ตอนที่ 50 คาฟก้าสองคน, ความสุขสองเท่า!

"เย้! คุณหนูคนนี้กดได้สีทองในการกดสิบครั้งแรกเลย!"

"เห็นไหม! ดวงของสาวสวยไม่เคยแย่หรอก!"

ภายในตู้ชมวิว

มีนาส่งเสียงเชียร์ออกมา

ตันเหิงเพียงแค่เหลือบมองเล็กน้อย อารมณ์ของเขายังไม่สงบลงอย่างสมบูรณ์

ภาพของเบลดที่แสยะยิ้มพร้อมกับดาบยังคงติดตาอยู่

เนื้อเรื่องหลักใหม่ได้ชี้เป้ามาที่ชื่อของเขาแล้ว

เขาอยากรู้ว่าเขาและคนผู้นั้นจะต้องเผชิญหน้ากับบทสรุปแบบไหนบนยานสวรรค์เซียนโจว?

ในขณะนี้

ตันเหิงรู้สึกไร้พลังเมื่อเผชิญหน้ากับโชคชะตา

ให้พูดให้ถูกคือ

มันรู้สึกเหมือนกำลังถูกย่างสดอยู่บนกองไฟ!

หวังว่าเนื้อเรื่องจะดำเนินมาถึงส่วนของฉันเร็วๆ

ไม่ว่าจะตายหรืออยู่ อย่างน้อยก็ขอให้มันเร็วหน่อย

ในมุมมองของตันเหิง

ในเนื้อเรื่องที่กำลังจะมาถึง จะต้องเกิดความโกลาหลขึ้นบนเซียนโจวหลัวฝูอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และฉันจะต้องต่อสู้ตัดสินกับเบลด

เพื่อนร่วมทางบนรถไฟจะต้องมาช่วยอย่างแน่นอน

ผลลัพธ์สุดท้าย...

บางทีฉันอาจจะชนะ หรือบางทีเราทั้งคู่อาจจะบาดเจ็บสาหัส

ถ้าเพื่อนร่วมทางต้องมาบาดเจ็บเพราะฉัน...

เขายอมรับผลลัพธ์เช่นนั้นไม่ได้

'ถ้าฉันรู้ผลลัพธ์ล่วงหน้า บางทีฉันอาจจะหลีกเลี่ยงจุดจบนี้ได้'

ตันเหิงจมดิ่งอยู่ในความเศร้าและความขุ่นเคืองของตัวเอง

อีกด้านหนึ่ง มีนากลับดูไร้กังวลทีเดียว

เธอตรวจสอบผลการวาร์ปอย่างตื่นเต้น

สเตลก็กำลังดูอย่างกระตือรือร้นอยู่ใกล้ๆ

'น่าจะเป็นการกดครั้งต่อไปแล้ว!'

'พร้อมรึยัง?'

มีนาพยักหน้าอย่างแรง

ขณะที่เธอกดนิ้วลงไป

ดาวสีทองห้าดวงก็ปรากฏขึ้น!

และลวดลายเบื้องหลังคือสัญลักษณ์ที่แสดงถึงพาร์ทปัญญา

มีนารู้จักมันในทันที

เธอดีใจจนเนื้อเต้น!

'พาร์ทปัญญา! เป็นพาร์ทปัญญา!'

'ในบรรดาตัวละครห้าดาวเจ็ดตัว มีแค่พี่สาวฮิเมโกะเท่านั้นที่เป็นพาร์ทปัญญา!'

'ฉันกดได้พี่สาวฮิเมโกะ!'

