บทที่ 285 เฮล่าผู้ดื้อรั้น (ฟรี)

เสียงฝีเท้าอันว่างเปล่าของเธอก้องกังวานไปทั่วดินแดนอันกว้างใหญ่

เมื่อมาถึงประตูวัง เฮล่าหยุดชะงัก

เธอไม่สามารถรับรู้ถึงพลังของราชินีฟริกก้า ธอร์ และคนอื่นๆ ได้อีกต่อไป

ชั่วขณะหนึ่ง สีหน้าของเธอเศร้าสร้อย ไม่กล้าก้าวเข้าไปข้างใน

เธอยืนนิ่งอยู่หน้าประตูวัง

ในที่สุด เฮล่าก็เอ่ยไปยังห้วงลึกของวัง: "ท่านแม่ ลูกไม่มีทางเลือก!"

"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ลูกไม่อยากถูกผนึกอีกแล้ว"

"ถึงต้องทำลายแอสการ์ดและญาติพี่น้องทั้งหมด ลูกก็จะไม่ลังเล!"

"สองพันปีแห่งความเดียวดาย ท่านรู้ไหมว่าลูกผ่านมันมาได้อย่างไร?"

"ทำไมท่านไม่ช่วยขอร้องพ่อให้ปล่อยลูกออกมา?"

"เมื่อท่านล้มเหลวในหน้าที่ของแม่ ก็อย่าโทษที่วันนี้ลูกโหดร้าย!"

พูดจบ เธอหันหลังเดินจากไป

น้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นบนพื้นคล้ายแก้ว เป็นประจักษ์พยานถึงจิตสำนึกสุดท้ายของเฮล่า!

...

ปราศจากสายใยแห่งครอบครัว เฮล่าแปรเปลี่ยนเป็นเทพีแห่งความตายที่แท้จริง!

เธอปลุกกองทัพคนตายของตัวเอง รวมถึงเฟนริร์ หมาป่าคู่ใจในอดีต

กองทัพแห่งความตายนี้ถูกซ่อนไว้ใต้คลังสมบัติและถูกโอดินแยกออกจากโลก

แต่กลับถูกรักษาไว้ใต้เปลวไฟแท้จริงของดวงอาทิตย์

เฮล่านำกองทัพออกพิชิตดวงดาวทั่วจักรวาล

เริ่มจากเก้าอาณาจักรหลักที่ยอมจำนนต่อธงของเฮล่าอีกครั้ง

ตามด้วยห้วงอวกาศอันไร้ที่สิ้นสุด

ดาวที่มีสิ่งมีชีวิตและแหล่งดวงดาวถูกผนวกเข้าเป็นอาณาเขตของเฮล่าทีละแห่ง

เฮล่าไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยและไม่เคยพอ ต่อสู้ไม่หยุดหย่อน!

เธอสูญเสียทุกสิ่ง มีเพียงการพิชิตอันไม่สิ้นสุดที่จะเติมเต็มหัวใจอันว่างเปล่าได้

จนกระทั่งเธอพบกับคู่ต่อสู้ที่แท้จริง - กลุ่มเซเลสเชียล!

กลุ่มเซเลสเชียลมีร่างกายใหญ่กว่าดาวเคราะห์และทำลายกองทัพคนตายของเฮล่าได้อย่างง่ายดาย

การต่อสู้กับเฮล่าเริ่มขึ้นทันที

เฮล่าไม่ได้โกหก เธอพบวิธีรับมือกับเหล่าเซเลสเชียล

เธอใช้ทักษะลับทั้งหมดที่มี วางกับดัก และในที่สุดก็เอาชนะ "เทพ" ได้หนึ่งองค์

จากนั้นใช้วิธีลับของแอสการ์ดกระจายพลังเทพในร่างของ "เทพ"

ภายใต้อิทธิพลของแรงโน้มถ่วง ร่างของเทพที่ใหญ่กว่าดาวเคราะห์ไม่สามารถรักษาพลังไว้ได้อีกต่อไปและยุบตัวเป็นทรงกลม!

