บทที่ 635:เทพเจ้าลิง (ฟรี)

อเล็กซานเดอร์เรียกลูกดาก้อนบอลทั้งหมดมา แต่พวกมันไม่ได้มีลักษณะเหมือนที่ควรจะเป็น ตอนนี้พวกมันกลับดูเหมือนลูกบอลคอนกรีต อเล็กซานเดอร์จึงนำผ้าแห่งกาลเวลามาคลุมลูกบอลและเพิ่มเวลาให้เป็นหนึ่งปี ทันใดนั้นลูกบอลก็เปล่งแสงสีทองออกมา

"ดี เรียกเชนรอนมาสิ โกฮัง" อเล็กซานเดอร์สั่ง

โกฮังกล่าวคาถาวิเศษ และไม่นานเชนรอนก็ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างสง่างาม แต่เขาก็สับสนว่าทำไมถึงถูกเรียกก่อนครบ 1 ปี อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นอเล็กซานเดอร์อีกครั้ง เขาก็เข้าใจ เพราะสำหรับผู้มีพลังอย่างอเล็กซานเดอร์แล้ว เรื่องเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้คงไม่ใช่ปัญหา

"ฉันจะช่วยอะไรท่านได้บ้าง?" เชนรอนถาม

อเล็กซานเดอร์พูดว่า "นายรู้จักซูเปอร์ไซย่าก็อดไหม?"

เชนรอนเงียบไปครู่หนึ่งราวกับกำลังค้นความทรงจำหาความรู้ที่ถูกต้อง

"ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าซูเปอร์ไซย่าก็อดในจักรวาล" เชนรอนกล่าว ทำให้หลายคนผิดหวัง

แต่แล้วเชนรอนก็พูดต่อ "แต่เธอสามารถกลายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อดได้"

"ยังไง?" เบจิต้าเป็นคนแรกที่ถาม เขามักจะแข่งขันเพื่อให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นเสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแข็งแกร่งกว่าโกคู

"เธอต้องทำพิธีกรรมเพื่อให้ได้มาซึ่งการแปลงร่างเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อด มันต้องใช้ไซย่าที่มีจิตใจบริสุทธิ์ห้าคนเพื่อทำพิธีถ่ายทอดพลัง ไซย่าทั้ง 5 คนจับมือกันเป็นวงกลมและถ่ายทอดพลังให้กับไซย่าที่กำลังจะกลายเป็นไซย่าก็อด..."

อเล็กซานเดอร์ขัดจังหวะ "เดี๋ยว... หมายความว่าเราต้องใช้ไซย่า 6 คนใช่ไหม?"

เชนรอนพยักหน้า "ใช่"

"แล้วทำไมนายไม่ระบุให้ชัดเจน? จากคำพูดของนาย บางคนอาจคิดว่าต้องใช้ไซย่าแค่ 5 คน" อเล็กซานเดอร์ดุ

เชนรอนเริ่มเหงื่อตกและพูดอ้ำๆ อึ้งๆ "อ๋อ ขอโทษ ใช่แล้ว ต้องใช้ไซย่า 6 คน ในการทำพิธี ไซย่าทั้งหกคนที่มีจิตใจบริสุทธิ์ต้องยืนล้อมเป็นวงกลม จับมือกันไว้ ไซย่าสองคนที่อยู่ข้างๆ ผู้ที่จะแปลงร่างต้องวางมือไว้ที่หลังของเป้าหมาย ในขณะที่เป้าหมายหันหลังให้กลุ่ม จากนั้นแทนที่จะรวมพลังเข้าสู่ร่างกาย พวกเขาต้อง 'เทหัวใจ' ใส่พวกเขา"

"โอเค นายไปได้แล้ว" อเล็กซานเดอร์ยักไหล่ เชนรอนหายตัวไปอย่างหวาดกลัวและลูกบอลก็ลอยแยกไปเจ็ดทิศทาง เขาไม่แม้แต่จะถามถึงคำขออีก 2 ข้อที่เหลือ

"เรามีโกคู เบจิต้า โกฮัง ทรังคส์ และโกเท็นตัวน้อย รวมเป็นห้าคน เราต้องการอีกหนึ่งคน ใครสักคนมาให้เลือดฉันหน่อย ฉันจะลองทำตัวเป็นไซย่าอีกคน" อเล็กซานเดอร์เรียกร้อง

นี่คือความสามารถของเขาในการดูดซับพลังของสิ่งมีชีวิตอื่นแบบนี้ ดังนั้นเขาค่อนข้างมั่นใจว่าเขาสามารถนับเป็นไซย่าอีกคนได้

โกคูอาสา อเล็กซานเดอร์ชอบคุณสมบัตินี้ของโกคู ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาก็จะเผชิญหน้ามันตรงๆ เสมอ

"ดี มาที่นี่" อเล็กซานเดอร์เก็บเลือดของเขาด้วยเข็มพิเศษ จากนั้นก็ใช้ตาเทพและดูดซับมัน หลังจากนั้นเขาก็แค่ต้องรอ

"แล้ว พวกไซย่ามีลักษณะพิเศษอะไรที่แตกต่างจากคนอื่นไหม? ฉันต้องรู้เพื่อที่เราจะได้ตัดสินว่าฉันแปลงร่างได้ดีไหม" อเล็กซานเดอร์ถาม

"อืม... พวกเรากินจุ พวกเรามีความหิวกระหายในการต่อสู้..." เบจิต้าเริ่มนับ

ทันใดนั้นโกคูก็อุทาน "และพวกเรามีหาง!"

อเล็กซานเดอร์หันไปหาโกคูด้วยความตกใจ ปากอ้าค้าง "อะไรนะ? หางของนายอยู่ไหน?"

