บทที่ 471 ฉันไม่ใช่คนที่บริษัทอะไรก็จะเข้าร่วม!

วันที่ 6 มีนาคม อาคารหลงเม่า

เจียงฮ่าวพาเฉินเผิงและจ่านเลี่ยงสองคน ลงไปที่ชั้นหนึ่งเพื่อต้อนรับตัวแทนจาก Tencent ด้วยตัวเอง

แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายคือ ฉีเจี๋ย แต่เรื่องที่ควรให้ความสำคัญ เจียงฮ่าวก็ยังเต็มใจทำ โดยมีเงินเป็นเหตุผลหลัก

ทั้งที่นัดกันไว้ 10 โมง แต่ตอนนี้ 10 โมง 15 นาทีแล้ว ยังไม่เห็นเงาของอีกฝ่าย

เจียงฮ่าวเองก็ไม่ได้มีท่าทีอะไร แต่เฉินเผิงกลับมีสีหน้าไม่ดีนักที่โถงชั้นหนึ่ง

เพราะเขาจะต้องทำงานที่หลงเม่าต่อไป หากผู้บริหารระดับสูงของ Tencent มีทัศนคติต่อหลงเม่าเหมือนกับคุณฉี

เกรงว่าชีวิตของเขาหลังจากนี้คงจะลำบาก!

ทั้งสามคนไม่ได้ยืนรอโง่ๆ ที่ชั้นหนึ่ง เพียงไม่กี่นาทีหลังสิบโมงเช้า พวกเขาก็ไปนั่งจิบกาแฟรอในร้านกาแฟ "เจียงอวี้" ที่อยู่ในล็อบบี้แล้ว

ในที่สุดอีกห้านาทีต่อมา กลุ่มคนในชุดสูทก็เดินเข้ามาในโถงอาคาร

เจียงฮ่าวจึงค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างไม่เร่งรีบและเดินไปต้อนรับ

ผู้นำกลุ่มคือชายร่างอ้วนผิวขาวที่เสยผมไปด้านหลัง ความสูงพอๆ กับเจียงฮ่าว

ขณะที่ยังเดินมาไม่ถึง ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่เก็บไว้ไม่อยู่แล้ว

เห็นได้ชัดว่าการที่เขาได้มาซื้อหุ้นของเจียงฮ่าวในวันนี้ทำให้เขารู้สึกดีมาก

"ท่านประธานเจียง ฮ่าๆ! ไม่คิดเลยว่าคุณจะลงมารับผมถึงชั้นล่างด้วยตัวเอง!"

ขณะที่พูด เขาก็เหลือบมองคนสองคนที่อยู่ข้างๆ เจียงฮ่าว

เจียงฮ่าวได้พูดคุยกับคุณหม่าแล้วเกี่ยวกับอนาคตของผู้บริหารระดับสูงทั้งห้าคน

คุณหม่าแสดงความใจกว้างในตอนแรก โดยระบุว่าขอแค่ตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายการเงินเท่านั้น ส่วนผู้บริหารคนอื่นสามารถทำงานต่อได้

แต่เมื่อได้ยินว่าเจียงฮ่าวได้พูดคุยล่วงหน้าแล้ว และมีเพียงเฉินเผิงกับจ่านเลี่ยงเท่านั้นที่ตั้งใจจะอยู่ต่อ เขาก็ไม่ได้พูดอะไรมาก

เห็นได้ชัดว่าการควบคุมหลงเม่าเทคโนโลยีเป็นไปตามที่เจียงฮ่าวคาดการณ์ไว้

ตราบใดที่ผู้บริหารระดับสูงไม่ได้ลาออกทั้งหมด ก็ไม่มีผลกระทบใหญ่ต่อ Tencent

"คุณฉีและทุกท่านครับ อย่าเพิ่งยืนอยู่ที่โถงเลยครับ เราขึ้นไปคุยกันข้างบนเถอะ"

แม้จะลงมารับ แต่การพูดคุยทักทายก็ไม่จำเป็นจริงๆ

งานหลักของเจียงฮ่าวในวันนี้คือการเซ็นสัญญาโอนหุ้น และรับเงินก้อนแรกจากการโอนหุ้น

"ท่านประธานเจียง ห้องทำงานของคุณวิวสวยมากเลยนะครับ!"

ทันทีที่ออกจากลิฟต์และเข้าไปในห้องทำงานชั้นบนสุดของหลงเม่า คุณฉีก็อดไม่ได้ที่จะกล่าวชม

ห้องทำงานสุดหรูบนชั้นดาดฟ้าแห่งนี้ ตกแต่งตามความต้องการของเจียงฮ่าว แต่จริงๆ แล้วเขาใช้มันไม่ถึงหนึ่งปี

"สมกับเป็นท่านประธานเจียงที่รู้จักวิธีเสพสุขจริงๆ!"

