เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 155: อะไรทำให้เธอหลงคิดว่าฉันเป็นคนดี? (ฟรี)

บทที่ 155: อะไรทำให้เธอหลงคิดว่าฉันเป็นคนดี? (ฟรี)

บทที่ 155: อะไรทำให้เธอหลงคิดว่าฉันเป็นคนดี? (ฟรี)


"แค่กๆ!"

สมิธไอและพยายามลุกขึ้นจากพื้น

แต่เพราะบาดเจ็บสาหัส เขาไม่สามารถลุกขึ้นได้

เขายังคงพยายามดึงชายเสื้อของหมายเลข 6 และพยายามดึงเธอออกไป: "ใครใช้ให้เธอลงมา? รีบไปเร็ว! เร็วเข้า!"

หมายเลข 6 ไม่ยอมไป เธอกลับยืนบังสมิธไว้และกางแขนออกราวกับจะปกป้องเขา

หืม?

เด็กผู้หญิงคนนี้?

ดูคุ้นตาเช่นกัน

น่าจะเป็นตัวละครในหนังสักเรื่อง…

แต่รอร์ชาคนึกไม่ออกในทันทีว่าเป็นตัวละครจากเรื่องไหน

ตอนนี้รอร์ชาคขี้เกียจคิดเรื่องพวกนี้

เขาแค่เมินเฉยหมายเลข 6 จ้องมองสมิธ และพูดอย่างไร้อารมณ์: "มีโอกาสแค่ครั้งเดียวที่จะบอกจุดประสงค์ของคุณมา"

"ใครคนหนึ่งในพวกคุณเอาของที่เป็นของผมไป ผมแค่อยากเอาของที่เป็นของผมคืน!" :สมิธหายใจหอบและจ้องรอร์ชาคด้วยความกลัว

ของที่เป็นของหมอนี่?

รอร์ชาคขมวดคิ้วเล็กน้อย ปฏิกิริยาแรกของเขาคือ คนนี้มาตามหาเซเลน่าและคนอื่นๆ เหรอ?

รอร์ชาคไม่ได้เอาอะไรของใครมา

เอ๊ะ?

ไม่ใช่สิ!

รอร์ชาคเคยเอาโลหะผสมอดามันเทียมจำนวนมากบนเกาะของสไตรเกอร์กลับมาที่ฐานแต่คนตรงหน้าไม่ดูเหมือนจะเป็นสมุนของสไตรเกอร์เลย

"คุณ!"

"เป็นคุณนี่เอง!"

ขณะที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง สมิธก็เห็นแสงสีฟ้าบนจี้เขี้ยวหมาป่าที่ห้อยอยู่บนอกสว่างจ้าที่สุด และความถี่ในการกะพริบก็เร็วขึ้นเรื่อยๆ

สมิธเบิกตากว้างและชี้ไปที่รอร์ชาค เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย แสดงความตื่นเต้น: "หินศักดิ์สิทธิ์อยู่กับคุณ!"

หินศักดิ์สิทธิ์?

รอร์ชาคงงไปชั่วขณะ จากนั้นหางตาก็เห็นจี้ที่ห้อยอยู่บนอกของสมิธ มีแสงสีฟ้าคุ้นตากะพริบอยู่ และเขาก็นึกออกทันที

ใช่ มันคือหินประหลาดที่เปลี่ยนพลังจิตของรอร์ชาค!

หินนั่นเป็นหินศักดิ์สิทธิ์?

แต่เมื่อคิดถึงความมหัศจรรย์ของหินนั้น ดูเหมือนจะคู่ควรกับชื่อหินศักดิ์สิทธิ์

"คุณพูดถึงหินที่ถูกตัดครึ่งด้วยอะไรบางอย่างและยังเรืองแสงอยู่ใช่ไหม?" :รอร์ชาคถาม

เห็นได้ชัดว่าจี้ที่ส่องแสงรอบคออีกฝ่ายถูกใช้เพื่อหาหินศักดิ์สิทธิ์ที่ว่า

ดังนั้นความจริงก็ชัดเจนและไม่มีประโยชน์ที่จะปฏิเสธ

รอร์ชาคอยากรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับความลับของหินศักดิ์สิทธิ์จากสมิธ เขาจึงไม่ปิดบัง

หินสีฟ้ามีแค่ครึ่งเดียว และตอนนี้เมื่อมีโอกาสได้อีกครึ่ง รอร์ชาคจะไม่พลาดมันแน่

"สมิธ หินศักดิ์สิทธิ์อยู่กับเขา!"

