บทที่ 22 ห้องนั่งเล่นเรเวนคลอว์! การทะเลาะวิวาทปะทุขึ้น

สามคะแนน!

หลิน เซียวมองศาสตราจารย์มักกอนนากัลด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"มีอะไรหรือ... เธอไม่อยากได้หรือ? ฉันได้ยินมาว่าเธอช่วยกริฟฟินดอร์ได้คะแนนมามากทีเดียว... แน่นอนว่าฉันไม่ได้ลำเอียง แต่เธอสมควรได้รับคะแนนทั้งสามนี้ จำไว้ว่า อย่ายอมแพ้ไม่ว่าในสถานการณ์ใดก็ตาม นี่คือความกล้าหาญที่ได้มาอย่างยากเย็น"

ศาสตราจารย์มักกอนนากัลชมเชยหลิน เซียวก่อนจะรีบจากไป

เธอยังมีงานอีกมากมายที่ต้องทำ

รองอาจารใหญ่ฮอกวอตส์ หัวหน้าบ้านกริฟฟินดอร์ ศาสตราจารย์วิชาแปลงร่าง และสมาชิกภาคีนกฟีนิกซ์

ศาสตราจารย์มักกอนนากัลมีเรื่องให้จัดการมากมายในแต่ละวัน

ไม่ใช่แค่ไม่มีเวลาว่าง

บ่อยครั้งต้องทำงานจนดึกดื่น

หลิน เซียวทำได้ดีมากในครั้งนี้

อาจกล่าวได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสามตัว

ไม่เพียงแต่ได้แหวนมาครอบครอง ภารกิจถอดจิตก็สำเร็จลุล่วง

ที่สำคัญที่สุดคือได้รับความชื่นชมจากศาสตราจารย์มักกอนนากัลด้วย

แม้เขาจะไม่ได้สนใจมากนักว่าศาสตราจารย์มักกอนนากัลจะคิดอย่างไรกับเขา แต่อนาคตอาจมีเวลาที่ต้องการความช่วยเหลือก็ได้

หลิน เซียวไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้ตอนนี้

เมื่อศาสตราจารย์มักกอนนากัลจากไป หลิน เซียวรีบกลับหอพักอย่างรวดเร็ว

เมื่อกลับถึงหอพัก เขาไม่แม้แต่จะเปลี่ยนเสื้อผ้า ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงทันที

การถอดจิต!

ใช่แล้ว!

หลิน เซียวกำลังจะทดสอบความสามารถใหม่ที่เพิ่งได้รับมา การถอดจิต

สามคะแนนที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลมอบให้เมื่อครู่ ทำให้หลิน เซียวมีคะแนนรวมครบ 20 คะแนน เสร็จสิ้นภารกิจรับรางวัล

การถอดจิต: ช่วยให้ผู้ใช้แยกวิญญาณและจิตสำนึกออกจากร่างกายได้ทุกเมื่อ และดำรงอยู่ในรูปแบบร่างจิต

แม้จะโจมตีไม่ได้

แต่เวทมนตร์แยกจิตไม่ได้มีแค่นั้น

เพราะร่างจิตที่แยกออกจากร่างกายนั้นต่างจากร่างวิญญาณในโลกของแฮร์รี่ พอตเตอร์

ตรวจจับไม่ได้

โจมตีไม่ได้

มีเพียงวิญญาณเท่านั้นที่สามารถโจมตีกันได้

หากจำเป็น ร่างจิตสามารถเปิดเผยตัวให้ผู้อื่นเห็นและทำสิ่งจำเป็นบางอย่างได้

เหมือนในดร.สเตรนจ์

เพื่อช่วยชีวิตตัวเอง ดร.สเตรนจ์ดูแลการผ่าตัดที่เสี่ยงต่อชีวิตของตัวเองต่อหน้าแฟนสาว

หลิน เซียวนอนบนเตียงและค่อยๆ หลับตาลง

เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งและลุกขึ้นนั่ง เขาได้เข้าสู่สภาวะจิตแยกร่างสำเร็จ

หลิน เซียวมองดูมือทั้งสองข้างของตัวเอง

ลองขยับดู

เป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาด

หลิน เซียวค่อยๆ ลอยขึ้น มองดูตัวเองที่นอนหลับอยู่บนเตียง เข้าใจแล้วว่าเขาได้เรียนรู้การถอดจิตสำเร็จ

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา หลิน เซียวใช้การถอดจิตไปดูหลายที่

เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมป่าต้องห้ามถึงได้ชื่อว่าป่าต้องห้าม

ได้เห็นยูนิคอร์นอันล้ำค่า

ได้เห็นเซนทอร์ป่าด้วย

แม้แต่แมงมุมยักษ์แปดตา แต่ตอนนี้อารากอสอ่อนแอมาก

พูดได้เลยว่า

ในสองวันที่ผ่านมา หลิน เซียวไปเยือนเกือบทุกที่ที่ไปได้

แน่นอน

ห้องทำงานของอาจารย์ใหญ่ก็ต้อนรับการมาเยือนของหลิน เซียวหลายครั้ง

น่าเสียดายที่ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ดูเหมือนจะไม่อยู่ที่โรงเรียนช่วงนี้ บางทีอาจจะยุ่งกับการเตรียมรับมือการกลับมาของโวลเดอมอร์

