บทที่ 225: เทพผู้ร่อนเร่ (ฟรี)

อเล็กซานเดอร์กลับมาที่โลก บนดาดฟ้ายูนิเวิร์สทาวเวอร์อย่างแน่นอน

ปาร์ตี้กำลังสนุกสนานอยู่แล้วที่นั่น อาหารลอยไปลอยมา มันเป็นภาพที่บ้าคลั่งจริงๆ ที่ได้เห็นลิฟวิ่งทริบูนัล, เดธ และกาแล็กตัสนั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกันและกินเบอร์เกอร์

แร็กนาร็อคสังเกตเห็นอเล็กซานเดอร์และเชียร์เสียงดัง "นี่ไง ฮีโร่แห่งยุคมาแล้ว"

"ฮ่าๆ... พวกนายเริ่มกันก่อนฉันแล้วเหรอ" อเล็กซานเดอร์เดินไปหาพวกเขาและเข้าร่วมปาร์ตี้

อเล็กซานเดอร์กำลังครุ่นคิดเงียบๆ ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป ระดับความบริสุทธิ์ของจักรวาลอยู่ที่ 89% ในขณะที่โลกอยู่ที่ 85% มันอาจใช้เวลาตั้งแต่ไม่กี่เดือนถึงไม่กี่ปีที่จะทำให้ถึง 90%

ธานอสหายไป เทพโบราณหลายคนหายไป บียอนเดอร์ก็หายไป โจรสลัดอวกาศหายากแล้ว เซเลสเชียลส์ก็สูญพันธุ์ไปด้วย สิ่งที่เหลืออยู่คือฮอร์ดและซิมบิโอต พวกมันอาจจะเพิ่มความบริสุทธิ์ได้อีกไม่กี่เปอร์เซ็นต์

อเล็กซานเดอร์ไปหาสแตน ลีและนั่งข้างๆ เขา "งั้น อะไรคือภัยคุกคามครั้งใหญ่ต่อไป เพื่อนข้า?"

สแตน ลีหัวเราะ "ฮ่าๆ... ฉันไม่เห็นอะไรที่อันตรายกว่าบียอนเดอร์และตอนนี้พวกมันก็หายไปแล้ว นอกจากนั้น โลกนี้เต็มไปด้วยภัยคุกคาม ตอนนี้ฉันไม่สามารถขอให้นายจัดการกับพวกมันทั้งหมดได้ ถึงยังไง เหล่าฮีโร่ของเราก็ต้องมีการผจญภัยของพวกเขาเองด้วย"

เขามองไปที่เหล่าซูเปอร์ฮีโร่ต่างๆ ขณะพูดแบบนั้น

อเล็กซานเดอร์ถอนหายใจ "ใช่ นายพูดถูก พวกเขาต้องแข็งแกร่งขึ้นด้วย แล้วนายจะทำอะไรต่อล่ะ?"

สแตน ลีจิบไฟร์วิสกี้ "อย่างแรก ฉันจะขอให้นายสร้างโรงงานไฟร์วิสกี้ เพื่อที่แม้แต่เมื่อนายไป ฉันก็ยังสามารถดื่มมันได้ ของนี่เป็นสมบัติล้ำค่า และสำหรับสิ่งที่ฉันจะทำ ฉันจะกลับไปเป็นคนส่งของเฟดเอ็กซ์ธรรมดา ฉันชอบงานนั้น"

"ฮ่าๆ... นายทำอะไรก็ได้ที่นายต้องการ มีแค่OAAเท่านั้นที่มีสิทธิพิเศษแบบนั้น"

"ถูกต้องแล้ว ตอนนี้ ฟัลครัมอยู่ไหน? ฉันต้องถามเขาว่าเขาถูกสิงร่างได้ยังไง" คุณลุงสแตน ลีจากไปเพื่อไปแหย่ฟัลครัม

อเล็กซานเดอร์นั่งอยู่คนเดียวสักพักจนกระทั่งลีโอไนดัสเข้ามาหา "พ่อครับ ผมขอเวลาสักครู่ได้ไหม"

