บทที่ 54 ของที่ไม่มีตา ยังจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นอีกหรือ?
บทที่ 54 ของที่ไม่มีตา ยังจะแกล้งทำเป็นไม่เห็นอีกหรือ?
เพราะพวกเขา หวาดกลัวหงส์เพลิงอย่างแท้จริง
ปัง!
วินาทีต่อมา เศษหินนับไม่ถ้วนกระเด็นไปไกล ควันฝุ่นจางหายไป
ร่างในชุดโลหิตที่ผมเผ้ายุ่งเหยิงบินออกมาจากซากปรักหักพัง ยืนโคลงเคลงอยู่กลางอากาศ
ผู้อาวุโสที่สองของเผ่าทมิฬรีบบินขึ้นไป กล่าวด้วยสีหน้าเป็นห่วง: “หัวหน้าเผ่า ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ไม่เป็นไร! ผู้หญิงคนนี้ น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
โยวหมิงดูบาดแผลของตนเอง แล้วเผยรอยยิ้มขมขื่น
ตั้งแต่เขาได้เป็นเจ้าแห่งห้วงอเวจีมรณะแห่งนี้ ก็ผ่านมาหลายพันปีแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนสามารถทำร้ายเขาได้ถึงขนาดนี้ในกระบวนท่าเดียว
ผู้อาวุโสที่สองถามว่า: “หัวหน้าเผ่า หรือว่าข้าจะรวบรวมกองทัพ สู้กับนางให้ตายไปข้างหนึ่ง?”
ผู้อาวุโสที่สองเองก็เป็นยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดเช่นกัน เขาย่อมมองออกว่าหากสู้กันตัวต่อตัว ไม่มีใครในหมู่พวกเขาที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของหญิงสาวชุดม่วงได้
แต่ดังคำกล่าวที่ว่า สองหมัดย่อมยากจะต้านทานสี่มือ
อีกฝ่ายมีเพียงสองคน คนหนึ่งยังเป็นเพียงมดปลวกในขอบเขตมหาสุญญตา ต่อให้ยื้อเวลา กองทัพแห่งหุบเหวของเขาก็สามารถยื้อจนอีกฝ่ายตายได้
เพียงแต่ว่า ราคาที่ต้องจ่ายอาจจะสูงมากเท่านั้นเอง
“สู้บ้าอะไรกัน! หญิงผู้นี้อาจจะเป็นเซียนโลกิยะ พวกเราทั้งหมดรวมกันก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของนาง”
โยวหมิงถลึงตาใส่ผู้อาวุโสที่สอง จากนั้นก็บินไปยังทิศทางของหงส์เพลิงและจงหลิงซิ่ว
“ผู้อาวุโสท่านนี้ ข้าน้อยโยวหมิง เป็นเจ้าแห่งห้วงอเวจีมรณะ ยังไม่ได้เรียนถามนามอันสูงส่งของผู้อาวุโส!”
โยวหมิงประสานมือคารวะหงส์เพลิง กล่าวด้วยสีหน้าเคารพนบนอบ
“เจ้าสามารถ เรียกข้าว่าท่านหงส์เพลิงได้ ส่วนคนข้างๆ ข้า คือคุณหนูของข้า ประมุขน้อยแห่งตำหนักเทพเพลิงผลาญ จงหลิงซิ่ว”
เมื่อเห็นหญิงสาวชุดม่วงเรียกผู้ฝึกตนขอบเขตมหาสุญญตาคนหนึ่งว่าคุณหนู โยวหมิงก็ไม่รอช้า รีบยิ้มคารวะแล้วกล่าวว่า: “โยวหมิง คารวะประมุขน้อย”
“ไม่ต้องมากพิธี!”
จงหลิงซิ่วพยักหน้าเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้โยวหมิงลุกขึ้น
เมื่อครู่นางได้สำรวจดูแล้ว พบว่ายอดฝีมือในห้วงอเวจีมรณะนี้มีอยู่มากมายจริงๆ
ไม่น่าแปลกใจที่แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิก็ยังต้องหวาดกลัวเมื่อพูดถึงห้วงอเวจีมรณะแห่งนี้ ด้วยกองกำลังขนาดนี้ แม้แต่ยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุดมา ก็คงต้องตายอย่างง่ายดาย
“โยวหมิง เจ้าเต็มใจที่จะยอมจำนนหรือไม่?”
จงหลิงซิ่วรู้สึกขึ้นมาทันทีว่า หากสามารถสยบโยวหมิงและคนอื่นๆ ในห้วงอเวจีมรณะได้ จะเป็นกำลังเสริมที่ยิ่งใหญ่สำหรับนาง
กระบวนการรวบรวมทวีปเทียนซวนให้เป็นหนึ่งเดียว จะต้องเร็วขึ้นอย่างแน่นอน
ท่านแม่ของนาง อยู่ในโลกเซียน นางไม่มีเวลาให้เสียเปล่ามากนัก
“คำพูดของท่าน ไม่ใช่ว่าเป็นการบังคับกันเกินไปหน่อยหรือ?”
