บทที่ 100 บรรลุเซียนทันที

“ลุกขึ้นทั้งหมด!”

"ขอบคุณเจ้าตำหนัก!"

ใบหน้าของจงฝานสงบนิ่งดุจผืนน้ำ แขนขวาที่เรียวยาวและทรงพลังของเขาค่อยๆ ยกขึ้น ราวกับแฝงไว้ด้วยพลังอันไร้ที่สิ้นสุด เขาเหยียดนิ้วชี้ออกไป แตะเบาๆ ไปยังห้วงมิติที่ดูเหมือนจะว่างเปล่าเบื้องหน้าอย่างไม่รีบร้อน

ในพริบตา ห้วงมิติทั้งหมดก็ระเบิดออกราวกับถังดินปืนที่ถูกจุดไฟ พลังแห่งกฎเกณฑ์ที่เจิดจ้านับไม่ถ้วนแตกสลาย กลายเป็นแสงดาวระยิบระยับสลายไปในฟ้าดิน

จากนั้น เส้นทางที่ลึกลับและแผ่กลิ่นอายโบราณก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนอย่างกะทันหัน นี่คือเส้นทางสังสารวัฏหกวิถีในตำนาน!

ทุกคนเบิกตากว้าง เงยหน้ามองไปยังปลายทางของเส้นทางสังสารวัฏนี้พร้อมกัน

ที่นั่น มีร่างมายาวิญญาณเทพที่เลือนรางยืนอยู่ เมื่อมองดูอย่างละเอียด ก็พบว่าเป็นจงหลิงซิ่ว!

ในขณะนั้นเอง เสียงตะโกนดังกึกก้องก็ดังขึ้นทั่วท้องฟ้า “ไอ้คนบ้า! กล้าดีอย่างไรมาเปิดเส้นทางสังสารวัฏหกวิถีโดยพลการ ฝืนวิถีแห่งหยินหยาง รบกวนวัฏจักรแห่งกรรมของโลกมนุษย์ตามอำเภอใจ เบื่อชีวิตแล้วหรือ อยากจะหาที่ตายรึ?”

สิ้นเสียง ก็ปรากฏร่างสองร่างขึ้นบนเส้นทางสังสารวัฏหกวิถี คนหนึ่งมีหัวเป็นวัวขนาดใหญ่ ร่างกายกำยำราวกับหอคอยเหล็ก อีกคนหนึ่งมีหัวเป็นม้า ร่างเป็นคน ใบหน้าดุร้ายน่ากลัว

ทั้งสองคนต่างยืนอยู่คนละทิศทาง ขวางทางร่างมายาวิญญาณเทพของจงหลิงซิ่วไว้อย่างแน่นหนา ดูเหมือนจะยืนกรานไม่ยอมให้นางถูกดึงออกจากเส้นทางสังสารวัฏหกวิถี กลับคืนสู่โลกมนุษย์

แต่ทว่า เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่น่าเกรงขามทั้งสองนี้ จงฝานเพียงแค่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ไม่แยแส

เขาดีดนิ้วอย่างไม่ใส่ใจ ได้ยินเสียงดัง “ปัง” ยมทูตหัววัวและยมทูตหน้าม้าทั้งสองคนก็ถูกระเบิดจนแหลกเป็นชิ้นๆ ในทันที ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก เรียกได้ว่าตายอย่างไม่มีชิ้นดี!

เมื่อเห็นภาพนี้ ว่านอู๋เซิงและคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง ปากของพวกเขาอ้ากว้างพอที่จะใส่ไข่ไก่ได้ทั้งฟอง

พวกเขาไม่เคยฝันมาก่อนว่า พลังของจงฝานจะแข็งแกร่งถึงขั้นน่าเหลือเชื่อเช่นนี้ แม้แต่ทูตที่ส่งมาจากเส้นทางสังสารวัฏก็ยังถูกฆ่าได้ทันที ไม่ให้โอกาสอีกฝ่ายได้แก้ตัวเลยแม้แต่น้อย!

