บทที่ 811 ทนายต่งและทีมงานเข้าร่วม

เช้าสองวันต่อมา

ทนายต่งแต่งกายเรียบร้อยรออยู่ที่โถงทางเข้า ไม่นานก็มีคนทยอยมารวมตัวกับเขา จนกระทั่งชายวัยกลางคนในชุดสูทสีดำถือกระเป๋าเอกสารรุ่นเก่าเดินเข้ามา

ขณะที่มองสำนักงานใหญ่ของอาคารอย่างละเอียด เขาก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมาด้วยความรู้สึก

“ไม่คิดเลยว่าพริบตาเดียวผมก็จะได้มาทำงานที่ไห่จิง”

พูดจบเขาก็มองทนายต่งด้วยความตื่นเต้น

“น้องชายครับ ครั้งนี้ผมได้รับโอกาสจากคุณจริงๆ นะ!”

“ถ้าบริษัทใหญ่แบบนี้มีกฎระเบียบหรือคุณเจียงมีความชอบส่วนตัวอะไร คุณต้องรีบบอกผมก่อนนะครับ!”

ชายวัยกลางคนคนนี้คือเฉินซินไห่ รุ่นพี่ของทนายต่ง ซึ่งจบจากคณะนิติศาสตร์ของสถาบันเดียวกันในประเทศจีน การพัฒนาของเขาไม่ค่อยดีนักในช่วงหลายปีที่ผ่านมา และความสามารถก็ค่อนข้างธรรมดาด้วย

สำนักงานกฎหมายที่เขาเปิดอยู่ในปัจจุบัน แท้จริงแล้วเป็นรากฐานที่ทนายต่งวางไว้ก่อนที่จะเข้าร่วมหลงเม่า ถ้าไม่ใช่เพราะรุ่นน้องของเขาไปหลงเม่า ด้วยความสามารถของรุ่นพี่เอง ก็คงไม่สามารถตั้งสำนักงานกฎหมายได้

แน่นอนว่าทนายต่งก็รู้สึกโชคดีเช่นกัน ที่มอบสำนักงานกฎหมายให้รุ่นพี่ จึงทำให้เขามีความมั่นใจที่จะลาออกจากหลงเม่า

“อาจารย์ครับ พวกเราจะได้มาทำงานที่หลงเม่าเทคโนโลยีจริงๆ หรือครับ?”

ในตอนนี้ไม่ใช่แค่รุ่นพี่ของทนายต่งเท่านั้นที่ประหลาดใจ แต่ชายหญิงวัยหนุ่มสาวหลายคนก็รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ในความฝัน พวกเขาทั้งห้าคนไม่ใช่หุ้นส่วนของสำนักงานกฎหมาย ถึงแม้จะได้รับใบอนุญาตว่าความแล้ว แต่ประสบการณ์ก็ยังน้อย และไม่มีทรัพยากรใดๆ

พวกเขาเป็นเพียงผู้ช่วยของทนายต่งและทนายเฉินซินไห่ และยังมีนักศึกษาฝึกงานรวมอยู่ด้วย ตอนที่พวกเขาเข้าร่วมสำนักงานกฎหมายนี้ พวกเขาทราบดีถึงระดับความสามารถของตัวเองและอนาคตการพัฒนา

แผนการในอาชีพที่ดีที่สุดคือการสะสมทรัพยากรและความสัมพันธ์ในสำนักงานกฎหมายแห่งนี้ และในอนาคตก็แยกตัวออกมาเพื่อรับคดีด้วยตัวเองและกลายเป็นหุ้นส่วน สำหรับการพัฒนาที่มากกว่านี้ พวกเขาไม่กล้าคิดเลย

ใครจะรู้ว่าเมื่อสองวันก่อน ทนายต่งกลับมอบความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้พวกเขาอย่างกะทันหัน เขาถามทุกคนว่าสนใจที่จะมาเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายให้กับไห่จิงเทคโนโลยีหรือไม่

ในตอนแรกทุกคนคิดว่าเขาพูดเล่น ไห่จิงเทคโนโลยีเป็นบริษัทอะไร? เป็นบริษัทเทคโนโลยีระดับแนวหน้าของประเทศ ซึ่งเกือบจะก้าวเข้าสู่กลุ่มบริษัทแถวหน้าของประเทศแล้ว ในมณฑลเจียงหนานของเราก็เป็นองค์กรผู้นำเพียงแห่งเดียว และเป็นตัวแทนของบริษัทเทคโนโลยีชั้นสูงด้วย สวัสดิการของพนักงานในบริษัทเป็นสิ่งที่ผู้สมัครงานในมณฑลทุกคนต่างก็อิจฉา