"น่าเสียดายที่ห้องทำงานดีๆ แบบนี้ ในอนาคตคุณคงไม่ได้ใช้แล้วสินะ!"

ฉีเจี๋ยเป็นอย่างที่เจียงฮ่าวรู้จักจริงๆ รอยยิ้มเมื่อครู่ที่ชั้นล่างก็ดูมีความหมายแฝง

ตอนนี้ยิ่งพูดจาเหน็บแนม ราวกับเป็นผู้ชนะที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขา!

เมื่อเข้ามาในห้องเขาก็ไม่เกรงใจแม้แต่น้อย เขาไม่ได้เข้าไปในห้องประชุมที่กั้นไว้พร้อมกับเจียงฮ่าว

แต่กลับนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานประจำวันของเจียงฮ่าว เอนเก้าอี้ลงจนสุด แล้วแกว่งไปมาเหมือนเป็นเจ้าของห้อง

ผ่านไปสักพักเขาก็ลุกขึ้นและเริ่มวิจารณ์ของตกแต่งต่างๆ ในห้องทำงาน

"ท่านประธานเจียง คนนี้คือคุณฉีจาก Tencent จริงๆ เหรอ? ดูเหมือนว่าสภาพจิตใจจะ...ไม่ค่อย...?"

หูเซินที่รออยู่ในห้องประชุมอยู่ก่อนแล้ว เมื่อออกมาเห็นภาพนี้

เขาไม่ได้รู้สึกโกรธ แต่กลับสงสัยว่าสภาพจิตใจของคุณฉีมีปัญหา

หูเซินตั้งใจจะออกจากหลงเม่าอยู่แล้ว การมาครั้งนี้ก็เพื่อโอนหุ้นในมือให้ Tencent เขาจึงพูดอย่างไม่เกรงใจ

เสียงของเขาก็ดังพอสมควร ไม่รอดพ้นจากหูของฉีเจี๋ยที่กำลังพูดจาเหน็บแนมอยู่

เขามองมาทันที แต่ก็ไม่ได้โต้แย้งอะไรออกมา

อย่างไรก็ตาม เขาก็หยุดพฤติกรรมแปลกๆ และเดินเข้าห้องประชุมเพื่อพูดคุยเรื่องการเซ็นสัญญาโอนหุ้นอย่างเป็นทางการ

เจียงฮ่าวรับสัญญาที่คุณฉียื่นให้ แล้วกวาดสายตาดูเนื้อหาหลัก

นั่นคือหุ้น 18.15% ของเขา รวมประมาณ 77.78 ล้านหุ้น จะถูกโอนให้กับ Tencent Group ในราคา 34.98 ดอลลาร์สหรัฐต่อหุ้น

จำนวนเงินทั้งหมดที่จะจ่ายให้เขาคือ 2.72 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ

ราคานี้เป็นราคาที่เขาตกลงกับคุณหม่าในคืนนั้น

แม้ว่าตอนนี้หุ้นของหลงเม่าเทคโนโลยีจะตกลงไปต่ำกว่า 30 ดอลลาร์สหรัฐแล้ว แต่คุณหม่าก็ยังทำตามข้อตกลงเดิม โดยซื้อในราคาปิดของวันนั้นบวกเพิ่ม 10%

ตามอัตราแลกเปลี่ยนดอลลาร์สหรัฐในปัจจุบันที่ 6.3 คิดเป็นเงินสด 17,000 ล้านหยวน

หลังจากเซ็นสัญญา จะมีการโอนเงินล่วงหน้า 50% ซึ่งหมายความว่าวันนี้บัญชีของเขาจะได้รับเงิน 8.5 พันล้านหยวน

นี่คือ Tencent บริษัทใหญ่ทั่วไปที่ไหนจะหาเงินจำนวนนี้มาจ่ายได้!

เมื่อเงินก้อนนี้เข้าบัญชี ชื่อตำแหน่ง "ราชาเงินสดแห่งเมืองหลวง" ของคุณเหลยอาจจะยังห่างไกล

แต่ตำแหน่ง "ราชาเงินสดแห่งซงเจียง" น่าจะเป็นของเขา

รายละเอียดของสัญญาก็ถูกตรวจสอบไปทีละข้อ ไม่มีภาระผูกพันหรือปัญหาที่เกี่ยวโยงกัน มีเพียงข้อเดียวคือการให้ความร่วมมือในการส่งมอบงานให้กับ Tencent

เมื่อไม่มีปัญหา เจียงฮ่าวก็หยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อในสัญญา

คุณฉีก็หยิบปากกาตามทันที แต่ก่อนจะเซ็น เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะใส่เจียงฮ่าว

"ผมจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่เซ็นสัญญากับท่านประธานเจียง คือตอนหลงเม่าระดมทุนรอบ B ใช่ไหมครับ?"