ร่างมายาวิญญาณเทพของจงหลิงซิ่ว ค่อยๆ รวมตัวกันเป็นรูปเป็นร่าง จากนั้นก็ระเบิดเป็นเถ้าถ่าน แล้วก็กลับมารวมตัวกันใหม่อีกครั้ง จากนั้นก็ระเบิดเป็นเถ้าถ่านอีก

เป็นเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่ากว่าหมื่นครั้ง จนกระทั่งพลังแห่งสังสารวัฏบนเส้นทางสังสารวัฏหกวิถีทั้งหมดได้หลอมรวมเข้ากับร่างกายและวิญญาณเทพของจงหลิงซิ่วแล้ว เส้นทางสังสารวัฏหกวิถีจึงหายไป

จงหลิงซิ่วในชุดกระโปรงยาวสีขาวราวหิมะ ราวกับนางฟ้าที่ลงมาจากเก้าสวรรค์อันกว้างใหญ่และลึกลับ ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าทุกคนอีกครั้ง

นางมีรูปร่างเย้ายวน ก้าวเดินอย่างแผ่วเบา ทุกการเคลื่อนไหวราวกับมีเสน่ห์อันเหนือโลก

ในตอนนี้ จงหลิงซิ่วแผ่กลิ่นอายที่ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวออกมาทั่วร่างกาย ที่แท้ระดับพลังบำเพ็ญเพียรของนางได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดแล้ว ขาดเพียงอีกก้าวเดียวก็จะสามารถบรรลุเป็นเซียน กลายเป็นเซียนที่แท้จริง

ซี้ด! เมื่อเห็นภาพอันน่าตกตะลึงตรงหน้า ว่านอู๋เซิงและคนอื่นๆ ต่างก็อดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พร้อมกัน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึงในทันที

พวกเขาเบิกตากว้าง มองดูจงหลิงซิ่วอย่างไม่เชื่อสายตา ในใจราวกับเกิดคลื่นยักษ์โหมกระหน่ำ ไม่สามารถสงบลงได้เป็นเวลานาน

“วิธีการของเจ้าตำหนัก ช่างเหนือจินตนาการของพวกเราเสียจริง! เริ่มจากเปิดเส้นทางสังสารวัฏหกวิถีในตำนานอย่างแข็งกร้าว จากนั้นก็ชุบชีวิตคุณหนูได้สำเร็จ ไม่เพียงเท่านั้น ยังทำให้พลังของคุณหนูทะลวงขึ้นสู่ขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดในเวลาอันสั้น นี่มันช่างน่าเหลือเชื่อและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!”

หนึ่งในนั้นอุทานขึ้นมา เสียงสั่นเทาเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

อีกคนหนึ่งกล่าวเสริมว่า “ใช่แล้ว! ต้องรู้ว่า สำหรับผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนบนทวีปเทียนซวนนี้ ความฝันสูงสุดในชีวิตคือการได้เลื่อนขั้นสู่เซียนในสักวันหนึ่ง แต่ความฝันที่ไกลเกินเอื้อมเช่นนี้ เจ้าตำหนักกลับสามารถทำให้เป็นจริงได้อย่างง่ายดายเพียงแค่โบกมือเบาๆ การได้เข้าร่วมตำหนักเทพเพลิงผลาญ ติดตามอยู่ข้างกายเจ้าตำหนัก ถือเป็นบุญวาสนาที่พวกเราสั่งสมมานับร้อยชาติภพ!

” ในดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคารพและขอบคุณ

“ใช่แล้ว! ไม่น่าแปลกใจที่เจ้าตำหนักไม่เคยปรากฏตัวมาก่อน ที่แท้ก็กำลังวางแผนอย่างลับๆ ต้องการใช้เส้นทางสังสารวัฏหกวิถีที่ลึกลับนั้น เพื่อสร้างร่างกายและวิญญาณเทพให้คุณหนูใหม่ ตอนนี้ดูเหมือนว่าคุณหนูจะมีพลังที่ไร้เทียมทานในระดับเดียวกันในสามภพหกวิถีแล้ว อนาคตของนางไร้ขีดจำกัด!”