เมื่อหมายเลข 6 ได้ยินคำอธิบายของรอร์ชาค เธออดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น เธอจ้องรอร์ชาคและตะโกนบอกสมิธ

สมิธยากที่จะสงบใจได้ ดวงตาของเขาสว่างวาบขึ้นทันที: "หินศักดิ์สิทธิ์อยู่กับคุณใช่ไหม?"

แต่เมื่อนึกถึงพลังของรอร์ชาคเมื่อครู่ สมิธก็มีสีหน้าสิ้นหวัง

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะแย่งหินศักดิ์สิทธิ์คืนจากชายคนนี้

"คุณคืนหินศักดิ์สิทธิ์ให้ผมได้ไหม? คุณจะตั้งเงื่อนไขอะไรก็ได้" :สมิธมองรอร์ชาคและพูด

"เงื่อนไขอะไรก็ยอมรับได้งั้นเหรอ?" :รอร์ชาคถามย้ำ

"ตราบใดที่คุณยอมคืนหินศักดิ์สิทธิ์ให้ผม ผมจะยอมรับทุกเงื่อนไข แลกด้วยชีวิตของผมก็ยอม!" :สมิธพูดอย่างเด็ดเดี่ยวและไม่ลังเล บนใบหน้าของเขามีความมุ่งมั่น

รอร์ชาคเชื่อว่าคำพูดของอีกฝ่ายไม่ใช่แค่คำพูด อีกฝ่ายมีความคิดที่จะยอมตายอย่างชัดเจน

"แล้วถ้าคุณบอกผมถึงที่อยู่ของหินศักดิ์สิทธิ์อีกครึ่งล่ะ?" :รอร์ชาคถาม

ปากของสมิธกระตุกเล็กน้อย แล้วเขาก็จ้องอย่างโกรธเคือง: "คุณอยากได้หินศักดิ์สิทธิ์อีกครึ่งด้วยงั้นเหรอ?"

"ใช่!"

รอร์ชาคพยักหน้าโดยไม่ลังเล

ไม่มีประโยชน์ที่จะปฏิเสธอะไรที่ชัดเจนขนาดนี้

สมิธ: "..."

ฮึ่ม ฮึ่ม!

จากนั้นสมิธก็เริ่มหายใจแรง

เขาไม่เคยเห็นคนที่ไม่มียางอายขนาดนี้!

ไม่เพียงแต่ไม่คืนของที่เป็นของเขา ยังจะเอาหินศักดิ์สิทธิ์อีกครึ่ง และยอมรับอย่างไม่อายด้วย

หัวขโมยช่างหน้าด้านเหลือเกิน!

"คุณทำแบบนี้ได้ยังไง?"

หมายเลข 6 ก็กังวล เธอจ้องรอร์ชาคและตะโกน: "คุณเป็นขโมย!"

"เด็กน้อย" :รอร์ชาคมองเด็กสาวที่อายุราวๆ เดียวกับเขาแต่ดูไม่ค่อยเป็นผู้ใหญ่ด้วยความสนใจ: "อะไรทำให้เธอหลงคิดว่าฉันเป็นคนดี?"

หมายเลข 6: "..."

เธอโกรธจนร่างบอบบางสั่นไปหมด

สู้ไม่ได้ครั้งแล้วครั้งเล่า และเขายังไม่ยอมอธิบายอะไรเลย น่าโมโห!

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้!