ฮิเมโกะที่นั่งอยู่บนโซฟาเหลือบมองมีนาอย่างจนปัญญา

เธอพึมพำกับตัวเองว่า 'คำพูดแปลกๆ จริงนะ'

แสงสว่างจางลง

ผลลัพธ์ที่แสดงคือฮิเมโกะจริงๆ

แต่มันไม่ใช่ตัวละคร【ฮิเมโกะ】

แต่เป็นไลท์โคนห้าดาว—【ราตรีประดับทางช้างเผือก】

ฮิเมโกะในภาพกำลังนั่งอย่างสบายๆ อยู่หน้ารถไฟ ชุดเดรสยาวสีขาวของเธอถูกทับอยู่ข้างใต้

ผมยาวสีแดงของเธอสยายออกอย่างหลวมๆ

เธอกำลังจ้องมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวอย่างตั้งใจ

ดวงดาวทิ้งร่องรอยเป็นวงกลมไว้ในกาแล็กซี

'ว้าว~'

มีนาโน้มตัวเข้าไปใกล้หน้าจอ อยากจะกระโดดเข้าไปข้างใน

'เป็นไลท์โคนประจำตัวของพี่สาวฮิเมโกะ!'

'สวยมากเลย...'

สเตลพยักหน้าเห็นด้วยอยู่ข้างๆ: 'การกดครั้งนี้ ไม่ขาดทุน!'

'แต่... ฉันยังไม่มีฮิเมโกะเลย รู้สึกว่ามีแต่ฮิเมโกะเท่านั้นที่จะเข้ากับไลท์โคนนี้ได้...'

'โอ้ เข้าใจแล้ว! นี่มันเป็นเล่ห์เหลี่ยมของผู้พัฒนา!'

'ให้ไลท์โคนประจำตัวมาก่อน แล้วค่อยบังคับให้เราเสียเงินไปกดหาตัวละคร!'

'บ้าเอ๊ย! ถึงจะมองออก แต่ก็ยังอดใจไม่ไหวที่จะเติมเงินอยู่ดี!'

ในขณะนั้นเอง

ฮิเมโกะก็เดินเข้ามาเตือน: 'เนื้อเรื่องใหม่เริ่มแล้วนะ พวกเธอสองคนจะมาดูด้วยกันไหม?'

'ค่ะ!'

มีนาและสเตลตอบพร้อมกัน

พวกเธอรีบวางโทรศัพท์ลงทันที

ทุกคนเรียงแถวกันบนโซฟา รวมถึงปอมปอม และเริ่มดูเนื้อเรื่องใหม่กันอย่างจริงจัง

คนที่ปรากฏตัวคนแรกคือปอมปอม

'ผู้โดยสารโปรดทราบ! การประชุมเส้นทางวาร์ปเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ!'

'ก่อนอื่น ปอมปอมขอขอบคุณผู้ไร้นามทุกท่านที่ช่วยแก้ไขปัญหาที่สถานีแห่งนี้ ทำให้รถไฟสามารถเดินทางต่อไปบนรถไฟดวงดาวได้!'

'ต่อไป ผู้ดูแลรถไฟคนนี้จะประกาศชื่อสถานีต่อไป—'

ในขณะที่ทุกคนกลั้นหายใจรอให้ปอมปอมพูดชื่อออกมา

ในภาพ

ร่างโฮโลแกรมของผู้หญิงคนหนึ่งก็พลันปรากฏขึ้น

เธอถือร่มสีดำไว้ในมือข้างหนึ่ง

ใบหน้าที่งดงามพร้อมรอยยิ้มเล็กน้อยเผยออกมาจากใต้ปีกร่ม

'ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ทุกคนบนรถไฟดวงดาว'

'ฉันคือคาฟก้า'

'อา จังหวะดีจริง ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา—ดูเหมือนจะอยู่กันครบนะ'

เธอถือร่มเดินผ่านทุกคนไป

'ไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวอย่างมีเสน่ห์หรอกนะ นักล่าสเตลลารอน' ฮิเมโกะจ้องมองคาฟก้าด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร

คาฟก้าไม่ใส่ใจ และยิ้มอย่างนุ่มนวล: 'ฮิเมโกะสินะ?'