เทพองค์หนึ่งถูกเฮล่าสังหารด้วยวิธีนี้

อย่างไรก็ตาม กลุ่มเซเลสเชียลไม่ใช่บุคคล แต่เป็นเผ่าพันธุ์หนึ่ง

เทพองค์อื่นๆ มาถึงหลังได้ยินข่าวและเริ่มต่อสู้กับเฮล่า

ห้วงดาวสั่นสะเทือน ดวงดาวเคลื่อนที่

ส่วนดาวเคราะห์ธรรมดา ไม่รู้ว่ามีกี่ดวงที่แตกเป็นชิ้นๆ และกลายเป็นแถบอุกกาบาตทีละดวง

แม้เฮล่าจะมีวิธีรับมือกับกลุ่มเซเลสเตียล แต่เธอก็ไม่สามารถต่อกรกับพวกเขาพร้อมกันสี่องค์ได้

ยิ่งไปกว่านั้น เหนือกว่า "เทพ" ยังมี "เทพ" ผู้ทรงอำนาจสูงสุดของกลุ่มเทพ - อลิเชม!

หลังการต่อสู้อันยาวนานในห้วงดาว

เฮล่าบาดเจ็บสาหัสและหนีอย่างอลหม่าน!

ประเทศที่เธอพิชิตมาได้ประกาศอิสรภาพทีละประเทศ และล้มล้างการปกครองที่เฮล่าสถาปนาไว้

ทุกอย่างสูญเปล่า

ญาติพี่น้องที่เคยมี ผู้คนที่เคยมี และดินแดนที่ใช้ชีวิตทั้งหมดพิชิตมาล้วนหายไป

เฮล่าลากร่างที่บาดเจ็บสาหัสไปอย่างไร้จุดหมาย และกลับมาที่แอสการ์ดในสภาพงุนงง

ตอนนี้ผมยาวของเธอยุ่งเหยิง ชุดรบฉีกขาด และพลังหมดสิ้น

ยังคงเหลือความเป็นราชินีอยู่เพียงน้อยนิด

เฮล่ารู้สึกว่าชีวิตของเธอใกล้จะสิ้นสุด และสิ่งเดียวที่เป็นห่วงคือแอสการ์ด

ในเวลานี้ แอสการ์ดได้ยุบตัวกลายเป็นดาวทรงกลมหลังผ่านไปหลายพันปี

พื้นดินกลายเป็นชั้นผลึกคล้ายแก้วที่เกิดจากการแข็งตัวของหินหลอมเหลว

ดาวเคราะห์ทั้งดวงไร้ชีวิตและความมีชีวิตชีวา

ดวงอาทิตย์บนท้องฟ้าหรี่แสงลงเรื่อยๆ ราวกับบ่งบอกชะตากรรมของเฮล่า

เฮล่าเดินโซเซมาที่วังอีกครั้ง

ครั้งก่อนเธอไม่กล้าเข้าไปและทนไม่ได้ที่จะเข้าไป

ครั้งนี้เธอเดินเข้าไปด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความเสียใจ

เธอเสียใจที่ครั้งหนึ่งเคยมีสิ่งล้ำค่าที่สุดในโลก แต่กลับไม่รู้จักถนอม รู้แต่จะพิชิตโลกภายนอก

เธอเกลียดตัวเองที่โหดร้าย ทำลายทุกสิ่งด้วยมือตัวเอง

เธอเกลียดที่ตัวเองไม่แข็งแกร่งพอจะเอาชนะเหล่าเทพได้

ถ้าฉันแข็งแกร่งที่สุดจริงๆ ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปไหม?

