บทที่ 6 ตัวตนถูกเปิดเผย สะท้านสะเทือนทั่วหล้า!
บทที่ 6 ตัวตนถูกเปิดเผย สะท้านสะเทือนทั่วหล้า!
"ลั่วเฟิง"
สีหน้าของลั่วเฟิงเย็นชา วาจาคมกริบประดุจมีดดาบ
"ลั่วเฟิง..."
นามนี้ไม่คุ้นหูคนของนิกายจิ่วหัวเลยสักนิด
ระดับชั้นของพวกเขาห่างไกลเกินกว่าจะมีสิทธิ์เข้าถึงระดับขององครักษ์เงาแห่งต้าเซี่ย
แต่หยางมู่เฉียนนั้นแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
ในฐานะผู้อาวุโสลำดับที่เจ็ดแห่งสำนักเต๋าหวังเซียน หยางมู่เฉียนเคยเดินทางไปยังเมืองหลวงแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยและได้ประจักษ์ถึงความรุ่งโรจน์ของที่นั่น
นาม 'ลั่วเฟิง' ผนวกกับระดับการบำเพ็ญเพียรขั้นสูงสุดของขอบเขตนิพพาน ทำให้ภาพลักษณ์หนึ่งปรากฏขึ้นในใจของหยางมู่เฉียนอย่างรวดเร็ว
แต่เมื่อเขาตระหนักได้ว่าคนผู้นี้คือใคร สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนไปมา ทั้งตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อ และแฝงด้วยความหวาดผวา
"หรือว่า... ท่านคือผู้บัญชาการลั่วเฟิง องครักษ์เงาแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย?"
ทันทีที่หยางมู่เฉียนเอ่ยประโยคนี้ออกมา ทั้งโถงใหญ่ก็ตกอยู่ในความเงียบงัน ราวกับถูกแช่แข็งในกาลเวลา!
"ตามหลักเหตุผล คนระดับเจ้าไม่มีคุณสมบัติพอที่จะสนทนากับข้า"
"แต่เจ้าบังอาจล่วงเกินองค์ชาย ซึ่งหมายความว่าเจ้าได้รับสิทธิ์ที่จะเอาชีวิตมาเสี่ยงด้วยการทำตัวปีนเกลียวข้ามชนชั้นแล้ว"
ลั่วเฟิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด กงล้อนิพพานของเขายังคงกดทับหยางมู่เฉียนไว้ ไม่เปิดโอกาสให้ดิ้นหลุด
"องค์ชาย!"
รูม่านตาของหยางมู่เฉียนหันขวับไปมองทางฉู่หยุนทันที
ภายในราชวงศ์ทั้งหมด มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ลั่วเฟิง หนึ่งในสี่ผู้บัญชาการองครักษ์เงาแห่งต้าเซี่ยจะเรียกขานว่า "องค์ชาย"
องค์ชายแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย!!
ฉู่หยุนที่อยู่ตรงหน้าข้า ต้องเป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยอย่างแน่นอน!
"หยางมู่เฉียนไม่ทราบว่าองค์ชายประทับอยู่ที่นี่ จึงได้ล่วงเกินพระองค์ ขอพระองค์โปรดประทานอภัยโทษด้วย!"
หยางมู่เฉียนก้มศีรษะลงทันที หันหน้าไปทางฉู่หยุน และยอมรับผิดด้วยความหวาดกลัว
ในเวลานี้ เขารู้สึกเกลียดชังคนของนิกายจิ่วหัวเข้ากระดูกดำ
นี่คือองค์ชายแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ยเชียวนะ อย่าว่าแต่ผู้อาวุโสเจ็ดตัวเล็กๆ ของสำนักเต๋าหวังเซียนเลย
ต่อให้เจ้าสำนักของพวกเขามาที่นี่ด้วยตัวเอง ก็ยังต้องแสดงความเคารพอย่างสูงสุด
ยิ่งไปกว่านั้น พระองค์ยังมีกองกำลังองครักษ์เงาแห่งต้าเซี่ยอยู่ข้างกาย
องครักษ์เงาจำนวนมากขนาดนี้มาอารักขาองค์ชาย แถมยังมีผู้บัญชาการลั่วเฟิงมาด้วย นี่เป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!
นี่คือองค์ชายพระองค์ไหนกัน และเหตุใดองค์จักรพรรดิจึงทรงให้ความสำคัญถึงเพียงนี้?
"องครักษ์เงาแห่งต้าเซี่ย!"
"อะ... องค์ชายงั้นรึ?!"