"นอกจากเผ่าของพวกเรา หินศักดิ์สิทธิ์ก็ไร้ประโยชน์สำหรับคนอื่น มันก็แค่หินธรรมดา คุณต้องการเอาหินศักดิ์สิทธิ์ไปทำอะไรกันแน่?"

เสียงของสมิธดังขึ้น เขากลับมาสงบสติอารมณ์แล้ว จ้องรอร์ชาคและถาม

"มันมีประโยชน์สำหรับฉันแน่นอน"

รอร์ชาคแล้วเขาก็ขี้เกียจพูดอะไรกับสมิธอีก เพราะสมิธไม่ดูเหมือนคนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ

เขาจึงโบกมือให้เซเลน่า: "พากลับไปให้เอ็มม่า"

"ค่ะ ท่านเอลเดอร์สูงสุด!"

เซเลน่าตอบทันที และรีบพาลูกน้องสองคนพุ่งเข้าหาสมิธอย่างรวดเร็ว

"ออกไป!"

ตอนนี้ หมายเลข 6 ตะโกนเสียงดัง และในเวลาเดียวกันเธอก็โบกมือใช้พลังโจมตีเซเลน่าและคนอื่นๆ

พลังจิตที่มองไม่เห็นถูกปล่อยออกมาโดยหมายเลข 6

แต่พลังจิตของหมายเลข 6 แย่กว่าของสมิธมาก

พลังจิตของสมิธสามารถจัดการพวกแวมไพร์รวมทั้งเซเลน่าได้หลายคนในพริบตา

แต่หมายเลข 6 แค่ทำให้การเคลื่อนไหวของเซเลน่าช้าลงเท่านั้น

เซเลน่าเหมือนเดินทวนลม เธอค่อยๆ เข้าใกล้หมายเลข 6 ทีละก้าว

แต่แวมไพร์คนอื่นๆ อ่อนแอกว่าเซเลน่าอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาถูกการโจมตีระยะไกลของหมายเลข 6 เอาชนะ

เมื่อเห็นว่าเซเลน่าสามารถจัดการได้ รอร์ชาคจึงไม่รีบลงมือ แต่ปล่อยให้เรื่องทั้งหมดเป็นหน้าที่ของเซเลน่า

ในฐานะเอลเดอร์สูงสุด เขาต้องรักษาท่าที

และไม่จำเป็นต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง

-------------------

ไรท์ขอฝากนิยายเรื่องใหม่ด้วยนะคะ อยากให้ลองเปิดใจอ่านดูค่ะ

เป็นอีกเรื่องที่ส่วนตัวอ่านไปแปลไปแล้วสนุกมาก ต้นฉบับจบแล้วค่ะ ไม่ต้องกลัวโดนเท

พระเอกเก่งมาก โกงมาก ไม่ระบบ ไม่ฮาเร็ม

หนึ่งตอนเนื้อหาค่อนข้างยาว อ่านจุกๆ เลยค่า

อ่านฟรี 40 ตอนได้ที่ : คุณปู่ตะลุยมัลติเวิร์ส

--------------------

ผลงาน [นิยายแปล] ของ Rubybibi

จอมเวทย์สูงสุดแห่งฮอกวอตส์ (ใหม่)

สงครามแห่งมาตุภูมิอเมริกันคอมิกส์ (ใหม่)

เกิดใหม่เป็นอพอลโล่เทพแห่งดวงอาทิตย์ พร้อมระบบหีบสมบัติ

ผจญภัยในโลกวันพีซกับระบบจำลองตัวละคร

ระบบอัญเชิญนินจาสู่จักรวาลมาร์เวล

มาร์เวล: เมื่อผมแต่งงานกับแบล็ควิโดว์

วันสิ้นโลกกับระบบสุ่มเสบียงไม่จำกัดทุกวัน

ระบบเทพเจ้าผู้สร้าง : กำเนิดใหม่ในโลกบรรพกาล

อัตราดรอป 100% ณ จุดเริ่มต้นของโลกในตำนาน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

จบบทที่ บทที่ 155: อะไรทำให้เธอหลงคิดว่าฉันเป็นคนดี? (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว