หลังจากแฮกสำเร็จ ผมก็ได้เข้าร่วมกลุ่มแชตตอนที่1

บทที่ 1: Perfect World, พี่ชายของจักรพรรดิฮวงเทียน

ณ โลก Perfect World, หมู่บ้านหิน

บนลานกว้าง เด็กกลุ่มหนึ่งซึ่งมีอายุตั้งแต่ห้าหกขวบไปจนถึงสิบกว่าขวบกำลังฝึกฝนร่างกายของตนเอง

เด็กแต่ละคนมีกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งและร่างกายที่กำยำอย่างยิ่ง พวกเขากำลังเหวี่ยงแผ่นหินสีฟ้าหนักหลายสิบชั่งในมือราวกับว่ามันไม่มีน้ำหนัก

“ลูกข้าเพิ่งจะหกขวบก็ยกแผ่นหินร้อยชั่งได้แล้ว โตขึ้นต้องไม่ธรรมดาแน่!”

“ลูกข้าเก่งกว่าอีก เขาสามารถง้างคันธนูเอ็นแรดที่ปกติมีแต่ผู้ใหญ่เท่านั้นที่ดึงไหวได้ การจะง้างคันธนูนั้นต้องใช้แรงอย่างน้อยห้าร้อยชั่งเลยนะ พอเขาโตกว่านี้อีกหน่อย ก็สามารถใช้มันล่าสัตว์อสูรได้แล้ว!”

เมื่อไม่มีอะไรทำหลังอาหารเย็น เหล่าชาวบ้านก็มารวมตัวกันเพื่อดูลูกหลานฝึกฝนร่างกาย

เป็นครั้งคราว พวกเขาก็จะเอ่ยชมลูกของตนเอง

ทุกคนต่างรู้สึกว่าลูกของตนนั้นไม่ธรรมดา

ทันใดนั้น พื้นดินสั่นสะเทือน ฝุ่นตลบอบอวล และกระถางสำริดใบหนึ่งก็ถูกโยนลงบนพื้น!

“เจ้าหนูน้อยยกกระถางสำริดขึ้น!”

เสียงอุทานด้วยความตกใจดึงดูดความสนใจของทุกคน

ทุกคนมองไปในทิศทางของต้นเสียง ก็เห็นเพียงกระถางสำริดใบหนึ่งซึ่งหนักกว่าหนึ่งพันชั่งและประดับด้วยลวดลายนกและสัตว์เดรัจฉานต่างๆ ลอยอยู่กลางอากาศ!

เมื่อมองเข้าไปใกล้ๆ มันไม่ได้ลอยอยู่กลางอากาศเลย

มีเด็กตัวเล็กๆ คนหนึ่งกำลังใช้ตัวแบกมันอยู่ข้างใต้

เนื่องจากความสูงของเขา เด็กน้อยตัวเล็กคนนี้จึงไม่สามารถจับหูของกระถางแล้วยกขึ้นเหมือนคนปกติได้

ดังนั้นเขาจึงย่อตัวลงใต้กระถางและใช้ร่างกายของเขาเพื่อค้ำยันกระถางขนาดมหึมาใบนั้นไว้

“พระเจ้าช่วย กระถางยักษ์ใบนี้น้ำหนักกว่าพันชั่ง! แม้แต่ต้าจ้วงก็ยังทำได้แค่ยกมันขึ้นมาอย่างยากลำบาก แต่ต้าจ้วงอายุเก้าขวบกว่าแล้วนะ ส่วนเจ้าหนูน้อยเพิ่งจะสามขวบเอง!”

“น่าเหลือเชื่อ! พลังกายของเจ้าหนูน้อยเทียบได้กับลูกของสัตว์อสูรสายเลือดโบราณเลย!”

ผู้คนต่างอุทานออกมาทันที

สือเจี้ยนเองก็มองไปที่เจ้าหนูน้อยตามเสียงอุทานของผู้คน และแววตาของเขาก็อดไม่ได้ที่จะฉายแววชื่นชมออกมา

“สมกับที่เป็นจักรพรรดิฮวงเทียนของข้า อายุแค่สามขวบก็สุดยอดขนาดนี้แล้ว…”

การที่สามารถยกกระถางสำริดหนักพันชั่งได้ด้วยวัยเพียงสามขวบ พรสวรรค์เช่นนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว

“โชคดีที่ข้าก็มีตัวช่วยเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นคงอยู่ในโลก Perfect World นี้ไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว…”

สือเจี้ยนคิดในใจ

เขาไม่ใช่คนของโลกนี้ แต่เป็นผู้ข้ามโลก

หลังจากข้ามมายังโลกนี้ สือเจี้ยนก็รู้สึกเสียวสันหลังวาบ

แดนต่างถิ่น สิ่งมีชีวิตแห่งความมืด จักรพรรดิเซียนซากศพ เหนือฟากฟ้า สิบบรรพบุรุษแห่งที่ราบสูง…

แค่คิดถึงเหล่าตัวร้ายที่น่าสะพรึงกลัวในโลกนี้ก็ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวแล้ว