"ลูกขอทั้งชีวิตก็ได้ มีอะไรหรอ?" อเล็กซานเดอร์ถาม

"พ่อครับ ผมกำลังคิดอยู่ ผมไม่ได้พัฒนาขึ้นเลยในช่วงนี้ การต่อสู้ทั้งหมดดูง่ายไป พ่อจัดการพวกที่แข็งแกร่งทั้งหมด ผมจึงไม่เคยมีโอกาสที่จะเติบโต ผมอยากรู้ว่ามีวิธีที่ผมจะแข็งแกร่งขึ้นได้ไหมครับ?" เขาถาม

อเล็กซานเดอร์ถูกความจริงกระแทกทันทีว่าเขาละเลยลูกชายของเขามานานแค่ไหน "ลูกพ่อ พ่อจะคิดหาวิธี แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น พ่อจะซ้อมกับลูกทุกวัน เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการฝึกที่จะหักกระดูกนะ"

ลีโอไนดัสรู้สึกดีใจและเชียร์ "ตกลงครับ ผมจะรอ"

"นายจะไม่หักกระดูกลูกของเราจริงๆ ใช่ไหม?" เสียงโกรธเล็กน้อยดังมาจากด้านหลังเขา

"โอ้ แ-แน่นอนที่สุด โอลิ ทำไมฉันจะทำแบบนั้น? เขาเป็นลูกที่น่ารักของเรา" อเล็กซานเดอร์อธิบาย

"นายเริ่มประมาทมากขึ้นเรื่อยๆ ในช่วงนี้ นายรู้ไหมว่าฉันกลัวแค่ไหนตอนที่นายกินสิ่งนั้น" เธอบ่น อเล็กซานเดอร์รู้สึกได้ถึงความกังวลในดวงตาของเธอ

"อา... ภรรยาที่สวยของฉัน เธอรู้ว่าฉันไม่สามารถตายได้ และนี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เกิดเรื่องแบบนี้" เขาให้ความมั่นใจ เขาค่อนข้างแน่ใจว่าร่างกายของเขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงมากกว่านี้ได้อีก ร่างกายภายในของเขาเป็นความว่างเปล่าไม่สิ้นสุดแล้วเพื่อพระเจ้า

"นายกับคำสัญญาโง่ๆ ของนาย ฉันไม่เชื่อนายหรอก" เธอฮึดฮัดและจากไปคุยกับนาตาชาที่เธอรัก

อัครเทวดาไมเคิลเดินเข้ามาหาเขาในไม่ช้า "มันเฉียดฉิวมากเลยนะ อเล็กซ์"

"ใช่... จริงๆ มีข่าวอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นข้างบนบ้างไหม?" เขาถาม

"มี แต่ไม่มาก ซูลแรคเริ่มเข้าถึงแพนธีออนอียิปต์แล้ว จากนี้เราก็รู้ว่าแผนของเขาคืออะไร มันวุ่นวายมากข้างบนนั้น" ไมเคิลรายงาน

เฮ้อ

"หวังว่าพวกเราทุกคนจะออกมาจากเรื่องนี้อย่างปลอดภัย จากสิ่งที่ฉันได้รู้เกี่ยวกับซูลแรคคนนี้ เขาจะทำลายโลกถ้าเขาสำเร็จ และเรามีปัญหามากพออยู่แล้ว" จากนั้นเขาก็มองไปที่ด็อบบี้

"ด็อบบี้ เร่งแผนการสหพันธ์โลก ถ้าพวกเขาไม่ยอมเข้าร่วมก็เริ่มการปฏิวัติสาธารณะในภูมิภาคของพวกเขา เราไม่ต้องการคนเห็นแก่ตัวที่บริหารประเทศ" เขาสั่ง

จากนั้นเขามองไปที่ประธานสหพันธ์จักรวาล โจคิม "บลูแฟง ฉันต้องการให้นายทำแผนที่ดินแดนทั้งหมดในอวกาศและชี้จุดที่มีปัญหาทั้งหมด เราต้องทำให้ทุกอย่างดี"

"ครับ บอส" บลูแฟงรับทราบและเดินจากไปเพื่อไปเรียกคนบางคน

จากนั้นอเล็กซานเดอร์มองไปที่ไบรอัน "สภาพเศรษฐกิจเป็นยังไงบ้าง?"

