บทที่ 35 ปฏิเสธการชักชวน จะเป็นมิตรหรือศัตรูก็ต้องเลือก

"มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า? อยากซื้ออะไรเหรอ?"

เชอริฟฟ์ส่งข้อความเสียงมา: "10086 ผมขอเชิญคุณเข้าร่วมทีมผมด้วยความจริงใจ นอกจากผมแล้ว คุณไม่จำเป็นต้องฟังคำสั่้งใครตั้งแต่นี้เป็นต้นไป"

"ผมรู้ว่าคุณมีเสบียงมากมาย แต่ซอมบี้จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ในอนาคต และการรวมพลังกันเท่านั้นที่จะทำให้เรารอด 10086 มาร่วมกับพวกเราเถอะ!!"

หลังจากฟังเสียงนี้ เฉิน ตงก็หัวเราะออกมาดังๆ

ขนมชิ้นนี้วาดเป็นวงซ้อนวงกันไปมา

เฉิน ตงถามตัวเองว่าเขาสามารถอยู่รอดในโลกวันสิ้นโลกกับเสี่ยว อันฉีได้ไหม

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีเสบียงไม่จำกัด ซึ่งถือว่าเป็นระดับบั๊กเลยทีเดียว

ทำไมต้องไปร่วมทีมกับเชอริฟฟ์ด้วย?

เชอริฟฟ์เป็นคนแก่ๆคนนึง เขามีเงินช่วยเหลือผู้ยากไร้หรือไง?

ดังนั้น เฉิน ตงจึงตอบกลับไปทันทีโดยไม่ลังเล: "เหตุผลดีนะ แต่ผมขอปฏิเสธ"

เชอริฟฟ์ที่กำลังขยายอำนาจสนใจเฉิน ตงมาก

ท้ายที่สุดแล้ว 10086 ถือว่าเป็นคนที่รวยวัสดุอุปกรณ์อย่างที่ทุกคนเห็น

ถ้าสามารถดึงตัว 10086 มาได้ นี่จะเป็นการช่วยเหลือที่ทรงพลังมากสำหรับทีมทั้งหมด

บางที อาจจะไม่ต้องกังวลเรื่องเสบียงในระยะสั้นเลยด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม เขาไม่คาดคิดว่าเฉิน ตงจะปฏิเสธคำเชิญของเขาง่ายๆ แบบนี้

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์นี้ เชอริฟฟ์ก็ไม่ยอมแพ้

เขาเชื่อว่าเหตุผลที่เฉิน ตงไม่ยอมรับเพราะคิดว่าไม่จำเป็น

งั้นก็ต้องใช้อารมณ์และเหตุผลมาโน้มน้าว

"10086 คุณต้องรู้นะว่าคลื่นซอมบี้กำลังจะเริ่มขึ้นในเร็วๆ นี้ และซอมบี้ระดับสูงจะปรากฏตัวขึ้นเรื่อยๆ เสบียงของคุณมีมากพอ ผมยอมรับ แต่คุณรับประกันได้ไหมว่าเสบียงจะเพียงพอตลอดไป? คุณสามารถรักษาไว้ได้ตลอดเวลาเพื่อต้านคลื่นซอมบี้ที่จะมา? คุณรู้ไหม นี่อาจจะเป็นกระบวนการที่ยาวนาน"

แม้ว่าเฉิน ตงจะไม่สารภาพกับเชอริฟฟ์ แต่เขาก็ยังต้องหาทางหลบเลี่ยง

"เชอริฟฟ์ยังห่วงผมอยู่ ขอบคุณ คุณมาก แต่คุณกังวลมากเกินไป ผมไม่ได้หยิ่งผยอง แต่ผมมั่นใจอย่างยิ่งว่าผมจะยังรอดชีวิตในโลกหลังวันสิ้นโลกได้"

"ดังนั้น อย่าเสียเวลากับผมเลย"

เชอริฟฟ์พูดต่อ: "10086 ผมหวังว่าคุณจะคิดอีกครั้ง ผมจะพูดอะไรที่ไม่น่าฟังก่อน ถ้าเราไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้ ไม่ช้าก็เร็วเราก็จะกลายเป็นศัตรูกัน ผมไม่อยากให้วันนั้นมาถึง"

