บทที่ 17: ข่าวใหญ่

สเนปนับถืออเล็กซานเดอร์มาก เขาจึงหุบปากและนั่งลงบนเก้าอี้

"มีอะไรหรือ อเล็กซ์?" ดัมเบิลดอร์ถาม

"นักเรียนที่หายไปนานของคุณกลับมาแล้ว เขาพยายามจะเอาศิลาอาถรรพ์ แต่แฮร์รี่และเพื่อนๆ รู้เรื่องเข้า ดูเหมือนว่าเขาใช้ร่างของควีเรลล์เป็นสื่อกลาง เขาอาจจะทำให้ควีเรลล์เป็นฮอร์ครักซ์ที่ไม่สมบูรณ์และไม่มั่นคง... ดูนี่สิถ้าคุณไม่เชื่อผม" อเล็กซานเดอร์แสดงวิดีโอให้ทั้งสองคนดู

ดัมเบิลดอร์ไม่แสดงสีหน้ามากนัก แต่สเนปดูหวาดกลัว

"ไม่ต้องกังวลนะเซเวอรัส คุณไม่มีรอยนั่นแล้ว แต่อัลบัส ผมจะฆ่าเขาให้สิ้นซากครั้งเดียวจบ ผมหวังว่าคุณจะไม่พยายามหยุดผมในนามของความมีเกียรติและปล่อยให้เขาขึ้นศาล ขอโทษที่พูดตรงๆ แต่ระบบยุติธรรมของโลกเวทมนตร์ล้าหลังพวกมักเกิ้ลเป็นร้อยปีและผมไม่ไว้ใจกระทรวง ใครจะรู้ โวลเดอมอร์อาจจะมีคนของเขาอยู่ในนั้นแล้ว" เขาพูดเป็นนัยเบาๆ

เฮ้อ

"ใช่ ฉันรู้ว่ากระทรวงไม่ใช่ที่ที่ดีที่สุด แต่เราต้องทำงานกับสิ่งที่เรามี และฉันจะไม่หยุดคุณจากการจัดการกับโวลเดอมอร์ เขาสละความเป็นมนุษย์ไปนานแล้ว ฉันขอถามได้ไหมว่าคุณจะทำอะไรกับวิดีโอนั้น?" ดัมเบิลดอร์ถาม

"อะไรอีกล่ะ นี่จะเป็นข่าวด่วนของพรุ่งนี้ แต่ไม่ต้องกลัว ผมจะไม่ปล่อยให้ผู้คนตื่นตระหนก ผมจะให้สัมภาษณ์ส่วนตัวและบอกทุกคนว่าการฆ่าโวลเดอมอร์เป็นเรื่องง่ายสำหรับผม" อเล็กซานเดอร์พูดอย่างมั่นใจ

"แต่คุณก็รู้ว่ากระทรวงจะไม่ยอมรับคำพูดของคุณ พวกเขาอาจจะประกาศว่าบริษัทของคุณผิดกฎหมาย" สเนปพูด

"นั่นแหละที่ผมคาดหวังจากคอร์เนเลียส ฟัดจ์ เขาเป็นคนไร้ความสามารถที่มึนเมากับอำนาจที่สถานะของเขามอบให้จนพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาอำนาจนั้นไว้ กระทรวงโกหกประชาชนมาหลายครั้งแล้ว แต่ถ้าพวกเขามายุ่งกับผมตอนนี้ ผมจะแสดงให้เห็นพลังของสื่อมวลชน" อเล็กซานเดอร์ตอบ

จากนั้นเขาก็สังเกตเห็นใบหน้าที่ลังเลของดัมเบิลดอร์

"อัลบัสเพื่อนของผม ผมรู้ว่าคุณเป็นเพื่อนที่ดีของคอร์เนเลียส แต่คุณก็รู้ว่าเขาเป็นคนแบบไหน เขาไม่เหมาะที่จะดูแลกระทรวง ในขณะที่สิ่งที่ผมกำลังทำจะสร้างรากฐานใหม่ให้กับโลกเวทมนตร์ รากฐานที่ตั้งอยู่บนความจริง รัฐบาลไม่มีสิทธิ์โกหกประชาชน ผมไม่ได้ขอให้คุณเลือกข้าง อัลบัส ทั้งหมดที่ผมต้องการให้คุณทำคือนั่งดูว่าสถานการณ์จะคลี่คลายอย่างไร และหวังว่าคุณจะสามารถตัดสินได้อย่างถูกต้อง" อเล็กซานเดอร์พูดอย่างหนักแน่น มองตรงเข้าไปในดวงตาของดัมเบิลดอร์

"เฮ้... ได้ ฉันจะรอดูว่าเรื่องราวจะเป็นยังไง" อัลบัสตกลง

"ดี ผมจะไปดูว่าทั้งสามคนเป็นยังไงบ้าง อีกอย่างก็มีการแข่งควิดดิชที่กำลังจะมาถึง สเนป คุณควรตามผมมา" อเล็กซานเดอร์พูดและออกจากสำนักงานครูใหญ่

...