ด้วยคุณวุฒิ รวมถึงประสบการณ์การทำงานที่ผ่านมาของพวกเขา นี่ใช่เรื่องที่พวกเขาจะเลือกได้ตามใจชอบหรือ? พูดตรงๆ คือถ้าไห่จิงยอมรับพวกเขา พวกเขาก็สามารถมาทำงานได้ทันที

ทุกคนไม่เชื่อคำพูดของทนายต่ง จนกระทั่งวันนี้พวกเขาได้มาถึงอาคาร Wealth Center ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของไห่จิงเทคโนโลยีแล้ว ก็ยังรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน

“ทนายต่งครับ พวกเราจะได้มาทำงานที่ไห่จิงจริงๆ หรือครับ? ผมรู้สึกว่ามันแปลกๆ นะครับ!”

“ตอนนี้เกือบ 9 โมงแล้ว ทำไมถึงยังไม่เห็นคนมาทำงานเลยล่ะครับ?”

ตอนนี้โถงทางเข้าว่างเปล่า มีเพียงร้านกาแฟเจียงอวี่ที่เพิ่งเปิดและจัดร้านเสร็จเท่านั้น นอกเหนือจากนั้นก็ไม่เห็นคนมาทำงานเลย มีเพียงคนสองสามคนเท่านั้นที่แตะบัตรและขึ้นไปชั้นบน

“มาถึงที่แล้ว ผมจะโกหกพวกคุณได้ยังไง!”

“แต่พอเข้ามาไห่จิงแล้ว ทุกคนต้องมีทัศนคติในการทำงานที่เหมาะสมนะครับ!”

“อย่าคิดว่าเหมือนตอนที่อยู่สำนักงานกฎหมาย ที่ว่างเมื่อไหร่ก็อู้งานได้!”

สำนักงานกฎหมายที่ทนายต่งร่วมกับรุ่นพี่ของเขา สถานการณ์ภายในจริงๆ เขาทราบดีอย่างชัดเจน เป็นสำนักงานกฎหมายกึ่งเกษียณ เมื่อไม่มีคดี นักศึกษาฝึกงานและผู้ช่วยหลายคนก็เล่นวิดีโอสั้นๆ ดูละครในสำนักงาน

ทนายต่งและรุ่นพี่ไม่ได้ว่าอะไร ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพวกเขาก็ดูละครด้วย และที่สำคัญคือสำนักงานกฎหมายเล็กๆ ก็หายากที่จะหาคนมาทำงาน ตราบใดที่ทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จทันเวลา ก็ไม่มีปัญหา

แต่เมื่อมาถึงบริษัทใหญ่ ก็ต้องมีระเบียบวินัยอย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขาเป็นคนใหม่ อย่าทำให้ภาพลักษณ์ของบริษัทเสีย

“ไปเถอะ เราไปดำเนินการเรื่องการเข้ารับตำแหน่งก่อน”

ระหว่างทางขึ้นลิฟต์ ทนายต่งก็รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ไม่คิดว่าตอนเช้าจะมีคนมาทำงานน้อยขนาดนี้ ภายในแผนกบุคคลก็ไม่มีใครอยู่เลย จนกระทั่งเขาเห็นจางจิ้งเดินสวนทางมา เขาก็โล่งใจ

“คุณจาง!”

“ทนายต่ง? พวกคุณมาเร็วมากเลยนะคะ!”

ในฐานะเพื่อนร่วมงานเก่า จางจิ้งคุ้นเคยกับทนายต่งอย่างแน่นอน และทักทายเขาอย่างสุภาพ

“เร็ว... เร็วเหรอครับ?”

...

“ฮ่าๆ! ตอนนี้ฝ่ายบุคคลก็ยังไม่มีใครอยู่เลยใช่ไหม?”

ในฐานะหัวหน้าฝ่ายที่ดูแลอยู่ จางจิ้งรู้เรื่องนี้ดี เธอเห็นทนายต่งพยักหน้าด้วยความสงสัย เธอก็พาพวกเขาเข้าไปในห้องทำงานของเธออย่างสุภาพ

“พวกคุณมาทำเรื่องเข้ารับตำแหน่งก่อนใช่ไหม?”

