บทที่ 8 กระบี่เบิกทวารสวรรค์! ขีดจำกัดสูงสุดของโลกยุทธภพถูกยกระดับ!

บทที่ 8 กระบี่เบิกทวารสวรรค์! ขีดจำกัดสูงสุดของโลกยุทธภพถูกยกระดับ!

บางที...

หลี่ฉางเฟิงอาจไม่จำเป็นต้องตายเร็วถึงเพียงนี้

ซูอวี่จ้องมองหลี่ฉางเฟิงที่คุกเข่าอยู่บนพื้น

ในขณะนี้ หลี่ฉางเฟิงได้มาถึงจุดที่น้ำมันหมดตะเกียงดับแล้ว ในสภาพของเขาตอนนี้ แม้แต่เด็กน้อยที่เดินผ่านมาก็สามารถปลิดชีวิตของหลี่ฉางเฟิงได้อย่างง่ายดาย

ถึงแม้ว่าในช่วงเวลาก่อนตาย วิชากระบี่ของหลี่ฉางเฟิงจะก้าวหน้าไปอีกขั้น และระดับบำเพ็ญเพียรของเขาก็กำลังจะทะลวงผ่าน แต่ด้วยข้อจำกัดของโลกยุทธ์ระดับต่ำที่ขาดแคลนพลังงาน การทะลวงผ่านจึงเป็นเพียงภาพลวงตาในกระจกเงาจันทราในน้ำ

แต่ทว่า...

ก้าวสุดท้ายที่ขาดไปนี้ ซูอวี่สามารถเติมเต็มให้ได้!

โลกยุทธภพขาดแคลนพลังงาน แต่ทางฝั่งของซูอวี่กลับมีวิธีส่งพลังงานไปให้ได้!

โอสถพลังเลือดลมคือพลังงานที่ดีที่สุด!

หลี่ฉางเฟิงในตอนนี้ได้เดินมาถึงขีดจำกัดแล้ว เพียงแค่ต้องการแรงผลักอีกเพียงเล็กน้อย ก็เหมือนกับตอนที่หลี่ฉางเฟิงทะลวงสู่ขอบเขตเซียนเทียนในครั้งนั้น

เพียงแต่ไม่รู้ว่าในครั้งนี้ หลี่ฉางเฟิงจะยังสามารถทะลวงผ่านได้อีกหรือไม่

ซูอวี่มองไปยังโอสถพลังเลือดลมสองขวดสุดท้าย

ในที่สุดก็ถอนหายใจออกมา

หากมอบโอสถพลังเลือดลมให้หลี่ฉางเฟิงในตอนนี้ หลี่ฉางเฟิงอาจจะรอดชีวิต และอาจจะสามารถทะลวงผ่านขีดจำกัดของโลกยุทธภพได้

ทว่า ผลตอบรับจากการแลกเปลี่ยนของซูอวี่ก็คงจะยังไม่ได้รับกลับมาในเร็ววันนี้

ตอนนี้เหลือเวลาไม่ถึงสิบวันก่อนการประเมินภาคปฏิบัติ ซึ่งก็คือไม่ถึงห้าสิบปีในโลกยุทธภพ

ด้วยระดับการขาดแคลนพลังงานของโลกยุทธภพ ต่อให้หลี่ฉางเฟิงทะลวงผ่านพันธนาการไปได้ ก็อาจจะมีชีวิตอยู่ไม่ถึงห้าสิบปี

เพราะร่างกายของเขาบาดเจ็บสาหัสเกินไป ไม่ใช่สิ่งที่การทะลวงผ่านระดับบำเพ็ญเพียรเพียงเล็กน้อยจะสามารถฟื้นฟูได้

ดังนั้น ก่อนที่การประเมินภาคปฏิบัติจะเริ่มขึ้น ตนเองก็น่าจะยังได้รับผลตอบรับจากการแลกเปลี่ยน《กระบี่จิต》ได้

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูอวี่ก็ตัดสินใจในใจ

“ระบบ เริ่มการแลกเปลี่ยนเพิ่มเติมครั้งที่สอง!”

【ติ๊ง กำลังดำเนินการแลกเปลี่ยนเพิ่มเติมครั้งที่สอง หักแต้มโลกหนึ่งร้อยแต้ม!】

【ติ๊ง การแลกเปลี่ยนเพิ่มเติมครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้น!】

วูม วูม วูม!!