ขณะอยู่ในทางเดินที่ว่างเปล่า อเล็กซานเดอร์คุยกับสเนป

"คุณมีความรับผิดชอบต่อแฮร์รี่พอๆ กับดัมเบิลดอร์ คุณยึดติดกับอดีตและปฏิเสธที่จะสังเกตเด็กที่เธอทิ้งไว้ คุณคิดแผนอะไรไว้บ้างที่จะแก้ไขความสัมพันธ์ของคุณ?" เขาถาม

สเนปก้มมองพื้นและพูดว่า "ผมไม่รู้จะเผชิญหน้ากับเขายังไง ผมแน่ใจว่าเขาเกลียดผมแล้วที่แสดงท่าทีไม่ดีกับเขาบ้าง ผมควรทำยังไงดี?"

"ฮ่าฮ่า... ความรักสิ เซเวอรัส ความรัก แสดงให้เขาเห็นว่าคุณใส่ใจเขา เล่าให้เขาฟังเกี่ยวกับแม่ของเขา บอกความจริงกับเขาว่าคุณเคยชอบเธอ ผมคิดว่าแฮร์รี่จะให้อภัยคุณ เขาเป็นเด็กตัวเล็กๆ ที่ไม่มั่นคงและถูกทารุณ สิ่งที่เขาต้องการคือความรักและการดูแลเอาใจใส่ บางทีคุณอาจจะเริ่มด้วยการให้ไม้กวาดนิมบัส 2001 เป็นของขวัญ เริ่มให้บทเรียนพิเศษส่วนตัวในวิชาปรุงยา ระหว่างนั้นคุณก็คุยกับเขาเกี่ยวกับแม่ของเขาและเรื่องอื่นๆ เอ้า ใช้เพนซิฟเพื่อแสดงความทรงจำที่มีความสุขกับแม่ของเขาก็ได้" อเล็กซานเดอร์แนะนำ

สเนปพยักหน้าหลายครั้ง

"ความคิดที่ดีจริงๆ... แต่ผมไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับนิมบัส 2001 เลย" เขาพูดอย่างสับสน

"อ๋อ มันเป็นรุ่นต่อจากนิมบัส 2000 จะวางขายในอีก 2 เดือนข้างหน้าในเดือนสิงหาคม ผมสามารถสั่งได้ภายในพรุ่งนี้ คุณอาจจะให้มันกับเขาผ่านนกฮูกพร้อมจดหมายส่วนตัว"

"ขอบคุณ นั่นจะช่วยได้มาก" สเนปขอบคุณ

"ได้ ราตรีสวัสดิ์และเจอกันพรุ่งนี้" เขาโบกมือและจากไป

...

ในขณะที่เรื่องทั้งหมดนี้กำลังเกิดขึ้น เด็กชายผู้กลับชาติมาเกิดที่ถูกลืมในเรื่อง เอ็ดเวิร์ด ไฟร์สตอร์ม กำลังอยู่ในภารกิจที่อันตรายมากที่อเล็กซานเดอร์มอบให้

ในช่วง 1 ปีที่ผ่านมา อเล็กซานเดอร์สอนทุกอย่างที่เขาสามารถเกี่ยวกับรูน วงเวทมนตร์ ฯลฯ ให้กับเอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดเป็นคนที่กลับชาติมาเกิดและคนที่กลับชาติมาเกิดทุกคนมีพลังพิเศษ ดังนั้นเขาจึงมีไอคิวที่สูงกว่าคนอื่นๆ ในเวลาต่อมาเขาสามารถเรียนรู้ทุกอย่างที่อเล็กซานเดอร์สอน

