บทที่ 440: สังหารคนในตระกูลซอด (ฟรี)

แคร๊ก!

เสียงกระดูกหักดังขึ้นอีกครั้ง

รอร์ชาคออกแรงด้วยมือขวาและหักคอเออร์ซา

หัวหน้าชาวคริปตันผู้ทะเยอทะยานที่เพิ่งถูกเบรนแอคปล่อยตัวจบชีวิตอันสั้นของเธอลง

"ท่านเออร์ซา!" :โนอาห์ร้องเสียงสั่น

อดาลาก่อน แล้วท่านเออร์ซา พวกเขาเป็นเหมือนมด ถูกโฮมแลนเดอร์ฆ่าอย่างง่ายดาย

โฮมแลนเดอร์น่ากลัวจริงๆ!

แม้แต่นายพลซอด ก็คงไม่แข็งแกร่งเท่าโฮมแลนเดอร์ใช่ไหม?

โนอาห์ที่ไม่เคยขยับเลยตั้งแต่ต้น กลัวจนหมดสภาพ และสูญเสียความกล้าที่จะต่อสู้กับรอร์ชาค

เขาหันหลังและบินขึ้นไปบนอากาศ

เริ่มหนี!

หนีโดยไม่สู้

"หนีเหรอ?" :รอร์ชาคแสยะยิ้ม

หนีตอนนี้ไม่สายไปหน่อยหรือไง?

เขาแค่ยื่นมือและคว้าโนอาห์เบาๆ

พลังจิตมหาศาลกักขังโนอาห์ทันที

"ทำไมฉันไปข้างหน้าไม่ได้"

หน้าผากของโนอาห์ชุ่มไปด้วยเหงื่อ

แคร๊ก!

รอร์ชาคก็โบกมือใส่โนอาห์เบาๆ และใช้พลังจิตหักคอคู่ต่อสู้เช่นกัน

ร่างของคู่ต่อสู้ร่วงจากท้องฟ้าและตกลงบนพื้น

"โฮมแลนเดอร์ คุณ..." :คลาร์ก เคนท์ข้างๆ ตกอยู่ในภวังค์และพูดไม่ออก

เขาแค่มองรอร์ชาคเหม่อๆ ด้วยความตกใจ

"โฮมแลนเดอร์น่ากลัวขนาดนี้เลย?"

รอร์ชาคได้ยินเสียงอุทานอย่างไม่อยากเชื่ออีกเสียง เสียงนั้นคุ้นหูมากสำหรับรอร์ชาค และไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเบรนแอค!

รอร์ชาคก็ขยับตัวเล็กน้อยและหายตัวไปทันที

วินาถัดมา

ห่างไปห้าถนน

บนยอดหอระฆังที่สูงที่สุดในสมอลวิลล์ ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นทันที

เบรนแอค

และคนที่เพิ่งปรากฎตัวตอนนี้ไม่ต้องสงสัยว่าคือรอร์ชาค

"แย่แล้ว!"

สีหน้าของเบรนแอคเปลี่ยนไปเล็กน้อย

จากพลังที่รอร์ชาคแสดงเมื่อครู่ เขาที่เป็นแค่หุ่นยนต์อัจฉริยะไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของโฮมแลนเดอร์ได้เลย

"เบรนแอค เราเจอกันอีกแล้ว!" :มีรอยยิ้มล้อเลียนจางๆ บนริมฝีปากของรอร์ชาค: "นายเป็นแมลงสาบที่ไม่มีใครเอาชนะได้จริงๆ"

"โฮมแลนเดอร์ นายคิดผิดแล้ว"

เบรนแอคดูจริงจัง: "นายควรทำตามคำแนะนำของท่านเออร์ซา"

"น่าเสียดาย ใครใช้ให้เธอหยาบคายล่ะ?"

รอร์ชาคโบกมืออีกครั้ง และใช้พลังจิตกักขังเบรนแอค

"โฮมแลนเดอร์..."

ตู้ม!

