ตอนที่ 49 ระเบิดบอลแสง(อ่านฟรี)

ตอนที่ 49 ระเบิดบอลแสง

ที่โกดังสินค้าหลังจากไดร่าสอบถามจากศพและได้คำตอบแล้ว ศพก็กล่าวออกมา

“ช่วยเผาร่างผมได้หรือไม่” ศพหันไปมองไดร่าและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงแหบแห้งและแข็งกระด้าง

“ได้” ไดร่าพยักหน้าตอบรับ ก่อนที่ศพจะหยุดขยับและนอนตายเหมือนกับก่อนหน้านั้น

หลังจากทุกอย่างหยุดลง ทั้งสาม

หลังจากได้คำตอบของศพ ไดร่า เซลีนและอัลลิดา พวกเธอก็พากันมีสีหน้าเข้มขรึมปนครุ่นคิด เพราะสิ่งที่พวกเขาได้มานั้นมันร้ายแรงอย่างมาก

“หัวหน้า ถ้าพวกลัทธิมืดขนพวกมันทั้งหมดออกไปอย่างเร่งรีบ นั้นหมายความว่าอีกไม่นานพวกมันก็จะลงมือกันแล้ว” อัลลิดากล่าวขณะที่มองไปที่หัวของเธอ

“เราต้องรีบแจ้งข้อมูลไปให้ผู้จัดการและคนอื่น ๆ ด่วนเลย หัวหน้าเราแจ้งไปที่ทีมเบรนเดอร์ด้วยเลยหรือไม่” เซลีนพูดออกมา

“ไม่ต้อง เซลีนแจ้งไปที่โรงแรมนักล่าให้ผู้จัดการรู้ เขาจะแจ้งไปให้เบรนเดอร์รู้เอง อัลลิดาไปเอารถมาเราจะมุ่งหน้าไปที่นั่นกันก่อน”

“ค่ะหัวหน้า” ทั้งสองตอบรับก่อนจะลงมือทำตามที่ไดร่าสั่ง อัลลิดาและเซลีนเดินไปที่รถพร้อมกันเหลือเพียงไดร่าที่ยืนอยู่ภายในโกดังสินค้าเพียงคนเดียว เธอยกมือขึ้นมา ก่อนจะร่ายคาถาโดยไม่ใช้หนังสือเวทมนตร์แต่อย่างไร

“คาเซเบธ (บอลเพลิง)”

อักษรเวทมนตร์พวยพุ่งออกมาหลอมรวมเป็นบอลเพลิงเบื้องหน้าของไดร่า ก่อนที่เธอจะสะบัดมือสั่งให้บอลเพลิงเผาไหม้ทุกอย่างในโกดังสินค้าไปพร้อมกับร่างของศพเปลวไปลุกโหมกระหน่ำ ไดร่าเดินออกจากโกดังไปขึ้นรถที่อัลลิดาขับมารับ เธอเปิดประตูขึ้นไปบนรถ ก่อนที่รถจะเคลื่อนที่ขับออกไปอย่างรวดเร็ว

...

ขณะเดียวกันที่บริษัทอีกแห่ง ที่ต้องสงสัยว่าเกี่ยวข้องกับการลักลอบขนดวงตามิติเข้ามา เบรนเดอร์และทีมก็ทำการตรวจสอบและเจอเข้ากับซากศพจำนวนมาก ซึ่งมีซอมบี้หลายสิบตัวกำลังกัดกินเนื้อศพเหล่านั้นอยู่อย่างเมามัน สภาพโดยรวมแล้วก็ไม่ต่างจากที่ไดร่าและทีมเจอมากนัก

“เรามาช้าไป” เบรนเดอร์กล่าวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ก่อนจะหันมาสั่งทีมของตัวเอง “ไรเดอร์ กริซลี ฆ่าให้หมด!”

สิ้นเสียงของเบรนเดอร์ชายทั้งสองคนที่ชื่อ ไรเดอร์ และกริซลี ก็ลงมือฆ่าซอมบี้ในทันที

ไรเดอร์ ผู้ใช้พลังกายภาพ ระดับ 5 ชายผมสีน้ำตาลทรงผมแบบเซิร์ฟ คัท ดวงตาสีเขียว ร่างสูงผอมบางชักดาบคาตานะเล่มแรกออกมา กระโจนเข้าไปหาซอมบี้และตัดหัวของพวกมันในทันที