"ทุกอย่างดี ผมทำให้เกือบทุกอย่างเป็นระบบอัตโนมัติแล้ว ดังนั้นตราบใดที่ไม่มีใครมาทำลายสหพันธ์ มันจะเติบโตและรวยขึ้นเรื่อยๆ"

"ทำได้ดีมาก ไบรอัน ฉันต้องการให้นายเริ่มวางแผนรวมโลกเข้ากับสหพันธ์ด้วย กาแล็กซีทางช้างเผือกจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธ์ตั้งแต่ตอนนี้"

"นั่นเป็นแผนที่ดี ผมจะเตรียมแผนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้" ไบรอันจากไปหลังจากนั้น

อเล็กซานเดอร์ตัดสินใจจะกลับไปที่สำนักงานของเขาและเริ่มทำงานหรือวางแผนสำหรับอนาคต แต่ลิฟวิ่งทริบูนัลหยุดเขาไว้

"นายไม่ได้ช่วยแค่ความเป็นจริงนี้ แต่ช่วยมัลติเวิร์สทั้งหมด สำหรับเรื่องนี้ ฉันและสิ่งมีชีวิตเทพอื่นๆ ได้ตัดสินใจประกาศให้นายเป็นเทพอย่างเป็นทางการ" เขาประกาศ

"โอ้ ฉันไม่คิดว่าพวกนายจำเป็นต้องทำแบบนั้น ฉันจะไปจากที่นี่ในไม่ช้า" เขาบอกเขา

"พวกเรารู้เรื่องนั้น นั่นเป็นเหตุผลที่พวกเราประกาศให้นายเป็นเทพผู้ร่อนเร่ ผู้พิทักษ์แห่งมัลติเวิร์ส" เขาเสริม

อเล็กซานเดอร์รู้สึกเป็นเกียรติแม้ว่าเขาจะไม่ต้องการมัน "งั้นฉันต้องขอบคุณที่มอบชื่อนี้ให้ฉัน แน่ใจว่าจะดื่มให้สนุกนะ แล้วเจอกันใหม่"

เขากลับไปที่ของเขาและเริ่มทำงานเกี่ยวกับยาฆ่าแมลงสำหรับฮอร์ด เขาจำได้ว่าเขาได้มอบหมายงานให้ฟูลครัมวิจัยเรื่องนี้ เขาจึงเรียกเขา

"โห... นี่คือที่ที่นายทำงานสินะ เอาล่ะ ฉันเองก็เป็นเจ้าของบาร์เหมือนกัน" ฟัลครัมเข้ามา

"ฮ่าๆ ฉันมีบาร์ด้วยจริงๆ นายอาจจะรู้จักมัน มันชื่อเวสเทอรอส" อเล็กซานเดอร์บอกเขา

"ฮ่า ฉันรู้จักนะ ก็ไฟร์วิสกี้เสิร์ฟที่นั่นที่เดียวนี่ ตอนนี้ ฉันรู้ว่านายขอให้ฉันหายาสำหรับฮอร์ดและฉันก็หาเจอแล้ว ฉันผสมเลือดของฮอร์ดและเซเลสเชียลส์เพื่อทำมัน นี่ไง"

อเล็กซานเดอร์มองที่ขวดเล็กๆ ตรงหน้าเขา มันมีของเหลวสีฟ้าอยู่ข้างใน เขายังรู้สึกถึงคลื่นความร้อนที่แผ่ออกมาจากมันด้วย

