บทที่ 78: ผู้วางแผน

1 เดือนต่อมา อเล็กซานเดอร์กลับมาถึงเวสเทอรอสอย่างเป็นทางการ แม้ว่าการเดินทางจากอัสชายมาเวสเทอรอสปกติจะใช้เวลาหนึ่งปีเพราะต้องตามรูปแบบลม แต่เป็นที่รู้กันดีว่าเรือรบเหล็กของทางเหนือนั้นเร็วมากและไม่จำเป็นต้องพึ่งรูปแบบลม

อเล็กซานเดอร์เดินลงจากเรือรบยามาโตะที่นอร์โกลด์ การเห็นเมืองที่คึกคักและผู้คนทำงานทำให้หัวใจเขาพองโต เขาภูมิใจที่ทำให้ชีวิตผู้คนมากมายดีขึ้น

แบรนดอนมาต้อนรับเขาที่ท่าเรือทองคำ

"ฮ่าฮ่า... เป็นยังไงบ้างลูกชาย ไม่ได้เจอกันนาน" อเล็กซานเดอร์สวมกอดเขา

"ก็นะ ท่านเป็นคนให้เมืองใหญ่แบบนี้มาให้ข้าดูแล แต่ข้อดีก็คือตอนนี้ข้ากับเน็ดได้นั่งบ่นเรื่องงานด้วยกันเหมือนลอร์ดอ้วนๆ รวยๆ" แบรนดอนหยอก

"ฮ่าฮ่า... ดีใจที่เห็นเจ้ายังไม่เสียนิสัยร่าเริง แล้วอาชาร่าเป็นยังไงบ้าง?" เขาถาม

"ฮ่าฮ่า... เธอสบายดี อเล็กซานดราน้อยของข้าจะมีน้องเร็วๆ นี้แล้ว ข้าส่งเธอไปวินเทอร์เฟลล์ เธอจะได้มีเพื่อน" เขาพูดอย่างเขินๆ

"ดี ดีมาก ฝูงหมาป่ากำลังใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ขอพระเจ้าคุ้มครองฝูงตลอดไป" อเล็กซานเดอร์พูด

"เดี๋ยวนะ ท่านไม่ใช่เทพหลอกหรอ?" แบรนดอนกระซิบ

"ฮ่า ใช่ แต่พ่อของข้าแข็งแกร่งกว่าข้ามากจนประเมินค่าไม่ได้ สำหรับข้า ท่านคือเทพที่แท้จริง" อเล็กซานเดอร์พูด ทำให้แบรนดอนตะลึงกับข้อมูลใหม่

ไม่นานแบรนดอนก็เดินเคียงข้างอเล็กซานเดอร์ "อ้อ ปู่ครับ ผมซื้อที่ดินจากลอร์ดต่างๆ สำหรับโครงการ 'WORM' สำเร็จแล้ว ทุกคนยกเว้นโบลตันขายที่ดินและลงนามในโฉนดแล้ว"

"ดี พาชาวบ้านทั้งหมดออกจากดินแดนของลอร์ดโบลตัน คนน่าสงสารพวกนั้นไม่สมควรอยู่ภายใต้ลอร์ดแบบนั้น" เขาพูด

"ได้ ตอนนี้ข้าจะไปวินเทอร์เฟลล์แล้ว เจอกันที่การประชุมลอร์ด" เขาพูดและขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ที่เขาเสกออกมาจากรหัสโกง ตอนนี้ถนนทั้งหมดในทางเหนือสมบูรณ์แบบแล้ว มีเมืองเล็กๆ ใหม่ๆ เกิดขึ้นริมถนนเหล่านั้น

เขาขี่มอเตอร์ไซค์พุ่งไปตามถนน ระหว่างทาง เขาเกิดความคิดที่จะแนะนำจักรยานและรถสามล้อขนของ มันจะช่วยผู้คนในการเดินทางและขนส่งของในระยะใกล้ๆ ได้มาก สำหรับระยะไกล โครงการ 'WORM' จะช่วยได้ เขาจะเริ่มโครงการหลังจากเผชิญหน้ากับสิ่งที่ลอร์ดต่างๆ กำลังวางแผนต่อต้านเขา เขาไม่ได้โง่พอที่จะไม่ใช้สายลับจำนวนมากในการรับใช้ เขารู้ว่ามีหลายสิ่งน่าสงสัยกำลังเกิดขึ้นในบางที่

