บทที่ 335: ปัญหาที่กำลังก่อตัว (ฟรี)

"พ-พวกเราทำไปเพื่อปกป้องหมู่บ้านนะ ท่านผู้เฒ่า" ชิบูกิพูดด้วยความหวาดกลัว

"ปกป้องจากใคร?" เขาถามกลับ

"จากแคว้นใหญ่ๆ น่ะ พวกเราไม่อยากเป็นเหมือนอาเมะหรือคุสะในตอนนี้ แคว้นใหญ่ๆ ใช้พวกเราที่เป็นแคว้นเล็กๆ เป็นสนามรบและทำลายทุกอย่าง

พวกเขามีสัตว์หางยักษ์คอยต่อสู้ให้ ไม่มีใครกล้าโจมตีพวกเขา ถ้าพวกเรามีสัตว์หางยักษ์บ้าง เราก็คงได้อยู่อย่างสงบสุขบ้าง" เขาพูดพรั่งพรูออกมา

อเล็กซานเดอร์เข้าใจความกลัวของพวกเขา ในโลกที่ไม่มั่นคงเช่นนี้ ไม่มีใครรู้ว่าปัญหาจะเข้ามาเมื่อไหร่

"พวกเธอจับโจวเมย์ได้ยังไง?" เขาถาม

"พวกเราไม่ได้จับเขาหรอก แค่เจอเขานอนหลับอยู่ที่นี่" ชิบูกิตอบ

อเล็กซานเดอร์มองไปที่โจวเมย์ ซึ่งดูอายๆ "ฮ่ะฮ่า ฉันเป็นคนขี้เซาน่ะ จี-จัง"

"เด็กน้อยคนนี้มีพ่อแม่มั้ย?" เขาถามขณะมองเด็กทารกในอ้อมแขน

"ไม่มี แต่ฉันรับเธอมาเลี้ยงแล้ว เธอเหมือนน้องสาวของฉัน" ชิบูกิพูดอย่างมั่นใจ เขาตอบทุกอย่างตามความจริงด้วยหวังว่าจะรอดชีวิตไปได้

"ด็อบบี้ อยู่ที่นี่และตั้งฐานให้ดรอยด์ของพวกเรา... บ้าเอ๊ย ฉันลืมไปว่าด็อบบี้หายตัวไป" เขาพึมพำ เขาพึ่งพาเอลฟ์ผู้ติดตามมากเกินไป

"ฉันมีข้อเสนอ ฉันจะให้การคุ้มครองหมู่บ้านของพวกเธอ ตราบใดที่พวกเธอไม่ก่อปัญหาเอง นอกจากนี้ แม้ว่าพวกเธอจะทำให้เด็กหญิงตัวน้อยเป็นสถิตร่างได้สำเร็จ มันก็จะเพียงแต่บังคับให้พวกเธอต้องเข้าไปอยู่ในสงครามใหญ่ๆ เพราะแคว้นใหญ่ๆ จะเริ่มมองว่าพวกเธอเป็นภัยคุกคามแทนที่จะเป็นแคว้นที่ไม่สำคัญ พวกเธออยากให้เป็นแบบนั้นหรอ?" เขาทำให้พวกเขาตระหนัก

อเล็กซานเดอร์รู้ว่าพวกเขาคงไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอของเขาง่ายๆ เพราะพวกเขาไม่รู้ว่าจะไว้ใจเขาได้หรือไม่ เขาจึงต้องแสดงพลังของเขาให้มากขึ้น ทันใดนั้นทุกคนก็ล้มลงคุกเข่า ยกเว้นโจวเมย์ แฮตส์ เบอร์รี่ และดักลาส

"ฉันสามารถรับหมู่บ้านของพวกเธอไว้ในความคุ้มครองได้ถ้าพวกเธอต้องการ" เขาเสนอ

"พวกเราต้องทำอะไรบ้าง?" ชิบูกิถามด้วยความกลัว

"ไม่ต้องทำอะไร แค่เป็นคนดีและทำตามคำแนะนำ ฉันสัญญาว่าชีวิตของพวกเธอจะเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น ตอนนี้ฉันต้องไปที่อื่นแล้ว จะมีชายหน้าหมามาที่นี่เร็วๆ นี้และจัดการทุกอย่างให้" เขาแจ้ง

บลูแฟงไม่มีอะไรต้องทำในตอนนี้ อเล็กซานเดอร์จึงเรียกเขา ไบรอันอาจจะเหมาะกับงานนี้มากกว่า แต่เขายังคงเศร้าอยู่หลังจากถูกปฏิเสธจากหญิงโทกรูตาที่เขาชอบในโลกสตาร์วอร์ส เขาคิดว่าเธอชอบเขา แต่แล้วก็พบว่าเธอเพิ่งมีลูกอีกคนกับสามีของเธอ