เฮล่าหยุดกะทันหัน รอยยิ้มขมขื่นผุดขึ้นบนริมฝีปาก

ถ้าฉันแข็งแกร่งที่สุดในจักรวาล ไร้ผู้ต่อกร เอาชนะเหล่าเทพได้ และทำอะไรก็ได้ตามใจ สุดท้ายแล้วจะเป็นอย่างไร?

สถานที่ที่ดีที่สุดไม่ใช่แอสการ์ด บ้านเกิดของฉันหรอกหรอ?

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดไม่ใช่วัยเด็กที่ได้อยู่กับพ่อแม่หรอกหรอ?

นับตั้งแต่การต่อสู้ครั้งแรกกับโอดินผู้เป็นพ่อ เฮล่าก็ลืมช่วงเวลาแห่งความสุขในวัยเด็กไปหมดสิ้น

อำนาจและการพิชิตครอบครองหัวใจของเธอทั้งหมด

เพียงตอนนี้ เมื่อใกล้จะสิ้นสุดวัฏจักรชีวิต เฮล่าถึงได้หวนนึกถึงความทรงจำที่สูญหายเหล่านี้

เฮล่าพยายามประคองลมหายใจสุดท้ายมาถึงห้องลึกของวัง

แรกสุดเธอเห็นธอร์ที่ถูกเผาจนดำเป็นถ่าน สวมกางเกงทองคำเพียงตัวเดียว

จากนั้นก็เห็นราชินีฟริกก้าที่ถูกเผาจนกลายเป็นผลึก

น้ำตาของเฮล่าไหลออกมาในที่สุด

ด้วยเสียงแหบพร่า เธอกระซิบ: "แม่ ลูกผิดเอง"

"ตอนที่พ่อพยายามเตือนสติ ลูกปฏิเสธที่จะรับฟัง"

"ท่านบอกว่าการมองเห็นจุดจบของชีวิตคือความพินาศ! ลูกไม่เชื่อ"

"ลูกคิดว่าท่านตั้งใจโกหกเพื่อหลอกลูกให้ร่วมมือกับพ่อ"

ราวกับลูกสาวมนุษย์ธรรมดา เฮล่าทรุดลงแทบเท้าราชินีฟริกก้าและร่ำไห้เบาๆ

"โอ้...ลูกขอโทษ แม่"

"เฮ้!"

เสียงของเทียนฉีดังขึ้นที่หูของเฮล่าทันใด

จากนั้น ตรงหน้าเธอราวกับมีม่านพื้นที่ถูกดึงผ่าน

ภาพตรงหน้าเฮล่าเปลี่ยนไปหมดสิ้น

ไม่มีความพินาศ ไม่มีธอร์ในกางเกงทองคำ ไม่มีร่างผลึกของแม่

เธอเห็นตัวเองนอนอยู่ริมบัลลังก์ และแม่ฟริกก้านั่งอยู่บนบัลลังก์

ยืนอยู่ข้างๆ คือธอร์และเจ้าชายถังที่น่ารังเกียจนั่น

เฮล่าไม่อยากเชื่อ คิดว่าเห็นภาพหลอนก่อนตาย จึงเอ่ยเสียงแผ่ว: "แม่..."

"เฮ้!" เทียนฉีตอบอีกครั้ง

เฮล่าตื่นเต้นและยืนยันในที่สุดว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงตา

"เป็นท่านน่ะหรือ?! ท่านไม่ได้ตายหรอกหรือ?"

เทียนฉียิ้มและกล่าว: "ถ้าฉันตาย จะได้ยินเธอเรียกฉันว่าแม่ได้อย่างไร?"

ธอร์เบ้ปากและพูดอย่างดูถูก: "ถัง เจ้าก็ฉวยโอกาสด้วยหรอ? เจ้าไม่ใช่ผู้หญิงนะ"

เห็นเทียนฉีฉวยโอกาส เฮล่าอดขมวดคิ้วไม่ได้: "กล้าดียังไงมาล้อเล่นกับข้า?!"