ประตูปราสาทวินเทอร์เฟลล์เปิดกว้างสำหรับอเล็กซานเดอร์ ทันทีที่เขาเข้าไป เขาเห็นแถวยาวของผู้คนที่รอเขาอยู่ แบรนดอน แอนนา เอลิน่า พวกเขายังอุ้มเด็กเล็กๆ ไว้ในอ้อมแขน รีน่าเป็นคนแรกที่วิ่งมาหาเขา

"ฮ่าฮ่าฮ่า... มานี่" เขาอุ้มเธอขึ้นบ่า

"เป็นไงบ้างที่รัก?" เขาถาม

"ดีมากเลยค่ะ คุณปู่" เธอตอบอย่างสุภาพ

"ทำไมถึงทำตัวเป็นทางการจัง ทำอะไรไว้หรือ?" อเล็กซานเดอร์สนใจ

"อืมม... ไ-ไม่มีค่ะ" เธอตอบเบาๆ

"เอ่อ..." เลียนนาตัดสินใจพูด พยายามกลั้นหัวเราะไว้ด้วย

"รีน่าน้อยของเรากำลังหัดถือดาบกับเบนเจนเช้านี้ เธอแทงก้นเขาโดยไม่ตั้งใจ" เธอพูด

"ฮ่าฮ่าฮ่า... หมาป่าหนุ่มของเราถูกมังกรน้อยแห่งทะเลทรายทำร้าย" อเล็กซานเดอร์หัวเราะลั่น แม้จะมีแค่พวกเขาที่ได้ยินคำพูดสุดท้ายของเขา

"ฮ่าฮ่าฮ่า..." เลียนนาก็เริ่มหัวเราะ

"โธ่ หัวเราะๆ หน่อย" เบนเจนบ่น

"คำพูดพวกนั้นไม่เหมาะกับนายหรอกเบนเจน นายไปเยี่ยมผู้หญิงทุกคนในซ่องทุกแห่งในทางเหนือแล้ว" เลียนนาโต้กลับ

"โธ่ ฉันไปตรวจสุขภาพต่างหาก นอกจากนั้น ฉันไม่ใช่ผู้ชายแบบนั้น" เบนเจนฮึดฮัดและกอดอก

"นี่ เอาไป ถือว่าเป็นของขวัญ" ด็อบบี้ยื่นแฟลชไดรฟ์เล็กๆ ให้เบนเจนทันที

อเล็กซานเดอร์จำมันได้และพยายามกลั้นหัวเราะ

"มีอะไรในนี้?" เบนเจนถาม

"ดูตอนอยู่คนเดียว" ด็อบบี้เตือนแล้วไปอุ้มเด็กอีก 3 คน ด็อบบี้เป็นที่โปรดปรานของเอริค อเล็กซานดรา และจอนเท่าๆ กับอเล็กซานเดอร์ ด็อบบี้ใช้เวลาส่วนใหญ่กับพวกเขาเมื่ออยู่ในวินเทอร์เฟลล์

"ฉันรู้สึกได้ถึงหมาป่าตัวใหม่ที่กำลังมา อาชาร่า เขาแข็งแรงและมีความสุขดี" อเล็กซานเดอร์พูด

"โอ้ ขอบคุณค่ะปู่" เธอตอบอย่างเขินๆ

"เอาละ เข้าไปกินอะไรกันเถอะ อ้อ แล้วได้ข่าวจากครีดกับบรอนน์ที่คิงส์แลนดิ้งบ้างไหม?" เขาถามเอลิน่า

"พวกเขาทำงานได้ดีมากและกำลังเดินทางกลับ ฟลีบอตทอมถูกสร้างใหม่ทั้งหมด และระบบท่อระบายน้ำก็สมบูรณ์แบบ โรเบิร์ตชอบชายสามคน(ก็อดรอยด์)ที่ท่านส่งไปช่วยมาก เขาแต่งตั้งคนหนึ่งเป็นราชมาสเตอร์แห่งกฎหมาย คนหนึ่งเป็นผู้บัญชาการยามเมือง และคนสุดท้ายดูแลการบริหารเมืองร่วมกับจอน แอร์ริน" เธอรายงาน เธอกลายเป็นเลขาฯ เต็มตัวจริงๆ

"ดี ดีมาก หวังว่าทั้งหมดนี้จะไม่เป็นงานหนักเกินไปสำหรับเธอนะเอลิน่า เธอต้องสนุกกับชีวิตบ้าง" เขาแนะนำ

"ไม่หรอกค่ะ ส่วนใหญ่ง่าย ก็อดรอยด์ที่ท่านให้มาช่วยได้มากเลย ฉันมีความสุขกับชีวิต ได้ใช้เวลากับครอบครัวมากด้วย" เธอพูด เธอไม่ได้นับแค่เอริคและรีน่าเป็นครอบครัว แต่รวมถึงตระกูลสตาร์คทั้งหมด

"ฮ่าฮ่า... ดีมาก แล้วคลังของเราล่ะ? เราทำเงินได้เท่าไหร่จาก 10 ล้านเริ่มต้น?" เขาถาม

"เราทำได้ดีมากค่ะปู่ ตอนนี้เรามีรายได้ที่มั่นคง เรามีรายได้มากกว่ารายจ่าย ตอนนี้เรามี 75 ล้านมังกรในบัญชี เราเพิ่มเงินทุนเริ่มต้นขึ้น 7.5 เท่า" เธอประกาศอย่างภาคภูมิใจ เธอมั่นใจว่าพวกเขาเป็นตระกูลที่รวยที่สุดในเวสเทอรอสแล้ว และนี่ยังไม่นับเงินที่ยังอยู่ในคลังใหญ่

"นั่นยอดเยี่ยมมากลูกข้า ข้าจะเริ่มเฟสสองเร็วๆ นี้ ข้ารู้ว่าเคยบอกว่าจะทำหลังจากนี้สักพัก แต่สิ่งที่ข้าเห็นในการเดินทาง ข้าอยากเพิ่มความเร็วในการทำงานเพื่อที่เราจะได้ช่วยผู้คนได้มากขึ้น แล้วมีข้อความอะไรถึงข้าไหม?" เขาถาม

"ค่ะ มีสองเรื่อง แคทลินเพิ่งคลอดลูกสาว พวกเขาตั้งชื่อว่าซานซ่า สตร์าค เน็ดอยากให้ท่านไปพบเธอ แล้วก็มีจดหมายส่วนตัวจากฮอสเตอร์ ทัลลี เขาเชิญท่านไปงานแต่งงานของลูกชาย/ทายาทกับญาติของลอร์ดโบลตัน ฮอสเตอร์ ทัลลีกำลังจะแต่งงานอีกครั้งด้วย กับสาวจากตระกูลเฟรย์ เขาอยากให้ท่านไปร่วมงานแต่งที่ทวินส์พร้อมครอบครัวในอีก 3 เดือน เขาบอกว่ามันจะช่วยกระชับความสัมพันธ์ระหว่างทางเหนือกับริเวอร์แลนด์ เพราะเอดเมอร์ ทัลลีจะเป็นลอร์ดคนต่อไปของริเวอร์แลนด์" เธอพูด

ทันทีที่อเล็กซานเดอร์ได้ยิน ระฆังก็เริ่มดังในหัวเขาและระฆังเป็นสีแดง "พวกเขาพยายามจะทำงานแต่งงานสีเลือดกับข้าหรือ?"