พร้อมกับเสียงหึ่งๆ ที่ดังขึ้นเป็นระลอก

ร่างของซูอวี่ ค่อยๆ ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าของหลี่ฉางเฟิง

ในขณะนี้ เรี่ยวแรงทั่วร่างของหลี่ฉางเฟิงได้หมดสิ้นไปโดยสมบูรณ์แล้ว

ท่ามกลางความเลือนลาง เขาสามารถมองเห็นร่างเงาเลือนรางร่างหนึ่ง ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าของตน

ร่างเงาเลือนรางนี้ ยังคงทอดสายตามองลงมายังตน

ราวกับอยู่เหนือสรรพชีวิตทั้งปวง

เมื่อเห็นร่างที่คุ้นเคยนี้ หลี่ฉางเฟิงที่แต่เดิมน้ำมันหมดตะเกียงดับแล้ว ก็ราวกับแสงสุดท้ายก่อนดับวูบ

เขาลืมตาขึ้นทันที

“ท่านเซียน!”

“ใช่ท่านหรือไม่? ท่านเซียน!”

หัวใจที่เคยสิ้นหวังของหลี่ฉางเฟิง พลันกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง

หากจะกล่าวว่า ในชีวิตนี้ของหลี่ฉางเฟิง บุคคลที่เขาผูกพันมากที่สุด นอกจากบิดามารดาที่ล่วงลับไปแล้ว ก็คือท่านเซียนผู้ลึกลับผู้นี้

เดิมทีคิดว่า ชาตินี้คงไม่มีโอกาสได้พบท่านเซียนอีกแล้ว

แต่ในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ในที่สุดก็ได้เห็นอีกครั้ง

วูม วูม วูม!!!

เสียงหึ่งๆ ดังขึ้นเป็นระลอก

เบื้องหน้าของหลี่ฉางเฟิง โอสถพลังเลือดลมสองขวดลอยนิ่งอยู่ในอากาศ

เมื่อเห็นโอสถพลังเลือดลมที่คุ้นเคย สิ่งที่เขาเรียกว่าโอสถเซียน หลี่ฉางเฟิงก็ตกตะลึงในทันที

โดยไม่มีคำอธิบายใดๆ เพิ่มเติม ซูอวี่โบกมือคราหนึ่งตัดขาดการเชื่อมต่อระหว่างระบบกับโลกยุทธภพ

“ท่านเซียน... นี่ท่านกำลังช่วยข้าอยู่หรือ?”

หลี่ฉางเฟิงพึมพำเบาๆ

จากนั้น หลี่ฉางเฟิงก็กัดฟัน พยายามยื่นมือไปคว้าโอสถพลังเลือดลมนั้นไว้ในมือ แล้วจึงกลืนลงไป

พร้อมกับการกลืนโอสถพลังเลือดลมลงไป พลังเลือดลมอันเข้มข้นก็ไหลเวียนไปทั่วร่างของหลี่ฉางเฟิงในทันที

ด้วยความช่วยเหลือของพลังเลือดลมเหล่านี้ บาดแผลในร่างกายของหลี่ฉางเฟิงก็เริ่มสมานตัวทีละน้อย

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อกินโอสถพลังเลือดลมทั้งสองขวดหมดแล้ว

ก็เป็นไปตามที่ซูอวี่คาดการณ์ไว้

หลี่ฉางเฟิงรอดชีวิตมาได้

เพียงแต่ การทะลวงผ่านที่ซูอวี่จินตนาการไว้ ในที่สุดก็ยังไม่มาถึง

บางที... นี่อาจจะเป็นขีดจำกัดของโลกใบนี้แล้ว

หลังจากได้รับโอสถพลังเลือดลมของซูอวี่แล้ว หลี่ฉางเฟิงก็ฟื้นฟูเป็นปกติ

แม้ว่าจะไม่สามารถทะลวงผ่านขีดจำกัดของโลกใบนี้ได้ แต่ความแข็งแกร่งของหลี่ฉางเฟิง ก็อยู่ในจุดสูงสุดของโลกใบนี้แล้ว

จากนั้นหลี่ฉางเฟิงก็ได้รวบรวมกองกำลังของหมู่บ้านกระบี่เทวะ ปราบปรามทั่วยุทธภพ แต่ในช่วงที่ชื่อเสียงของเขาสูงส่งที่สุด เขากลับใช้ชื่อว่า “เร้นกาย” เปลี่ยนชื่อเป็นหมู่บ้านกระบี่เร้นกาย

วิชากระบี่โลหิตสังหาร ก็ไม่เคยถูกใช้อีกเลย

ในทางกลับกัน หลี่ฉางเฟิงเริ่มบำเพ็ญตนบำรุงจิตใจ ตกปลาเป็นครั้งคราว

ถอนตัวอยู่เบื้องหลัง ใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี

ราวกับใช้ชีวิตวัยเกษียณ

ซูอวี่มองผ่านภาพของระบบ แต่กลับค้นพบสิ่งพิเศษบางอย่าง

ในช่วงหลายปีของการบำเพ็ญตนบำรุงจิตใจ

หลี่ฉางเฟิงกลับบรรลุแจ้ง《กระบี่จิต》รูปแบบที่สอง!