ผู้อาวุโสที่สองโต้กลับทันที หากต้องการใช้กำลังข่มขู่ พวกเขาห้วงอเวจีมรณะไม่กลัวหรอก
ปัง!
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ผู้อาวุโสที่สองพูดจบ ร่างกายของเขาก็ระเบิดออกทันที กลายเป็นเถ้าถ่าน
วิญญาณเทพคิดจะหลบหนี แต่ถูกหงส์เพลิงใช้นิ้วเดียวสังหารจนกลายเป็นเถ้าถ่าน
หงส์เพลิงกวาดสายตามองทุกคน กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา: “ตอนที่คุณหนูยังไม่ได้ให้พวกเจ้าพูด ก็หุบปากเหม็นๆ ของพวกเจ้าซะ ใครกล้าพูดมากอีก เขาคือจุดจบ!”
ซี้ด!
การตายของผู้อาวุโสที่สอง ทำให้คนในห้วงอเวจีมรณะตกตะลึงจนสิ้นสติ
ต้องรู้ว่าผู้อาวุโสที่สองเป็นถึงยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุด แต่กลับถูกหงส์เพลิงสังหารด้วยนิ้วเดียว พวกเขาจะมีความกล้าที่จะพูดอะไรได้อีก
แต่ละคนตัวสั่นงันงก ก้มหน้าลง ไม่กล้าพูดอะไรสักคำ
“ผู้อาวุโสหงส์เพลิง ข้ารู้ว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของท่าน ในห้วงอเวจีมรณะของพวกเรา ก็ไม่มีใครเป็นคู่ต่อสู้ของท่าน”
“แต่ถ้าท่านต้องการใช้วิธีเช่นนี้ เพื่อให้ห้วงอเวจีมรณะยอมจำนน โยวหมิงไม่ยอม”
เมื่อเห็นท่าทางยอมตายไม่ยอมแพ้ของโยวหมิง หงส์เพลิงก็ขี้เกียจจะพูดไร้สาระกับเขาอีกต่อไป และกำลังจะลงมือสังหารโยวหมิงทันที
แต่ในจังหวะสำคัญ ก็ถูกจงหลิงซิ่วขวางไว้
จงหลิงซิ่วกล่าวขึ้นอีกครั้ง: “โยวหมิง ห้วงอเวจีมรณะไม่ควรเป็นจุดหมายปลายทางของเจ้า จุดหมายปลายทางของเจ้าควรจะเป็นฟ้าดินอันกว้างใหญ่ไพศาล หมู่ดาวอันไร้ที่สิ้นสุด ทวีปเทียนซวน ท้ายที่สุดแล้วก็เป็นเพียงฝุ่นละออง”
“ติดตามข้า เจ้าจะได้รับความรุ่งโรจน์และเกียรติยศอันไม่มีที่สิ้นสุด”
“หากเจ้าปฏิเสธ ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า หลังจากสามลมหายใจ บอกคำตอบของเจ้ามา!”
ในวินาทีนี้ ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงัดจนได้ยินเสียงเข็มตก
ยอดฝีมือของห้วงอเวจีมรณะ ทุกคนต่างมีสีหน้าคาดหวัง หวังว่าโยวหมิงจะตอบตกลงยอมจำนนต่อจงหลิงซิ่ว
คนย่อมมุ่งสู่ที่สูง พวกเขาก็ต้องการความก้าวหน้าเช่นกัน
แต่การอยู่ที่ห้วงอเวจีมรณะที่มืดมิดต่อไป มันยากที่จะก้าวหน้าจริงๆ หรืออาจกล่าวได้ว่า จุดสูงสุดของพวกเขา ก็คือระดับที่โยวหมิงเป็นอยู่ในปัจจุบัน
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีการทะลวงขอบเขตใดๆ
แต่การติดตามจงหลิงซิ่ว กลับแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง หงส์เพลิงซึ่งเป็นเพียงผู้พิทักษ์ของตำหนักเทพเพลิงผลาญคนหนึ่ง ยังมีพลังที่น่าสะพรึงกลาวถึงเพียงนี้
แล้วในตำหนักเทพเพลิงผลาญ จะมีผู้ยิ่งใหญ่ที่น่าสะพรึงกลัวอยู่มากมายเพียงใด?