ไม่มีใครในหมู่บ้านตั้งคำถามกับเขา อเล็กซานเดอร์ส่งเด็กทารกให้กับผู้นำหมู่บ้าน "ดูแลเธอให้ดี"

หลังจากนั้น เขาก็ออกไปจากถ้ำ โจวเมย์ตามเขามาข้างหลัง "โจวเมย์จัง ทำตัวเล็กลงและนั่งบนไหล่ฉัน มันไม่ดีถ้าคนเห็นเธอเดินไปมา พวกเราจะไปปลดปล่อยพี่น้องของเธอทั้งหมด" (ให้สมมติว่าสัตว์หางยักษ์มีความสามารถในการย่อตัวได้)

"ว้าว โชคดีจัง แต่นายรู้หรอว่าทุกคนอยู่ที่ไหน?" โจวเมย์ถาม

"รู้สิ พวกเรากำลังจะไปอิวะงาคุเระ ที่นั่นมีซุน โกคุ (สี่หาง) และโคคุโอ (ห้าหาง) อยู่" อเล็กซานเดอร์บอกเขา

ทันใดนั้น เบอร์รี่ก็บินเข้ามาใกล้และนั่งบนไหล่อีกข้างของอเล็กซานเดอร์ พยายามทำตัวดูดีต่อหน้าโจวเมย์

เบอร์รี่พ่นเปลวไฟสีฟ้าออกจากปาก "ว้าว เจ๋งจัง" โจวเมย์อุทาน

เบอร์รี่ผายอก "ฮ่าๆ เธอเรียกฉันว่าพี่ชายเบอร์รี่ก็ได้นะ"

"แต่ฉันอายุพันปีแล้วนะ" โจวเมย์เถียง

"ฉันอายุหลายพันปี" เบอร์รี่ตอบ

โจวเมย์มองเบอร์รี่ราวกับเป็นรุ่นพี่ "ครับ พี่ชายเบอร์รี่"

อเล็กซานเดอร์ไม่สนใจการแสดงละครของพวกเขาและเดินทางต่อไปยังอิวะงาคุเระ

...

โคโนฮะ

สภาประชุมกับโฮคาเงะอีกครั้ง คราวนี้เป็นเหตุฉุกเฉิน โฮคาเงะเพิ่งได้รับม้วนกระดาษจากซาคุโมะ

"นี่น่ากังวลมาก มีคนกำลังเล็งเป้าไปที่สัตว์หางทั้งหมดและแสดงเจตนาชัดเจน ฮาตาเกะ ซาคุโมะยังเขียนด้วยว่าชายคนนี้มีพลังมากและสามารถรับมือกับลูกไฟเต็มกำลังโดยไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาย้ำชัดว่าชายคนนี้อันตรายและทรงพลังมาก ชื่อของเขาก็แปลกด้วย" โฮเคเงะสรุป

"ฉันส่งนินจารากไปได้ พวกเขาเก่งเรื่องการรวบรวมข้อมูล" ดันโซเสนอ

"ไม่ได้ เราเสี่ยงไม่ได้ ยังไม่ใช่ตอนนี้ ซาคุโมะบอกว่าชายคนนี้คงไม่มาโคโนฮะในเร็วๆ นี้ ตำแหน่งสุดท้ายของเขาคืออาเมะและมีคนเห็นเขามุ่งหน้าไปคุสะ เขาน่าจะไปอิวะเพื่อเอาสัตว์หางของพวกเขา" ฮิรุเซ็นปฏิเสธ

"งั้นนายควรมอบสัตว์หางของโคโนฮะให้ฉัน ฉันสามารถปกป้องมันไว้ในฐานรากได้ ฉันรับรองว่าไม่มีใครแทรกซึมเข้ามาได้" ดันโซเพิ่มเติม มันเป็นความฝันมานานของเขาที่จะได้ทดลองกับสัตว์หางและเข้าใจพลังของสัตว์หางยักษ์

ฮิรุเซ็นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาอาจจะยอมให้คุชินะถูกส่งไปที่ราก แต่เขาสงสัยว่าจิไรยะและมินาโตะคงไม่พอใจ นอกจากเขาแล้ว ดูเหมือนไม่มีใครเห็นคุณค่าการทำงานหนักเพื่อหมู่บ้านของดันโซ

และมินาโตะก็เป็นหนึ่งในนินจาที่แข็งแกร่งที่สุดในแคว้นตอนนี้ และยังเป็นตัวเลือกที่เขาชื่นชอบสำหรับตำแหน่งโฮคาเงะคนต่อไป เขาไม่อาจเสี่ยงทำให้มินาโตะโกรธและในกรณีที่แย่ที่สุด ปล่อยให้เขากลายเป็นนินจาถอนตัวถ้าดันโซทำอะไรกับเธอ

"ไม่ โคโนฮะปลอดภัยดีอยู่แล้ว ฉันจะแค่ไม่ส่งเธอไปทำภารกิจตอนนี้" ฮิรุเซ็นตัดสินใจ ทำให้ดันโซผิดหวังมาก