《กระบี่จิต》แต่เดิมก็คือการอาศัยอุปนิสัยที่แตกต่างกันของผู้คน หรือแม้กระทั่งประสบการณ์ชีวิต เพื่อบรรลุแจ้ง《กระบี่จิต》ในรูปแบบที่แตกต่างกันออกไป!

ครึ่งชีวิตแรก หลี่ฉางเฟิงจมอยู่กับการล้างแค้น นิสัยค่อนข้างบ้าคลั่ง จึงบรรลุแจ้งกระบี่โลหิตสังหารที่เน้นการสังหารเป็นที่สุด

และครึ่งชีวิตหลัง หลี่ฉางเฟิงปราศจากความเกลียดชัง แต่งงานมีบุตร เริ่มต้นชีวิตวัยเกษียณแบบเรียบง่าย

เป็นอีกหนึ่งสภาวะจิตใจและประสบการณ์

สภาวะจิตใจและประสบการณ์ที่แตกต่างกันสองแบบ ทำให้หลี่ฉางเฟิงเชี่ยวชาญกระบี่จิตที่แตกต่างกันสองรูปแบบในเวลาเดียวกัน

เมื่อเห็นภาพนี้ ในใจของซูอวี่ก็เต็มไปด้วยความยินดี

หลี่ฉางเฟิงเชี่ยวชาญกระบี่จิตสองรูปแบบ เมื่อได้รับผลตอบรับจากการแลกเปลี่ยนกลับมา กระบี่จิตทั้งสองรูปแบบนี้ ซูอวี่ก็จะสามารถเชี่ยวชาญได้เช่นกัน!

ในที่สุด แปดวันก็ผ่านไปอีกครั้ง ในโลกยุทธภพผ่านไปสี่สิบปี หลี่ฉางเฟิงแก่ชราลงแล้ว

สติสัมปชัญญะก็เริ่มเลอะเลือน พลังปราณในร่างกายอ่อนแอลง แม้แต่การพูด ก็เริ่มยากลำบาก

ปากก็พร่ำเพ้อไม่หยุด อยากจะพบท่านเซียนอีกสักครั้ง

เพียงแต่ ครอบครัวของหลี่ฉางเฟิง ไม่รู้ว่าท่านเซียนที่หลี่ฉางเฟิงเอ่ยถึงคือผู้ใด และก็ไม่เคยได้ยินหลี่ฉางเฟิงพูดถึงมาก่อน

คิดเพียงว่าหลี่ฉางเฟิงแก่แล้ว สติไม่ค่อยดี

และซูอวี่ ที่มองผ่านระบบ ก็เปรียบเสมือนได้เป็นประจักษ์พยานในชีวิตของหลี่ฉางเฟิงในช่วงไม่กี่วันนี้ ในใจก็รู้สึกเศร้าสร้อยขึ้นมาบ้าง

พร้อมกับการใกล้ตายของหลี่ฉางเฟิง ภายในโลกยุทธภพ ยอดฝีมือระดับสูงจำนวนไม่น้อย สหายร่วมยุทธภพ ต่างก็พากันมารวมตัวกันที่หมู่บ้านกระบี่เร้นกาย เตรียมส่งหลี่ฉางเฟิงเป็นครั้งสุดท้าย

ในจำนวนนั้น ยังมีศัตรูของหลี่ฉางเฟิงอยู่ด้วย

พวกเขายิ่งวางแผนที่จะทำลายล้างหมู่บ้านกระบี่เร้นกายในช่วงเวลาที่หลี่ฉางเฟิงใกล้จะตาย!