'ขออภัยที่มารบกวนการรวมตัวของพวกคุณ แต่ฉันเชื่อว่าพวกคุณจะเข้าใจการบุกรุกของฉันหลังจากได้ฟังคำขอของฉัน'

'ฉันอยากจะขอให้พวกคุณ... เปลี่ยนจุดหมายปลายทาง'

'เธอมาผิดที่แล้วล่ะ คาฟก้า เราไม่มีความตั้งใจที่จะยอมรับคำขอของเธอ และก็ไม่มีความตั้งใจที่จะไปยุ่งเกี่ยวกับพวกนักล่าสเตลลารอนด้วย เป็นการดีที่ได้คุยกับเธอนะ บางทีวันไหนเธออาจจะยินดีมาเยี่ยมเยือนด้วยตัวเอง แล้วเราค่อยคุยกัน' ออร่าของฮิเมโกะก็ทรงพลังมากเช่นกัน

คาฟก้ายิ้มเล็กน้อย: 'ทุกคน เคยได้ยินชื่อหลัวฝูไหม?'

เมื่อดูเนื้อเรื่องส่วนนี้

ภายในตู้โดยสาร

สีหน้าที่แตกต่างกันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทุกคน

เนื้อหาไลฟ์สตรีมถูกฉายโดยตรงภายในตู้โดยสาร และเนื้อเรื่องในปัจจุบันก็กำลังเกิดขึ้นในตู้ชมวิวด้วย

ดังนั้น จึงให้ความรู้สึกราวกับว่าเนื้อเรื่องในเกมกำลังเกิดขึ้นจริง

โชคดีที่ในเกมมีซับไตเติล

สิ่งนี้ทำให้แยกแยะจากความเป็นจริงได้อย่างชัดเจน

มีนาอุทานว่า: 'เป็นผู้หญิงคนนี้จริงๆ ด้วย!'

'แล้วยังมาขอให้เราเปลี่ยนจุดหมายปลายทางอีก... เราคงไม่ฟังเธอแล้วไปที่หลัวฝูจริงๆ หรอกนะ?'

'ฉันไม่อยากโดนเธอจูงจมูกหรอก!'

ปอมปอมก็พลันลุกขึ้นจากโซฟา: 'ผู้โดยสารมีนาพูดถูก!'

'พวกนักล่าสเตลลารอนอันตรายมาก และอวี้หลิงก็ไม่น้อยไปกว่ากัน'

'คำแนะนำของปอมปอมคือ—เรามายึดมั่นในทางเลือกเดิมของเรา แล้วไปที่เพนาโคนีโดยตรงกันเถอะ!'

เมื่อเห็นว่าผู้ดูแลรถไฟอยู่ข้างเธอ มีนาก็ยิ่งแน่วแน่มากขึ้น

'ถ้าคาฟก้าปรากฏตัวบนรถไฟของเราโดยตรงเหมือนในเนื้อเรื่องจริงๆ ล่ะก็...'

'ฉัน, ฉันจะเอาไม้เบสบอลฟาดเธอก่อนเลย!'

สเตล: 'ทำไมฉันรู้สึกเหมือนเธอขโมยบทพูดของฉันไปล่ะ?'

ในขณะนั้นเอง

ปลายอีกด้านของตู้โดยสารก็พลันสั่นไหวด้วยเอฟเฟกต์อนุภาค

ร่างโฮโลแกรมร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

และร่างนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคาฟก้า!

ประกอบกับการฉายภาพไลฟ์สตรีมเกม

ตอนนี้ภายในตู้โดยสารจึงมีคาฟก้าอยู่สองคน!

พวกเธอยืนเผชิญหน้ากัน ราวกับกำลังมองกระจก

มีนาถึงกับอึ้งไป

เพิ่งจะพูดจาโผงผางไปหยกๆ คาฟก้าตัวจริงก็มาถึงแล้ว!

อะไรกันเนี่ย!

ในทางกลับกัน สเตลกลับมองซ้ายมองขวา

เธอเลียริมฝีปากเล็กน้อย

'คาฟก้าสองคนเหรอ? แม่สองคน!'

'ความสุขสองเท่า!'

จบตอน