"อ๋อ พวกเราตัดมันทิ้งไปก่อนหน้านี้เพราะมันเป็นอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม พวกเราจะกลายเป็นลิงยักษ์ที่ไร้สติในคืนพระจันทร์เต็มดวงเพราะหาง ในร่างนั้น พลังของเราจะเพิ่มขึ้นหลายเท่า" โกฮังอธิบาย

"ทำไมไม่บอกฉันก่อน? โอ้... เดี๋ยว... ฉันรู้สึกอะไรบางอย่างที่ก้น" อเล็กซานเดอร์พึมพำด้วยความหวาดผวา

อเล็กซานเดอร์รู้สึกถึงความจั๊กจี้เหนือร่องก้นของเขา จากนั้นบางอย่างก็เริ่มงอกออกมาจากตรงนั้น ยกชายเสื้อคลุมขึ้น ไม่นานหางขนดกก็ห้อยออกมาจากเสื้อคลุมของเขา

ป๊อป ป๊อป ป๊อป ป๊อป

ทันใดนั้น แร็กนาร็อค ไอโรห์ แฮทส์ และโอลิเวียก็ปรากฏตัวขึ้น

"ด็อบบี้ ทำไมนายถึงเรียกพวกเขามา?" อเล็กซานเดอร์จ้องด็อบบี้

"เพราะพวกเราไม่ค่อยมีโอกาสได้ล้อเลียนนายนี่" ด็อบบี้ตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

"ฮ่าๆๆๆ..." ทั้งสี่คนหัวเราะลั่น

"ดูสิ เพื่อนของฉัน อเล็กซ์กลับไปเป็นลิงแล้ว" แร็กนาร็อคพูดจาเล่น

"เขากำลังวิวัฒนาการ แต่ถอยหลัง" แฮทส์แซว

"อืม หางนั่นดูเข้ากับเขาดีนะ" ไอโรห์เสริม

"ฉันว่าเราเพิ่มชื่อเทพเจ้าลิงเข้าไปในรายชื่อของเขาได้แล้วล่ะ" ด็อบบี้พูดพลางกลั้นหัวเราะ

โอลิเวียถึงกับพูดไม่ออก "เกิดอะไรขึ้นเหรอ อเล็กซ์?"

อเล็กซานเดอร์เกาเคราด้วยความอับอาย "เอ่อ ฉันแค่ดูดซับสายเลือด พวกนี้ไม่ได้บอกฉันว่าพวกเขามีหางมาก่อน"

"ตอนนี้มันต้องเป็นหางที่แข็งแกร่งมากแน่ๆ เพราะมันเป็นของนาย" ด็อบบี้เดา

"ฉันไม่รู้ ลองถอนมันออกดูดีกว่า" อเล็กซานเดอร์พูด เขาจับหางของตัวเองและใช้แรงมากมายเพื่อแยกมันออก เขาควบคุมร่างกายได้อย่างสมบูรณ์จึงปล่อยให้หางหลุดออก

"โอ๊ย... มันเจ็บนะ นั่นน่าตกใจ" เขาพึมพำ แล้วส่งหางให้แร็กนาร็อค

"เอาไปให้อัลเฟรดทำการทดสอบหน่อย บอกเขาให้หาความแข็งแกร่งและจุดอ่อนของมัน" อเล็กซานเดอร์พูด

แต่ทันทีที่แร็กนาร็อคจับมัน เขาก็โยนมันทิ้งไป "ไม่มีทาง ฉันไม่แตะอะไรที่ออกมาจากก้นนาย"

ตาของอเล็กซานเดอร์กระตุก "บ้าน่า มันไม่ได้ออกมาจากก้นฉัน มันออกมาจากกระดูกก้นกบ นายเป็นมังกร หางของนายออกมาจากก้นเหรอ?"

"เปล่า" แร็กนาร็อคปฏิเสธ

อเล็กซานเดอร์ยกตัวอย่างต่อ "ดูแฮทส์สิ หางของเขาออกมาจากก้นเหรอ?"

"เฮ้ อย่ามาลากฉันเข้าไปยุ่งด้วย" แฮทส์โกรธ

อเล็กซานเดอร์ยื่นหางให้เขาอีกครั้ง "ไปให้อัลเฟรด ฉันมีงานต้องทำที่นี่"

"ชิ... เขาอายแล้ว" แฮทส์ล้อเลียนและหายตัวไป โอลิเวียก็ตบไหล่เขาปลอบใจด้วยความสงสารแล้วจากไป

เมื่อทุกคนไปหมดแล้ว อเล็กซานเดอร์มองด็อบบี้ "นายรอดู เรื่องนี้จะไม่จบแค่นี้"

"โอเค ไซย่าทุกคน มารวมตัวกัน ฉันจะทำให้พวกนายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อด มาทางนี้" เขาสั่ง

ทุกคนรีบมารวมตัวรอบอเล็กซานเดอร์และจับมือกัน

"พวกนายทำอะไรกัน? ฉันไม่ใช่คนที่จะกลายเป็นซูเปอร์ไซย่าก็อด พวกนายสองคนต่างหากที่จะกลายเป็น" เขาพูด

อเล็กซานเดอร์เปลี่ยนตำแหน่งและตัดสินใจจะแปลงร่างโกคูก่อน "โอเค มาทำกัน"

เขาวางมือบนหลังของโกคู เบจิต้าก็ทำเช่นเดียวกัน พวกเขาทั้งหมดเริ่มส่งพลังและความรู้สึกภายในใจให้โกคู

แต่อเล็กซานเดอร์แข็งแกร่งเกินไป พลังของเขาคนเดียวก็มากพอที่จะทำสำเร็จ ไซย่าอีก 4 คนแค่ต้องการสำหรับพิธีกรรมเท่านั้น

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]