แม้ว่าในท้ายที่สุดจักรพรรดิฮวงเทียนจะยืนหยัดอยู่เพียงลำพังเหนือกาลเวลา แต่จักรพรรดิฮวงเทียนในปัจจุบันยังคงเป็นเพียงทารก ปากยังเปื้อนคราบนมอยู่เลย

เมื่อเห็นจักรพรรดิฮวงเทียนเป็นเช่นนี้ สือเจี้ยนก็ยากที่จะรู้สึกปลอดภัยจากเขาได้

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะพวกเขาเป็นเด็กกำพร้าเหมือนกัน สือเจี้ยนและสือฮ่าวจึงนอนในบ้านหินหลังเดียวกัน และความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ดีเป็นพิเศษ

สือเจี้ยนจะทนเห็นสือฮ่าวเดินต่อไปบนเส้นทางแห่งความไร้เทียมทานที่โดดเดี่ยวและขมขื่นนั้นได้อย่างไร?

เขาก็อยากจะช่วยสือฮ่าวเช่นกัน

ภายใต้สถานการณ์ปกติ แม้ว่าเขาจะรู้อนาคต เขาก็ไม่สามารถช่วยสือฮ่าวได้

เพราะสิ่งที่สือฮ่าวต้องเผชิญไม่ใช่แผนการสมคบคิดใดๆ แต่เป็น “ความมืด” ที่ปกคลุมโลกนี้มานับไม่ถ้วนยุคสมัย

แผนการใดๆ ก็ไร้ประโยชน์ต่อหน้าพลังอำนาจอันสมบูรณ์ของเหล่าตัวร้ายในโลกนี้

ราชันย์เซียนอันหลาน สามจักรพรรดิแห่งชางหงอวี่ ชายชราผู้ดับโลก จักรพรรดิเซียนทมิฬ…

ไม่มีตัวตนใดที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวดเหล่านี้ที่สือเจี้ยนจะสามารถเอาชนะได้เพียงเพราะรู้เนื้อเรื่อง

เพื่อที่จะทลายทั้งหมดนี้ มีเพียงความแข็งแกร่งอย่างสมบูรณ์เท่านั้นที่จะทำได้

แม้แต่พรสวรรค์และความสามารถอันน่าสะพรึงกลัวของสือฮ่าว เส้นทางของเขายังยากลำบากถึงเพียงนั้น นับประสาอะไรกับสือเจี้ยน

โชคดีที่สือเจี้ยนมีตัวช่วยมาด้วย มิฉะนั้นเขาคงไม่รู้จริงๆ ว่าจะทำอย่างไร

ตัวช่วยของสือเจี้ยนเรียกว่า【หอสมุดแห่งสวรรค์】

หอสมุดแห่งสวรรค์สามารถบันทึกทุกสิ่งจากทั่วทุกสวรรค์และหมื่นโลกได้

ขอบเขตของการบันทึกนั้นรวมถึง แต่ไม่จำกัดเพียง เคล็ดวิชา พรสวรรค์ กายา ของวิเศษ...

และสือเจี้ยนก็มีความสามารถในการโหลดสิ่งที่บันทึกไว้เหล่านี้มาใช้

พูดง่ายๆ ก็คือ หากหอสมุดแห่งสวรรค์บันทึกเนตรคู่ไว้ สือเจี้ยนก็จะสามารถใช้เนตรคู่ได้!

นี่คือความมั่นใจที่สือเจี้ยนมีในการช่วยเหลือสือฮ่าว

แม้ว่าพรสวรรค์และความสามารถของเขาจะเทียบกับสือฮ่าวไม่ได้ เขาก็ยังสามารถใช้หอสมุดแห่งสวรรค์เพื่อบันทึกทุกสิ่งเกี่ยวกับสือฮ่าวได้

ถึงเวลานั้น แม้ว่าเขาจะเป็นได้แค่จักรพรรดิฮวงเทียน ‘ฉบับยาจก’… ก็ยังแข็งแกร่งกว่าการมีจักรพรรดิฮวงเทียนเพียงคนเดียว

“น่าเสียดายที่ตอนนี้สือฮ่าวยังไม่มีความสามารถอะไรที่ควรค่าแก่การบันทึกเลย!”

สือเจี้ยนอดรู้สึกเสียดายไม่ได้

สือฮ่าวในตอนนี้ยังเป็นแค่เด็กทารก

เขาไม่มีเคล็ดวิชา ไม่มีกายาพิเศษ ไม่มีของวิเศษ…

ไม่มีอะไรให้สือเจี้ยนคัดลอกจากเขาได้เลย

หากไม่ผ่านความยากลำบากมากมาย เด็กน้อยในปัจจุบันก็ยังคงธรรมดามาก

“แต่ท่านหลิ่วเซินกลับมีสิ่งที่ควรค่าแก่การคัดลอก… วิชาหลิวเซิน วิชานกฟีนิกซ์ที่แท้จริง ล้วนเป็นเคล็ดวิชาระดับสุดยอดทั้งนั้น!”