"โธ่~!"

เขาถอนหายใจออกมาอย่างโดดเดี่ยว สีหน้าดูเศร้าสร้อย แต่รอยยิ้มที่มุมปากก็ยังเก็บไว้ไม่อยู่

"ไม่คิดเลยว่าการพบกันของเราอีกครั้ง จะเป็นตอนที่ท่านประธานเจียงต้องออกจากหลงเม่าในที่สุด"

ความรู้สึกเหนือกว่าที่แผ่ออกมา และท่าทางของผู้ชนะที่แสดงออกบนใบหน้า ราวกับว่าเขาเป็นคนไล่เจียงฮ่าวออกไป

ทำให้เจียงฮ่าวที่ไม่อยากจะสนใจเขาและอยากรีบจบพิธีการนี้ ไม่สามารถอดทนต่อไปได้

แม้ว่าในใจเขาตั้งใจจะออกจาก Tencent เอง และขายหุ้นในราคาสูง

แต่ในสายตาของคนนอก โดยเฉพาะผู้บริหารระดับสูงของ Tencent

พวกเขากลับคิดว่าเขาจำยอมรับเงินและลาออกเพราะถูกกดดันจาก Tencent Group

"คุณฉีครับ เงินเดือนต่อปีของคุณที่ Tencent เท่าไหร่ครับ?"

"อยู่ดีๆ คุณมาถามเรื่องนี้ทำไม?"

ฉีเจี๋ยที่เห็นเจียงฮ่าวมีสีหน้ายิ้มแย้มก็รู้สึกงงงวย

"ผมแค่คิดว่าคุณฉีเป็นคนเก่งมาก และผมกำลังเตรียมจะเปิดบริษัทใหม่ เลยคิดว่าจะเชิญคุณมาเป็น CEO ของบริษัท"

"คุณ!? เชิญผมเหรอ?!"

คุณฉีที่กำลังจะพูดจาเหน็บแนมเจียงฮ่าวต่อ ก็ถึงกับอึ้งไปกับคำพูดที่จริงจังของเจียงฮ่าว

ท่าทางเหมือนคิดว่าเจียงฮ่าวสติแตกไปแล้ว สายตาของเขากวาดมองเจียงฮ่าวไปมา

"ท่านประธานเจียง พูดเล่นแล้ว ผมอยู่ที่ Tencent ดีอยู่แล้ว คงไม่ไปเข้าร่วมบริษัทสตาร์ทอัพอะไรหรอกครับ"

ฉีเจี๋ยปฏิเสธทันทีหลังจากอึ้งไปชั่วครู่

"คุณฉีครับ ผมยินดีเสนอเงินเดือนปีละสิบล้านหยวน พร้อมด้วยสิทธิซื้อหุ้นของบริษัท เพื่อเชิญคุณเข้าร่วมบริษัทใหม่ของผม!"

ข้อเสนอนี้ไม่เพียงแต่ทำให้ฉีเจี๋ยงงเท่านั้น แต่ผู้บริหารคนอื่นๆ ของหลงเม่าในห้องทำงานก็ตะลึงเช่นกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกเขารู้ว่าท่านประธานเจียงกับฉีเจี๋ยไม่ค่อยลงรอยกัน

ทำไมเรื่องการเซ็นสัญญาซื้อหุ้นถึงกลายเป็นการเชิญชวนจากเจียงฮ่าวไปยังฉีเจี๋ยไปได้?

ไม่นานหลังจากนั้น ฉีเจี๋ยก็เหมือนจะคิดอะไรออก เขาเข้าใจผิดคิดว่าเจียงฮ่าวต้องการตอกย้ำสถานะของตนเอง

ไม่ว่าจะอย่างไร เขาก็เป็นแค่ลูกจ้างของ Tencent ส่วนเจียงฮ่าวเป็นประธานบริษัท ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงกว่าเขา

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของฉีเจี๋ยก็ดูไม่ค่อยดีนัก

"ท่านประธานเจียง เรามาคุยเรื่องงานกันเถอะครับ"

"แม้ว่าผม ฉีเจี๋ย จะไม่ถือว่าเป็นอันดับหนึ่งในอุตสาหกรรม แต่ก็พอมีชื่อเสียงอยู่บ้าง"

"ผมเคยทำงานแต่ในบริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ ไม่ใช่ว่าบริษัทอะไรก็จะมาร่วมงานด้วยหรอกนะครับ!"