บทที่ 495: ซุนหงอคงปรากฏตัวอีกครั้ง สังหารเทพผีอิ๋น (ฟรี)

"ติ๊ง พบเทพผีอิ๋นเตงฮอง ระดับ 130!"

ไม่คิดว่าจะเป็นผีอิ๋นสามก๊กอีกคน และเป็นเตงฮอง

ใบหน้าทุกคนเคร่งเครียดขึ้น หมอนี่แข็งแกร่งกว่าราชันย์ทั้งสี่มาก

และเพราะพลังอิ๋นยังคงไหลออกมาจากค่ายกลไม่หยุด ดูเหมือนเตงฮองจะปลดปล่อยข้อจำกัดมากมาย

"พวกเศษสวะ อยากตายแบบไหน?" เตงฮองพูดจบ งูเก้าหัวขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขา

"อ๊า! นั่นคืองูเทพเก้าหัวไร้เทียมทาน พระเจ้า!" งูผีห้าหัวแทบจะคุกเข่า

นี่คือตำนานของตระกูลงูของเขาเอง

แต่หนิ่วโถวที่อยู่ข้างๆ มองขึ้นและพูด "ยังไม่รู้เลยว่าใครจะตาย"

"หึ จุดจบของการต่อต้านอาณาจักรผีอิ๋นของพวกเราคือการถูกเผาเป็นจุล ไม่มีทางเลือกอื่น และไม่ช้าก็เร็ว ราชาเทพผีอิ๋นของพวกเราจะทำลายปรโลกของพวกเธอให้ราบเป็นหน้ากลอง!" เตงฮองพูด

"พูดอะไรไร้สาระ มาสิถ้ามีความกล้า พวกเราจะรอในปรโลก แต่ก่อนหน้านั้น พวกเราจะส่งแกไปก่อน" ไป๋อู่ฉางชูนิ้วกลางใส่เตงฮอง

"ใช่ มาสิถ้ากล้า" ชูเป่ยก็ชูนิ้วกลางร่วมมือกับไป๋อู่ฉาง

เตงฮองแค่นเสียงเย็นชา แล้วหันมามองชูเป่ย

"เสี่ยวเหยาเป่ยเฟิง นายเป็นคนมีพรสวรรค์ มีคุณสมบัติที่จะเข้าร่วมโลกแห่งผี ดังนั้น ฉันจะให้ทางเลือกกับนาย นายจะเลือกทางไหน?" เตงฮองพูดอย่างหยิ่งผยอง

ชูเป่ยยักไหล่: "ใครจะสนโลกผีพังๆ ของนาย? ฉันแค่มนุษย์ธรรมดา มนุษย์ธรรมดาที่จัดการโลกผีของนายได้ นายคิดว่าโลกผีของนายยิ่งใหญ่จริงๆ หรือ?"

"แกไม่รู้จักดีชั่ว เมื่อแกดื้อรั้นและไม่สำนึกผิดขนาดนี้ ก็ไม่ใช่ความผิดฉัน" เตงฮองยังคงท่าทางหยิ่งผยอง

พูดจบ เขาสั่งการงูเทพเก้าหัว แล้วโจมตีกำแพงโดยตรง

กำแพงสั่นสะเทือนทันที แล้วหดถอยกลับไปหลายสิบเมตรทันที

ผู้เล่นหลายคนเปิดเผยตัวในตอนนี้

"ทุกคนระวัง!" ชูเป่ยตะโกน แล้วรีบพุ่งไปข้างหน้าทันที

"เฮ้ ทำไมแกถึงไม่ถูกพลังอิ๋นกัดกร่อน?" เตงฮองก็ตกตะลึงเมื่อเห็นชูเป่ยกล้าฆ่าเขา

ความเข้มข้นของพลังอิ๋นที่นี่มากถึง 80% ของที่มีในอาณาจักรโลกวิญญาณ แล้วทำไมเสี่ยวเหยาเป่ยเฟิงถึงไม่ได้รับผลกระทบเลย

มันไม่ถูกต้อง!

ชูเป่ยอยู่ในสภาวะรวมร่างกับเสี่ยวเฮยตอนนี้ และเขาก็มั่นใจว่าสามารถต่อสู้กับเตงฮองได้!

"ชักดาบตัดสายน้ำ!"

