บทที่ 685: หนุ่มๆ ที่หดหู่ (ฟรี)

แร็กนาร็อคลงจอดที่ระเบียงห้องของไดอาน่า หวังจะทำให้เธอตกใจและดูปฏิกิริยาของเธอ เป็นช่วงเช้าตรู่ดังนั้นจึงไม่มีการเคลื่อนไหวมากนักรอบๆ เขาจึงไม่กังวลว่าใครจะเห็นเขา

เขารีบดึงม่านออกและเข้าไป แต่เขาหยุดชะงักและอ้าปากค้าง

ตรงหน้าเขาคือไดอาน่า ยืนอยู่โดยไม่มีเสื้อผ้า หลังของเธอหันมาทางเขาและเขาเห็นเพียงรูปร่างที่งดงามและหลังส่วนล่างของเธอ ตอนนี้เธอกำลังหวีผม เธอก็หยุดเช่นกันเมื่อเห็นเขาในกระจก

พวกเขากะพริบตาสองสามวินาที และในวินาทีถัดมา หวีก็ถูกขว้างใส่หน้าแร็กนาร็อค "นายไม่สามารถเคาะประตูก่อนได้เลยเหรอ แร็กนาร็อค?"

"ไม่มีประตู ฉันจะเคาะม่านยังไง?" เขาเถียง

"นั่นแหละ นายไม่ได้เข้ามาทางประตูเหมือนคนปกติ ตอนนี้ หยุดจ้องหลังฉันและออกไป ฉันจะออกไปในอีกไม่กี่นาที พระเจ้า พวกเรายังไม่ได้เดทครั้งแรกด้วยซ้ำและนายก็เห็นฉันในสภาพแบบนี้แล้ว" เธอบ่นอย่างไม่พอใจ

"นั่นหมายความว่าเธอวางแผนจะโชว์ทุกอย่างให้ฉันดูหลังจากนั้นเหรอ? แล้วก็ ฉันเห็นแค่ด้านหลังนะ" แร็กนาร็อคชี้ให้เห็นข้อบกพร่องในคำพูดของเธอ

เธอไม่พูดอะไรและมีความเงียบที่อึดอัด รู้สึกละอายแร็กนาร็อคหันหลัง "ฉันจะออกไป ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้เธอรู้สึกไม่มั่นคง ไดอาน่า"

เขาออกไปที่ระเบียง แต่ในวินาทีถัดมาเขาก็โผล่หัวกลับเข้ามา "ว่าแต่ ผมเธอสวยมากนะ เธอควรปล่อยผมไว้"

หลังจากนั้น เขาก็ออกไป เขาไม่ได้อยู่ที่นั่นด้วยซ้ำและตัดสินใจรอเธอข้างล่าง

ป๊อป จูเลียสปรากฏตัว "บอส ผมต้องการลายเซ็นของคุณ"

"นี่มันอะไร?" แร็กนาร็อคถาม มองดูเอกสาร

"นี่คือเอกสารงบประมาณสำหรับปีการเงินที่จะมาถึงในดราคไฮม์" จูเลียนอธิบาย

"อืม ให้ฉันอ่านก่อน ไม่อยากให้ทองคำของฉันถูกขโมยไปหมดเพียงเพราะฉันเซ็นเอกสารโดยไม่อ่าน" แร็กนาร็อคพูด

นายเก็บทองคำสกปรกของนายไว้เถอะ มังกรแก่บ้า จูเลียนสบถในใจ

แร็กนาร็อคทำงานบางอย่างขณะอยู่ในห้องโถงของวังอเมซอน เขาเซ็นเอกสารแล้วเอกสารเล่า บางส่วนสำหรับการว่าจ้างโครงการโครงสร้างพื้นฐานเพื่อเพิ่มเศรษฐกิจโลก มังกรสามารถบินได้แต่พวกเขาก็ขี้เกียจด้วย ดังนั้นพวกเขาจึงชอบถ้ามีถนน รถไฟ หรือเรือบางอย่างในการขนส่งของ อีกอย่าง มังกรส่วนใหญ่ไม่ได้ทำงานจริงๆ อยู่แล้ว พวกเขาส่วนใหญ่เป็นนักรบและเป็นส่วนหนึ่งของผู้รักษาสันติภาพของอเล็กซานเดอร์ พวกเขาได้เงินส่วนใหญ่จากเงินเดือนและมันก็เยอะมาก เศรษฐกิจของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นแบบอิงผู้บริโภค

คนอื่นๆ จากดาวเคราะห์อย่างฟรอสต์ไฮม์ เอปไฮม์ ฟิกซ์ไฮม์ เป็นคนที่ขายของที่นั่นและยังทำงานขนส่งส่วนใหญ่ด้วย กระเป๋ามิติของอเล็กซานเดอร์เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจขนาดใหญ่โดยแต่ละส่วนทำหน้าที่ของตน

