บทที่ 460 กำจัดความชั่วให้สิ้นซาก

“จงฝาน เจ้าอย่าพูดไร้สาระ ข้าผู้นี้ถามเจ้าแค่ว่า เจ้ากล้าหรือไม่กล้า?”

“หากเจ้าขี้ขลาด กล้าปฏิเสธ ข้าผู้นี้ก็จะไม่ลงมือกับเจ้า”

ราชามังกรทะเลตะวันตกมองไปที่จงฝานทันที กล่าวด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้

ผู้ชายคนหนึ่ง จะยอมแพ้ จะถอยหนีเมื่อไหร่ก็ได้ แต่มีเพียงต่อหน้าผู้หญิงที่ตนรักเท่านั้น ที่จะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด สำหรับฉินหยุนซีแล้ว เขาไม่ได้มีเพียงความใคร่ชั่ววูบ

แต่เป็นรักแรกพบ แม้จะรู้จักกันไม่นาน แต่เขาก็รักฉินหยุนซีอย่างสุดซึ้ง เขาไม่อนุญาตให้ใครมาขัดขวางพิธีแต่งงานระหว่างเขากับฉินหยุนซีในวันนี้เด็ดขาด

ใครกล้าขัดขวาง เขาก็จะฆ่าคนนั้น แม้ว่าคนผู้นั้นจะเป็นจงฝาน เป็นผู้ปกครองของโลกภายในและจักรวาลภายนอก เขาราชามังกรทะเลตะวันตกก็ไม่เกรงกลัว เพราะพลังแห่งความรักนั้นยิ่งใหญ่

กองกำลังทั้งหมดในที่นี้ต่างก็เปลี่ยนข้างไปอยู่ฝ่ายจงฝาน แต่แล้วอย่างไร? เขาราชามังกรทะเลตะวันตก ไม่เกรงกลัวสิ่งใด

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้จงฝานได้ประกาศแล้วว่า ฉินหยุนซีกับจงฝานไม่ได้เป็นคู่รักกัน ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ ทั้งสิ้น เขายิ่งจะไม่ปล่อยฉินหยุนซีไป

ปัง!

วินาทีต่อมา ราชามังกรทะเลตะวันตกรู้สึกเพียงว่าตาพร่ามัว ร่างของเขาก็กระเด็นออกไปไกลหลายสิบจ้าง ทะลุตำหนักที่โอ่อ่าสง่างาม เสื้อผ้าท่อนบนของราชามังกรทะเลตะวันตกขาดรุ่งริ่ง ร่างกายเต็มไปด้วยรอยเลือด ผมเผ้ายุ่งเหยิง

จะมีที่ไหนที่ยังคงมีท่าทีองอาจเหมือนก่อนหน้านี้

แต่ผู้ที่ลงมือกลับไม่ใช่จงฝาน แต่เป็นฉงฉี ฉงฉีมองราชามังกรทะเลตะวันตกที่ดูน่าสมเพช และกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “ไอ้แก่ เจ้าท้าทายนายท่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า นายท่านไม่คิดจะลงมือสังหารเจ้า แต่ฉงฉีผู้นี้ไม่รังเกียจเลยแม้แต่น้อยที่จะลงมือสังหารเจ้า”

คิดว่าชื่อเสียงของหนึ่งในสิบอสูรร้ายบรรพกาลแห่งยุคบรรพกาลของเขาเป็นเพียงคำพูดลอยๆ หรือ? แค่แมลงเหม็นตัวหนึ่งก็กล้ามาปากดีที่นี่? ช่างไม่รู้จักที่ตายจริงๆ

ราชามังกรทะเลตะวันตกถูกยอดฝีมือของวิหารมังกรพยุงขึ้น กล่าวด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อ: “เจ้า........เจ้าแข็งแกร่งขนาดนี้ได้อย่างไร?”

ตลอดมา ราชามังกรทะเลตะวันตกคิดว่าความแข็งแกร่งของฉงฉีและคนอื่นๆ น่าจะใกล้เคียงกับเขา มิฉะนั้น ทำไมฉงฉีและคนอื่นๆ ถึงได้เก็บตัวอยู่ในดินแดนฝังวิญญาณเช่นนี้ และไม่เคยคิดที่จะออกจากดินแดนฝังวิญญาณด้วยตนเอง

แต่ในตอนนี้ ราชามังกรทะเลตะวันตกถึงได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ สัตว์อสูรอย่างฉงฉีเหล่านี้ซ่อนความแข็งแกร่งมาโดยตลอด ความแตกต่างของความแข็งแกร่งระหว่างพวกมันไม่ใช่แค่เล็กน้อย