“ฉันจะบันทึกประวัติให้พวกคุณเองค่ะ และจะกำหนดระดับเงินเดือนให้พวกคุณด้วย”

“บริษัทโดยทั่วไปจะเริ่มทำงานตอน 10 โมง บางแผนกก็ 10 โมงครึ่ง”

“ส่วนขั้นตอนอื่นๆ พวกคุณจะต้องไปติดต่อฝ่ายบุคคลและฝ่ายบริหารอีกครั้ง ซึ่งน่าจะมีคนมาถึงในอีกครึ่งชั่วโมง”

ถึงแม้ว่าเธอจะกลายเป็นรองประธานบริษัทแล้ว และอำนาจในการบริหารของจางจิ้งในไห่จิงก็ถือว่าใหญ่ที่สุดรองจากเจียงฮ่าว แต่จางจิ้งก็ไม่ได้ละเลยขั้นตอนพื้นฐานเลย เธอจัดการขั้นตอนการบันทึกประวัติบุคคลอย่างรวดเร็ว

“ทนายต่ง ยินดีต้อนรับสู่ไห่จิง!”

“ช่วงนี้ผู้อำนวยการโจวกำลังยุ่งมาก การที่คุณมาก็สามารถช่วยแบ่งเบาความกดดันจากงานของเธอได้ค่ะ”

...

“ผู้อำนวยการโจวเหรอครับ?”

ทนายต่งพึมพำ และมองจางจิ้งที่อยู่ตรงข้ามด้วยท่าทีขอคำแนะนำเล็กน้อย ในฐานะคนใหม่ที่มาทำงาน เขายังคงหวังที่จะหาอะไรทำ เพื่อแสดงคุณค่าของตัวเอง แม้ว่าคุณเจียงและคุณจางจะรู้จักและยอมรับเขา แต่คนอื่นๆ ในบริษัทอาจจะไม่รู้จักเขา

ก่อนที่พวกเขาจะมา ฝ่ายกฎหมายของไห่จิงเทคโนโลยีมีเพียงสองคน ซึ่งเป็นเหมือนคนโปร่งใส ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายกฎหมายแล้ว ก็ต้องสร้างภาพลักษณ์ใหม่

“อืม ผู้อำนวยการโจวที่รับผิดชอบฝ่ายปฏิบัติการ”

“ก่อนหน้านี้มีการควบรวมหลงเม่า แต่สตรีมเมอร์ของหลงเม่าไม่ยินดีที่จะย้ายมาไลฟ์สดโดยตรง”

“ช่วงนี้เห็นจำนวนผู้ชมไลฟ์สดที่ถ่ายทอดสดในไห่จิงสูงขึ้น ก็อยากจะมาไลฟ์สดในไห่จิงโดยตรงแล้ว”

“ผู้อำนวยการโจวและทีมงานกำลังยุ่งอยู่กับการเปลี่ยนสัญญาของสตรีมเมอร์เหล่านี้ให้มาอยู่ไห่จิง”

...

“โอ้! เรื่องนี้ต้องให้ความสนใจครับ หลังจากที่ผมเข้ารับตำแหน่งวันนี้ ผมจะไปหาผู้อำนวยการโจวทันที เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีความเสี่ยงทางกฎหมายใดๆ ครับ”

“ขอบคุณคุณจางที่เตือนนะครับ!”

เมื่อเห็นทนายต่งแสดงความตั้งใจที่ชัดเจนและกล่าวขอบคุณ จางจิ้งก็ยิ้มออกมา

“งานควบรวมกิจการนี้เป็นโครงการสำคัญก่อนเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์”

“เรื่องความเสี่ยงทางกฎหมาย ต้องพึ่งพาทนายต่งแล้วค่ะ”

พูดจบเธอก็ยกนาฬิกาบนข้อมือขึ้นมาดู

“โอ้! ถึงเวลาแล้ว พวกคุณไปที่ฝ่ายบุคคลก่อนเถอะค่ะ หาคุณเฉินปิน เขามาถึงเร็ว จะได้ช่วยจัดการขั้นตอนที่เหลือให้พวกคุณเสร็จสมบูรณ์”

เมื่อเห็นดังนั้น ทนายต่งก็กล่าวขอบคุณอีกครั้ง และนำทุกคนเดินจากไป