บทที่ 555. การโจมตีนายพล (ฟรี)

อเล็กซานเดอร์ให้คำตอบกับสิ่งที่ถาม

"เอาล่ะ ฉันโกรธเพราะสิ่งที่นายทำ ตามกฎของการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม นายเอามดลูกของผู้หญิงคนนั้นไป แต่ภรรยาของฉันใช้พลังเวทมนตร์และนำมันกลับมา"

"ทุกอย่างเรียบร้อยดี แต่จากนั้น ไม่รู้ยังไงมดลูกใหม่ของเธอก็หายไปอีก ตอนนี้บอกฉันสิ นี่มันยอมรับได้ยังไง? มันไม่ใช่แค่อัตตาของนายหรอกหรอที่ทำให้นายทำแบบนั้น? นายไม่ได้ละเมิดกฎการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมเหมือนกันหรอ?" อเล็กซานเดอร์ถาม

สิ่งนั้นตอบเขาไม่ได้ ราวกับว่ามันรู้ว่าสิ่งที่มันทำนั้นผิด

อเล็กซานเดอร์พูดต่อ "ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อแทรกแซงวิธีการทำงานของนาย แต่นายบังคับให้ฉันต้องมาหานาย นายเป็นเพียงเทพเจ้าธรรมดาในลำดับใหญ่ของ Omniverse นายเป็นแค่เทพเจ้าธรรมดาที่รับผิดชอบดูแลสายงานบางอย่าง แต่สิ่งที่นายลืมไปคือนายก็ยังเป็นเทพเจ้า"

"สิ่งที่ตายแล้วไม่มีวันกลับมามีชีวิตอีก นั่นเป็นความจริงง่ายๆ สำหรับมนุษย์ แต่เมื่อพวกเขาทำการแปรสภาพมนุษย์ พวกเขาไม่ได้ทำเพราะต้องการความรู้บางอย่าง พวกเขาแค่อยากให้คนที่รักกลับมา แต่แล้วนายก็ไปเก็บค่าธรรมเนียมจากพวกเขาสำหรับสิ่งที่พวกเขาไม่เคยต้องการตั้งแต่แรก"

"จริงๆ แล้ว สิ่งที่เทพเจ้าปกติควรทำคือแค่เพิกเฉยต่อการแปรสภาพแบบนั้น แค่บอกพวกเขาว่าสิ่งที่พวกเขาพยายามทำนั้นเป็นไปไม่ได้ และถ้าพวกเขายังอยากเรียนรู้ความจริง ก็ถามพวกเขาว่าพร้อมจะสละอะไรเพื่อมัน นั่นจะเป็นการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมที่ยุติธรรม เพราะพวกเขาจะสามารถเลือกได้ว่าจะสละอะไรเพื่อแลกกับความรู้"

"นายได้เก็บค่าธรรมเนียมจากผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว ตอนนี้ไม่ว่าฉันจะทำอะไร นายจะไม่มีสิทธิ์พูดอะไรทั้งนั้น" อเล็กซานเดอร์พูดยาว

"ยังมีเหตุผลที่ฉันเอามดลูกใหม่ของเธอออกไป" สิ่งนั้นพูด

"บอกฉันมาสิ" อเล็กซานเดอร์ถาม

"มดลูกที่ฉันเอาไปยังคงอยู่ในระนาบนี้ ทุกอย่างที่ฉันเอาไปยังคงอยู่กับฉัน มันยังคงเชื่อมต่อกับร่างกายหลักของเธอและดึงพลังงานจากเธอ ดังนั้นถ้านายจะใส่อันใหม่ให้เธอ มันจะสร้างปัญหาให้กับร่างกายของเธอเอง วิธีเดียวที่เธอจะมีลูกได้คือต้องเอามดลูกกลับคืนจากฉันและจากนั้นนายค่อยรักษามัน" สิ่งนั้นอธิบาย

อเล็กซานเดอร์พยักหน้า นี่เป็นที่ยอมรับได้ "แล้วราคาของมันคืออะไร?"

"การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม นั่นคือพื้นฐานของการเล่นแร่แปรธาตุและอัลคาเฮสทรี" มันตอบ

"งั้นนายต้องการมดลูกอีกอันแลกกับมดลูก? เอาล่ะ ฉันให้นายสิบอันถ้านายต้องการ" อเล็กซานเดอร์เสนอแบบล้อเล่น

"ฮ่ะๆ ไม่ๆ... มันต้องมาจากเธอ"

อเล็กซานเดอร์ส่ายหัวและกลับมาจริงจัง "โอเค ฉันแสดงความรู้เกี่ยวกับ Omniverse ให้นายดู นายจะแลกเปลี่ยนอะไรกับมัน? ฉันสามารถเอาการดำรงอยู่ของนายไปตามกฎของการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม"

สิ่งนั้นตกใจ "ฉันไม่รู้ว่าจะทำได้ยังไง ฉันไม่มีอะไรจะให้นาย นายเป็นสิ่งมีชีวิตที่สูงส่งกว่าฉันด้วยซ้ำ"

"ฮ่าๆ งั้นก็แค่สัญญากับฉันว่าตั้งแต่นี้ไปนายจะเพิกเฉยต่อการแปรสภาพมนุษย์ที่ทำโดยเด็ก นายจะให้โอกาสคนดีได้ทบทวนการตัดสินใจของพวกเขาและแค่ลงโทษคนชั่วเหมือนที่นายทำอยู่ตอนนี้ แค่ให้ความรู้ไร้ค่าจากประตูแห่งความจริงและเอาร่างกายหรือแขนขาของพวกเขาไป"

"นี่เป็นคำขอเล็กน้อยสำหรับความรู้อันกว้างใหญ่ที่ฉันเพิ่งให้นาย" อเล็กซานเดอร์พูด

"ตกลง ฉันยอมรับข้อเสนอนี้ ฉันจะทำตามที่นายขอตั้งแต่นี้เป็นต้นไป แต่นายช่วยเชื่อมต่อฉันกับพระเจ้าได้ไหม? ฉันสงสัยมาตลอดว่าอะไรคือเหตุผลของการมีตัวตนของฉัน ฉันสงสัยมาตลอดว่ามีใครที่สูงส่งกว่าฉันหรือไม่ แต่นายให้คำตอบนี้กับฉันแล้ว ฉันอยากคุยกับผู้สร้างของฉันและรับใช้พระองค์อย่างที่ฉันควรทำ" มันขอ

"ฮ่าๆๆ... นายกำลังรับใช้พระองค์อยู่แล้ว เชื่อฉันสิ โอเค ฉันจะเชื่อมต่อนายกับพระองค์ แต่นายต้องมีชื่อก่อน เรียกนายว่า True Alchemic God หรือย่อๆ ว่า TAG ดีไหม" อเล็กซานเดอร์เสนอ

TAG พยักหน้าและรอให้อเล็กซานเดอร์เชื่อมต่อเขากับพระเจ้า อเล็กซานเดอร์ดีใจที่ตอนนี้ทีมพระเจ้ามีสมาชิกเพิ่มขึ้นอีกคน บางทีจักรวาลนี้อาจถูกมองข้ามหรือยังไม่ได้สำรวจจนถึงตอนนี้ นั่นเป็นเหตุผลที่อเล็กซานเดอร์ไม่สามารถหาเทวดาหรือปีศาจได้ มีเพียงเทพเจ้าองค์เดียวที่ถูกสร้างขึ้นจากจิตสำนึกรวมของมนุษย์

ก่อนที่อเล็กซานเดอร์จะเรียกพระเจ้า TAG ถามบางอย่าง "บอกฉันสิ ทำไมประตูแห่งความจริงของนายถึงดูว่างเปล่า? ทำไมไม่มีจารึกบนนั้นเหมือนคนอื่นๆ?"

"คำตอบนั้นง่าย ความรู้ของฉันกว้างใหญ่และอยู่ในระดับที่สูงกว่าของนาย ความรู้ที่นายไม่รู้ เรากำลังอยู่ในมิติที่ถูกสร้างขึ้นจากความคิดของนายเอง ประตูแห่งความจริงปรากฏขึ้นโดยคำนึงถึงธรรมชาติของบุคคลและความรู้ของนายเอง"

