บทที่ 1: ฟ้าถล่มและการข้ามมิติ?

ที่เก็บสมอง~~

—————————

จักรวาลเมตาเวิร์ส

ภายในอาณาเขตของราชวงศ์ต้าเซี่ย แคว้นชิงโจว ณ นิกายจิ่วหัว!

"ฉู่หยุน เจ้าบังอาจนัก!"

"นอกจากจะสมคบคิดกับคนนอกขโมยสมบัติล้ำค่าของนิกายแล้ว เจ้ายังสังหารศิษย์ร่วมสำนักอีก หลักฐานมัดตัวแน่นหนาเช่นนี้ เจ้ายังมีอะไรจะแก้ตัวอีก?!"

เสียงตวาดดั่งสายฟ้าฟาดกึกก้องไปทั่วท้องฟ้านรเหนือโถงใหญ่ของนิกาย

เวลานี้ เหล่าผู้อาวุโสระดับสูงส่วนใหญ่ของนิกายจิ่วหัวต่างมารวมตัวกันที่นี่ แทบทุกคนจ้องมองฉู่หยุนด้วยความโกรธแค้นและผิดหวัง

ฉู่หยุนถูกตรึงอยู่บนแท่นพิพากษาในโถงใหญ่ แขนและขาของเขาถูกโซ่ตรวนเหล็กสีเลือดสี่เส้นเจาะทะลุ เลือดไหลรินไม่ขาดสาย ศีรษะของเขาห้อยตกลงมา

"แม่งเอ๊ย!"

"เจ็บชิบหาย!"

"นี่ข้าข้ามมิติมางั้นรึ?"

เมื่อความทรงจำหลั่งไหลเข้ามาในสมอง ฉู่หยุนก็เข้าใจสถานการณ์เลวร้ายในปัจจุบันของตนในที่สุด

ที่นี่คือโลกแฟนตาซีที่กินคนไม่คายกระดูก

เจ้าของร่างเดิมที่เขาเข้ามาสิงสู่คือศิษย์อัจฉริยะของนิกายจิ่วหัว

ส่วนสาเหตุที่ต้องตกอยู่ในสภาพน่าสังเวชเช่นนี้ เป็นเพราะเขาไปล่วงเกินมหาผู้อาวุโสของนิกายจิ่วหัว หลานชายของมหาผู้อาวุโสถูกเจ้าของร่างเดิมทำร้ายสาหัสระหว่างการประลองจนต้องนอนเป็นผักอยู่บนเตียง

ไอ้ข้อหาขโมยสมบัติล้ำค่าของนิกายและสังหารศิษย์ร่วมสำนักนั่น...

มันก็แค่ข้ออ้างสวะๆ ที่มหาผู้อาวุโสกับ 'จูเทียนสั่ว' ศัตรูหัวใจของเจ้าของร่างเดิมกุขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายเขา!

ตระกูลเย่ ตระกูลใหญ่แห่งชิงโจวที่มีอำนาจทัดเทียมกับนิกายจิ่วหัว!

'เย่หว่านโหรว' คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเย่ นางคือหญิงสาวที่โดดเด่นและงดงามที่สุดในนิกาย มีชายหนุ่มตามจีบนับไม่ถ้วน!

เพราะเจ้าของร่างเดิมมีสายเลือดหายากที่นางต้องการ นางจึงจงใจเข้ามาตีสนิทกับเขาภายในนิกาย

นานวันเข้า นางก็กลายเป็น 'แสงจันทร์ขาว' หรือรักแรกในอุดมคติของเจ้าของร่างเดิม

เขายอมถึงขนาดยกสายเลือดของตัวเองถ่ายโอนให้นางด้วยความเต็มใจ

นางรีดไถทุกอย่างที่มีค่าจากเขาไปจนหมดเกลี้ยง

และเมื่อคืนนี้ ก็เป็นเพราะเขาดื่มสุราของนาง เขาจึงเผลอตกหลุมพรางที่วางแผนมาอย่างดีนี้โดยไม่รู้ตัว!

"เป็นการเริ่มต้นที่หายนะจริงๆ!"

เลียแข้งเลียขาแทบตาย สุดท้ายไม่เหลืออะไรเลย!

เป็นไอ้หน้าโง่ที่โดนหลอกใช้ชัดๆ!

ฉู่หยุนรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก ทำไมเขาต้องมาเจอกับเรื่องพรรค์นี้ด้วย?

เขาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น จ้องมองหญิงสาวในชุดเดรสสีขาวที่ยืนอยู่ข้างจูเทียนสั่วด้วยสายตาเย็นชา นางงดงามราวกับดอกบัวขาวบริสุทธิ์ที่ผุดขึ้นจากโคลนตม

นั่นคือเย่หว่านโหรว!