ชูเป่ยใช้ท่าไม้ตายทันที แต่ไม่คาดคิดว่าเตงฮองจะหยิบดาบวิเศษออกมาและป้องกันการโจมตีครั้งแรกของชูเป่ย

การป้องกันครั้งนี้ แรงที่เหลือกระแทกภูเขาใหญ่บนพื้นดิน และบดขยี้ภูเขาให้เป็นเศษหิน แสดงให้เห็นถึงพลังของทั้งสองคน!

"ไม่เลว แต่น่าเสียดาย ด้วยความสามารถแค่นี้ แกก็ยังเอาชนะฉันไม่ได้" เตงฮองดูสงบ

"ในเมื่อแกยืนกรานที่จะเลือกทางตัน ต่อไป มาดูกันว่าฉันทรงพลังแค่ไหน!" เตงฮองพูด แล้วกระบวนท่าด้านหลังเขาก็มีของเหลวสีดำไหลออกมา

ของเหลวไหลต่อเนื่องไปที่กำแพง แล้วมันก็ละลายกำแพงและพุ่งตรงไปหาทุกคน

"แย่แล้ว ทุกคนระวัง อย่าแตะต้องน้ำดำนี้ นี่คือน้ำจากแม่น้ำอู่เหลียงในอาณาจักรผีอิ๋น!" ใบหน้าของไท่ไป๋จินสิงก็เปลี่ยนไป

นี่คือน้ำจากแม่น้ำอู่เหลียงที่สามารถละลายแม้แต่เซียนทอง!

ชูเป่ยก็รู้สึกหดหู่เล็กน้อย ถ้าลากยาวแบบนี้ เวลาจะช้าเกินไปจริงๆ

ทันใดนั้น ทั้งพื้นที่เริ่มบิดเบี้ยว และพลังอันทรงอำนาจก็แผ่ออกมาจากกระบวนท่าทันที!

"แค่เทพผีอิ๋น มีอะไรหรือ กล้าทำตัวป่าเถื่อนต่อหน้าข้าหรือ?"

เสียงเต็มไปด้วยความเหยียดหยามก้องไปทั่วโลกมนุษย์

ไท่ไป๋จินสิง หนิ่วโถว และคนอื่นๆ ดูมีความสุขทันที พวกเขาได้ยินเสียงนี้ คุ้นเคยมาก!

"ซุนหงอคง!"

เงาของซุนหงอคงปรากฏขึ้นในกระบวนท่าทันที เมื่อเงานี้ปรากฏ มันสั่นสะเทือนโลกและจิตวิญญาณนักรบพุ่งสู่ท้องฟ้า!

ชูเป่ยก็เห็นเงานี้และประหลาดใจ: "นั่นคือซุนหงอคง!"

เตงฮองเห็นเงาของซุนหงอคงและเบิกตากว้าง ไม่น่าเชื่อเล็กน้อย

"แกไม่ได้ติดอยู่ในโลกแห่งผีหรอกหรอ!"

"เฮ่ๆ ข้าอยู่ในโลกแห่งผีจริง แต่บังเอิญว่า วิญญาณส่วนหนึ่งของข้าตามเจ้ามาที่โลกแห่งสวรรพสัตว์นี้ด้วย" ซุนหงอคงยืนอย่างภาคภูมิ

เขาหันหน้ามามองซุนสิงเจ๋อและชูเป่ย

ชูเป่ยและซุนสิงเจ๋อก็พยักหน้าให้เทพผู้ยิ่งใหญ่ตรงหน้าพวกเขา

"ข้าต้องขอยืมร่างหน่อย ซุนสิงเจ๋อ เจ้ามานี่สิ!" ซุนหงอคงมองซุนสิงเจ๋อและยิ้ม

ซุนสิงเจ๋อไม่ทันได้พยักหน้า เงาของซุนหงอคงก็เข้าไปในร่างของซุนสิงเจ๋อแล้ว

ในตอนนี้ ซุนสิงเจ๋อก็มีรัศมีที่ทำให้ตาทุกคนพร่า

นี่มันซุนหงอคงลับชาติมาเกิดจริงๆ!

"ติ๊ง ราชาวานรได้รับพรจากวิญญาณของซุนหงอคงและพลังของพระพุทธเจ้านักรบ!"