"ดังนั้น อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อธรรมชาติของฉันไม่สามารถอ่านได้และนายไม่รู้เกี่ยวกับความรู้ของฉัน? นายก็จะได้ประตูว่างเปล่า อย่างไรก็ตาม ถ้าคนๆ หนึ่งแค่ไม่ต้องการเรียนรู้ความจริง เขาก็ยังสามารถมีประตูว่างเปล่าได้ ตอนนี้ มาจบการคุยนี้และเรียกพ่อกันเถอะ"

อเล็กซานเดอร์มองขึ้นและเรียกพระเจ้า "พ่อครับ นี่คือเทพเจ้าอีกองค์ที่ผมเพิ่งพบ ชื่อของเขาคือ TAG และเขาต้องการพบผู้สร้างของเขา"

อเล็กซานเดอร์มองที่ TAG และพยักหน้า "รักษาคำสัญญาของนายนะ ฉันหวังว่านายจะคืนมดลูกของผู้หญิงคนนั้นและแขนขาและร่างกายของพี่น้องเอลริก"

TAG พยักหน้าแต่ก็บอกบางอย่างกับเขา "ฉันจะทำ ผู้หญิงคนนั้นสามารถเอามดลูกกลับคืนได้ แม้แต่เอ็ดเวิร์ด เอลริกก็สามารถเอาแขนขากลับคืนได้ แต่อัลฟองเซ่ต้องมาด้วยตัวเองเพื่อเอาร่างกายของเขาคืน อย่างไรก็ตาม พี่น้องเอลริกเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องใหญ่กว่านี้

และฉันแนะนำว่านายอย่าไปยุ่งกับการเดินทางของพวกเขา ไม่จนกว่าพวกเขาจะรู้ความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับโลกที่พวกเขาอาศัยอยู่และพ่อของพวกเขา"

พ่อของพวกเขาเป็นใครกัน? อเล็กซานเดอร์สงสัย

ด้วยความรู้นี้ อเล็กซานเดอร์จึงออกจากมิตินั้น อเล็กซานเดอร์กลับมาสู่โลกจริงและพบว่าตัวเองกลับมาอยู่ในโบกี้รถไฟ

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรหาโอลิเวีย "โอลิ ฉันจัดการกับเขาแล้ว เธอสามารถให้มดลูกกับเธอได้แล้ว"

"ดี แล้วเจอกัน อเล็กซ์" โอลิเวียตอบจากปลายสายและวางสาย

"โลกนี้ช่างแปลกและซับซ้อนจริงๆ ฉันคิดว่าจะเร่งความเร็วแผนการของฉัน ไม่มีเหตุผลที่คนจะต้องตายเพื่อความว่างเปล่า" อเล็กซานเดอร์ตัดสินใจ

บูม

ทันใดนั้นรถไฟก็เริ่มหยุดด้วยเสียงระเบิดดังสนั่น อเล็กซานเดอร์เสียการทรงตัวเพราะแรงกระแทกอย่างรุนแรง แต่เขาไม่ได้ล้มและแค่ลอยอยู่เหนือพื้นหนึ่งมิลลิเมตร

"เกิดอะไรขึ้น ด็อบบี้?" อเล็กซานเดอร์ถาม

รถไฟของพวกเขาตกรางไปแล้วหลังจากการระเบิดและตอนนี้พวกเขาติดอยู่กลางที่ว่างเปล่า

"บอส พวกเราถูกโจมตี มีผู้ชายสวมหน้ากากพร้อมปืน พวกเขาทำลายเครื่องยนต์" ด็อบบี้แจ้ง

"โอเค อย่าฆ่าใคร แค่จับพวกเขามาสอบสวน" อเล็กซานเดอร์สั่ง

"ครับบอส" ด็อบบี้วิ่งออกไป

อเล็กซานเดอร์ก็ตามออกไปดูว่าใครกำลังพยายามโจมตีเขา ในตอนกลางวันแสกๆ การจับผู้โจมตีนั้นง่ายเหมือนยกมือ แต่เมื่อพวกเขากำลังจะสอบสวนพวกเขา ทุกคนก็ไปไกินยาพิษฆ่าตัวตายเสียอย่างนั้น

โชคดีสำหรับอเล็กซานเดอร์ เขาแค่ย้อนเวลากลับและพวกเขาก็กลับมามีชีวิตอีกครั้ง ก่อนที่พวกเขาจะกัดฟันและฆ่าตัวตาย เขาก็ทำให้พวกนั้นหมดสติไป

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]