ตอนนี้เขาอยู่ในอัซคาบัน ภารกิจของเขาคือต้องหาทางบอกข่าวว่าคนทรยศปีเตอร์ เพ็ตติกรูยังมีชีวิตอยู่ให้ซิเรียสรู้ เนื่องจากอัซคาบันเต็มไปด้วยผู้คุมวิญญาณ เพื่อปกป้องเขา พวกเขาจึงคิดค้นเสื้อคลุมล่องหนที่ยังซ่อนการปรากฏตัวทางเวทมนตร์และจิตใจของคนได้ด้วย ป้อมคุกตั้งอยู่บนเกาะที่ไม่มีใครรู้จักในทะเลเหนือ ดังนั้นเขาจึงสอนให้เอ็ดเวิร์ดบินได้เพราะการเทเลพอร์ตไปที่นั้นไม่ได้

การไปถึงคุกและเข้าไปข้างในเป็นเรื่องง่ายที่สุด แต่การหาซิเรียสไม่ใช่ เขาต้องค้นหาทีละห้องขังจริงๆ

หลังจากค้นหามาเป็นเวลานาน ในที่สุดเขาก็พบเขา ซิเรียสสวมเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งและดูขาดสารอาหาร เอ็ดเวิร์ดรีบวางยูนิโฟนที่เล่นวิดีโอของปีเตอร์วนซ้ำ เขายังทิ้งหนังสือพิม

ปลอมที่มีข่าวว่าปีเตอร์ได้รับเหรียญตราเมอร์ลินในฐานะวีรบุรุษ จากนั้นเขาก็รีบโยนยาเยียวยาใส่เขาและจากไป

พระเจ้า มันง่ายจังเลย

...

วันต่อมา ข่าวเกี่ยวกับการกลับมาของโวลเดอมอร์และการพ่ายแพ้โดยอเล็กซานเดอร์ถูกรายงานในหนังสือพิมพ์และโทรทัศน์ วิดีโอถูกเผยแพร่อย่างกว้างขวางในโซเชียลมีเดียและแพลตฟอร์มแบ่งปันวิดีโอ สื่อข่าวก็ทำหน้าที่ของตนและยกย่องบทบาทของอเล็กซานเดอร์

ประชาชนทั่วไปรู้สึกกลัวเล็กน้อยในตอนแรก แต่หลังจากเห็นวิดีโอและวิธีที่เขาเอาชนะจอมมารที่ว่า พวกเขาก็รู้สึกสบายใจขึ้น ข่าวที่น่าตกใจที่สุดที่ว่าโวลเดอมอร์เป็นลูกครึ่งทำให้ผู้เสพความตายที่เหลืออยู่รู้สึกหดหู่มาก

แม่มดและพ่อมดส่วนใหญ่ที่ฉลาดมีวิธีที่จะยืนยันชื่อที่พูดถึงในวิดีโอ ไม่นานผู้คนก็เริ่มพูดถึงมันในโซเชียลมีเดียทั่วไป จากนั้นก็มีประกาศว่าอเล็กซานเดอร์จะให้สัมภาษณ์สดในวันถัดไป

พ่อมดแม่มดและสิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ที่ฉลาดนับล้านทั่วโลกตัดสินใจที่จะติดตามชมรายการในวันถัดไป

ท่ามกลางเรื่องทั้งหมดนี้ กระทรวงเวทมนตร์กำลังเป็นบ้า คอร์เนเลียส ฟัดจ์กำลังตะโกนใส่ทุกคนที่เขาเห็น เขาให้สัมภาษณ์กับเดอะเดลี่พรอเฟ็ตแล้ว ปฏิเสธวิดีโอและข้อกล่าวหาที่ว่าโวลเดอมอร์กลับมา แต่เขาประหลาดใจที่เดอะเดลี่พรอเฟ็ตแสดงการสัมภาษณ์ของเขาในฐานะคนที่พยายามปกปิดและควบคุมประชาชนด้วยการโกหก หนังสือพิมพ์ยังตั้งคำถามเกี่ยวกับการกล่าวอ้างและการตัดสินใจทั้งหมดของกระทรวงที่ผ่านมา เขากำลังเสียใจที่เคยขายมัน

คนจากแผนกข่าวกระจายอยู่ทั่วโลก แม้แต่แฝงตัวอยู่ในกระทรวงหลายแห่ง ดังนั้นปฏิกิริยาของประชาชนทั่วไปต่อวิดีโอจึงถูกรวบรวมและแสดงในการออกอากาศข่าว

...

