บทที่ 285: ชายผู้มีเกียรติ (ฟรี)

ทุกคนหยุดเล่นที่โต๊ะของตนและมาดูพวกเขาเล่น 5แสนล้านเป็นจำนวนที่บ้าคลั่งไม่ว่าคุณจะเป็นใครก็ตาม อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อยกเว้นอยู่ ไบรอัน บลูแฟง และดักลาสยังคงเล่นที่โต๊ะของพวกเขา พวกเขารู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คุณปู่ก็ต้องเป็นผู้ชนะ

ในระหว่างนั้น กิลเต โซโรส่งสัญญาณตาให้ทุกคนที่เขาต้องการ

อเล็กซานเดอร์มองไปที่ชายตาบอดที่นั่งข้างๆ เขา "นายจะเล่นด้วยไหม?"

ชายคนนั้นหัวเราะ "ฮ่าฮ่า ต่อให้อยากเล่น ผมก็ไม่มีเงินขนาดนั้น"

ผู้ชมพยักหน้า ปกติแล้วไม่มีใครมีเงินขนาดนั้น

"ฮ่าฮ่า งั้นนั่งดูฉันชนะก็แล้วกัน" อเล็กซานเดอร์พูดอย่างมั่นใจ

จู่ๆ เขาก็รู้สึกถึงมือที่วางบนไหล่ เป็นผู้บริหารคาสิโนที่ทำงานให้กิลด์ เธอพยายามเกี้ยวเขาด้วยเสื้อผ้าที่น่าสงสัย แต่อเล็กซานเดอร์เพิกเฉย

อย่างไรก็ตาม เขารู้แล้วว่าเธอได้ทำอะไรบางอย่างกับเขาเพราะเขารู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่ออกมาจากมือเธอ เขาไม่รู้ว่ามันคืออะไรจึงย้อนเวลาร่างกายของเขากลับไปก่อนที่เธอจะแตะ

ไม่นานไพ่ก็ถูกแจก อเล็กซานเดอร์ได้ไพ่รูปภาพหนึ่งใบและเลข 3 ซึ่งรวมแล้วได้ 13 แต้ม ตอนนี้เขาต้องการเลข 8 เพื่อชนะ เขาคอยจับตาดูเจ้ามือและกิลด์อย่างต่อเนื่อง อเล็กซานเดอร์สังเกตว่ากิลด์มีไพ่ 2 และเอซ ซึ่งให้แต้มเป็น 3 หรือ 13 และเขาก็ต้องการเลข 8 เพื่อชนะเช่นกัน

ถึงตาของอเล็กซานเดอร์ เขามองทะลุสิ่งที่เจ้ามือกำลังทำและขอไพ่อีกใบ "ขอไพ่"

ไพ่ที่มาหาอเล็กซานเดอร์เป็นเลข 2 แน่นอน แต่ขณะที่เจ้ามือกำลังหยิบมัน มันถูกสลับกับไพ่อีกใบที่เป็นเลข 10 ไม่ใช่ไพ่ที่เปลี่ยนแต่เป็นตัวเลขที่พิมพ์บนไพ่

อเล็กซานเดอร์จึงหยุดเวลาชั่วครู่และย้อนเวลาของไพ่ เวลาดำเนินต่อและเจ้ามือวางไพ่เลข 2 ตัวจริง ทำให้เขาเริ่มเหงื่อออกมากขึ้น แรงกดดันมันมากเกินไป

ตอนนี้อเล็กซานเดอร์มี 15 แต้ม กิลด์ก็รับไพ่อีกใบ ทำให้เขามีทั้งหมด 20 แต้ม ตอนนี้เขาแค่ต้องนั่งรอให้อเล็กซานเดอร์แพ้

อเล็กซานเดอร์ถอนหายใจดังๆ "อา นี่มันน่าเบื่อจัง กิลด์ ฉันสงสัยว่าฉันจะดับเบิ้ลดาวน์ได้ไหม ฉันรู้ว่ามันไม่อนุญาตในขั้นตอนนี้ แต่นี่มันคาสิโนของนาย กฎก็เป็นของนาย"

หัวใจของหลายคนเกือบหยุดเต้นในตอนนั้น ดวงตาของกิลด์แสดงความโลภอย่างชัดเจน โดยไม่คิดอะไรเลยเขาก็อนุญาต ตอนนี้เขาแค่ต้องแน่ใจว่าไพ่ใบสุดท้ายเป็นใบที่ถูกต้องสำหรับเขาและเขาจะชนะหนึ่งล้านล้านเบรี

"ฮ่าฮ่า ตกลง งั้นดับเบิ้ลดาวน์" อเล็กซานเดอร์พูดพร้อมหัวเราะ เขาสังเกตเห็นชายตาบอดที่นั่งข้างๆ ยิ้ม ราวกับว่าเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