มีคนกล่าวด้วยความรู้สึกท่วมท้น

ในทันใดนั้น สถานที่ก็เกิดความโกลาหล ผู้คนต่างซุบซิบกัน พูดคุยถึงเจ้าตำหนักที่ราวกับเทพเจ้าองค์นี้ และคุณหนูที่น่าจับตามอง...

“ท่านพ่อ ท่านออกจากด่านแล้วหรือ?”

จงหลิงซิ่วก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว ปรากฏตัวต่อหน้าจงฝานในทันที และจับแขนของจงฝานไว้

ตั้งแต่ออกจากหมู่บ้านคุน นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้พบกับจงฝาน แต่เมื่อเทียบกับท่านพ่อคนก่อนที่ไม่เคยแสดงความสามารถออกมา

จงหลิงซิ่วรู้สึกว่าจงฝานในตอนนี้เป็นคนละคนกันโดยสิ้นเชิง ดูเหมือนคนธรรมดาที่ไม่มีตบะแม้แต่น้อย แต่ในความเป็นจริงแล้ว กลับแข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ

แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนแปลงคือ จงฝานยังคงเป็นท่านพ่อที่รักนางที่สุด

จงฝานยิ้มอย่างเอ็นดูแล้วกล่าวว่า “ใช่แล้ว พ่อออกจากด่านแล้ว การแก้แค้นมีหลายวิธี ไม่จำเป็นต้องลงมือเองเสมอไป เจ้าสามารถให้ซวนอู่ลงมือก็ได้นี่”

แม้จะพูดอย่างนั้น แต่จงฝานก็เข้าใจดี จงหลิงซิ่วแม้จะเป็นเด็กผู้หญิง แต่ในใจลึกๆ แล้วนิสัยเหมือนกับเขา

หากสลับตำแหน่งกัน จงฝานรู้สึกว่าตนเองก็จะเลือกทำเหมือนจงหลิงซิ่ว ยอมที่จะตายไปพร้อมกับเจียงเหลียนเย่ ดีกว่าที่จะยืมมือคนอื่น

“จ้าวศักดิ์สิทธิ์และคนอื่นๆ ดูแลข้าเป็นอย่างดี ข้าต้องแก้แค้นให้พวกเขาด้วยมือของข้าเอง”

จงหลิงซิ่วไม่ได้คิดมากขนาดนั้น ขอเพียงแก้แค้นได้ นางจะตายหรือไม่ตายก็ไม่สำคัญ

“วางใจเถอะ คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงดารา ได้เข้าสู่เส้นทางสังสารวัฏทั้งหมดแล้ว ชาติหน้า พวกเขาล้วนมีอนาคตที่รุ่งโรจน์”

“จริงหรือ? ท่านพ่อ!”

“จริง”

“ขอบคุณท่านพ่อ”

สำหรับจงฝานแล้ว การชุบชีวิตคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงดารานั้นง่ายเกินไปจริงๆ

แต่จงฝานรู้สึกว่า แทนที่จะชุบชีวิตคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงดารา สู้มอบวาสนาอันยิ่งใหญ่ในชาติหน้าให้พวกเขาดีกว่า

ให้พวกเขาได้เป็นที่จับตามองของโลกในยุคสมัยหน้า

นี่สำคัญกว่าการชุบชีวิตคนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ดวงดารา ให้พวกเขามาเสียเวลาทั้งชีวิตในดินแดนห่างไกลเช่นทวีปเทียนซวนมากนัก

ในขณะนั้น จงฝานค่อยๆ หันศีรษะมา สายตาคมกริบราวกับคบเพลิง จับจ้องไปยังที่ที่มังกรดำและคนอื่นๆ อยู่ เสียงที่ทรงอำนาจและลึกซึ้งของเขาดังขึ้น “วิหคเพลิงห้าสี ว่านอู๋เซิง ผู้เฒ่าเทียนจี การแสดงของพวกเจ้าในครั้งนี้ยอดเยี่ยมมาก ทำให้ข้าพอใจเป็นอย่างยิ่ง

เช่นนั้นแล้ว วันนี้ข้าจะมอบโอกาสให้พวกเจ้าได้บรรลุเป็นเซียนทันที!”