ต้องรู้ว่าความแข็งแกร่งในการป้องกันทางกายภาพของเผ่ามังกรของพวกมัน แม้จะมองไปทั่วทั้งทะเลจักรวาล ก็ยังจัดอยู่ในอันดับต้นๆ แต่เมื่อครู่เขากลับถูกฉงฉีทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสด้วยกระบวนท่าเดียว

ราชามังกรทะเลตะวันตกรู้สึกเพียงว่าในตอนนี้ อวัยวะภายในของเขาเคลื่อนที่ไปบ้าง เห็นได้ชัดว่าได้รับบาดเจ็บไม่น้อย

“แข็งแกร่งหรือ?”

“นี่ยังไม่ถึงไหนเลย!”

ยังไม่ทันสิ้นเสียง ร่างของฉงฉีก็หายไปจากที่เดิมอีกครั้ง พุ่งเข้าใส่ราชามังกรทะเลตะวันตก

ราชามังกรทะเลตะวันตกมีสีหน้าตกใจอย่างยิ่ง รีบเอ่ยขอชีวิต: “ช้าก่อน! ข้ายอมแพ้!”

เมื่อเห็นราชามังกรทะเลตะวันตกยอมแพ้ หมัดของฉงฉีก็หยุดอยู่ที่ระยะห่างจากใบหน้าของราชามังกรทะเลตะวันตกเพียง 0.01 เซนติเมตร เพียงแค่ลมหมัดที่น่าสะพรึงกลัวนั้นก็ทำลายกฎแห่งมิติและเวลาโดยรอบของราชามังกรทะเลตะวันตกจนแหลกละเอียด

วิหารมังกรที่งดงามถูกทำลายจนเกิดเป็นรูขนาดใหญ่อีกครั้ง

ทุกคนในที่นั้นต่างตกตะลึง พวกเขาไม่อาจจินตนาการได้ว่าหากราชามังกรทะเลตะวันตกไม่ยอมแพ้และยังคงปากดีต่อไป หมัดนี้จะทำให้ราชามังกรทะเลตะวันตกต้องพบกับจุดจบที่น่าอนาถเพียงใด

“โชคดี.........”

“ความอัปยศในวันนี้ วันหน้าต้องชำระแค้น!”

หน้าผากและใบหน้าของราชามังกรทะเลตะวันตกเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เขาสาบานในใจว่าความอัปยศที่จงฝานมอบให้เขาในวันนี้ วันหนึ่งเขาจะตอบแทนกลับไปเป็นพันเท่าหมื่นเท่า

ปัง!

ทว่าวินาทีต่อมา ก็มีลำแสงสีทองพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทะลุเข้าไปในหว่างคิ้วของราชามังกรทะเลตะวันตก ร่างกายและวิญญาณเทพของราชามังกรทะเลตะวันตกก็ระเบิดเป็นเถ้าถ่านในทันที

ผู้ที่ลงมือคือจงฝาน

ฉากนี้ทำให้ทุกคนตกใจกลัว ก่อนหน้านี้พวกเขายังรู้สึกแปลกใจ เพราะจงฝานมักจะลงมืออย่างเด็ดขาด ไม่เหลือทางถอย แต่วันนี้ ราชามังกรทะเลตะวันตกกลับยั่วยุและดูถูกจงฝานครั้งแล้วครั้งเล่า

จิ่วจิ่วจื่อและคนอื่นๆ คิดว่าจงฝานเปลี่ยนนิสัยไปแล้ว ไม่ชอบการสังหารอีกต่อไป กลายเป็นคนสงบเสงี่ยม

แต่เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคิดผิด ดังคำกล่าวที่ว่า สวรรค์จะทำให้เจ้าบ้าคลั่งก่อนที่จะทำลายเจ้า เมื่อครู่ควรจะเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของราชามังกรทะเลตะวันตก เพราะฉงฉีหยุดมือแล้ว เขาคิดว่านั่นหมายความว่าวันนี้เขาราชามังกรทะเลตะวันตกไม่ต้องตาย

สามารถรักษาชีวิตของตนเองไว้ได้

ฉินหยุนซีกลับยิ้มอย่างมีความสุข เพราะราชามังกรทะเลตะวันตกไอ้แก่ไม่รู้จักตายคนนี้ตายแล้ว นางคือคนที่มีความสุขที่สุด หากไม่ใช่เพราะราชามังกรทะเลตะวันตก นางก็จะไม่ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก ถูกบีบให้ต้องฆ่าตัวตายเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของตนเอง

ในขณะที่จงฝานกำลังจะหันหลังกลับและจากไป ฉินหยุนซีก็รีบวิ่งเข้าไป ยื่นมือขวางจงฝานไว้

จงฝานหยุดฝีเท้าลง กล่าวอย่างเฉยเมย: “มีอะไร เจ้ามีอะไรจะพูดหรือ?”

