บทที่ 165: เอลเดอร์ที่แข็งแกร่งที่สุด? แม้แต่รอร์ชาคก็ไม่สามารถหยุดเขาได้! (ฟรี)

ใบหน้ามาร์คัสเผยรอยยิ้มจางๆ

นี่แหละเอลเดอร์สูงสุดของเรา!

นี่คือเอลเดอร์ที่หยิ่งผยอง ทะนงตน และเด็ดเดี่ยว!

มีแต่เอลเดอร์แบบนี้เท่านั้นที่สมควรให้มาร์คัสตาม

วิคเตอร์และเอมิเลีย ดูสงบภายนอก แต่ในใจกังวลอย่างมาก

เมื่อเอลเดอร์สูงสุดพูดคำเหล่านี้ออกมา ก็เท่ากับตัดขาดความเป็นพันธมิตรกับนิคเคลาส์

นี่อาจกลายเป็นจุดเริ่มต้นสงครามระหว่างสองเผ่า!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ทั้งวิคเตอร์และเอมิเลียรู้สึกหนักอึ้งในใจ ราวกับมีภูเขาใหญ่ทับอยู่

แวมไพร์อื่นๆ รอบข้าง รอยยิ้มเยาะเย้ยบนใบหน้าก็หยุดชะงักทันที

จากนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจและตกตะลึง

มนุษย์คนนี้กล้าท้าทายนิคเคลาส์ขนาดนี้เลย?

ตอนนี้ถึงคราวที่สายตาทั้งหมดรอบข้างจับจ้องที่นิคเคลาส์

คงไม่มีใครกล้าตบหน้านิคเคลาส์อย่างเปิดเผยแบบนี้มาหลายร้อยปีแล้วสินะ?

เห็นได้ว่าใบหน้าของนิคเคลาส์เริ่มฉายแววความโกรธ

"ฮ่าๆ"

เสียงหัวเราะอำมหิตและน่าสะพรึงกลัวดังมาจากปากของนิคเคลาส์

ดวงตาของเขาจ้องเขม็งไปที่รอร์ชาค: "แกรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนสุดท้ายที่พูดกับฉันแบบนี้?"

ก่อนที่เขาจะพูดจบ เสียงโซนิกบูมก็ดังขึ้น

นิคเคลาส์รู้สึกว่าตาพร่ามัว และก่อนที่จะทันได้ตอบสนอง รอร์ชาคก็ปรากฏตัวตรงหน้าเขาแล้ว

"นั่นเขาทำได้ยังไง!"

"เร็วมาก!"

ใบหน้าของนิคเคลาส์เปลี่ยนไปทันที และเขาตกใจ

เขาเป็นเอลเดอร์ที่มีฉายาว่าเอลเดอร์ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่เขาแทบจะตามความเร็วของอีกฝ่ายไม่ทัน!

แต่นิคเคลาส์ไม่ใช่คนธรรมดา ในช่วงเวลาวิกฤตนั้น เขาตอบสนองโดยสัญชาตญาณ

เขายื่นมือออกไปทันทีและพยายามจะคว้ารอร์ชาค

แคร่ก!

แต่พอยื่นมือออกไป เขาก็รู้สึกว่ามือถูกใครบางคนจับไว้ จากนั้นก็มีเสียงกระดูกหัก

นิคเคลาส์รู้สึกว่ามือขวาของเขาหัก

จากนั้นแรงมหาศาลก็พุ่งเข้าใส่เขา

ตู้ม!

ห้องโถงทั้งหมดก็ดูเหมือนจะสั่นสะเทือน

นิคเคลาส์ที่ตอนแรกยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทางมั่นใจ

ตอนนี้เขานอนอยู่กับพื้นและถูกรอร์ชาคเหยียบหน้าอกไว้!

เงียบ!

ทั้งห้องโถงเงียบสงัดทันที

แวมไพร์แต่ละคนลูกตาแทบถลนออกจากเบ้า

มนุษย์คนนั้นเหยียบนิคเคลาส์ไว้ใต้เท้า?

ถ้าไม่เห็นฉากนี้กับตาตัวเอง คงไม่มีใครอยากจะเชื่อ

"เป็นไปไม่ได้!"

"นิคเคลาส์ถูก... สังหารแล้วเหรอ?"

