บทที่ 605: คนบ้า (ฟรี)

บี๊บ บี๊บ บี๊บ

อเล็กซานเดอร์อยู่ที่ฟิกซ์ไฮม์เมื่อเขาเห็นเครื่องส่งสัญญาณที่เชื่อมต่อกับอันที่เขาให้กาลีและรีน่ากะพริบ เขากำลังฝึกอยู่กับด็อบบี้ "อ้อ นั่นรีน่าและกาลิ เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา?"

อเล็กซานเดอร์ไม่เสียเวลาอีกแม้แต่วินาทีเดียว เขารีบสั่งให้กำลังรบทั้งหมดของฟิกซ์ไฮม์เตรียมพร้อม สั่งให้เซราฟิมทั้งหมด ครอบครัวของเขา และดรอยด์เตรียมพร้อม

หลังจากนั้นอเล็กซานเดอร์ก็ไปดูเด็กสาวทั้งสอง เขาปรากฏตัวทันเวลาพอดีที่จะรับทั้งสองที่กำลังถูกโยนลงน้ำ เขาโกรธหลังจากเห็นแขนที่หายไปของรีน่า

เขาหันไปมองชายบ้าคลั่ง "นายเป็นหนึ่งในแรงงานบังคับของซูลแร็กสินะ"

"พระเจ้าของข้าไม่เคยบังคับข้า ข้าเป็นคนที่พระเจ้าซูลแร็กไว้วางใจที่สุดด้วยความสมัครใจของข้าเอง ชีวิตข้าเป็นของพระองค์" เรเวนเฟลมกรีดร้อง

"อ๋อ นายเป็นพวกวิปริตอีกแบบจริงๆ นายหลงรักชายที่ทำให้นายเป็นทาสหรอ" อเล็กซานเดอร์พูด

"หุบปาก ข้าจะฆ่าเจ้า อเล็กซานเดอร์ ไอ้นอกรีต..." เขาเดือดด้วยความโกรธ

ต่างจากที่อเล็กซานเดอร์แสดงออกภายนอกตอนนี้ เขาไม่ได้สงบเหมือนที่ดู เขารู้สึกถึงพลังมหาศาลจากชายคนนี้ แบบที่เขาไม่เคยเห็นแม้แต่ในอัครเทวทูตไมเคิล

"ข้าคือไทสัน น็อกซ์ เรเวนเฟลม... พระเจ้าของข้าจะมีความสุขมากเมื่อข้านำหัวของเจ้าไปมอบให้พระองค์ มันจะเป็นข้า... มีแต่ข้าเท่านั้นที่จะฆ่าเจ้า" เรเวนเฟลมตะโกนต่อ

ความสงสัยของอเล็กซานเดอร์ยิ่งแรงขึ้นเมื่อได้ยินชื่อ ตลอดมา สิ่งมีชีวิตที่เขาพบมีชื่อตลก แต่ครั้งนี้ มันรู้สึกเหมือนชื่อของตัวละครสำคัญในเรื่องราวของซูลแร็ก

"เรเวนเฟลม... นั่นชื่ออะไร? นายเปลี่ยนเป็นอีกาตัวเล็กๆ หรอ?" อเล็กซานเดอร์เยาะเย้ยเขาเพื่อให้เขาทำผิดพลาดด้วยความโกรธ

"ฮิฮิฮิ... ลองเล่นเกมคำพูดของนายเท่าที่อยาก ข้าไม่ได้เป็นผู้นำหายนะของพระเจ้าของข้าด้วยการใช้แค่พละกำลัง ข้ามีสมองด้วย" เรเวนเฟลมพูด

อเล็กซานเดอร์สบถใต้ลมหายใจ แต่อเล็กซานเดอร์เรียกกำลังทั้งหมดของเขาจากฟิกซ์ไฮม์ก่อน

"พวกนายทุกคนรู้วิธีจัดการกับสิ่งมีชีวิตแห่งความมืดหรือสิ่งที่ถูกสิง ไป" เขาสั่ง

"ไม่นะ... หยุด" เรเวนเฟลมพยายามหยุดทุกคนแต่อเล็กซานเดอร์ยืนขวางทาง

"ไม่มีทางตราบใดที่ฉันอยู่ที่นี่" อเล็กซานเดอร์พูดและปรากฏตัวตรงหน้าเขา

บูม

หมัดของพวกเขาปะทะกันและทำให้เกิดคลื่นเสียงความเร็วเหนือเสียงพร้อมคลื่นขนาดใหญ่ อเล็กซานเดอร์เห็นว่าหมัดของเขาไม่มีผล จึงชักดาบที่ทำจากโลหะของพระเจ้าออกมา

แคล้ง

เรเวนเฟลมจับมันด้วยนิ้วและหักมัน "โลหะของพระเจ้านั่นทำลายไม่ได้แค่เมื่อต่อสู้กับมนุษย์ ไม่ใช่กับข้า ข้าอยู่สูงกว่าในห่วงโซ่อาหาร"