"อืมม น่าสนใจนะ" โคฮารุ พึมพำ

"มีอะไรหรือ โคฮารุ?" โฮมุระ ถาม

"รายงานบอกว่าชายคนนี้เรียกเก้าหางว่า คุรามะ ไม่มีใครในโลกรู้ชื่อของสัตว์หางยักษ์ แม้แต่ร่างสถิตแล้วชายคนนี้รู้ได้ยังไง? เขาอาจจะเป็นเซียนแห่งสัตว์หางตัวจริงก็ได้" เธอสงสัย

ดันโซแค่นหัวเราะ "ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่นิทานก่อนนอนเด็กๆ เกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่เป็นมิตรกับสัตว์และเล่นกับพวกมันกลายเป็นเรื่องจริง? พวกมันแค่สัตว์ สัตว์ที่ควบคุมไม่ได้และทรงพลัง พวกมันไม่มีเพื่อน ฉันเคยได้ยินเรื่องราวของเซียนคนนี้จากแม่ตอนฉันยังเล็ก และเธอก็ได้ยินมาจากแม่ของเธออีกที พวกเธอกำลังบอกว่ามีชายคนหนึ่งมีชีวิตอยู่มาหลายร้อยปีงั้นเหรอ?"

เมื่อพูดออกมาแบบนั้น ไม่มีใครเชื่อว่าเซียนแห่งสัตว์มีอยู่จริง

"คงเป็นแค่คนที่พบความรู้เก่าแก่ที่ซ่อนอยู่และรู้เกี่ยวกับชื่อนั้น แต่เราก็ไม่สามารถมั่นใจได้ว่านี่คือชื่อจริงของเก้าหาง มันเป็นศัตรูกับสัตว์หางของมัน ตอนนี้กรณีที่ดีที่สุดคือแค่จับตาดูชายคนนี้" โฮมุระ มิโตคาโดะชี้แจง

ฮิรุเซ็นเห็นด้วย "ใช่ สำหรับเรื่องนี้เราต้องการคนที่มีเครือข่ายสายลับกว้างขวางและมีทักษะ ฉันจะส่งข่าวไปหาจิไรยะ เขาน่าจะอยู่แถวๆ อาเมะ"

ทุกคนเห็นด้วยกับแผนนี้

...

ฮาตาเกะ ซาคุโมะมาถึงทาคิงาคุเระเพื่อตามหาเจ็ดหาง

เขาอยู่ที่นั่นมาสองวันแล้ว ปลอมตัวและหาข้อมูล ภารกิจของพวกเขาสำคัญมากต่อความอยู่รอดในอนาคตของโคโนฮะ

แต่แล้วเขาก็เริ่มได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับชายชราคนหนึ่งมาและพาเจ็ดหางไป ทีมของเขาก็รายงานเช่นเดียวกัน

นี่เพียงพอให้เขาเข้าใจว่าชายชราคนนั้นคือคนเดียวกับที่เขาพบที่อาเมะ

พวกเขาคงไปไม่ไกล ถ้าเราตามทัน เราอาจจะยังจับเจ็ดหางได้

ชายคนหนึ่งจากทีมของเขามาหาพร้อมม้วนกระดาษ "หัวหน้า นี่มาจากโคโนฮะครับ"

ซาคุโมะเปิดอ่านและเห็นรายละเอียด ว่าเขาต้องจับสัตว์หางเจ็ดหาง ในขณะที่จิไรยะจะไปตามหาชายชราแปลกหน้า

เขาตัดสินใจตามชายชราไปด้วย ถ้าเขาทำงานร่วมกับจิไรยะ เขาอาจจะสามารถจัดการกับชายคนนั้นและเอาสัตว์เจ็ดหางมาได้

...

ผ่านมาหลายปีแล้วตั้งแต่สงครามนินจาครั้งที่สองจบลง แคว้นใหญ่ๆ ยังคงอ่อนแอมาก อาเมะปิดแคว้นและตัดสินใจเป็นกลางตั้งแต่นี้เป็นต้นไป

ในทางกลับกัน คุสะกำลังวางแผนจะแย่งดินแดนบางส่วนจากแคว้นไฟ ผ่านการใช้คุสะ แคว้นดินแห่งอิวะงาคุเระก็กำลังมองหาโอกาสที่จะเริ่มสงครามกับโคโนฮะงาคุเระแห่งแคว้นไฟเช่นกัน

มีการปะทะกันเล็กๆ น้อยๆ ระหว่างอิวะงาคุเระและคุโมะงาคุเระด้วย ซึนะงาคุเระ ก็มีข้อพิพาทเล็กๆ น้อยๆ ที่นั่นที่นี่

ทั้งหมดนี้แสดงให้ทุกคนเห็นว่าสงครามกำลังจะมาถึงและแต่ละหมู่บ้านกำลังเตรียมพร้อมสำหรับมัน

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]