บทที่ 45 "ของขวัญแห่งแสงสว่าง" (ฟรี)

"เทพเจ้า! นั่นคือเจ้าหญิงเทคาซาใช่หรือไม่?"

"นางตัดหัวงูได้จริงๆ และร่างกายของนางเรืองแสงราวกับเทพเจ้า!"

ชาวเดลฟีต่างมองภาพเบื้องหน้าด้วยความพิศวง

หลายคนถึงกับน้ำตาคลอ

เทคาซารู้สึกถึงสายตาของผู้คน นางกำดาบในมือแน่น ดวงตาที่เจิดจ้าด้วยแสงสีเงินขาวจ้องมองงูที่กำลังคำรามตรงหน้าอย่างเฉียบคม

"แมลงต่ำต้อย เจ้าทำให้บุตรแห่งทะเลเดลลาผู้ยิ่งใหญ่โกรธเกรี้ยวยิ่งนัก!"

การสูญเสียสองหัวทำให้งูหกหัวยิ่งดุร้าย มันพุ่งกระแทกร่างอย่างบ้าคลั่งในนครรัฐ

ทันใดนั้น พลังกดดันรุนแรงก็แผ่ออกมาจากมัน

สี่หัวอันดุร้าย แปดนัยน์ตางูสีแดงก่ำ น้ำแข็งลอยคว้างในอากาศ และหญิงสาวงดงามที่อาบไปด้วยแสงสีเงิน

"บิดาผู้ยิ่งใหญ่ของข้า โปรดประทานพลังให้แก่สายเลือดของท่านด้วย!"

ทั้งสี่ปากของอสูรร้องขึ้นพร้อมกัน

ในเวลาเดียวกัน ห่างออกไปหลายหมื่นลี้ บนสนามรบที่เปลวไฟสงครามกำลังลุกโชน

งูยักษ์อัปลักษณ์ตนหนึ่งที่มีร่างสูงกว่าเทือกเขา พร้อมเก้าหัวน่าสยดสยอง จู่ๆ ก็กระพริบตา

"เฮ้ นี่มิใช่ลมหายใจของทายาทที่ข้าส่งไปทำลายนครรัฐเดลฟีหรอกหรือ มันกำลังขอความช่วยเหลือจากพลังของข้า?"

"เฮอะ ช่างไร้ประโยชน์จริง แม้แต่มนุษย์กลุ่มเดียวก็จัดการไม่ได้!"

งูเก้าหัวแค่นเสียงเย็นชา และหนึ่งในหัวของมันก็เต็มไปด้วยสีประหลาด

"ช่างเถอะ ช่วยมันครั้งนี้ก่อน แล้วค่อยสั่งสอนเมื่อมันกลับมา ภารกิจที่บิดาผู้ยิ่งใหญ่มอบหมายต้องไม่ล่าช้า"

ว่าแล้วดวงตาเย็นชาทั้งสิบแปดของมันก็จ้องมองกองทัพมนุษย์ที่รวมตัวกันอยู่แต่ไกล

ณ นครรัฐเดลฟี

พร้อมกับการร้องขอและวิงวอน พลังชั่วร้ายบนตัวอสูรก็แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และสองหัวที่ถูกตัดขาดก็งอกขึ้นใหม่พร้อมเลือดเนื้อ

"ไม่ดีแล้ว!"

เทคาซาหรี่ตาลง และดาบในมือก็ฟันออกไปอย่างรวดเร็ว

แสงสีเงินขาวพุ่งออกไปดุจจันทร์เสี้ยว คมกริบและเย็นเยียบ

โครม!

พลังอันแข็งแกร่งปะทะเกล็ดบนหัวงู

ประกายไฟสว่างวาบพุ่งกระจายออกมาทีละน้อย

ชาวเดลฟีต่างตกตะลึงเมื่อพบว่าแสงดาบที่เคยตัดหัวงูได้อย่างง่ายดายบัดนี้กลับเพียงแค่ขูดเกล็ดได้เท่านั้น

"ฮ่าๆ แมลงต่ำต้อย เจ้ารู้หรือไม่ว่าพลังที่เจ้าเรียกว่ายิ่งใหญ่นั้นช่างเล็กน้อยเพียงใด?"