“เพียงแต่ว่าหอสมุดต้องการให้ข้าเห็นอีกฝ่ายฝึกฝนหรือใช้เคล็ดวิชานั้นด้วยตาตัวเองถึงจะคัดลอกได้… ปัจจุบันท่านหลิ่วเซินส่วนใหญ่อยู่ในสภาวะจำศีล จึงไม่มีโอกาสเช่นนั้น!”

สือเจี้ยนอดถอนหายใจไม่ได้

เคล็ดวิชาเทวะอยู่ตรงหน้า แต่เขากลับไม่สามารถครอบครองได้

จะมีอะไรน่าหงุดหงิดไปกว่านี้อีก?

เขาทำได้เพียงหันกลับไปมองเจ้าหนูน้อย พร้อมกับภาวนาให้เจ้าหนูน้อยรีบเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

ขณะที่สือเจี้ยนกำลังคิดอยู่นั้น ก็มีเสียงดังขึ้นข้างหูของเขา

【กลุ่มแชทช่วยเหลือซึ่งกันและกันหมื่นโลกได้เปิดใช้งานแล้ว】

【สือเจี้ยน, ฟางหาน, เซียวเหยียน, หยางฉี, เมิ่งฉี, หลินตง ได้เข้าร่วมกลุ่มแชท】

【กลุ่มนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนฉันมิตรระหว่างโลกต่างๆ ทลายกำแพงแห่งหมื่นโลก และขอแสดงความยินดีกับทุกท่านที่ได้เป็นสมาชิกรุ่นทดลอง!】

【ระยะเวลาทดลองของกลุ่มนี้คือหนึ่งปี หลังจากหนึ่งปี สามารถเลือกผู้ดูแลได้จากการโหวตของสมาชิกกลุ่ม!】

【ภายใต้การดูแลของเทพปูแม่น้ำผู้ยิ่งใหญ่ ขอให้สมาชิกกลุ่มทุกท่านอยู่ร่วมกันอย่างปรองดอง โปรดอย่าทะเลาะกันเอง ผู้ฝ่าฝืนจะถูกนำออกจากกลุ่มแชทโดยบังคับ】

สือเจี้ยนตะลึงไปชั่วขณะเมื่อได้ยินเสียงในหูของเขา

ข้าไม่ใช่ตัวเอกของนิยายแฟนฟิกไม่ใช่เหรอ? แล้วกลายเป็นตัวเอกของนิยายแนวกลุ่มแชทไปได้อย่างไร?

เมื่อมองดูรายชื่อสมาชิกในกลุ่ม สือเจี้ยนก็อดที่จะสูดหายใจเข้าลึกๆ ไม่ได้

เขารู้สึกเหมือนเป็นลูกแกะในดงหมาป่าท่ามกลางคนเหล่านี้

【ตอนนี้ทุกท่านสามารถเริ่มสนทนาได้!】

เมื่อเสียงอิเล็กทรอนิกส์สุดท้ายเงียบลง หูของสือเจี้ยนก็เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็มีเสียงอื่นดังขึ้นมา

【เซียวเหยียน: “นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว! ตอนนี้ธุรกิจของบอสหมาขยายไปถึงหมื่นโลกแล้วเหรอ? แม้แต่กลุ่มแชทก็ยังสร้างขึ้นมาได้?”】

【เมิ่งฉี @เซียวเหยียน: “พี่ชาย เรามาทายรหัสลับกันหน่อยไหม ราชาสวรรค์คุ้มครองพยัคฆ์ปฐพี?”】

【เซียวเหยียน: “เจดีย์สะกดปีศาจแม่น้ำ ท่านเป็นคนจากโลกเดียวกันงั้นรึ?”】

【เมิ่งฉี: “ข้ากำลังดูฟุตบอลโลกอยู่ดีๆ ก็ข้ามโลกมาซะงั้น เป็นการข้ามโลกมาแต่จิตวิญญาณด้วย ข้าไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับโลกนี้เลยสักนิด…”】

【เซียวเหยียน: “ข้าเกิดมาก็ข้ามโลกเลย นี่ก็สิบกว่าปีแล้ว จนเกือบจะลืมความทรงจำจากบ้านเกิดไปหมดแล้ว…”】

ดังคำกล่าวที่ว่า เมื่อคนบ้านเดียวกันมาพบกัน น้ำตาก็รินไหล

เซียวเหยียนและเมิ่งฉีต่างก็มาจากดาวเคราะห์ดวงเดียวกันและไม่คุ้นเคยกับกลุ่มแชท

แม้ว่าพวกเขาจะไม่รู้ว่าสิ่งนี้มาจากไหน แต่พวกเขาก็เริ่มพูดคุยกันอย่างรวดเร็ว

ส่วนคนอื่นๆ กำลังสังเกตการณ์อย่างระมัดระวัง

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง สือเจี้ยนก็เข้าร่วมการสนทนาด้วยเช่นกัน