เจ้ามือให้ไพ่อเล็กซานเดอร์หนึ่งใบ มันต้องเป็นเลข 6 เพื่อให้อเล็กซานเดอร์ชนะ แต่เจ้ามือประหม่าเกินไป เขาทำพลาดและไพ่หล่นลงมา

"อ้า เฮ้ย นายทำลายความสนุกหมดแล้ว สับใหม่แล้วให้ไพ่ฉันใบใหม่" อเล็กซานเดอร์แทบจะตะโกน ทำให้ชายคนนั้นยิ่งประหม่า กิลด์ที่นั่งข้างๆ เขาประหม่ามากจนลืมโกรธด้วยซ้ำ

เจ้ามือรีบให้เครื่องสับไพ่และหยิบไพ่ออกมา คราวนี้เป็นเลข 6 และอเล็กซานเดอร์ไม่ได้ทำอะไรเลย เขาเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นด้วยฮาคิสังเกต

คราวนี้เลข 6 เปลี่ยนเป็น 9 แต่แล้วก็เปลี่ยนกลับเป็น 6 อีกครั้งเมื่อเจ้ามือวางไพ่ลง

เป็นเวลาหนึ่งนาทีเต็ม ไม่มีใครขยับ ราวกับว่าทุกคนลืมหายใจ แล้วมีคนตะโกนขึ้น "เขาชนะ!"

เจ้ามือจบมือของตัวเองซึ่งไม่มีความสำคัญอีกต่อไป

"ฮ่าฮ่า นั่นคือแบล็คแจ็ค ฉันชนะ ซึ่งหมายความว่าฉันได้ 1.5 เท่า แล้ว นายจะให้ฉัน 1.5 ล้านล้านเบรียังไงล่ะ เด็กน้อยกิลด์?" อเล็กซานเดอร์ถาม

เส้นเลือดปูดที่หัวของกิลด์ เขายืนขึ้นด้วยความโกรธ "ยังไง? นายชนะได้ยังไง? น-นายไม่มีโชค ฉันแน่ใจ..."

ผู้คนรอบตัวเขาเริ่มพูดว่าเขาล็อกเกม จากนั้นความจริงก็กระทบเขาว่าครั้งนี้เขาไม่สามารถใช้วิธีสกปรกและหนีรอดไปได้

ด็อบบี้และอเล็กซานเดอร์เข้าไปใกล้กิลด์ "งั้น นายทำให้โชคของฉันหายไปยังไง? ให้ฉันเดา เป็นผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม?"

เขาชี้ไปที่ผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาก่อนเริ่มเกม

"ไม่ว่านายจะชอบหรือไม่ ตอนนี้ฉันเป็นเจ้าของเรือลำนี้ทั้งหมด และคำสั่งแรกของฉันคือทาสทุกคนต้องเป็นอิสระ หนี้สินของพวกเขาได้รับการยกเว้นและพวกเขาสามารถกลับบ้านได้" เขาประกาศ

หลายคนที่แสร้งทำเป็นบริกรและคนทำความสะอาดเริ่มตะโกนด้วยความสุข

"ทำไมนายถึงเชิญฉันมาที่นี่?" อเล็กซานเดอร์ถามเขาในที่สุด

"ฉันต้องการเป็นพันธมิตรกับนายและทำลายรัฐบาลโลก นั่นคือจุดประสงค์ของชีวิตฉันในหลายปีที่ผ่านมา แต่ฉันไม่เห็นความหวังที่จะทำความฝันนี้ให้เป็นจริง ฉันจึงเริ่มสะสมความมั่งคั่งให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

"ในโลกนี้ มีแต่คนรวยและมีอำนาจเท่านั้นที่กล้าฝัน คนจนก็แค่จบลงด้วยการเป็นเครื่องมือในการทำให้ความฝันของคนรวยและมีอำนาจเป็นจริง

"แต่แม้จะถึงระดับนี้ ฉันก็ทำอะไรกับพวกเขาไม่ได้ แต่นาย... นายนำความหวังมาให้ ตอนนี้แม้แต่คนจนก็กล้าฝันเพราะพวกเขารู้ว่าแม้พวกเขาจะไม่ประสบความสำเร็จ ก็จะไม่มีใครเอาเปรียบพวกเขา ฉันจึงมาหานาย เพื่อทำให้ความฝันของฉันเป็นจริง" กิลด์อธิบายด้วยสีหน้าพ่ายแพ้

"ฉันรู้อดีตของนาย ฉันรู้ว่าพวกเขาทำอะไรกับนาย แต่ฉันก็รู้ว่านายทำอะไรกับคนอื่น นายกลายเป็นสิ่งที่นายเกลียดที่สุดและทำให้คนอื่นมีอดีตเหมือนนาย นายใช้เงินของนายทำให้คนอื่นเป็นทุกข์ แล้วนายยังกล้าพูดถึงการแก้แค้น? เด็กน้อย ถ้าเป็นอย่างนั้น