หลังจากรอสักพัก ไดอาน่าก็มา แร็กนาร็อคลุกขึ้น ไม่สนใจจูเลียน

"เฮ้ เซ็นตรงนี้ด้วย..." จูเลียนตะโกน

แร็กนาร็อคไม่สนใจ "เดี๋ยวก่อนเด็กน้อย ฉันจะไม่เซ็นอะไรโดยไม่อ่านให้ดีก่อน"

ไดอาน่าอยู่ในชุดเกราะปกติของเธอแต่คราวนี้สวมผ้าคลุมสีแดงด้วย ผมของเธอปล่อยสยายและทำให้เธอดูสวยมากขึ้น

"ฉันไม่รู้ว่าเราจะไปสงครามสำหรับเดทแรกของเรา?" แร็กนาร็อคพูด

ไดอาน่าหัวเราะเบาๆ "แรก? นายแน่ใจเหรอว่าจะมีอีก? และไม่มีใครรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ดังนั้นเตรียมพร้อมไว้ดีกว่า"

"เธอกังวลเกินไป เอาล่ะ ยังไงก็ตาม เธอพร้อมจะดูอาณาจักรที่ฉันมาจากหรือยัง? อเล็กซานเดอร์อนุญาตให้เธอดูได้แล้ว" แร็กนาร็อคถาม

"ฉันตื่นเต้น มาดูกันว่าเทพผู้ทรงพลังนี้อาศัยอยู่ที่ไหน" เธอตอบ

แร็กนาร็อคจับมือเธอและเทเลพอร์ตกับเธอเข้าไปในฟิกซ์ไฮม์ …

ฟิกซ์ไฮม์ ไดอาน่าไม่ได้แสดงออกแต่เธอตื่นเต้นมากข้างใน ใครจะไม่ตื่นเต้นล่ะ เธอกำลังจะได้เห็นดินแดนของเหล่าเทพ แต่ทันทีที่พวกเขามาถึง เธอเห็นการแสดงน่ารักๆ เกิดขึ้นตรงหน้าเธอ

"คุรามะ... นี่เป็นที่นอนของฉัน ไปให้พ้น" เสียงของชูคาคุดังมาก่อน สัตว์หางหลายตัวกำลังเล่นในทะเลสาบกับนูดเดิลส์และบางตัวกำลังอาบแดดอยู่ที่ริมฝั่ง

"หา? ไปที่อื่นสิ แพนด้าขยะ" คุรามะยักไหล่

"แกนี่มันหมาจิ้งจอกบ้า รอดูนะ ฉันจะกินขนมที่แกซ่อนไว้ให้หมด ฉันรู้ว่าแกซ่อนมันไว้ที่ไหน" ชูคาคุขู่

คุรามะลุกขึ้นอย่างงอแง "หืม..."

คุรามะเข้าไปในปราสาท แต่ในวินาทีถัดมาเขาก็กลับมาและคว้าคอชูคาคุ "แกกินขนมของฉัน..."

"อะไรนะ? ไม่ได้กินนะ" ชูคาคุปฏิเสธ

กรอบแกรบ

"งับๆๆ... ทำไมพวกนายทะเลาะกันล่ะ?" เสียงหนึ่งดังขึ้น

ทั้งชูคาคุและคุรามะหันไปมองและเห็นไซเคนกำลังกินขนมกรอบบางอย่าง

"ไซเคน นายได้ของพวกนั้นมาจากไหน?" คุรามะถาม

"อ๋อ นี่น่ะเหรอ? มีคนลืมของอร่อยพวกนี้ไว้ใต้เตียงคุรามะ ฉันปล่อยให้มันเน่าที่นั่นไม่ได้" ไซเคนเปิดเผยอย่างไร้เดียงสา

ชูคาคุรีบปลดตัวเองเป็นอิสระ "เห็นไหม ไม่ใช่ฉัน หึ รบกวนการอาบแดดของฉัน"

เขากลับไปที่ด้านข้างและนอนลงและวางแตงกวาสองชิ้นบนตาของเขา

ในระหว่างนั้นคุรามะยืนอยู่ เมื่อเขาพูดแบบนี้ ฉันก็โกรธไม่ลงเลย เขาโง่เกินไป

"นายอยากกินบ้างไหม?" ไซเคนถามอย่างน่ารัก …

ไดอาน่าเห็นเหตุการณ์ที่น่าสนใจทั้งหมดคลี่คลาย "พวกเขาน่ารักจัง พวกเขาคืออะไร?"