"ติ๊ง ราชาวานรได้รับพรจากวิญญาณของซุนหงอคงและได้รับคุณสมบัติบางส่วนของซุนหงอคง!"

"ติ๊ง ราชาวานรได้รับพรจากวิญญาณของซุนหงอคงและได้รับเวทมนตร์ทั้งหมดของซุนหงอคง!"

"ติ๊ง ราชาวานรได้รับพรจากวิญญาณของซุนหงอคงและได้รับเต๋าของซุนหงอคง!"

ในตอนนี้ ราชาวานรรู้สึกว่าเขาเป็นผู้ทรงพลังที่สุดในโลกมนุษย์

ราชาวานรหยิบไม้พลองทองและฟาดใส่เตงฮองโดยตรง!

ไม้พลองนี้เปลี่ยนสีระหว่างสวรรค์และพื้นดินจริงๆ!

ใบหน้าของเตงฮองก็เปลี่ยนไป พลังอิ๋นบนร่างของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง แล้วเขาก็เปิดโล่เพื่อป้องกันการโจมตีของราชาวานร

แต่ในวินาถัดมา ด้วยเสียง "ปัง!" โล่ก็แตก และพลังอิ๋นบนร่างถูกทำให้อ่อนแอลงมากจากแรงของไม้พลองนี้

"งูเก้าหัวไร้เทียมทาน ไป!"

งูเก้าหัวไร้เทียมทานก็แลบลิ้นและพุ่งเข้าใส่ราชาวานร

แต่ราชาวานรก็เปลี่ยนร่างและกลายเป็นขนาดมหึมาอีกครั้ง

เขาคว้าหัวงูหนึ่งของงูไร้เทียมทานด้วยมือ

และบิดทันที!

หนึ่งในหัวงูถูกฉีกออกโดยตรง!

หลังจากนั้น ราชาวานรก็ฟาดหัวงูข้างๆ ด้วยไม้พลองโดยตรง!

หัวงูอีกสองหัวก็แตกหัก!

มันแข็งแกร่งเกินไป และงูเทพเก้าหัวไร้เทียมทานไม่มีพลังที่จะต่อสู้เลย

"ผสานวิญญาณกับวิญญาณ ราชาวานร!" ชูเป่ยยกเลิกการรวมร่างกับเสี่ยวเฮยในตอนนี้ แล้วเริ่มรวมร่างกับราชาวานร

ชูเป่ยที่ได้รับพลังของราชาวานรตอนนี้แข็งแกร่งเทียบเท่าเซียนทอง!

"หมื่นดาบคืนสู่หนึ่ง!"

ชูเป่ยเหวี่ยงดาบกานเจียง แสงดาบที่น่าตกใจแทงทะลุเตงฮอง ทะลุโล่เวทมนตร์พลังอิ๋นของเตงฮองโดยตรง!

"บูม!"

เตงฮองไม่มีโอกาสแม้แต่จะหลบและถูกโจมตีโดยตรง!

"เสี่ยวเหยาเป่ยเฟิง เจ้า... เจ้าโหดร้ายเหลือเกิน... ข้าไม่ยอมรับ ราชาเทพผีอิ๋นจะไม่ปล่อยเจ้าไว้..."

เสียงของเตงฮองเย็นชา แต่แล้วก็หายไป

ทุกคนตกตะลึง ชูเป่ยคนนี้ที่รวมร่างกับวิญญาณของราชาวานรช่างทรงพลังเหลือเกิน!

ทุกคนถอนหายใจในใจ สมแล้วที่เป็นเทพเป่ยเฟิง!

"ติ๊ง คุณสังหารเทพผีอิ๋นเตงฮอง!"

จากนั้น ชูเป่ยก็ปล่อยลำแสงดาบอีกครั้ง ตัดงูเก้าหัวไร้เทียมทานเป็นสองท่อน และแก่นวิญญาณทองก็แตกกระจาย!

เมื่อเห็นเช่นนั้น ฝ่ายข้างๆ ก็รีบพุ่งเข้าไปอย่างตื่นเต้น อ้าปากใหญ่และกัดร่างวิญญาณของงูเทพเก้าหัวไร้เทียมทานที่พยายามจะหนี

จากนั้นก็กลืนงูเทพเก้าหัวไร้เทียมทานลงไปในคำเดียว!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]