เรเวนเฟลมพ่นเปลวไฟสีดำจากมือและปากของเขา อเล็กซานเดอร์ป้องกันตัวเองด้วยแขนแต่แม้แต่เขาก็รู้สึกว่ามันร้อนเกินกว่าที่เขาจะอยู่แบบนั้นได้นาน

เขาบินเข้าหาเรเวนเฟลมด้วยความเร็วแสงและคว้าคอของเขา เขาลากเขาเข้าไปในอวกาศเพราะเขาต้องจำกัดการกระทำบนดาวเคราะห์ ทั้งคู่ต่อยกันขณะที่เดินทางผ่านอวกาศด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ

ร่างทั้งหมดของเรเวนเฟลมเริ่มลุกไหม้ตอนนี้ เขาดูเหมือนไฟรูปมนุษย์ที่มีตาสีแดงสองข้าง อเล็กซานเดอร์นึกถึงฮิวแมนทอร์ชจากโลกมาร์เวล แต่คนนี้เป็นเวอร์ชั่นมืดและแข็งแกร่งกว่ามาก

"บางทีเราอาจจะมีความแตกต่างในเรื่องพลัง แต่ฉันมีอาวุธนับไม่ถ้วน" อเล็กซานเดอร์ตอบและหยิบลูกโลหะเหนียวออกมาจากกระเป๋ามิติและวางมันบนหน้าอกของเรเวนเฟลม

นี่เป็นระเบิดที่ทำจากเลือดของอเล็กซานเดอร์และพระเยซู มันมีพลังในการชำระล้างความชั่วร้ายทั้งหมด

บี๊บ บี๊บ

เรเวนเฟลมหยุดและมองที่หน้าอกของเขา "นี่มันอะไร?"

บูม

การระเบิดที่เงียบเกิดขึ้น ใหญ่มากจนกาแล็กซี่ที่ไม่มีคนอาศัยหลายแห่งถูกทำลายในการระเบิด ที่ศูนย์กลางคือเรเวนเฟลม อเล็กซานเดอร์คาดหวังว่าเขาจะตายเร็วด้วยระเบิดนี้ อย่างไรก็ตาม เขาผิดหวัง

"นั่นเป็นระเบิดที่ทรงพลังมาก แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตอย่างพวกเราที่สามารถทำลายจักรวาลทั้งหมดได้ ระเบิดแบบนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเรา" เสียงของเรเวนเฟลมดังขึ้น

ป็อป

"บอส พวกคนที่เป็นกรดทั้งหมดถูกจัดการแล้ว" ด็อบบี้มาถึง พร้อมกับเขา ไมเคิล แร็กนาร็อค ดักลาส แฮตส์ และลีโอไนดัสก็มาด้วย พวกนี้คือสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในปัจจุบันรองจากอเล็กซานเดอร์

"ระวังไว้ เขาค่อนข้างแข็งแกร่ง" อเล็กซานเดอร์เตือนพวกเขา พวกเขาก็รับคำเตือนอย่างจริงจังเพราะอเล็กซานเดอร์แทบไม่เคยบอกว่าใครแข็งแกร่ง

"นายว่าอะไรนะ? นายฆ่าสมุนของข้า? งั้นข้าก็จะฆ่าของเจ้า"

เรเวนเฟลมมุ่งความสนใจไปที่ทุกคนยกเว้นอเล็กซานเดอร์ แต่อัครเทวทูตไมเคิลเป็นเทวทูตที่แข็งแกร่งมาก หลังจากทั้งหมด เขาเป็นเทวทูตอาวุโสที่สุดในสวรรค์

อเล็กซานเดอร์ก็เปิดการโจมตีในเวลาเดียวกัน ก่อนหน้านี้เขาไม่มั่นใจพอที่จะเอาชนะเขา แต่ตอนนี้เขามั่นใจแล้ว "มีแต่นายที่จะตายวันนี้"

"ไม่มีทาง" เรเวนเฟลมยิ้มอย่างน่าขนลุกเมื่อเขาเห็นแขนของอเล็กซานเดอร์กำลังจะแตะตัวเขา

"ฮิฮิ จับได้แล้ว" ร่างของเขากลายเป็นเปลวไฟสีดำทันที แขนของอเล็กซานเดอร์ทะลุผ่านมันไป แต่ทันทีที่อเล็กซานเดอร์กำลังจะดึงแขนกลับ ร่างของเรเวนเฟลมก็กลับมาเป็นของแข็งอีกครั้ง

แขนของอเล็กซานเดอร์ติดอยู่ในท้องของเรเวนเฟลม "ฮิฮิ บอกลาแขนของนายซะ ไอ้นอกรีต"