แต่เดิมหลิน เซียวอยากจะลองดู

ว่าพ่อมดที่ทรงพลังที่สุดในโลกเวทมนตร์จะค้นพบการมีตัวตนของนายได้หรือไม่

ดูเหมือนว่าจะมีโอกาสแค่ครั้งเดียวเท่านั้น

และวันนี้ หลิน เซียวลอยเข้าไปในห้องนั่งเล่นของเรเวนคลอว์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ตอนนี้มีนักเรียนเรเวนคลอว์อยู่ในห้องนั่งเล่นมากมาย

ห้องนั่งเล่นของวิทยาลัยเรเวนคลอว์ไม่เหมือนกับห้องนั่งเล่นของกริฟฟินดอร์

ห้องนั่งเล่นเรเวนคลอว์ตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของหอคอย หรือพูดให้ชัดเจนคือ อยู่บนยอดบันไดวนฝั่งตะวันตกของฮอกวอตส์ น่าจะอยู่ชั้น 5 ด้านนอกเป็นประตูที่มีที่เคาะประตูทองเหลืองรูปนกอินทรี

ห้องนั่งเล่นเป็นวงกลม มีหน้าต่างโค้งมองเห็นสนามของโรงเรียน ทะเลสาบใหญ่ ป่าต้องห้าม สนามควิดดิช และสวนสมุนไพรของศาสตราจารย์สเปราต์

พูดได้เลยว่า

หลิน เซียวเชื่อว่าห้องนั่งเล่นเรเวนคลอว์มีจุดชมวิวที่ดีที่สุดในโรงเรียน

สามารถเห็นทัศนียภาพที่สวยที่สุดทั้งหมดของโรงเรียนฮอกวอตส์

และการพยายามเข้าห้องนั่งเล่นเรเวนคลอว์ก็ไม่เหมือนกับการเข้าห้องนั่งเล่นกริฟฟินดอร์

เป็นที่รู้กันดีว่า การเข้าห้องนั่งเล่นกริฟฟินดอร์ต้องตอบรหัสผ่านของภาพหญิงอ้วน

การเข้าห้องนั่งเล่นเรเวนคลอว์ ต้องตอบปริศนาตรรกะที่ที่เคาะประตูรูปนกอินทรีถาม

และทุกคนมีโอกาสตอบแค่ครั้งเดียว

ถ้าตอบผิด

ก็ต้องรอให้คนข้างหลังตอบถูกแล้วเข้าไปพร้อมกัน

นั่นคือเรเวนคลอว์

และสิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือ ห้องนั่งเล่นของบ้านเรเวนคลอว์ไม่ได้เปิดให้สาธารณะเหมือนอีกสามบ้าน แต่คุณสามารถเข้าได้ถ้าตอบปริศนาตรรกะของที่เคาะประตูรูปนกอินทรีได้ถูกต้อง

หลิน เซียวเคยคิดว่าเฮอร์ไมโอนี่ควรมาอยู่บ้านเรเวนคลอว์

แทนที่จะเป็นกริฟฟินดอร์

เพราะแม้แต่ห้องนั่งเล่นของเรเวนคลอว์ก็มีห้องสมุดส่วนตัวเต็มไปด้วยโต๊ะ เก้าอี้ และชั้นหนังสือ

เป็นสวรรค์สำหรับนักวิชาการ

นรกสำหรับพวกกริฟฟินดอร์

ธรรมชาติ

ปกติแล้วคนที่เข้าวิทยาลัยเรเวนคลอว์ได้มักเป็นนักเรียนระดับหัวกะทิ

หลิน เซียวเดินวนเวียนในห้องนั่งเล่นเรเวนคลอว์ในร่างจิต อยากเห็นว่าลูน่าทำอะไรในห้องนั่งเล่นบ้าง

แต่เดินวนรอบห้องนั่งเล่นก็หาลูน่าไม่เจอ

"ลูน่าไปป่าโน่นอีกแล้วหรอ?"

หลิน เซียวพึมพำและกำลังจะออกจากห้องนั่งเล่นเรเวนคลอว์

ทันใดนั้น!

การทะเลาะวิวาทก็ปะทุขึ้นในหอพักหญิงของเรเวนคลอว์

"คืนรองเท้าฉันมา!"

"เธอบ้าหรือไง ใครจะเอารองเท้าเหม็นๆ ของเธอ... ไม่รู้ไปหารองเท้าใหญ่เบ้อเร่อพวกนั้นมาจากไหน ใครจะสนใจ"

"นั่นแหละ! อย่ามาทำท่าตื่นเต้นตรงนี้"

"เธอทำรองเท้าหาย มันเกี่ยวอะไรกับพวกเรา? ไม่ใช่เธอเองหรอกหรือที่บอกว่าแมลงสาบมาลากไป?"

"โอ้โฮ ชักไม้กายสิทธิ์ด้วย? มาสิ ลองดูหน่อยว่าเลิฟกู๊ดสาวบ้าที่ลือชื่อจะเก่งแค่ไหน"