"หืม พวกเขาคงอยากฆ่าข้าจริงๆ ไม่เป็นไร ข้าจะไปงานแต่ง ถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ดีไป แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ข้าก็จะมีเหตุผลที่ชอบธรรมในการโจมตีและขยายอาณาเขต" เขาพูด

"อะไรนะ? ทำไมฮอสเตอร์ถึงอยากฆ่าท่าน? ท่านเป็นคนช่วยให้เขาทำเงินนะ" เอลิน่าถาม

"ฮ่าฮ่า... ลูกของข้า ความโลภทำให้ผู้คนทำเรื่องบ้าๆ ตอนแรกฮอสเตอร์คิดว่าลูกสาวของเขาจะได้เป็นภรรยาของผู้พิทักษ์ทางเหนือคนต่อไปและหลานๆ ของเขาจะได้ปกครองมันสักวัน แต่แล้วแบรนดอนก็โผล่กลับมาและเขาก็มอบตำแหน่งให้ข้า เขายังต้องการควบคุมทางเหนือผ่านลูกสาวและหลานชายของเขา แต่ข้าแน่ใจว่าโบลตันจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องนั้น ดังนั้นต้องมีอะไรมากกว่านี้ในเรื่องทั้งหมด ยิ่งตอนนี้เรารวยขึ้นด้วยแล้ว ทุกคนอยากปล้นและฆ่าเราทุกวันนี้ ฮ่าฮ่า" เขาอธิบาย

"ขอบคุณพระเจ้าที่หนูเป็นแค่เลขาฯ เดี๋ยวนะ ท่านคือเทพนี่ งั้นขอบคุณปู่ค่ะ" เอลิน่าพูดและหัวเราะคิก

...

ริเวอร์รัน, ริเวอร์แลนด์

"พี่จะคิดทำแบบนี้ได้ยังไง? นี่มันกบฏนะ" ไบรน์เดน 'แบล็คฟิช' ทัลลีประท้วงพี่ชายของเขา ฮอสเตอร์ ทัลลี

"ข้ารู้ และนั่นเป็นเหตุผลที่ข้าไม่ได้อยู่คนเดียว คำถามคือ เจ้าจะร่วมด้วยหรือไม่?" ฮอสเตอร์ถามอย่างโกรธๆ

"ไม่ ข้าจะไม่มีส่วนร่วมในการทรยศนี้ ไม่เมื่อข้ารู้ว่าแผนเล็กๆ ของพี่จะล้มเหลว พี่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับพลังของทางเหนือ พวกเขาจะบดขยี้พวกเราเหมือนไม่มีอะไรและข้ารู้ สตาร์คมีตระกูลทางเหนือนับสิบที่จงรักภักดีต่อเขา พวกเรายังไม่รู้จำนวนทหารของพวกเขาด้วยซ้ำ พี่ก็ไม่ควรลืมว่าลอร์ดเน็ด สตาร์คและลอร์ดอเล็กซานเดอร์ สตาร์คสนิทกับราชามาก ไฮการ์เดนอาจสนับสนุนพวกเขาด้วย และอย่าลืมธนาคารเหล็กแห่งเวสเทอรอส" ไบรน์เดนเตือน แต่คำพูดของเขาตกไปไม่ถึงหู

"บางครั้งก็ต้องเสี่ยงถึงจะเติบโต กองทัพอะไร? ราชาอะไร? ธนาคารเหล็กอะไร? เราจะฆ่าสตาร์คทั้งหมดในครั้งเดียว จะเหลือแค่เน็ดกับครอบครัวของเขา ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะเห็นด้วยหรือไม่ ทุกอย่างเริ่มขับเคลื่อนแล้ว แม้แต่แคทลินก็ยังมีสมองมากกว่าเจ้า นางเห็นด้วยกับทั้งหมดนี้" ฮอสเตอร์พูดพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย

"พวกเจ้าบ้าไปหมดแล้ว ข้าจะไม่พูดเรื่องนี้กับใคร แต่ข้าจะไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย ข้าจะไปเวล ข้าจะสวดภาวนาต่อพระเจ้าว่าพี่จะไม่ตายซะก่อน" ไบรน์เดนเดินจากไป