คนทั้งหมดที่นายทำให้เป็นทาสก็ควรได้รับอนุญาตให้ฆ่านายเพื่อแก้แค้นเช่นกัน" อเล็กซานเดอร์ตำหนิเขา

"ด็อบบี้ รื้อเรือและเปลี่ยนให้เป็นศูนย์บัญชาการเคลื่อนที่ของกองทัพโกลเด้นจัสติส มันทองพอ อยู่แล้ว กิลด์ ฉันจะให้โอกาสนาย นายสามารถรวยได้ขนาดนี้ในเวลาสั้นๆ นั่นหมายความว่านายมีสมองแน่นอน ใช้มันในที่ที่ดีกว่านี้ เซ็นสัญญานี้และมาเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีของกองทัพฉัน ไม่เซ็น และฉันจะปล่อยนายไว้ในการดูแลของพวกเขา" เขาเสนอ

มันเป็นสัญญาวิเศษ ถ้าเขาผิดสัญญา เขาจะต้องยอมจำนนโดยอัตโนมัติและอเล็กซานเดอร์จะได้รับแจ้งเตือน

กิลด์อ่านและกลืนน้ำลาย "ข-ข้าจะเซ็นและทำทุกอย่างที่ท่านสั่ง แต่ข้าขอคำสัญญาจากท่าน"

"อะไร?" อเล็กซานเดอร์ถาม

"เมื่อท่านยึดครอง ข้าอยากฆ่าชนชั้นสูงที่ฆ่าสเตลล่าของข้าด้วยมือของข้าเอง ได้โปรด" เขาก้มกราบตรงหน้าเขา

"เอาละ ฉันจะให้นายทำ แต่ฉันไม่แน่ใจว่าเขายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า ฉันฆ่าพวกเขาไปหลายคนในการบุกครั้งก่อน พวกเขาตายใต้ซากปราสาทแพนเกียที่พังทลาย" อเล็กซานเดอร์ชี้แจง

อเล็กซานเดอร์ปล่อยให้ด็อบบี้จัดการทุกอย่างและเขาก็ไปหาชายตาบอดที่กำลังดื่มเงียบๆ

"ฮ่าฮ่า มีคนพูดถูก บางครั้งไม่จำเป็นต้องมีตาก็มองเห็นได้" อเล็กซานเดอร์แสดงความเห็น

ในขณะเดียวกัน อิชโชกำลังกรี๊ดกร๊าดอยู่ภายใน เพราะได้พบกับไอดอลที่เขาชื่นชอบที่สุด ตั้งแต่เด็กเขาได้ยินเรื่องราวของชายผู้ยิ่งใหญ่ที่ชื่อ อเล็กซานเดอร์ แม็กซิม ดี ยูนิเวิร์ส

เมื่อเขาโตขึ้นและรู้ว่าไอดอลของเขากำลังต่อต้านรัฐบาลโลก เขาเริ่มสืบสวนหาสาเหตุ ในที่สุด เขาก็พบว่าโลกนี้มืดมนกว่าที่เห็นภายนอก การเอาคนเป็นทาส ฆาตกรรม และอาชญากรรมน่ากลัวอื่นๆ เกิดขึ้นบ่อยและไม่ถูกลงโทษ

ดังนั้น เจ็บปวดกับสิ่งเหล่านั้น เขาจึงทำให้ตัวเองตาบอดเพราะไม่อยากเห็นโลกแบบนั้นและเริ่มทำงานเพื่อสร้างความเปลี่ยนแปลง เขาเดินตามรอยต้นแบบของเขาและในที่สุดก็นำพาเขามาพบกัน

เขารักษาความสงบ "ฮ่าฮ่า เป็นเกียรติที่ได้พบกับตำนานอย่างท่าน"

"อา เป็นเกียรติของฉันต่างหาก สำหรับคนที่มีความสามารถอย่างนาย นายมาทำอะไรที่นี่?" อเล็กซานเดอร์ถาม

อิชโชไม่แปลกใจที่ความแข็งแกร่งของเขาถูกประเมินในไม่กี่วินาทีโดยอเล็กซานเดอร์ "ผมได้ยินว่ามีการเอาคนเป็นทาสที่นี่ ผมจึงมาตรวจสอบ"

"ฮ่าฮ่า เป็นชายผู้มีเกียรติสินะ นายชื่ออะไร?" อเล็กซานเดอร์ถาม

"ผมชื่ออิชโช คนที่รู้จักผมเรียกข้าว่าฟูจิโทระ" เขาตอบ

"ฟูจิโทระ นายอยากเป็นผู้บัญชาการในกองทัพโกลเด้นจัสติสของฉันไหม? ตำแหน่งผู้บัญชาการก็เหมือนกับนายพลในกองทัพเรือ แค่ว่าฉันมีคนแข็งแกร่งมากเกินไปเลยต้องปรับยศให้เป็นปกติ" อเล็กซานเดอร์เสนอ

อิชโชไม่ทำให้เขารอนาน "ผมยินดีครับ!"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]