สวีตั่ว, ฉินคุน, จูเทียนสั่ว, เย่หว่านโหรว และคนอื่นๆ แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง
ดวงตาเบิกโพลง ใบหน้าซีดเผือกเผยให้เห็นถึงความหวาดกลัวและตื่นตระหนกในใจ
นี่พวกเขาได้ยินอะไร?
คนตรงหน้าเหล่านี้คือองครักษ์เงาแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย ที่สร้างความหวาดผวาไปทั่วแผ่นดินต้าเซี่ย!
ส่วนฉู่หยุน ที่ก่อนหน้านี้เป็นเพียงนักโทษรอการพิพากษา บัดนี้กลับกลายเป็นองค์ชายแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย
เป็นไปได้อย่างไร? นี่คือความจริงหรือ?
พวกเขาไม่ได้กำลังฝันไปใช่ไหม?!
ฉู่หยุนชำเลืองมองหยางมู่เฉียน ตาเฒ่าผู้นี้แค่มีความหยิ่งยโสไปบ้าง แต่ในเมื่อยอมก้มหัวรับผิดได้ ก็ถือว่าเป็นคนที่มองสถานการณ์ออก
"จะไม่มีครั้งต่อไป"
"ผู้บัญชาการลั่ว ปล่อยเขาเถอะ" ฉู่หยุนกล่าว
"รับด้วยเกล้า องค์ชาย"
ลั่วเฟิงและองครักษ์เงาคลายการกดดันทันที
หลังจากลุกขึ้นยืน หยางมู่เฉียนก็ซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง: "หยางมู่เฉียนขอบพระทัยองค์ชาย!!"
การไม่สังหารเขาถือเป็นบุญคุณ ทำให้เขาซาบซึ้งใจ นี่คือการแสดงความเมตตาของฉู่หยุน
แต่ถัดจากนี้ ความโหดเหี้ยมของเขาจะถูกเปิดเผย
ฉู่หยุนเดินเข้าไปหาจูเทียนสั่วอย่างช้าๆ เมื่อหยุดลง เขาก็จ้องมองด้วยสายตาเย็นชา: "จูเทียนสั่ว เจ้าคงยังไม่ลืมสิ่งที่เจ้าทำกับข้าไว้ก่อนหน้านี้ใช่ไหม?"
"ตอนนี้ ได้เวลาที่เจ้าต้องชดใช้คืนทั้งหมดแล้ว"
"ลากตัวมันไป สับร่าง ถลกหนัง บดกระดูก และตัดเอ็น!"
"ส่วนวิญญาณของมัน ใช้เข็มคร่าวิญญาณสิบสามเล่มของมันเอง ทิ่มแทงจนกว่าวิญญาณจะแตกสลาย!"
"รับด้วยเกล้า" องครักษ์เงาสองนายก้าวเข้ามาลากจูเทียนสั่วออกไป
"ไม่!!"
"ฉู่หยุน! ไม่สิ องค์ชาย ข้าผิดไปแล้ว!!"
"องค์ชายโปรดไว้ชีวิต! ข้าไม่กล้าแล้ว!"
"องค์ชาย ไว้ชีวิตด้วย!!"
"อ๊ากกก!!!!"
………………
ก่อนที่จูเทียนสั่วจะถูกลากออกไป เขาปัสสาวะราดรดกางเกง ร้องขอความเมตตาอย่างน่าสมเพช แต่ไม่มีใครสนใจเขา สุดท้ายได้ยินเพียงเสียงกรีดร้องโหยหวนดังแว่วมาจากที่ไกลๆ
หลังจากจัดการจูเทียนสั่วเสร็จ ฉู่หยุนก็เริ่มเดินเข้าไปหาฉินคุน
ฉินคุนหลบสายตา จนกระทั่งฉู่หยุนมายืนอยู่ตรงหน้า เขาจึงสิ้นหวังอย่างที่สุด
"ไอ้แก่ ข้าบอกแล้วว่าเจ้าต้องชดใช้สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นพันเท่า"
"เจ้าชอบหักแขนขาและทำลายเส้นลมปราณคนอื่นนักไม่ใช่หรือ?"
"งั้นเจ้าก็จงลิ้มรสชาตินั้นด้วยตัวเองซะ"
ฉู่หยุนกำลังจะสั่งให้องครักษ์เงาลากตัวเขาไป
ทันใดนั้น รอยยิ้มสิ้นหวังแต่โหดเหี้ยมก็ปรากฏขึ้นบนมุมปากของฉินคุน: "ฉู่หยุน ลงนรกไปพร้อมกับข้าซะ!!"