งูประหลาดหัวเราะต่ำ และหัวอันดุร้ายทั้งหกก็เต็มไปด้วยความเยือกเย็น

"เทคาซา ระวัง!"

ราชาเดลฟีร้องตะโกน

หางใหญ่ของอสูรงูพุ่งกวาดใส่ร่างบางที่ลอยอยู่ในอากาศท่ามกลางพลังกดดัน

พลังอันทรงพลังดูราวกับจะบดขยี้ห้วงอากาศ

"เทพเจ้า พวกท่านทอดทิ้งพวกเราจริงๆ หรือ มอบความหวังให้ก่อนแล้วจึงให้ความสิ้นหวัง!"

ชาวเดลฟีต่างหลับตาด้วยความเจ็บปวด ไม่อยากเห็นเจ้าหญิงผู้งดงามและเมตตาถูกงูประหลาดสังหารอย่างโหดร้าย

ทันใดนั้น ท้องฟ้าก็สว่างไสวด้วยแสงสีทอง

"การเชื่อมโยงสายเลือดเพื่อยืมพลัง ข้าไม่คาดคิดว่าพวกเจ้า ทายาทของไทฟอน จะมีความสามารถเช่นนี้"

อพอลโล่ที่อาบไปด้วยแสงเจิดจ้า พลันยื่นฝ่ามือออกไป

"มนุษย์ แต่เดิมข้าต้องการให้เจ้าฝึกฝนด้วยตนเอง แต่บัดนี้ข้าจะมอบพลังกฏสีทองให้เจ้า ซึ่งเทียบเท่ากับพลังอันยิ่งใหญ่ของเทพระดับต่ำ!"

"เทพเจ้าของข้า นี่คือเทพเจ้า!"

"เทพเจ้า พวกท่านไม่ได้ทอดทิ้งพวกเรา!"

จ้องมองร่างสีทองบนท้องฟ้า ชาวเดลฟีต่างสั่นเทิ้มด้วยความตื่นเต้น

"ที่แท้เทคาซาของข้าก็เป็นที่โปรดปรานของเทพเจ้า..." ราชาเดลฟีร่ำไห้กับพื้น

งูประหลาดทั้งหกแค่นหัวเราะ: "เทพเจ้าที่ไหนกัน กล้าแทรกแซงแผนการยิ่งใหญ่ของบิดาแห่งปีศาจ หึ ไม่กล้าลงมือเอง ให้มนุษย์อ่อนแอผู้นี้เผชิญหน้ากับข้า"

มันเยาะเย้ย

แสงสีเงินขาวบนร่างของเทคาซาพลันแต้มด้วยประกายทอง

เห็นแสงดาบวูบวาบ

เทคาซาซึมซับอย่างยากลำบาก และพลังสีทองก็พุ่งกระจาย

แสงดาบสีทองที่แผ่ไปหลายสิบเมตรฟันลงบนหางของงูประหลาด

ฉัวะ!

กลิ่นคาวเลือดพุ่งกระจาย

หางงูขนาดใหญ่ถูกแสงดาบตัดขาด งูประหลาดกรีดร้องและกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวด

เทคาซาจ้องมันอย่างเย็นชา

พลังสีทองแผ่ไปทั่วคมดาบ แสงหลายสายวาบขึ้น

หัวทั้งห้าของอสูรถูกตัดขาด

"ไม่ เจ้าไม่อาจสังหารข้า ข้าคือบุตรแห่งทะเลเดลลาผู้ยิ่งใหญ่ ทายาทของบิดาแห่งปีศาจทั้งปวง แม้แต่เทพเจ้า..."