ส่วนกริซลี แบร์ ผู้ใช้พลังกายภาพระดับ 5 รูปร่างสูงใหญ่คล้ายกับหมียักษ์ หัวโล้น หนวดเครายาวรุงรัง ปากคาบซิการ์ ยกปืนกล MG 42 ขึ้นมาและยิงถล่มใส่ซอมบี้ตรง ๆ จนร่างของพวกมันแหลกกระเด็นไปคนละทิศทาง บางตัวยังไม่ตายพยายามลุกขึ้นมาก็โดน ไรเดอร์ฟันด้วยดาบคาตานะซ้ำอีกครั้ง จนซอมบี้ทั้งหมดไม่สามารถลุกขึ้นได้อีก

ซอมบี้ทั้ง 10 ตัวแม้ดูเหมือนจะเยอะ แต่มันก็ไม่พอให้ไรเดอร์และกริซลีคนลงมืออย่างจริงจังได้

หลังจากผ่านไปเพียง 3 นาทีทุกอย่างก็จบลง ไรเดอร์และกริซลี ด้วยกันเก็บเกี่ยวเลือดสีขาวจากศพของซอมบี้

ในตอนนั้นเองสมาชิกทีมคนสุดท้ายที่เป็นผู้ใช้เทมนต์ ก็หันไปรายงานกับเบรนเดอร์

“หัวหน้าค่ะ มีการติดต่อมาจากผู้จัดการซีน่อนเมื่อครู่พวกเขาบอกว่าเจอเบาะแสของพวกลัทธิมืดแล้ว และตอนนี้ทีมของไดร่ากำลังตรงไปที่นั่นก่อนแล้ว ผู้จัดการซีน่อนต้องการให้ทีมของเราตามไปเสริมกำลัง” หญิงสาวพูดออกมาตามที่ได้ยินมาจากวิทยุสื่อสาร

“แสดงว่าที่บริษัทเหล่านั้นเจอสถานการณ์เดียวกับพวกเรา ไปกันเถอะพวกนั้นคงได้ที่อยู่ของลัทธิมืดแล้ว” เบรนเดอร์กล่าวจบก็เดินกลับออกไปขึ้นรถ

“น่าเสียดายเลือดสีขาว แต่เราไปกันต่อเถอะ...หัวหน้าดูอารมณ์ไม่ค่อยดี” กริซลี แบร์ กล่าวกับไรเดอร์

“หัวหน้าอารมณ์ไม่ค่อยดีตั้งแต่โดนย้ายมาที่นี่แล้ว ดังนั้นเราไปช้าหรือเร็วก็ไม่ต่างกัน ยัยตัวเล็กไปกันเถอะ” ไรเดอร์กล่าวกับกริซลี ก่อนจะหันไปเร่ง จิน หญิงสาวผู้ใช้พลังเวทมนตร์

ทีมของเบรนเดอร์รีบตรงไปยังสถานที่ซึ่งทางนั้นแจ้งมาในทันที

...

สาวกลัทธิมืดสามคนวิ่งตามอุโมงค์ท่อระบายอากาศหลักมาจนถึงจุดที่มีใบพัดลมดูดอากาศขวางกั้นอยู่ หลังจากใช้ไฟฉายส่องมองดูใบพัดลมอยู่สักพักจนเห็นว่าที่ใบพัดมีความเสียหายคล้ายกับใครเอาอะไรมาขัดมันไว้

“ไม่ผิดแน่ หมาล่าเนื้อคงเอาอะไรมาขัดมันแล้วเข้ามาทางนี้”

“รีบตามไปก่อนมันจะหนีไปได้เถอะ”

หนึ่งในสาวกลัทธิมืดยืนมือออกไปจับที่สายไฟมอเตอร์พัดลม ก่อนจะออกแรงกระชากทิ้งอย่างไม่ไยดี เมื่อไร้ซึ่งกระแสไฟฟ้า พัดลมระบายอากาศขนาด 3 เมตรก็หยุดทำงาน

ทั้งสามเห็นเช่นนั้นก็รีบมุดรอดผ่านใบพัดและวิ่งตามไปจนสุดทาง แต่พอไปถึงยังปากอุโมงค์ระบายอากาศกลับไม่พบสิ่งใดนอกจากความว่างเปล่าไร้ซึ่งวี่แววของหมาล่าเนื้อที่พวกเขาตามหา

“บ้าเอ๊ย!...มันหายไปไหนวะ!”

“ไม่น่าเป็นไปได้! พวกเราไม่น่าจะมาผิดทาง มันต้องหนีมาทางนี้แน่นอน ยกเว้นว่ามันจะปีนออกไปด้านนอกแล้ว”

“ด้านนอก? ลองสำรวจดูเร็ว!”