"เขาว่ากันว่าลิเกไร้ใจ หญิงคณิกาไร้รัก"

คำกล่าวนี้ถูกต้องที่สุด

"เย่หว่านโหรว เมื่อคืนเจ้าหักหลังข้าด้วยสุราแก้วเดียว เจ้ามันช่างไร้หัวใจสิ้นดี!"

เย่หว่านโหรวยังคงมีท่าทีเฉยเมย นางมองเขาด้วยสายตาเย็นชาและดูถูกเหยียดหยาม: "ฉู่หยุน เจ้าพูดจาเลอะเลือนอันใด?"

"เมื่อคืนข้าไม่เห็นหน้าเจ้าเลยสักนิด เจ้าสังหารศิษย์ร่วมสำนักและขโมยสมบัติของนิกาย พฤติกรรมเช่นนี้เลวทรามยิ่งกว่าเดรัจฉาน!"

"เมื่อก่อนข้าอุตส่าห์ดูแลเจ้าเป็นอย่างดี พอมาคิดดูตอนนี้ ข้าได้เลี้ยงลูกเนรคุณไว้ให้นิกายเสียแล้ว!"

การสวนกลับของเย่หว่านโหรวจุดไฟแห่งความเยือกเย็นในดวงตาของฉู่หยุน ประกายสังหารแห่งความเกลียดชังวาบขึ้น: "ดี!!"

"เป็นข้ออ้างที่วิเศษจริงๆ!"

"ทำตัวเยี่ยงหญิงแพศยาแต่กลับแสร้งว่าเป็นคนดี ทำมันทั้งสองอย่างพร้อมกัน เจ้ามันร่านบริสุทธิ์จริงๆ!"

เมื่อเห็นท่าทีของฉู่หยุน เย่หว่านโหรวก็อดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

ในอดีต ฉู่หยุนไม่กล้าแม้แต่จะพูดเสียงดังกับนาง และเชื่อฟังคำสั่งของนางทุกอย่าง

ต่อให้วันนี้เขาจะถูกข้าใส่ร้าย ด้วยนิสัยเดิมของเขา เขาไม่น่าจะด่าทอนางด้วยความโกรธเกรี้ยวขนาดนี้

เพียะ!

"ฉู่หยุน!"

"หากเจ้ากล้าใส่ร้ายศิษย์น้องเย่อีก ข้าจะตัดลิ้นเจ้าไปโยนให้สุนัขรับประทาน!!"

ข้างกายเย่หว่านโหรว ชายหนุ่มร่างสูงผอมในชุดคลุมยาวสีม่วงตบหน้าฉู่หยุนอย่างหยิ่งผยอง

จูเทียนสั่ว คือศิษย์พี่ใหญ่ของนิกายจิ่วหัวอย่างไม่ต้องสงสัย

และเขาก็เป็นผู้ที่ตามจีบเย่หว่านโหรวอย่างบ้าคลั่ง เพราะความสัมพันธ์ระหว่างฉู่หยุนกับเย่หว่านโหรวก่อนหน้านี้ ความริษยาและความเกลียดชังที่จูเทียนสั่วมีต่อฉู่หยุนจึงสั่งสมมานานจนแทบระเบิด

โชคดีที่ครั้งนี้ มหาผู้อาวุโสเป็นผู้วางแผน และเย่หว่านโหรวก็ตกลงรับข้อเสนอของเขา

ทั้งสามจึงร่วมมือกันเพื่อให้แน่ใจว่าฉู่หยุนจะไม่มีวันได้ผุดได้เกิดอีก!

"ตบนี้ ข้าจะจำไว้!" ฉู่หยุนจ้องมองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำ

"พอได้แล้ว!"

"ฉู่หยุน!"

"คืนสมบัติล้ำค่าของนิกายมาซะ!"

"มิฉะนั้น วันนี้นิกายจะไม่มีทางละเว้นเจ้าแน่!"

เจ้าสำนักนิกายจิ่วหัวที่นั่งอยู่บนจุดสูงสุดเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางดุร้ายและทรงอำนาจ

แรงกดดันของเขาถูกปลดปล่อยออกมา ทันใดนั้นกระดูกของฉู่หยุนก็ส่งเสียงลั่นกรอบแกรบ เขาเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสราวกับร่างกายกำลังจะระเบิดออก

"คนจะหาเรื่อง มันก็หาข้ออ้างได้เสมอนั่นแหละ!"

"อั่ก..."

ฉู่หยุนกระอักเลือดออกมาคำโต สติของเขาเริ่มเลือนรางลงเรื่อยๆ

"ยังไม่ออกมาอีกเหรอ?"

"ถ้ายังไม่ออกมาอีก ข้าจะตายจริงๆ แล้วนะ!"

【ติ๊ง!!】

อย่าเพิ่งตระหนก ท่านคือตัวเอก ท่านไม่มีทางตายหรอก!