ก่อนที่เสียงของมันจะขาดหาย แสงสายหนึ่งก็ตกลงมาจากท้องฟ้า ลุกไหม้ดั่งเปลวเพลิงบนร่างอันน่าเกลียดของมัน

ต่อหน้าชาวเดลฟีมากมาย ในชั่วพริบตา ร่างงูขนาดใหญ่ก็ถูกเผาเป็นเถ้าถ่านด้วยเปลวไฟสว่างจ้า

มนุษย์ทั้งหลายโห่ร้องด้วยความยินดี

"เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ ท่านช่วยพวกเราไว้ พระคุณของท่านจะถูกจดจำตลอดไป"

ราชาเดลฟีพร้อมข้าราชบริพารมากมายคุกเข่าลงกับพื้นอย่างนอบน้อม

อพอลโล่ไม่สนใจพวกเขา และร่างสีทองก็ปรากฏตัวตรงหน้าเทคาซา

"ท่านอพอลโล่" เทคาซาก้มศีรษะด้วยความขอบคุณ

หลังจากมองนางอยู่ครู่หนึ่ง อพอลโล่ก็กล่าว:

"พลังแห่งกฏสีทองยังเป็นภาระหนักเกินไปสำหรับเจ้า ข้าจะเรียกคืนพลังนี้ เจ้ารู้วิธีฝึกฝนพลังกฏแห่งเทพแล้ว ข้าหวังว่าจะได้เห็นเจ้าใช้พลังของตนเองฝึกพลังกฏแห่งเทพสีทองโดยเร็ว แม้กระทั่งจุดประกายดวงดาวของตนเอง"

"เทคาซาเข้าใจแล้ว"

หญิงสาวพยักหน้าอย่างนอบน้อม จ้องมองเทพผมทองเบื้องหลังด้วยดวงตาเป็นประกาย

อพอลโล่มองมนุษย์มากมายเบื้องล่าง และกล่าวเบาๆ: "ข้าคืออพอลโล่ เทพเจ้าแห่งแสงสว่าง ข้ามาจากโอลิมปัสเพื่อนำแสงสว่างมาสู่สรรพสิ่งบนโลก"

"พวกเจ้าไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้า เพราะหลังจากเอาชนะอสูร

เจ้าหญิงของพวกเจ้าต่างหากที่ช่วยพวกเจ้าไว้"

"ผู้ที่จะช่วยพวกเจ้าในอนาคตก็คือตัวพวกเจ้าเอง"

"ที่ใดมีแสงสว่างส่องถึง ที่นั่นคือดินแดนของข้า ข้าจะมอบพลังแห่งแสงสว่างให้พวกเจ้าปกป้องบ้านเกิด"

ท้องฟ้าเต็มไปด้วยแสงสว่าง และจิตใจมนุษย์แห่งเดลฟีก็ได้รับวิธีฝึกฝนพลังที่เรียกว่า 'กฏแห่งเทพ'

"กฏแห่งเทพขั้นเหล็กดำ กฏแห่งเทพขั้นสำริด กฏแห่งเทพเขั้นงิน กฏแห่งเทพขั้นทอง จุดประกายดวงดาว ยืนเคียงบ่าเคียงไหล่กับเทพเจ้า นี่..."

ราชาเดลฟียกศีรษะขึ้นอย่างสั่นเทา จ้องมองร่างงดงามในอากาศที่อาบไปด้วยแสงสีทองอันไม่มีที่สิ้นสุด

เขากล่าวอย่างสะอื้น "เทพเจ้าแห่งแสงสว่างผู้ยิ่งใหญ่ ท่านคือรุ่งอรุณในราตรีอันมืดมิด และพระคุณของท่านจะมอบชีวิตใหม่ให้แก่สรรพสิ่งบนโลก"

"ในนามของราชาแห่งเดลฟี ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ข้าจะเชื่อในเทพเจ้าเพียงองค์เดียวในดินแดนเดลฟี

พวกเราจะสร้างวิหารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเพื่อท่าน แสดงความสง่างามของท่าน และเป็นที่เลื่อมใสของมนุษย์ทั้งปวง"

ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่า