อเล็กซานเดอร์รู้สึกถึงอุณหภูมิสูงมากที่แขนที่ติดอยู่ มันเจ็บปวดและเขาพยายามดึงแขนออกด้วยกำลัง เขาไม่สนใจถ้าต้องฉีกเรเวนเฟลมออกเป็นชิ้นๆ

"ข้าบอกแล้วไง! ข้าจะเอาหัวของเจ้า" เรเวนเฟลมลิงโลด เนื่องจากอยู่ในระยะประชิด เขาจึงจับคอของอเล็กซานเดอร์ด้วยมือได้ง่ายและเริ่มใช้เปลวไฟ

อเล็กซานเดอร์ต้องทำอะไรสักอย่างเร็วๆ เขาจึงใช้พลังทั้งหมดดึงแขนที่ติดอยู่ สุดท้ายมันก็ฉีกขาดครึ่งหนึ่ง อีกครึ่งถูกเผาจนไม่เหลืออะไร ช่องว่างในร่างของเรเวนเฟลมเติมเต็มโดยอัตโนมัติ

ตอนนี้อเล็กซานเดอร์เป็นอิสระและมองเข้าไปในดวงตาของเรเวนเฟลม "ฉันยังมีพลังอีกอย่างที่ยังไม่ได้ใช้"

อเล็กซานเดอร์เปิดใช้ตาแห่งพระเจ้า "นี่คือพลังที่ฉันสามารถใช้ดูดซับทุกอย่าง แม้แต่นาย"

อเล็กซานเดอร์วางแขนที่เหลือบนร่างของเรเวนเฟลมและเริ่มใช้พลังของเขา มันช้ามากอย่างเห็นได้ชัดเพราะเรเวนเฟลมแข็งแกร่งมหาศาล

แต่นี่ทำให้เรเวนเฟลมกลัวเมื่อเขาคลายการจับที่คอของอเล็กซานเดอร์ เขารู้สึกว่าพลังของเขาลดลงอย่างช้าๆ

อเล็กซานเดอร์พบโอกาสและเทเลพอร์ตออกห่างจากเขา เขาพยักหน้าให้เพื่อนทั้งหมดของเขา

พวกเขาทั้งหมดจึงหยิบอาวุธออกมา "เราต้องฆ่าเขาวันนี้ ฉันจะดูดซับเขา ฉันจะเอาพลังของเขาไป"

นี่ทำให้เรเวนเฟลมกลัวเล็กน้อย เห็นได้จากการที่เขาถอยหลังไปนิด

อเล็กซานเดอร์รู้ว่าแผนนี้อาจจะได้ผล เขาจึงตะโกนสุดเสียงเพื่อข่มขู่เขา "โจมตี"

หลังจากนั้น พวกเขาทั้งหมดก็บินเข้าใส่เขา พวกเขาทุกคนชูอาวุธ พร้อมที่จะฉีกเรเวนเฟลมออกเป็นชิ้นๆ พวกเขาทำได้แน่นอน แต่สิ่งที่ทำให้เรเวนเฟลมอันตรายกว่าคือความสามารถด้านไฟของเขา

มือที่ดูดซับพลังของอเล็กซานเดอร์ดูน่ากลัวสำหรับเรเวนเฟลมมากกว่าอาวุธอื่นๆ ทั้งหมดรวมกัน เพิ่มความน่ากลัวให้ทีมที่น่ากลัวอยู่แล้ว แร็กนาร็อคแปลงร่างเป็นมังกร

แบม แคล้ง วู้ช

หลังจากหลบการโจมตีไม่กี่ครั้ง เรเวนเฟลมก็ถอย "ฮ่าๆ ข้าทำสิ่งที่ข้ามาทำเสร็จแล้ว น่าเสียดายที่ไม่สามารถนำหัวของเจ้าไปให้พระเจ้าซูลแร็ก"

"ลาก่อน" เรเวนเฟลมหายตัวไปพร้อมรอยยิ้มเยาะ มันเกิดขึ้นกะทันหันมากจนไม่มีใครเข้าใจว่าเรเวนเฟลมทำอะไรก่อนหายตัวไป

อเล็กซานเดอร์มองแขนที่หายไปของเขาก่อน มันหยุดเลือดออกแล้วตอนนี้

"นั่นเฉียดฉิวมาก" แร็กนาร็อคพูด

"เขาบ้าไปหน่อย" ด็อบบี้เพิ่มเติม

อเล็กซานเดอร์พยักหน้า "อ๊ากกก..."

เขาอาเจียนเลือดออกมาทันที ทุกคนกลับมาจริงจัง อัครเทวทูตไมเคิลมองเขาด้วยความกังวล "ถอดเสื้อคลุมออก"

อเล็กซานเดอร์ทำตาม พวกเขาทั้งหมดมองที่หน้าอกของเขา มันกลายเป็นสีดำ

"พิษ" ไมเคิลอุทาน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]