สาวกลัทธิมืดคนหนึ่งยื่นหน้าออกมาจากอุโมงค์ระบายอากาศ เมื่อมองไปด้านนอกที่เป็นหุบเหวลึกที่สูงชัน นั้นทำให้มันรู้สึกกลัวพอสมควร แต่ก็ห้ามความกลัวหยิบไฟฉายขึ้นมาส่องไปยังทางซ้ายมือของหน้าผา

ที่หน้าผาที่สูงชันไม่มีวี่แววของใครเลยแม้แต่น้อย

“ด้านนี้ไม่มี”

“งั้นก็อีกทาง”

สาวกลัทธิมืออีกคนกล่าวบอก ทำให้สาวกลัทธิมืดที่ทำหน้าที่มองหาต้องหันตัวกลับมาและส่องอีกทาง แต่มันกลับยังไร้วี่แววของคนที่พวกมันตามหาเช่นเคย

“จะเป็นไปได้ยังไง”

“ไม่มันต้องลงมาทางนี้แน่นอน หน้าผาทางขวามีทางพอให้คนสามารถปีนได้ เอ็งรีบปีนออกไปดูเร็ว”

“ไอ้เชี่ย มึงทำไมไม่ออกไปดูเองล่ะว่ะ”

ทั้งสามต่างถกเถียงกันอยู่ด้านในของอุโมงค์ท่อระบายอากาศ โดยที่ไม่รู้เลยว่าตอนนี้คนที่พวกมันตามหานั้นกำลังปีนหน้าผาอยู่เหนืออุโมงค์ระบายอากาศพอดิบพอดี ทำให้มันลืมเงยหน้าขึ้นไปดูเหนือหัว

เรย์ที่เมื่อครู่เห็นว่ามีหนึ่งในสาวกใช้ไฟฉายส่องไปมาทางปาทางเข้าอุโมงค์ระบายอากาศ ก็ทำเอาชายหนุ่มรู้สึกหวั่น ๆ ว่าจะถูกพบตัวในสภาพเช่นนี้

อีกไม่ถึง 5 เมตรก็จะปีนขึ้นไปถึงด้านบนแล้ว...ฟู่ ๆ เอาวะ

เรย์เป่าลมหายใจออกจากปากเพื่อปรับระดับความตื่นเต้น ก่อนจะเตรียมปีนขึ้นไปต่อ แต่ในตอนที่กำลังจะยื่นมือขึ้นไปจับผาปีนขึ้น เรย์ก็หยุดชะงักนิ่งไปในทันที

เสียง! ไม่ใช่หรอกมั้ง...

“คว๊ากกก...ค๊ากก” เสียงครวญครางในลำคอดังขึ้นมาจากด้านบนหัวของเรย์อย่างชัดเจน เรย์ที่ตอนนี้มีเพียงแสงอ่อน ๆ จากบอลแสงดวงเดียวที่ซ่อนอยู่ในฝ่ามือ กำลังเบิกตามองด้านบนเหนือหัว

เรย์เห็นเงาของซอมบี้ซากศพอย่างชัดเจน

ไม่ใช่เพียงตัวเดียว แต่มีมากกว่าสามตัวอย่างแน่นอน พวกมันมาที่นี่ได้ยังไง อย่าบอกนะว่าตามเรามา แต่มันรู้ได้ยังไง จริงสิกลิ่นมนุษย์เป็นคงชักนำพวกมันมา

เรย์รู้สึกหนักอึ้งในใจสุด ๆ กับสถานการณ์ของตน จะเดินหน้าก็ไม่ได้ จะถอยหลังก็ไม่ได้เช่นกัน

ในตอนนั้นเอง ดินที่อยู่เหนือหัวของเรย์ก็หล่นลงมา ตุบ ๆ ใส่ที่ตัวของเรย์ เรย์รีบแอบแนบหน้าและตัวเข้าชิดกับผนังหน้าผา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นไปดู

ซอมบี้ซากศพที่เรย์เห็นอยู่ด้านบนก่อนหน้านั้น มันพยายามจะปืนลงมาหาเขา

เวรแล้วไง มันปืนหน้าผาเป็นด้วย..แต่ยังไม่ทันที่เรย์จะได้คิดอะไร ต่อซอมบี้ซากศพตัวนั้นก็หล่นลงมาจากด้านบนพอดี ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่แสงไฟจากไฟฉายของสาวกลัทธิมืดที่ตามหาตัวเรย์อยู่ ได้สาดส่องเข้ามาที่เรย์ซึ่งกำลังปืนอยู่บนหน้าผา

ซึ่งก็เป็นผลมาจากการที่ก่อนหน้านั้นเสียงดินที่หล่นลงไป ดึงดูดความสนใจจากพวกลัทธิมืดที่ถอดใจคิดว่าหมาล่าเนื้อหนีไปได้แล้ว

“เจอแล้วมันอยู่ด้านบน...อั๊ก” ยังไม่ทันพูดขาดคำ สาวกลัทธิมืดที่โผล่หน้าออกมาส่องไฟหาเรย์จนเจอ ก็โดนซอมบี้ที่หล่นลงมาจากด้านบนกระแทกเข้าใส่ตัวเต็ม ๆ ทำให้ทั้งคนและซอมบี้หล่นลงไปเบื้องล่างหุบเหวในความมืดทันที

“เชี่ย!!!”