ฟัลครัมอธิบายต่อ "ฉันอาจจะเพิ่งประดิษฐ์พิษที่รุนแรงที่สุดในจักรวาล มันสามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตได้เกือบทั้งหมด ยกเว้นพวกระดับสูงอย่างพวกเราหรอกนะ"

"เราต้องใช้เท่าไหรถึงจะฆ่าพวกมันได้?" อเล็กซานเดอร์ถาม

"นั่นพอแล้ว เราแค่ต้องหาแม่ของพวกมันและฆ่าเธอ พวกมันมีจิตรวมหมู่"

"ดี นั่นทำให้มันง่ายขึ้นมาก ถ้าแค่เธอคนเดียว เราก็ไปหาเธอตอนนี้ได้เลย" อเล็กซานเดอร์กล่าว จากนั้นเขาก็นำประตูไปได้ทุกที่ออกมา

"แน่นอน ไปกันเถอะ ฉันทำให้พวกมันเป็นบริวารของฉันก็เพราะปีศาจที่สิงร่างฉัน ไม่งั้นฉันคงหาวิธีฆ่าพวกมันด้วยตัวเองแล้ว"

อเล็กซานเดอร์เดินเข้าประตูตามด้วยฟัลครัม พวกเขามาถึงสถานที่ที่ดูเหมือนห้องอินทรีย์ พื้น ผนัง ทุกอย่างถูกปกคลุมด้วยพื้นผิวเนื้อที่น่าขยะแขยง

ทั้งคู่รู้สึกขยะแขยงและไม่ได้เหยียบมัน แค่ลอยอยู่ในอากาศ พวกเขาค่อยๆ เข้าไปลึกขึ้นในห้อง เมื่อพวกเขาถึงศูนย์กลาง พวกเขาเริ่มเห็นสิ่งที่ดูเหมือนสายยาวๆ ออกมาจากสิ่งใหญ่ที่น่าขยะแขยงตรงกลาง

"นั่นใช่ไหม?" อเล็กซานเดอร์ถาม

"ใช่ นั่นคือแม่ของฮอร์ดตรงนั้น" ฟูลครัมยืนยัน

อเล็กซานเดอร์ค่อยๆ ลอยเข้าไปใกล้ขณะมองดูบาปของมัน

||มารดาฮอร์ด -

ประเภท 5

ฆาตกรรม - 57,654,678,546,788

เปอร์เซ็นต์บาป - 95%||

อเล็กซานเดอร์โยนขวดใส่สิ่งที่น่าขยะแขยงนั้นและยิงปืนใส่มันพร้อมกันขณะที่มันอยู่เหนือสิ่งนั้น ขวดแตกและพิษหกใส่มัน

ทันทีที่ของเหลวสัมผัสผิวของมัน มันก็เริ่มไหม้และเสียงกรีดร้องดังก้องไปทั่ว

"ฮ่าๆ... ภารกิจสำเร็จ ฉันว่านะ" ฟัลครัมกล่าวจากด้านข้าง

"อย่าเพิ่งไปจนกว่าเราจะแน่ใจ เราไม่อยากให้พวกมันกลับมาอีก"

ทั้งคู่รอประมาณหนึ่งชั่วโมง เมื่อเสียงกรีดร้องเงียบลง พวกเขาก็แน่ใจว่ามันจบแล้ว

ดังนั้น อเล็กซานเดอร์จึงใช้พลังอันยิ่งใหญ่ของเขาเรียกเฟียนด์ไฟร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา เขาสั่งให้มันเผาซากของฮอร์ดจากบนลงล่าง

แต่อเล็กซานเดอร์ไม่รู้ว่าฮอร์ดแผ่ขยายกว้างเท่ากับกาแล็กซีทั้งหมด ดังนั้น พื้นที่จะยังคงไหม้ต่อไปอีกหลายปีและจะถูกบันทึกในประวัติศาสตร์อวกาศว่าเป็นเหตุการณ์ที่เรียกว่า 'ไฟสวรรค์' และสถานที่จะถูกเรียกว่ากาแล็กซีที่กำลังลุกไหม้

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]