"แม้แต่นิคเคลาส์..."

"เขาเป็นมนุษย์แน่เหรอ?"

ที่เกิดเหตุเงียบไปหลายวินาที ก่อนที่เสียงอื้ออึงจะระเบิดออกมา

เอ็ดเวิร์ด คัลเลน ที่เคยล้อเลียนรอร์ชาคก่อนหน้านี้ถึงกับกลืนน้ำลาย

พลังน่ากลัวขนาดนี้ แต่เขากล้าไปล้อเลียนก่อนหน้านี้?

หาเรื่องให้ตัวเองตายชัดๆ!

อลิซเห็นภาพนี้ล่วงหน้า เลยตกใจกลัวขนาดนั้นสินะ?

คิดถึงตรงนี้ เอ็ดเวิร์ดอดมองอลิซที่อยู่ข้างๆ ไม่ได้

และเขาก็เปิดใช้ความสามารถกับอลิซและอ่านความคิดของอลิซ

ใช่แล้ว!

ในหมู่แวมไพร์ตระกูลคัลเลน สมาชิกหลายคนมีพลังเหนือธรรมชาติ และเอ็ดเวิร์ดก็เป็นหนึ่งในนั้น

และพลังของเอ็ดเวิร์ดคือการอ่านความคิดภายในของคนอื่น

"แค่นี้ที่ไหน? นี่แค่เริ่มต้น!"

รอยยิ้มขมขื่นที่น่าตกใจของอลิซแวบผ่านความคิดของเอ็ดเวิร์ด

นิคเคลาส์พ่ายแพ้ แต่นี่แค่เริ่มต้น?

"นิคเคลาส์ ที่แกพูดก็ถูกแล้ว คนอย่างแกที่ทำได้แค่ถูกเหยียบใต้เท้าฉันเหมือนขยะ จะเทียบเท่ากับฉันได้ยังไง?"

รอร์ชาคพูดขึ้นในขณะที่ทั้งห้องโถงตกอยู่ในความเงียบ

เสียงนั้นเข้าถึงหูและสั่นสะเทือนหัวใจทุกคน

"ไอ้... บัดซบ!"

เสียงของนิคเคลาส์ดังมาจากใต้เท้ารอร์ชาค เขาจ้องรอร์ชาคด้วยสายตาอยากจะกินเลือดกินเนื้อ: "ฉันจะไม่..."

แคร่ก!

นิคเคลาส์พูดได้แค่ครึ่งเดียวก็หยุดกะทันหัน

เพราะรอร์ชาคหักคอนิคเคลาส์ด้วยเท้าข้างเดียว!

ใบหน้าของอีไลจาห์และรีเบคก้าเปลี่ยนเป็นบูดบึ้ง

นิคเคลาส์เป็นอมตะเหมือนพวกเขา แม้คอจะหักก็ไม่ตาย แต่วิธีนี้เท่ากับตบหน้าตระกูลของพวกเขา

"ท่านเอลเดอร์รอร์ชาค นิคเคลาส์ล่วงเกินท่านก่อน ผมขอโทษแทนความดื้อรั้นของเขาด้วย แต่ไม่ทราบว่าท่านเอลเดอร์รอร์ชาคได้ระบายโทสะพอแล้วหรือยัง?"

"ไม่ทราบว่าท่านจะคืนน้องชายให้ผมได้ไหม?"

อีไลจาห์ถามด้วยสีหน้ามืดหม่น จ้องรอร์ชาคด้วยสายตานิ่ง

ท่าทีของอีไลจาห์ทำให้รอร์ชาคประหลาดใจเล็กน้อยเขาฆ่านิคเคลาส์แต่อีไลจาห์มีปฏิกิริยาแค่นี้?

ไม่พุ่งเข้ามาสู้กับเขาจนตายหรอกเหรอ?

แต่ในวินาทีถัดมา รอร์ชาคก็ตระหนักได้ทันทีว่าเขาประมาท

แวมไพร์ธรรมดาจะตายถ้าคอหัก แต่คนที่อยู่ใต้เท้าเขาไม่ใช่แวมไพร์ธรรมดา

มันเป็นซูเปอร์แวมไพร์ที่เป็นครึ่งมนุษย์หมาป่าครึ่งแวมไพร์!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]