ณ หมู่บ้านกระบี่เร้นกาย ในงานเลี้ยงครั้งสุดท้ายอันยิ่งใหญ่ของหลี่ฉางเฟิง ศัตรูที่เขาสร้างไว้ตลอดชีวิตต่างก็ลงมือ ทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือระดับเซียนเทียนชั้นแนวหน้าของยุค

หลี่ฉางเฟิงถือกระบี่ยาว หนึ่งต่อสิบ

ทว่า เขาในตอนนี้ที่แก่ชราลงแล้ว กลับไม่มีพลังต่อสู้เหมือนในวันวานอีกต่อไป

เพียงชั่วครู่ ก็พ่ายแพ้ภายใต้น้ำมือของศัตรูจำนวนมาก

ซูอวี่มองดูภาพนี้ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อย

เพียงเพราะ... จนถึงวินาทีนี้ หลี่ฉางเฟิง ก็ยังไม่ได้ใช้《กระบี่จิต》รูปแบบที่สองออกมา!

ในที่สุด คมกระบี่ของศัตรูก็แทงทะลุหน้าอกของหลี่ฉางเฟิง

ซูอวี่ถอนหายใจในใจเบาๆ

เขาเปิดระบบขึ้นมา เตรียมรับผลตอบรับจากการแลกเปลี่ยน

วูม วูม วูม!

บนลานกว้างของหมู่บ้านกระบี่เร้นกาย ร่างของซูอวี่อาบไล้ไปด้วยแสงสีทอง

หลี่ฉางเฟิงที่เดิมทีถูกศัตรูแทงทะลุหน้าอกแล้ว เมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาที่ขุ่นมัวของเขาก็พลันสาดประกายเฉียบแหลมออกมา

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!”

“ท่านเซียน! ในที่สุดท่านก็มา!”

“ข้าหลี่ฉางเฟิง ก่อนตาย สามารถได้พบท่านเซียนอีกครั้ง ก็เพียงพอแล้ว!”

หลี่ฉางเฟิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

และทั่วทั้งโลกยุทธภพ มีเพียงหลี่ฉางเฟิงซึ่งเป็นเป้าหมายการแลกเปลี่ยนเท่านั้นที่สามารถมองเห็นซูอวี่ได้ คนอื่นๆ ไม่สามารถมองเห็นได้

ทุกคนล้วนคิดว่าหลี่ฉางเฟิงเสียสติไปแล้ว เตรียมที่จะโจมตีหลี่ฉางเฟิงเป็นครั้งสุดท้าย

ต่างก็ระเบิดพลังสังหารอันน่าสะพรึงกลัว พุ่งเข้าใส่หลี่ฉางเฟิง

ทว่า ในสายตาของหลี่ฉางเฟิง ดูเหมือนจะไม่มีพวกเขาอยู่เลย มีเพียงซูอวี่ผู้เดียวเท่านั้น

ในวินาทีนี้ หลี่ฉางเฟิงราวกับกลายเป็นเด็กหนุ่มที่ฝึกกระบี่อยู่บนยอดเขาตามลำพังคนนั้นอีกครั้ง

“ท่านเซียนประทานวิชาเซียนให้ข้า วันนี้ให้ท่านเซียนได้ชมสักครา!”

“ข้าหลี่ฉางเฟิง ยังไม่ได้ทำให้วิชาเซียนต้องมัวหมอง!”

หลี่ฉางเฟิงหัวเราะลั่น มีหยาดน้ำตาไหลรินจากหางตาของเขา เพียงแต่... นี่คือน้ำตาแห่งความสุข

“ท่านเซียน... ดูให้ดี!”

“วันนี้ข้าหลี่ฉางเฟิง...”

“จะร่ายรำกระบี่เพื่อท่านเซียน!”

วูม วูม วูม!!!

พร้อมกับเสียงตะโกนก้องของหลี่ฉางเฟิง กระบี่ยาวในมือ ราวกับเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณ พลันส่งเสียงร้องของกระบี่ออกมาเป็นระลอก

ซูอวี่จ้องมองหลี่ฉางเฟิงเบื้องหน้าอย่างเงียบงัน

ไม่รู้ว่าเหตุใด เมื่อมองดูกระบี่เพลงนี้ ซูอวี่ราวกับได้เห็นชีวิตทั้งชีวิตของหลี่ฉางเฟิงอยู่ในกระบี่เพลงนี้!

กระบี่เพลงนี้ คือบทสรุปของชีวิตหลี่ฉางเฟิง คือความเกลียดชังในวัยเด็ก คือความองอาจผึ่งผายในวัยกลางคน และคือฉากสุดท้ายในวัยชรา

เขาตวัดกระบี่เพลงนี้เข้าใส่เหล่าศัตรู

“วันนี้... ข้าหลี่ฉางเฟิง...”

“กระบี่เบิกทวารสวรรค์!”