ในปราสาทแห่งหนึ่งในเทือกเขาแอลป์ของออสเตรีย ชายชราที่ถูกขังในห้องเล็กๆ มองดูยูนิทีวี เขาประหลาดใจที่โลกเวทมนตร์ก้าวหน้าไปไกลถึงขนาดสร้างสิ่งที่ก้าวหน้าขนาดนี้ได้ แต่หลังจากผ่านไปไม่กี่วันเขาก็รู้ว่าใครเป็นผู้คิดค้นมัน

มันคืออเล็กซานเดอร์ แม็กซิม ยูนิเวิร์ส พันธมิตรระยะสั้นของเขา เขาประหลาดใจเป็นครั้งแรกที่เห็นว่าชายชรายังมีชีวิตอยู่ แต่แล้วก็รู้สึกโล่งใจที่ยังมีคนที่แข็งแกร่งขนาดนี้มีชีวิตอยู่ เขาไม่รู้ว่าอย่างไร แต่อเล็กซานเดอร์สามารถส่งยูนิทีวีมาให้เขาเป็นของขวัญ จดหมายที่แนบมาเขียนแค่ว่า "เด็กแก่ต้องเบื่อแน่ๆ"

ตอนนี้เขากำลังดูข่าวใหม่ เขาประหลาดใจมากที่เห็นว่าจอมมารที่เรียกตัวเองว่าโวลเดอมอร์ยังมีชีวิตอยู่ แต่แล้วเขาก็เดาได้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรซึ่งทำให้เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ตัวเขาเองเคยคิดว่าตัวเองเป็นจอมมารและก่ออาชญากรรมมามากมาย แต่ไม่เคยคิดที่จะสร้างฮอร์ครักซ์เลย

กลับมาที่ทีวี

[ผู้ประกาศข่าว: มาดูกันว่าโลกกำลังตอบสนองต่อวิดีโอและข่าวใหม่นี้อย่างไร

คนแปลกหน้า 1: เอาล่ะ ผมอยู่ที่ญี่ปุ่นและมีระยะทางไกลมากระหว่างที่นี่กับสหราชอาณาจักร ดังนั้นผมไม่สนใจเท่าไหร่ แต่ผมหวังว่าไอ้หน้าตาน่าเกลียดนั่นจะตาย

คนแปลกหน้า 2: ฉันรู้สึกอยากอาเจียนเมื่อเห็นหน้าน่าเกลียดที่เต็มไปด้วยหนองนั่น ทำไมใครบางคนถึงทำแบบนั้นกับตัวเอง แต่เขาก็เป็นจอมมารนี่นะ ใครจะรู้ว่านั่นเป็นรสนิยมของเขาหรือเปล่า? ว่าแต่ ฉันรักคุณนะ มิสเตอร์ยูนิเวิร์ส

คนแปลกหน้า 3: ฉันไม่อยากเชื่อว่าเขากลับมาแล้ว พวกเรายังฟื้นตัวจากสงครามครั้งล่าสุดไม่หายเลยนะ และกระทรวงเวทมนตร์ก็น่ารังเกียจมาก แม้แต่เมื่อความจริงอยู่ตรงหน้าพวกเขาก็ปฏิเสธที่จะยอมรับ ฉันว่า คอร์เนเลียส ฟัดจ์ควรลาออก ฉันยังหวังว่ามิสเตอร์ยูนิเวิร์สจะหาตัวคนนี้เจอและฆ่าเขาได้เร็วๆ พวกเราไม่ต้องการสงครามอีกแล้ว

คนแปลกหน้า 4: ฉันฝันถึงคุณทุกคืน ช่วยทำให้ฉันท้องทีมิสเตอร์ยูนิเวิร์ส ช่วยเอ... 99+

ผู้ประกาศข่าว: ดังนั้นประชาชนกำลังรับข่าวนี้ในแง่บวกมาก ผู้คนเริ่มสูญเสียความเชื่อมั่นในกระทรวงเนื่องจากการกระทำล่าสุดของพวกเขา... เดี๋ยวก่อน เราเพิ่งได้รับข่าวด่วนว่าซิเรียส แบล็กหลบหนีจากอัซคาบัน นี่เป็นการตบหน้ากระทรวงเวทมนตร์อีกครั้ง แสดงให้เห็นถึงความไร้ความสามารถของพวกเขา]

"ฉันสงสัยว่าฉันจะหนีออกจากที่นี่ได้ไหม... เฮ้อ ฉันแก่เกินไปสำหรับเรื่องนั้นแล้ว ฉันขอดูช่องทำอาหารและช่องหนังทั้งวันทุกวันดีกว่า โชคดีนะอเล็กซ์... โอ้ ดี โฮมอโลน 2 กำลังฉาย" ชายชราเปลี่ยนช่องพลางพึมพำกับตัวเอง

...