รอร์ชาคไม่พูดเรื่องไร้สาระกับเบรนแอคต่อ

และใช้พลังจิตบดขยี้เบรนแอคอีกครั้ง

แต่รอร์ชาคก็รู้ว่าที่เขาฆ่าครั้งนี้คงเป็นแค่โคลนของเบรนแอค

มันยุ่งยากมากที่จะฆ่าหุ่นยนต์อัจฉริยะแบบอัลตรอนแบบนี้

จากนั้นมีเสียงเบาๆ อีกครั้ง

ลูกบาศก์หล่นออกมาจากร่างของเบรนแอค

‘ป้อมปราการแห่งความสันโดษ’

"ไอ้หมอนี่ไม่เคยจำบทเรียนเลยหรือไง?" :รอร์ชาคบ่นเล็กน้อยและเก็บป้อมปราการแห่งความสันโดษจากพื้น

เบรนแอคคิดว่าสามคนของเออร์ซาก็พอที่จะจัดการโฮมแลนเดอร์ได้

ใครจะคิดว่าพลังของโฮมแลนเดอร์จะถึงระดับที่เหลือเชื่อขนาดนี้!

แข็งแกร่งถึงขนาดฆ่าสามคน รวมถึงท่านเออร์ซาได้ในทันที

และตอนนี้ยังไม่ได้ปล่อยนายพลซอด ยังต้องใช้ป้อมปราการแห่งความสันโดษอยู่

พกของสำคัญแบบนี้ติดตัวจะปลอดภัยกว่า

ครั้งสุดท้ายที่เบรนแอคเอาป้อมปราการแห่งความสันโดษไป เขาก็เอากุญแจที่เป็นของคลาร์ก เคนท์ไปด้วย

และตอนนี้รอร์ชาคมีทั้งป้อมปราการแห่งความสันโดษและกุญแจ

เขาสามารถเปิดป้อมปราการแห่งความสันโดษและเข้าไปได้ทุกเมื่อ

แต่เพราะรอร์ชาคคืนของนี้ให้คลาร์ก เคนท์แล้ว เขาจึงไม่เก็บไว้เป็นของตัวเอง

ถ้าป้อมปราการแห่งความสันโดษมีค่าบางอย่างสำหรับรอร์ชาคก็คงไม่เป็นไร แต่ของนี้ไม่มีประโยชน์สำหรับรอร์ชาค

พูดอีกอย่าง คุณค่าสูงสุดคือ "วิญญาณ" ของจอร์-เอล

รอร์ชาคสามารถได้ข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับคริปตันที่เขาอยากรู้จากอีกฝ่าย

และจอร์-เอลอาจมีวิธีฆ่าเบรนแอคอย่างสมบูรณ์

ถ้าอยากเข้าใจทั้งหมดนี้จากจอร์-เอล การใช้กำลังคงไม่ได้ผลแน่

ดูเหมือนเรื่องนี้ยังต้องพึ่งคลาร์ก เคนท์

ฟิ้ว!

หลังจากตัดสินใจ รอร์ชาคก็หายตัวไปที่ข้างคลาร์ก เคนท์

"โฮมแลนเดอร์!" :คลาร์ก เคนท์รีบเข้ามาทันที

"ดูสิว่าฉันแย่งอะไรมาได้?"

รอร์ชาคโยนป้อมปราการแห่งความสันโดษให้คลาร์ก เคนท์

คลาร์ก เคนท์รับมันและสีหน้ายินดีปรากฏขึ้นทันที: "คุณเอาป้อมกลับมาได้แล้ว!"

"ใช่ ฉันเอากลับมาได้" :รอร์ชาคพยักหน้าและมองอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจริงจัง: "แต่คลาร์ก ฉันมีเรื่องบางอย่างที่ต้องคุยกับจอร์-เอล"

"ผมด้วย!" :คลาร์ก เคนท์ตอบทันที

ทั้งสองรีบออกจากที่เกิดเหตุและปรากฏตัวอีกครั้งในที่ห่างไกลจากสมอลวิลล์

คลาร์ก เคนท์เปิดใช้งานป้อมปราการแห่งความสันโดษอีกครั้ง

คลิก คลิก คลิก!

คลิก คลิก คลิก!

ยังคงเสียงคุ้นหู ยังคงฉากคุ้นตา

"ยอดน้ำแข็ง" ขนาดใหญ่ผุดขึ้นจากพื้น

ในพริบตา ป้อมปราการแห่งความสันโดษอันยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามก็ปรากฏตัวอีกครั้งตรงหน้าทั้งสอง

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]