หากแม้แต่เรื่องง่ายๆ เช่นนี้ พวกเขายังคิดไม่ตก งั้นพวกเขาก็บำเพ็ญเพียรมานานหลายปีโดยเปล่าประโยชน์แล้ว
“โยวหมิง คารวะคุณหนู”
“พวกข้า คารวะคุณหนู คารวะท่านหงส์เพลิง!”
วินาทีต่อมา โยวหมิงคุกเข่าลงต่อหน้าจงหลิงซิ่ว ยอดฝีมือหลายพันคนของห้วงอเวจีมรณะที่ยืนอยู่กลางอากาศก็คุกเข่าลงทั้งหมด ทำความเคารพอย่างนอบน้อม
“ไม่ต้องมากพิธี!”
จงหลิงซิ่วพยักหน้าเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้ทุกคนลุกขึ้น
เมื่อเห็นฉากนี้ หงส์เพลิงก็ยิ้มออกมา ในใจชื่นชมว่า: “คุณหนูไม่ใช่เด็กสาวที่ไม่รู้ความคนนั้นเมื่อหลายเดือนก่อนอีกต่อไปแล้ว การพูดจาการกระทำ ช่างเหมือนนายท่านเข้าไปทุกที!”
ห้วงอเวจีมรณะ ห้องโถงใหญ่โยวหมิง
โยวหมิงให้ลูกน้องเตรียมอาหารอร่อยมากมายให้จงหลิงซิ่ว แต่จงหลิงซิ่วกลับไม่มีความอยากอาหารเลย
แต่กลับถามขึ้นโดยตรงว่า: “โยวหมิง ท่านเคยได้ยินเรื่องศิลาเก้ามังกรหรือไม่?”
“เคยได้ยิน คุณหนู มีข่าวลือว่าศิลาเก้ามังกร เป็นหนึ่งในกุญแจสำหรับเปิดเทือกเขาสวรรค์เก้ามังกร”
โยวหมิงวางถ้วยสุราลง แล้วตอบกลับ
แต่เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมจงหลิงซิ่วถึงพูดถึงศิลาเก้ามังกรขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“ศิลาเก้ามังกร อยู่ที่ห้วงอเวจีมรณะ อยู่ในมือของอสรพิษกลืนสวรรค์แห่งห้วงนภา อสูรร้ายผู้พิทักษ์น้ำพุมรณะ”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของโยวหมิงก็หายไปทันที เขามองไปยังผู้เฒ่าในชุดผ้าป่านที่อยู่ด้านล่าง แล้วออกคำสั่งว่า: “ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านนำคนไปที่น้ำพุมรณะด้วยตนเอง”
“หากอสรพิษกลืนสวรรค์แห่งห้วงนภากล้าขัดขืน ให้สังหารทันที! แต่ศิลาเก้ามังกรต้องนำกลับมาให้ได้!”
“คุณหนูวางใจ หัวหน้าเผ่าวางใจ ข้าผู้เฒ่าไปแล้วจะรีบกลับมา”
กล้าที่จะซุกซ่อนศิลาเก้ามังกรไว้เป็นการส่วนตัว เพียงข้อหานี้ข้อเดียว อสรพิษกลืนสวรรค์แห่งห้วงนภาก็ต้องตายอย่างแน่นอน
ชายชราในชุดคลุมสีเทาโค้งคำนับ แล้วออกจากห้องโถงใหญ่ไป
น้ำพุมรณะ
“ผู้อาวุโสสูงสุด ท่านผู้อาวุโสทั้งหลาย ไว้ชีวิตด้วย!”
อสรพิษกลืนสวรรค์แห่งห้วงนภาแทบจะร้องไห้ เขากำลังฝึกฝนอยู่ดีๆ ผู้อาวุโสสูงสุดเย่เซียวก็ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน แล้วลงมือทุบตีเขาโดยไม่พูดอะไรสักคำ
จากนั้น ผู้อาวุโสของห้วงอเวจีมรณะเจ็ดแปดคนก็ลงมือพร้อมกัน ทุบตีเขาจนหน้าตาบวมปูด
แม้ว่าอสรพิษกลืนสวรรค์แห่งห้วงนภาจะเป็นยอดฝีมือขอบเขตจักรพรรดิขั้นสูงสุด แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมืออย่างเย่เซียวและพรรคพวก ก็ไม่อาจต้านทานได้เลย
คิดจะใช้ศิลาเก้ามังกรเพื่อรักษาบาดแผล แต่ก็ถูกเย่เซียวชิงไป อสรพิษกลืนสวรรค์แห่งห้วงนภาที่ทนไม่ไหวจึงต้องเอ่ยปากขอความเมตตา
เย่เซียวกล่าวด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยจิตสังหาร: “เจ้าสารเลว กล้าซ่อนศิลาเก้ามังกรไว้กับตัว เจ้าสมควรได้รับโทษอะไร?”