【กำลังดำเนินการเปิดใช้งานระบบ...】

【ยินดีด้วยโฮสต์! ท่านเปิดใช้งานระบบแก้ไขภูมิหลังสำเร็จแล้ว!】

นี่เจ้าเห็นเป็นพันธสัญญา 3 ปีหรือไง?

"เวลาหน้าสิ่วหน้าขวานขนาดนี้!"

"ถ้าข้าตายขึ้นมาจริงๆ เจ้าก็ต้องเริ่มใหม่นะเว้ย!"

ฉู่หยุนอดไม่ได้ที่จะสบถด่าเมื่อระบบมาช้าขนาดนี้

【ไม่ต้องห่วง เจ้านาย ระบบมีความเป็นมืออาชีพ!】

"เลิกพล่ามไร้สาระ มีประโยชน์อะไรบ้าง แสดงออกมาซิ!"

【ติ๊ง!】

ระบบนี้คือระบบแก้ไขภูมิหลัง ตราบใดที่โฮสต์มีแต้มการแก้ไขเพียงพอ ท่านสามารถแก้ไขภูมิหลัง แก้ไขตัวละครและความสัมพันธ์ได้อย่างอิสระ!

ความสัมพันธ์และภูมิหลังที่ถูกสร้างขึ้นจะปรากฏในโลกแห่งความเป็นจริงตามหลักเหตุและผลอย่างสมเหตุสมผล

ยิ่งภูมิหลังที่แก้ไขมีความซับซ้อนและส่งผลกระทบมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งใช้แต้มการแก้ไขมากขึ้นเท่านั้น

【แต้มการแก้ไขได้มาจากการสังหารผู้ที่มีความแค้นกับโฮสต์ ยิ่งระดับการบำเพ็ญเพียรของเป้าหมายสูง หรือความเกลียดชังรุนแรงมากเท่าไหร่ โฮสต์ก็จะยิ่งได้รับแต้มการแก้ไขมากขึ้นหลังจากการสังหาร (การฆ่าคนที่เกี่ยวข้องกับเป้าหมายก็นับรวมด้วย)】 (สามารถใช้เพื่อเลี้ยงไข้รอเชือดได้)

นอกจากนี้ แต้มการแก้ไขยังสามารถแลกเปลี่ยนไอเทมต่างๆ ในร้านค้าแลกเปลี่ยนได้

สามารถแก้ไขภูมิหลังได้หนึ่งครั้งทุกๆ เจ็ดวัน โดยไม่มีการจำกัดเวลา

"แก้ไขภูมิหลัง?"

"ถ้าอย่างนั้น ตราบใดที่ข้ามีแต้มการแก้ไขเพียงพอ ข้าก็แก้ไขให้ตัวเองเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้งั้นสิ?" ฉู่หยุนถามด้วยความอยากรู้

【แน่นอน! ต่อให้เป็นมหาจักรพรรดิแห่งแดนบรรพกาล ก็สามารถกลายเป็นเสด็จพ่อของเจ้านายได้ หากเจ้านายมีแต้มการแก้ไขมากพอ!】

"เลิกขายฝันก่อน!"

"แต้มการแก้ไขของเจ้ายั่งเป็นศูนย์อยู่เลย จุดเริ่มต้นบัดซบขนาดนี้ อย่างน้อยเจ้าควรจะมอบสวัสดิการให้ครอบครัว บ้างไม่ใช่หรือไง?" ฉู่หยุนเร่งเร้าอย่างร้อนรน

มีครับ มีครับ เจ้านาย!

【แพ็กเกจของขวัญสวัสดิการถูกส่งแล้ว ต้องการเปิดหรือไม่?】

"ถามโง่ๆ!"

"เปิดสิวะ!!"

【ติ๊ง!】

【ยินดีด้วยเจ้านาย! ท่านได้รับ 1,000 แต้มการแก้ไข, 1 กระดูกเทพโลหิตสวรรค์, 1 กายาหมื่นอสูรโกลาหล, และ 1 เนตรมารสะกดวิญญาณ รางวัลทั้งหมดถูกแจกจ่ายแล้ว!】

【กำลังปลดล็อกฟังก์ชันหน้าต่างสถานะ...】

【กระดูกเทพโลหิตสวรรค์: หนึ่งในกระดูกสูงสุดแห่งพหุจักรวาล แฝงพลังเทพแต่กำเนิด 'โลกโลหิต'】

【กายาหมื่นอสูรโกลาหล: กายาไร้เทียมทานเหนือกว่ากายาเทพและมารทั้งปวง ความโกลาหลของมันสามารถหลอมรวมเข้ากับมหาเต๋า ผนึกอสูรนับล้าน และครอบครองพลังที่จะพลิกฟ้าคว่ำดิน!】

【เนตรมารสะกดวิญญาณ: สามารถมองทะลุภพหยินและหยาง เรื่องเท็จและภูตผีปีศาจทั้งหมดอยู่ภายใต้การควบคุม ไม่มีสิ่งชั่วร้ายใดหลุดรอดสายตาไปได้!】