ฉินคุนพุ่งเข้าคว้าตัวฉู่หยุน ร่างกายพองขยายขึ้นในทันที ตั้งใจจะระเบิดตัวเองเพื่อตายตกไปตามกัน
สายตาของลั่วเฟิงคมกริบดั่งมีด พลังนิพพานระเบิดออกทันที เฉือนวิญญาณและร่างกายของฉินคุนกลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา!
【ติ๊ง!】
【ยินดีด้วยเจ้านาย! ผู้บัญชาการลั่วเฟิงสังหารฉินคุน ท่านได้รับ 100 แต้มการแก้ไข】
ฉินคุนตายคาที่ คิดจะเล่นลูกไม้ต่อหน้ายอดฝีมือระดับนิพพาน ช่างเพ้อฝันสิ้นดี
ทันทีที่ฉินคุนตาย หม้อใบเล็กสีเขียวก็ลอยออกมาจากถุงเก็บของของเขา มันถูกปกคลุมด้วยลวดลายวิญญาณโบราณและแฝงด้วยเจตจำนงสุดท้ายของฉินคุน มันพุ่งเข้าชนฉู่หยุนโดยตรง
เนตรมารสะกดวิญญาณของฉู่หยุนทำงานทันที เขามองเห็นว่าหม้อนี้ไม่ใช่หม้อปรุงยาธรรมดา ลวดลายวิญญาณเหล่านั้นแท้จริงแล้วคือผนึกที่รวมกันเป็นค่ายกลผนึก
มีความลับซ่อนอยู่ภายในหม้อใบนี้!
ทว่า ปัญหาเร่งด่วนที่สุดในตอนนี้คือพลังมหาศาลที่แผ่ออกมาจากหม้อ ซึ่งอาจฆ่าเขาได้
เสวียนเฟิงอยู่ใกล้ที่สุด และในขณะที่เขากำลังจะลงมือ...
ฉีก!!
ข้างกายฉู่หยุน รอยแยกขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในห้วงมิติ เผยให้เห็นความลึกล้ำภายใน
มือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านในและคว้าหม้อสีเขียวไว้อย่างมั่นคง!
คลื่นพลังที่ควรจะระเบิดออกจากหม้อสีเขียวถูกฝ่ามือนั้นกดข่มไว้อย่างรุนแรงและทรงพลัง
ทันใดนั้น ชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมสีดำทมิฬก็ปรากฏตัวขึ้น
เขาสวมมงกุฎสีดำ ปลายแขนเสื้อปักด้วยอักษรลึกลับสีม่วง คิ้วคมเข้มดั่งกระบี่แผ่กลิ่นอายสังหาร ร่างกายสูงตระหง่านดั่งขุนเขา การปรากฏตัวอันทรงพลังของเขาสร้างความยำเกรงไปทั่ว!
วินาทีที่คนผู้นี้ปรากฏตัว ห้วงมิติรอบตัวฉู่หยุนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ขณะที่รอยแยกมิติกำลังสมานตัว ฉู่หยุนดูงุนงงเล็กน้อย
คนผู้นี้เป็นใคร?
เขาเดินออกมาจากห้วงมิติได้อย่างง่ายดายเช่นนี้เชียวหรือ?!
เมื่อเห็นชายวัยกลางคน ทั้งลั่วเฟิงและเสวียนเฟิงต่างแสดงสีหน้าเคร่งขรึมและยำเกรง: "คารวะท่านราชันย์อสูร"
ดวงตาของหยางมู่เฉียนเบิกกว้างทันที!
ราชันย์อสูร!!
ผู้นำคนปัจจุบันของตระกูลซือ ตระกูลที่ทรงอำนาจที่สุดในราชวงศ์ต้าเซี่ย!
ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวระดับ 'ขอบเขตราชันย์'!
นี่คือบุคคลระดับตำนานที่เพียงแค่กระทืบเท้าครั้งเดียวก็สามารถทำให้ชิงโจวเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ได้!
แม้แต่บรรพชนของพวกเขาก็ยังให้ความเคารพยำเกรงต่อราชันย์อสูรผู้นี้อย่างสูง
ในบรรดายอดฝีมือระดับราชันย์ทั้งหมดของราชวงศ์ต้าเซี่ย ความแข็งแกร่งของราชันย์อสูรติดอันดับหนึ่งในสาม!
บุคคลระดับนี้ถึงกับมาที่นี่ด้วยตัวเอง หรือจะเป็นเพราะองค์ชายผู้นี้?