การล่อลวงอย่างต่อเนื่องไม่มีผลกับเฉิน ตง เชอริฟฟ์จึงเริ่มข่มขู่เขา หวังว่าเขาจะยอมก้มหัว

อย่างไรก็ตาม เชอริฟฟ์แค่ลองดู และไม่ได้คาดหวังอะไรมาก

เขารู้สึกตลอดเวลาว่าเฉิน ตงไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ

แน่นอน หลังจากเฉิน ตงอ่านข้อความ เขาก็ตอบกลับตรงๆ: "การบีบบังคับและชักจูงของเชอริฟฟ์เยี่ยมมาก ทั้งอ่อนทั้งแข็ง แต่น่าเสียดาย มันใช้ไม่ได้ผลกับผม"

"ผมจะพูดอะไรที่ไม่น่าฟังตรงหน้าคุณ ตราบใดที่คุณไม่ยั่วยุผม ผมจะไม่สนใจคุณหรือคนของคุณ แต่ถ้าคุณยั่วยุผม อย่าโทษที่ผมที่โหดร้ายล่ะ"

เชอริฟฟ์ขมวดคิ้วเมื่อเห็นข้อความของเฉิน ตง

ทำไม 10086 คนนี้ถึงดูเหมือนก้อนหินขนาดนี้?

ดูเหมือนจะไม่มีทางดึงตัวมาได้

เมื่อไม่สามารถเป็นเพื่อนกันได้ ก็ต้องกลายเป็นศัตรูกัน

ถ้าเป็นในโลกก่อนหน้านี้ เชอริฟฟ์คงไม่สุดโต่งขนาดนี้ ถ้าเป็นเพื่อนไม่ได้ก็ต้องเป็นศัตรู

แต่ในโลกวันสิ้นโลกทุกวันนี้ ผู้รอดชีวิตคนไหนที่มีเสบียงเพียงพอและอยู่ใกล้ตัวเขา ถือเป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงต่อตัวเขา

ดังนั้น ในตอนที่เฉิน ตงเลือกที่จะไม่เข้าร่วม เชอริฟฟ์ก็ตัดสินใจใส่เฉิน ตงไว้ในบัญชีดำ

ถ้าเอามาเป็นพวกไม่ได้ก็ฆ่าซะ!

จะเป็นไรไป ถ้ามีเสบียงมากมาย?

แค่ฆ่าคุณ มันก็จะกลายเป็นวัสดุของฉันไม่ใช่หรือ?

ท้ายที่สุด ถ้าไม่มีพิษก็ไม่มีภัย!

สติงเกอร์ที่อยู่ข้างๆ เห็นเชอริฟฟ์ขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร เขาเดาว่าการเจรจากับ 10086 อาจจะไม่ดี จึงถาม: "หัวหน้า มีอะไรให้ผมช่วยไหมครับ?"

สติงเกอร์เป็นหัวหน้าทีมปฏิบัติการพิเศษที่เชอริฟฟ์ตั้งขึ้นในทีมของเขา

ทุกคนในทีมปฏิบัติการพิเศษของพวกเขายังใช้รหัสลับ

ดูเหมือนว่าก่อนที่พวกเขาจะมาถึงโลกวันสิ้นโลกนี้ พวกเขาก็เป็นลูกน้องของหัวหน้าอยู่แล้ว

ดังนั้น เชอริฟฟ์จึงสามารถร่ำรวยได้อย่างรวดเร็วด้วยทีมปฏิบัติการพิเศษนี้

เชอริฟฟ์ถอนหายใจและนวดขมับ

"10086 คนนี้เป็นเหมือนก้อนหินในบ่อน้ำเสีย พูดด้วยไม่รู้เรื่อง พูดตามตรง ฉันไม่อยากเป็นศัตรูกับเขาจริงๆ"