กระบี่เพลงนี้ที่รวบรวมประสบการณ์ทั้งชีวิตของเขาไว้ ช่างองอาจผึ่งผาย! ไร้ผู้ใดต้านทาน!

เขามั่นใจว่า ที่ท่านเซียนเลือกเขาในวัยเด็ก ก็เพื่อกระบี่เพลงนี้!

หนึ่งกระบี่ออก ศัตรูมลาย!

กระบี่เพลงนี้ แหวกทะลวงฟ้าดิน

ปัง!

ทั่วทั้งฟ้าดิน ราวกับมีเสียงทุ้มต่ำดังขึ้น

พร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่ดังขึ้นนี้ ทั่วทั้งฟ้าดินก็ราวกับเกิดการเปลี่ยนแปลงอันแผ่วเบาขึ้น

จากนั้นระดับบำเพ็ญเพียรของหลี่ฉางเฟิงก็ทะลวงผ่าน กระบี่จิตก็แปรเปลี่ยนตามไปด้วย!

วูม วูม วูม!!

เสียงกระบี่ดังเป็นระลอก ทั่วทั้งหมู่บ้านกระบี่เร้นกาย ก็ดังไปด้วยเสียงร้องของกระบี่

ราวกับกำลังร่ำไห้ไว้อาลัยให้แก่เทพกระบี่ผู้นี้

ขีดจำกัดสูงสุดของทั้งโลกยุทธภพ ก็เพราะกระบี่เพลงนี้ของหลี่ฉางเฟิง ถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น!

ภายใต้ประกายกระบี่อันเชี่ยวกราก เหล่าศัตรูของหลี่ฉางเฟิงต่างล้มตายลงในทันที

โลหิต สาดกระเซ็นไปทั่วแผ่นดินของหมู่บ้านกระบี่เร้นกายอีกครั้ง

เช่นเดียวกับในวันวาน!

เมื่อตวัดกระบี่เพลงนี้ออกไปแล้ว หลี่ฉางเฟิงก็จ้องมองร่างของซูอวี่ บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม

รอยยิ้มที่มาจากใจจริง

เช่นเดียวกับความปิติยินดีของเด็กหนุ่มที่ได้รับวิชาเซียนบนยอดเขาในวันนั้น

เช่นเดียวกับความปิติยินดีของชายวัยกลางคนที่ได้สังหารศัตรูด้วยมือของตนเองในวันนั้น

และเช่นเดียวกับความปิติยินดีที่ได้พบท่านเซียนอีกครั้งในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิตในวันนี้!

ท่ามกลางความเลือนลาง หลี่ฉางเฟิงราวกับเห็นว่า เบื้องหน้าของตน มีร่างสองร่างอยู่ แม้จะมองไม่เห็นใบหน้า

แต่กลับสามารถสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นอย่างหาที่เปรียบมิได้จากร่างทั้งสองนั้น

“ท่านแม่ ท่านพ่อ!”

เสียงของหลี่ฉางเฟิงสั่นเครือเล็กน้อย หยาดน้ำตาไหลรินอีกครั้ง เขายิ้มทั้งน้ำตา ร้องไห้ทั้งรอยยิ้ม ก้าวเดินไปยังทิศทางของร่างทั้งสองทีละก้าว

“ท่านแม่ ท่านพ่อ รอด้วยขอรับ!”

“ลูกมาแล้ว!”

…

พร้อมกับการปิดฉากของหลี่ฉางเฟิง

ซูอวี่รู้สึกราวกับมีบางสิ่งจุกอยู่ที่อก

ภาพเบื้องหน้า เริ่มเลือนหายไปทีละน้อย

ในที่สุด ซูอวี่ก็กลับมาสู่โลกแห่งความเป็นจริง

เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ใบหน้าเรียบเฉย

จนกระทั่ง เสียงที่ไร้ความรู้สึกดุจเครื่องจักร ดังขึ้นข้างหูของซูอวี่

【ติ๊ง ยินดีด้วยท่านโฮสต์ กระบี่จิตได้นำความเข้าใจกระบี่จิตขั้นที่เก้า—กระบี่โลหิตสังหารกลับมา】

【ติ๊ง ยินดีด้วยท่านโฮสต์ กระบี่จิตได้นำพลังลมปราณหกสิบปีกลับมา】

【ติ๊ง ยินดีด้วยท่านโฮสต์ กระบี่จิตได้นำความเข้าใจกระบี่สวรรค์ (ไม่สมบูรณ์) กลับมา】