กลับมาที่ปราสาทฮอกวอตส์ แฮร์รี่ได้รับพัสดุแปลกๆ ในจดหมายของเขาและจดหมายที่จะเปิดได้เฉพาะเมื่อเขาอยู่คนเดียว ดังนั้นเขาจึงหยิบของพวกนั้นและไปที่ที่เงียบสงบ

เขาเปิดจดหมายและเริ่มอ่าน

"แฮร์รี่ เจมส์ พอตเตอร์ ไม่ว่าฉันจะพยายามแค่ไหน ฉันก็ไม่สามารถทำให้ตัวเองไม่เกลียดชื่อกลางของเธอได้เพราะเจ้าของชื่อนั้นเป็นคนที่ทำให้ชีวิตฉันเป็นนรกในวัยเรียน อย่างไรก็ตาม ฉันอยากขอโทษที่คิดตื้นๆ ฉันอยากขอโทษที่ไม่ได้อยู่ตอนที่เธอทุกข์ทรมานในบ้านมักเกิ้ลนั่น ฉันปฏิบัติกับเธอแย่ๆ เพราะเธอทำให้ฉันนึกถึงพ่อของเธอ ในขณะที่มองข้ามความจริงที่ว่ามีภาพของลิลี่อยู่ในตัวเธอด้วย

ฉันชอบลิลี่มาตั้งแต่เด็กและฉันรู้สึกเสียใจมากเมื่อรู้ว่าเธอตายขณะปกป้องเธอ นั่นเป็นอีกเหตุผลที่ฉันปฏิบัติกับเธอแย่มาก ฉันโง่ที่ไม่เข้าใจว่าลิลี่สละชีวิตเพราะความรักที่มีต่อเธอ ความรักที่ฉันไม่เคยมีหรือรู้สึก แต่ตอนนี้ฉันตระหนักแล้วว่าฉันผิด ลิลี่คงไม่อยากให้ฉันทำตัวแบบนี้ต่อไป โดยเฉพาะกับเธอ

กระดาษแผ่นเล็กๆ นี้เล็กเกินไปที่จะบอกเธอทุกอย่างเกี่ยวกับแม่ของเธอหรือเขียนคำขอโทษของฉันสำหรับความละเลย แต่ทั้งหมดที่ฉันขอคือโอกาสหนึ่งครั้ง โปรดมาพบฉันที่ห้องเรียนปรุงยาหลังการแข่งควิดดิชพรุ่งนี้ ฉันขอให้เธอโชคดีและโปรดรับของขวัญนี้ไว้ คิดว่ามันเป็นของขวัญวันเกิดย้อนหลังนะ

เซเวอรัส สเนป"

เมื่อถึงตอนท้ายของจดหมาย แฮร์รี่ร้องไห้โดยไม่รู้ตัว และเมื่อเห็นชื่อตอนท้าย เขาก็ช็อกจนพูดไม่ออก อย่างไรก็ตาม เขาตัดสินใจเก็บทุกอย่างไว้กับตัวเองและไปพบศาสตราจารย์สเนปในวันพรุ่งนี้ เขาต้องการรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับพ่อแม่ของเขาและได้คำตอบบางอย่าง

จากนั้นสายตาของเขาก็ไปสะดุดกับห่อยาวๆ เขาค่อยๆ ฉีกห่อและพบไม้กวาด เขาพิจารณามันและพบว่ามันดูคล้ายกับนิมบัส 2000 ของเขา เขาเห็นกระดาษเล็กๆ ติดอยู่ซึ่งเขียนว่า "นี่คือนิมบัส 2001 ใหม่ จะวางขายในตลาดในอีก 2 เดือน โชคดี"

ดวงตาของแฮร์รี่เบิกกว้างด้วยความช็อกและตื่นเต้น เขารีบลืมพายุอารมณ์ที่เพิ่งผ่านไปและนำไม้กวาดออกไปข้างนอกเพื่อทดสอบ

มันเป็นเรื่องปกติสำหรับเด็กอายุ 12 ปีที่จะตื่นเต้นหลังจากได้ของเล่นที่ชอบ ในขณะที่แฮร์รี่กำลังทดสอบการบิน เขาบินผ่านหน้าต่างห้องเรียนปรุงยา สเนปสังเกตเห็นไม้กวาดและแฮร์รี่ ซึ่งทำให้เกิดรอยยิ้มที่หายากบนใบหน้าของเขา