สติงเกอร์พยักหน้าเห็นด้วยอย่างลึกซึ้งและพูดด้วยความกลัวเล็กน้อย: "จริงครับ 10086 สามารถเอาเสบียงออกมามากมายตอนประมูลกำแพงป้อมปราการก่อนหน้านี้ คาดว่าตอนนี้เขาจะมีเสบียงมากกว่าเดิม มากกว่าที่เราจะจินตนาการได้ด้วยซ้ำ"

"อย่างไรก็ตาม เชอริฟฟ์ คุณไม่ต้องกังวล ทีมของเรามีกำลังแข็งแกร่งและมีผู้รอดชีวิตเข้าร่วมอย่างต่อเนื่อง แค่คุณให้เวลาพวกเรา 10086 ที่อ่อนแอก็ไม่มีอะไรน่ากลัว!"

เชอริฟฟ์บีบนิ้วมือจนเกิดเสียงดัง

เขาจะทำแบบนี้โดยไม่รู้ตัวเมื่อกำลังคิดถึงปัญหา

หลังจากผ่านไปนาน เชอริฟฟ์ก็พูดช้าๆ: "10086 เราปล่อยเขาไว้ก่อนก็ได้ รอจนกว่าปีกของเราจะแข็งแรงเต็มที่ค่อยตัดสินใจ สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือต้องพยายามทุกวิถีทางเพื่อขยายทีมของเรา นายไปประชาสัมพันธ์ออกไปข้างนอก แค่มาก็มีอาหารให้กิน"

สติงเกอร์รู้สึกอึดอัดทันที

เสบียงของทีมพวกเขาจริงๆ แล้วไม่สามารถ

รองรับการจ่ายให้กับผู้รอดชีวิตจำนวนมากได้

สติงเกอร์ระมัดระวังและพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล: "กัปตันครับ การรับผู้รอดชีวิตเพิ่มเข้ามาในทีมแน่นอนว่าจะช่วยเพิ่มกำลังของเราในระยะสั้นได้อย่างรวดเร็ว แต่การจ่ายเสบียงให้ผู้รอดชีวิตจำนวนมากอาจจะเป็นภาระหนักเกินไปสำหรับพวกเราไหมครับ?"

เชอริฟฟ์ยิ้มและมองสติงเกอร์ พร้อมกับทำท่าให้เขานั่งบนโซฟาข้างๆ

หลังจากจิบชาเพื่อให้คอชุ่มชื้น เขาก็พูดว่า: "สติงเกอร์ ฉันรู้ว่านายหมายถึงอะไร พวกเราไม่มีอาหารมากขนาดนั้น แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา"

จริงๆ แล้วช่วงนี้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นและได้ปล้นเสบียงจากหนิว จื่อเฉียงกับโจว ซูเจียนที่ตายไปแล้วด้วย อาหารไม่ได้ขาดแคลน

แค่มันยากที่จะรองรับการขยายตัวอย่างรวดเร็วของทีมเท่านั้น

สติงเกอร์รู้สึกงุนงงมากเมื่อได้ยินแบบนี้

"กัปตันครับ ผมไม่ค่อยเข้าใจ..."

เชอริฟฟ์หัวเราะและพูดว่า: "สติงเกอร์ นายรู้ไหมว่าเยอรมนีสู้รบทั่วยุโรปในสงครามโลกครั้งที่สองยังไง?"

สติงเกอร์ตกตะลึง แล้วก็นึกถึงคำอธิบายของอาจารย์ตอนเรียนวิชาทหารในมหาวิทยาลัย และเข้าใจทันที

"คุณต้องการใช้การสู้รบเพื่อสนับสนุนสงคราม!"

"เรารับผู้รอดชีวิตจำนวนมาก ถ้าเราสามารถรักษาการจ่ายอาหารในระยะสั้นได้ เราก็จะสามารถเก็บเสบียงได้ในวงกว้างและกระจายอย่างเท่าเทียมในภายหลัง จากนั้นเราก็จะดำเนินการได้เหมือนเครื่องจักรกลไม่รู้จบ!"

เชอริฟฟ์ยิ้มและพยักหน้า

นี่คือแผนที่อยู่ในหัวของเขาพอดี