"ไม่ใช่อะไร... แต่เป็นใคร... พวกเขาเรียกว่าสัตว์หาง ร่างจริงของพวกเขาใหญ่เท่าภูเขาและพวกเขาสามารถทำลายโลกได้ แต่พวกเขาก็ไร้พิษภัยมากและซุ่มซ่ามมากด้วย คนแก่รับพวกเขามาเลี้ยงตอนที่พวกเขาถูกกักขังโดยคนบางกลุ่มในโลกอื่นเพื่อใช้เป็นเครื่องมือสงคราม ทุกคนรักพวกเขา

"อ้อ และสิ่งมีชีวิตตัวใหญ่ที่คล้ายงูนั่นคือนูดเดิลส์ เขาไร้พิษภัยเหมือนลูกหมา เขาเป็นราชาแห่งทะเล สายพันธุ์สัตว์ร้ายกาจ แต่เขาถูกขับออกเพราะเขาใจดีเกินไป"

"ว้าว... คุณปู่แร็กกี้พาคุณย่าคนใหม่มาด้วย..." เทียโผล่มาอย่างไม่คาดคิด

ไอ

"เทีย บางทีหนูไม่ควรเรียกเธอว่าคุณย่า ป้าจะดีกว่า" แร็กนาร็อคแก้ไข

"อืม... ใช่ เธอสวยมากเลย และเธอไม่มีผมสีขาว ป้าสวยจัง ป้าชอบขนมสายไหมไหมคะ?" เทียถามขึ้นมาทันที จิตใจของเธอเป็นปริศนาสำหรับคนส่วนใหญ่

"อืม ขอบคุณจ้ะ และใช่ ป้าชอบขนมสายไหม" ไดอาน่าตอบ

"เยี่ยมเลย หนูจะไปเล่นกับนูดเดิลส์แล้วนะ" เธอวิ่งไปด้วยขาเล็กๆ ของเธอ

"เธอจะไม่เป็นไรใช่ไหม?" ไดอาน่าถาม เห็นเทียไปหานูดเดิลส์

แร็กนาร็อคหัวเราะ "ฮ่าๆ โอ้ เขาเป็นยักษ์ใจดี เขาจะฆ่าตัวเองก่อนที่จะทำร้ายคนอื่น นูดเดิลส์ดีมาก"

หลังจากนั้น พวกเขาเดินเที่ยวรอบๆ และพบผู้คนที่แตกต่างกันมากมายที่อาศัยอยู่ที่นั่น พวกเขาพบแช็ปปี้ ลูกสุนัขที่น่ารัก พวกเขาพบหลานสาวของอเล็กซานเดอร์ เธอยังได้พบด็อบบี้ ผู้บัญชาการอันดับสองของอเล็กซานเดอร์

ไดอาน่าได้พบโอลิเวียในที่สุด ผู้ถือครองอำนาจที่แท้จริงของฟิกซ์ไฮม์

"ฉันต้องบอกว่า แร็กนาร็อค มันเป็นปริศนาว่านายสามารถทำให้เธอประทับใจได้ยังไง ฉันชอบเธอนะ" โอลิเวียชม

"โธ่ โอลิ อย่าใจร้ายกับฉันสิ ฉันเป็นมังกรที่ดีมาตลอดตั้งแต่เราเจอกัน" แร็กนาร็อคบ่น

"อย่าให้ฉันเริ่มเล่าเรื่องที่นายเล่าตอนเมานะ" เธอขู่อย่างล้อเล่น

"โอเค งั้นฉันจะเงียบ" แร็กนาร็อคตอบ

ไดอาน่าหัวเราะเบาๆ "คุณต้องเล่าเรื่องพวกนั้นทั้งหมดให้ฉันฟังนะ ฉันอยากมาเยี่ยมอีกเพื่อฟังเรื่องนั้น"

"แน่นอน เธอมาเยี่ยมเมื่อไหร่ก็ได้ พวกเรามีแขกมาเยี่ยมเยอะในช่วงนี้อยู่แล้ว แม้แต่เยซูก็มาถึงแล้ว" โอลิเวียพูด

"เยซู?... หมายถึงเยซูคนนั้นเหรอ?" ไดอาน่าถาม

"ใช่ คนนั้นแหละ ตอนนี้มา ฉันจะพาเธอดูบ้านของเรา" เธอลากไดอาน่าไปด้วย

แร็กนาร็อคถูกทิ้งให้ยืนอยู่ที่นั่นคนเดียว ทันใดนั้น แฮทส์ก็มาถึง เขากำลังเดทกับแคทวูแมนตอนนี้ แต่เขาก็อยู่คนเดียวเช่นกัน

แร็กนาร็อคและแฮทส์มองหน้ากัน ดวงตาของพวกเขาดูเศร้าและทั้งคู่ลืมความบาดหมางเก่าๆ ไปแล้ว

"ครั้งแรกเหรอ?" แฮทส์ถาม เพราะโอลิเวียทำแบบเดียวกันกับเขาไม่นานมานี้ตอนที่เขาพาเซลิน่ามาที่นี่ เธอยังอยู่ในครัวกับเด็กๆ

หลังจากนั้น เด็กหนุ่มทั้งสองที่พ่ายแพ้นั่งด้วยกันและดื่มวอดก้าหนึ่งแก้วเพราะเดทของพวกเขาถูกขโมยไปและพวกเขาหดหู่

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]