ฉินหยุนซีชี้ไปที่ชายชราในชุดคลุมขาวที่ก้มหน้าเงียบอยู่ไม่ไกลทันที กล่าวหาเสียงดัง: “ท่านจอมปราชญ์แห่งวิถี คนผู้นี้คือผู้อาวุโสสูงสุดของวิหารมังกรทะเลตะวันตก ผู้คนขนานนามว่าจิ่วเชียนซุ่ย เพื่อบำเพ็ญเพียรวิชาชั่วร้าย ทะลวงขอบเขตอมตะนิรันดร์”

“ไม่รู้ว่าทำร้ายสตรีผู้บริสุทธิ์และเด็กชายหญิงพรหมจรรย์ไปกี่คนแล้ว แม้แต่คนของวิหารมังกรทะเลตะวันตกนี้ก็เป็นพวกเดียวกัน ขอท่านจอมปราชญ์แห่งวิถีโปรดให้ความเป็นธรรมแก่พวกเขาด้วย!”

ฮือฮา!

เมื่อฉินหยุนซีพูดจบ ทั้งห้องโถงก็เกิดความโกลาหล ในทันที คนของวิหารมังกรทะเลตะวันตกทุกคนก็กลายเป็นเป้าหมายของทุกคน

“มิน่าเล่า ตอนที่ข้ามา ข้าพบว่าตลอดทาง แม้แต่รอบๆ วิหารมังกรแห่งนี้ เต็มไปด้วยโครงกระดูกมนุษย์ และในจำนวนนั้น โครงกระดูกจำนวนมากมีอายุกระดูกเพียงไม่กี่ขวบ สิบกว่าขวบ ที่แท้ก็เป็นพวกเจ้า ไอ้สัตว์เดรัจฉานจากวิหารมังกรทะเลตะวันตก ที่ลักพาตัวสตรีมาจากโลกภายนอก พวกเจ้าคนของวิหารมังกรทะเลตะวันตก ช่างเป็นกลุ่มสัตว์เดรัจฉานที่โหดเหี้ยมอำมหิตจริงๆ!”

“จะพูดไร้สาระกับพวกเขาทำไม? ลงมือเลย ทำลายวิหารมังกรทะเลตะวันตกให้สิ้นซาก เพื่อผดุงคุณธรรม”

จริงอยู่ ในฐานะผู้บำเพ็ญเพียร ไม่มีใครกล้าพูดว่ามือของตนเองไม่เคยเปื้อนเลือด แต่ในวิถีแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้น ผู้ที่แข็งแกร่งกว่าย่อมอยู่รอด เจ้าสามารถฆ่าคู่แข่งได้ คู่แข่งก็สามารถฆ่าเจ้าได้เช่นกัน

เพราะอย่างไรเสีย คำว่า "บุญคุณความแค้น" ก็ยากที่จะอธิบายให้ชัดเจน แต่การฆ่าผู้บริสุทธิ์อย่างไม่เลือกหน้า ใช้ชีวิตของผู้บริสุทธิ์มาบำเพ็ญเพียรวิชาชั่วร้ายของตนเอง เพื่อบรรลุเป้าหมายในการเพิ่มระดับพลังบำเพ็ญเพียรของตนเอง

การกระทำเช่นนี้ ย่อมเป็นที่ดูถูกของโลกแห่งการบำเพ็ญเพียรทั้งหมด ผู้คนในที่นั้นย่อมไม่คิดที่จะพูดเรื่องไร้สาระกับสัตว์เดรัจฉานที่ไร้คุณธรรมอย่างตำหนักมังกรทะเลตะวันตกเหล่านี้

หากวันนี้ไม่กำจัดคนของวิหารมังกรทะเลตะวันตกให้สิ้นซาก หากปล่อยคนเหล่านี้ไว้ ก็ไม่รู้ว่าจะมีผู้บริสุทธิ์อีกกี่คน สตรีและเด็กๆ ที่บริสุทธิ์อีกเท่าใด ที่จะต้องมาตกตายด้วยน้ำมือของคนกลุ่มนี้จากวิหารมังกรทะเลตะวันตก