิบัติทางธรรมชาติ ขอแสดงความยินดีที่ท่านได้รับเลือกให้เข้าร่วมเกมเอาชีวิตรอด ท่านต้องการเข้าร่วมเกมหรือไม่ หากปฏิเสธจะไม่มีบทลงโทษใดๆ แต่ท่านจะสูญเสียสิทธิ์ในการเข้าร่วมเกมตลอดไป]

[ใช่/ไม่ใช่]

เมื่อได้ยินเสียงนั้น หลิงโม่ก็ลุกขึ้นนั่งทันที คิ้วขมวดมุ่น ใบหน้าไม่มีแววของความดีใจ

จากประสบการณ์การอ่านนิยายมาหลายปีของเธอ เกมเอาชีวิตรอดมักจะหมายถึงอันตรายและความตาย และนี่น่าจะถือเป็นการรุกรานจากอารยธรรมต่างดาวด้วย

ถึงแม้ในใจเธอจะไม่ชอบเกมเอาชีวิตรอดนี้เลย แต่หลิงโม่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

อย่างไรก็ตาม นี่ก็ถือเป็นโอกาสอย่างหนึ่ง เธอไม่สามารถปล่อยให้หลุดมือไปได้ อย่างมากที่สุดเธอก็สามารถหลบเข้าไปในมิติส่วนตัวได้

หลังจากคลิกยืนยันแล้ว หลิงโม่ก็รู้สึกว่าโลกทั้งใบมืดลง ร่างของเธอหายไปจากเตียง

แมวเมนคูนสองตัวพบว่าเจ้าของหายไปอย่างกะทันหัน ก็เดินวนอยู่กับที่ร้องเหมียวๆ อย่างร้อนรน

ส่วนตัวหลิงโม่เอง เธอถูกส่งตัวไปยังทุ่งหญ้าที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

เธอมองไปรอบๆ นอกจากเธอแล้ว ที่นี่ยังมีคนอื่นอีก แต่ถึงแม้จะอยู่ใกล้กันมาก แต่ก็มองไม่เห็นใบหน้าของกันและกัน

อย่างไรก็ตาม หลายคนสวมชุดนอนและเดินเท้าเปล่า บางคนถึงกับใส่แค่กางเกงในตัวเดียวก็มาแล้ว

สำหรับคนเหล่านี้ก็พอจะเข้าใจได้ อากาศร้อนขนาดนี้ เวลานอนเหงื่อออก ชุดนอนเหนียวตัว ไม่สบายตัวมากๆ

เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะมีเงินเปิดแอร์ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงได้

ทันใดนั้น เสียงเครื่องจักรกลก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[ขอแสดงความยินดีที่ผู้เล่นมาถึงด่านแรก ฟาร์มเหลียงเฉิน]

[ในฐานะฟาร์มที่ใหญ่ที่สุดของดาวเหลียงเฉิน รับผิดชอบในการจัดหาผลิตภัณฑ์นมและเนื้อสัตว์คุณภาพดีที่สุดให้กับทั้งจักรวาล ดังนั้นทุกวันจึงมีงานมากมายนับไม่ถ้วน เพื่อให้สามารถจัดหาผลิตภัณฑ์นมและเนื้อสัตว์คุณภาพดีที่สุดได้อย่างต่อเนื่องและรวดเร็วยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องรับสมัครพนักงานชั่วคราวจำนวนหนึ่ง]

[ในฐานะพนักงานชั่วคราว ภารกิจของพวกท่านคือการปฏิบัติตามคำสั่งและทำงานที่เจ้าของฟาร์มมอบหมายให้สำเร็จลุล่วง เป็นเวลสามวัน ผู้ที่ไม่ผ่านเกณฑ์จะถูกตัดสิทธิ์ในการเล่นเกม]

ฟังจากคำอธิบายของระบบแล้ว ดูเหมือนว่าด่านนี้จะไม่มีอันตรายอะไรเลย ผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดก็คือการถูกตัดสิทธิ์ในการเล่นเกม

หลิงโม่มองไปรอบๆ ไม่ใช่ว่าต้องปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าของฟาร์มหรอกเหรอ แล้วเจ้าของฟาร์มล่ะ พวกเราพนักงานชั่วคราวจะไปรับภารกิจได้ที่ไหน

[จบแล้ว]