พูดพลางลุกขึ้นทันใด ดาบบินพุ่งออกมาด้วยเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง

แต่เมื่อกำลังจะโจมตี ร่างกายก็อ่อนแรงและล้มลงอีกครั้ง

เฮล่าถึงได้ตระหนักว่าทุกอย่างรอบตัวเป็นภาพลวงตา แต่สภาพร่างกายของเธอเป็นความจริง

เธอมาถึงจุดที่หมดเรี่ยวแรงและอาจตายได้ทุกเมื่อ

ถ้าสภาพร่างกายเป็นจริง การต่อสู้ก่อนหน้านี้ก็ต้องเป็นเรื่องจริงด้วย?

แม้จะไม่ใช่กลุ่มเทพตัวจริง แต่ก็ต้องเป็นภาพลวงของเจ้าชายถังที่น่ารังเกียจนั่น!

คิดได้ดังนี้ เฮล่าก็สิ้นหวังโดยสมบูรณ์

เธอเสี่ยงชีวิตต่อสู้มาตลอด สุดท้ายกลับจบลงด้วยการหลงอยู่ในภาพลวงของคนอื่น!

ด้วยระดับของเฮล่า เธอรู้ว่านี่ไม่ใช่ภาพลวงธรรมดา

ภาพลวงธรรมดาไม่สามารถต้านทานดาบบินทั้งหมดที่เธอส่งออกไปได้

ยังมีดวงอาทิตย์แอสการ์ดเหนือศีรษะ และมังกรอาทิตย์เพลิงภายใน

สิ่งเหล่านี้เกี่ยวข้องกับการใช้กฎและพลังงาน

ถ้าเป็นภาพลวง จะรู้ว่าผิดปกติเมื่อใช้กฎ

ความเป็นไปได้เดียวคือเธอกำลังอยู่ในโลกจริง - โลกที่อีกฝ่ายสร้างขึ้นที่ดูเหมือนปลอมแต่จริง

โลกนี้ไม่เพียงจำลองแอสการ์ดทั้งหมด

แต่ยังจำลองจักรวาลส่วนใหญ่ รวมถึงกลุ่มเทพที่ปรากฏภายหลังด้วย

คิดได้ดังนี้ เฮล่าก็ตระหนักว่าช่องว่างระหว่างเธอกับอีกฝ่ายช่างใหญ่หลวงเพียงใด

เฮล่ายิ้มอย่างทุกข์ทรมานและกล่าว: "ท่านชนะ"

"ไม่คิดว่าแอสการ์ดจะมีคนแข็งแกร่งอย่างท่านเป็นเจ้าชาย แอสการ์ดชั่งโชคดีจริงๆ!"

เสียงยิ่งพูดยิ่งเบาลง...

ธอร์รีบหยิบขวดยาสีม่วงออกมา พยุงเฮล่าและกล่าว: "นี่คือยาฟื้นฟูที่ถังให้มา มันจะช่วยให้พี่ฟื้นตัว พี่ดื่มเร็วเข้า"

เฮล่าเม้มปากและส่ายหน้าเบาๆ ตัดสินใจแน่วแน่ที่จะไม่ดื่ม

ในดวงตามีแววดื้อรั้นเด็ดเดี่ยว

ขอตายดีกว่าอยู่อย่างอัปยศ

สภาพจิตใจตอนนี้คือยังไม่ฟื้นจากความพ่ายแพ้ใน "ภาพลวง" ประกอบกับนิสัยหยิ่งทะนง

รู้สึกว่าถ้าแพ้แล้วก็ควรตาย!

เห็นว่าเฮล่าทนไม่ไหวอีกนาน ธอร์ก็เริ่มกังวลและกำลังจะบังคับเปิดปากเฮล่าให้ดื่ม

เทียนฉียื่นมือห้ามไว้และกล่าว: "ถ้าเธออยากตาย ก็ปล่อยให้ตายไปสิ"

ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่า