สาวกลัทธิมืดสองคนที่เห็นภาพเมื่อครู่ต่อหน้าต่อตาอุทานออกมาพร้อม ๆ กับ พวกมันตกใจจนหน้าซีดขาว เพราะถ้าเกิดตนเป็นคนยื่นหน้าออกไปดูเป็นคนแรกเมื่อครู่ จะเป็นพวกมันเองที่ตกลงไปตายพร้อมกับซอมบี้ที่เบื้องล่างหุบเหวแล้ว

ส่วนกายตอนนี้หัวใจของเขากำลังเต้นตุบ ๆ จนแทบจะหลุดออกจากอก มือของเขาพยายามจับหน้าผาไว้ให้แน่นและมั่นคงกว่าเก่าด้วยความกลัว เพราะเมื่อครู่ตอนที่ซอมบี้ซากศพตัวนั้นตกลงมาจากด้านบน ตัวของซอมบี้ซากศพผ่านหน้าของเรย์ห่างไปไม่ถึงสองนิ้ว จมูกของเรย์ยังได้กลิ่นของมันอย่างชัดเจนอยู่เลย

จริง ๆ แล้วซอมบี้ซากศพเมื่อครู่พยายามจับตัวของเรย์ แต่มันพลาดจึงไปคว้าเอาสาวกลัทธิมือด้านล่างแทน

ต้องรีบขึ้นไปด้านบน...

แม้จะมีซอมบี้ซากศพรออยู่แต่เรย์ไม่มีทางเลือก เพราะการติดอยู่ระหว่างกลางแบบนี้มันไม่ต่างจากรอตาย เรย์ลงมือปืนหน้าผาต่อด้วยแรงทั้งหมดที่มี เขาปล่อยบอลแสงที่แอบไว้ออกโดยไม่สนใจว่าสาวกลัทธิมือด้านล่างจะเห็นตัว เพราะตอนนี้พวกมันรู้ตำแหน่งของเขาแล้ว

บอลแสงสร้างความสว่างให้กับบริเวณรอบ ๆ ทำให้เรย์เห็นว่าด้านบนไม่ได้มีซอมบี้แค่ 3 ตัว แต่มี 4 ตัวรวมกับตัวที่พึ่งตกลงไปตายกับสาวกลัทธิมืดเท่ากับมีทั้งหมด 5 ตัว

ขณะที่เรย์เร่งรีบปีนขึ้นไปในตอนนั้นเองสาวกลัทธิมืดที่พึ่งข่มความกลัวได้ ทั้งสองโผล่หน้าออกมาอีกครั้ง เมื่อมันเห็นเรย์ก็ไม่รอช้ายกปืนกลมือThompson ขึ้นมาคิดจะยิงใส่เรย์

“ไอ้หมาล่าเนื้อตายไปซะให้หมด”

บ้าเอ๊ยไม่ทันแล้ว...ไป! ระเบิด!

เรย์ไม่มีทางเลือกเขาบังคับบอลแสงที่เหลือดวงเดียวพุ่งเข้าไปหาสาวกลัทธิมืดและก่อนที่สาวกลัทธิมืดทั้งสองจะทันได้เหนี่ยวไกปืน บอลแสงที่ถูกบีบอัดพลังงานเข้าไปจำนวนมหาศาลก็ระเบิดดัง “ตูม!”

มันไม่มีพลังกระแทกใส่สร้างความเสียหายอะไร นอกจากแสงที่สว่างวาบอย่างรุนแรงท่ามกลางความมืดเท่านั้น

“อ๊ากกก...ตา ๆ แสบตา มองอะไรไม่เห็นเลย มันบ้าอะไรวะ”

“เวรเอ๊ย...แสบตา”

สาวกลัทธิมืดทั้งสองต่างมองอะไรไม่เห็นพากันร้องโว้ยวาย ส่วนเรย์นั้นรีบปีนขึ้นไปด้วยความเร็วเท่าที่จะทำได้

“ไปตายซะ!!”

ปัง!!! ๆ ๆ ๆ

แม้จะมองไปเห็นแต่สาวกลัทธิมืดทั้งสองก็เลือกจะยิงสุ่มมั่ว ๆ ใส่เรย์ด้วยโกรธ โดยมิสนใจสิ่งใดทั้งนั้น