GE491 วังสังหาร (ฟรี)

การตายของเต้าเหยียนเป็นสิ่งที่หานเนี่ยเทียนคาดไม่ถึง มันคาดไม่ถึงว่าองครักษ์ที่เก่งกาจของมัน จะถูกผู้เยาว์ในขอบเขตประสานวิญญาณสังหาร

มันไม่มีทางเชื่อว่าหนิงฝานเป็นผู้สังหารเต้าเหยียน เพราะมันรู้ว่าเต้าเหยียนแข็งแกร่ง ผู้ที่จะสังหารเต้าเหยียนได้ สมควรเป็นผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลงขั้นสูงขึ้นไป

ผู้เชี่ยวชาญระดับนั้นจะอยู่ภายใต้วิหารพิรุณ หากกษัตริย์พิรุณสั่งการ พวกมันย่อมไม่กล้าขัดขืน

“หรือกษัตริย์พิรุณจะไม่พอใจ… ตอนนี้กษัตริย์พิรุณเดินทางถึงโลกพิรุณแล้ว มันอาจสั่งให้คนไปจัดการเต้าเหยียน... หยุนซงฉวน เจ้ากล้ามากที่สังหารคนของข้า!”

หยุนซงฉวนที่หานเนี่ยเทียนกล่าวถึงคือกษัตริย์พิรุณ มันมั่นใจมากกว่าผู้ที่กล้าสังหารเต้าเหยียน มีเพียงวิหารพิรุณเท่านั้น

มันไม่เชื่อว่าหนิงฝานจะเป็นคนลงมือ เพราะแค่เวลา 40 ปี การที่จะทะลวงจากขอบเขตประสานวิญญาณไปยังขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลาง เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ อย่างมากก็บรรลุได้แค่ขอบเขตแก่นทองคำเท่านั้น

“เด็กนั่นไม่มีทางทำได้ ต้องเป็นฝีมือของวิหารพิรุณแน่นอน… หยุนซงฉวน ข้าจะจดจำแค้นนี้เอาไว้!”

หานเนี่ยเทียนเก็บมุกในมือไป หลับตา นั่งสงบใจเพื่อสะกดความโกรธ

ถ้าเกิดมันรู้ว่าหนิงฝานเป็นผู้สังหารเต้าเหยียน มันคงส่งองครักษ์ทั้งหมดไปจัดการ แต่น่าเสียดายที่มันไม่เชื่อว่าหนิงฝานจะทำแบบนั้นได้ จึงเอาความผิดทั้งหมดไปลงกับวิหารพิรุณ

แม้จะขบคิดร้อยพัน มันก็ไม่อยากเชื่อว่าจะส่งคนไปตายในโลกพิรุณ

“ข้าไม่อาจสลัดภาพของมันออกไปจากใจได้จริงๆ แต่ไม่ว่ายังไง...ข้าก็ไม่เชื่อ!”

หนิงฝานไม่รู้ว่าการสังหารเต้าเหยียนจะทำให้หานเนี่ยเทียนเอาความโกรธไปลงกับวิหารพิรุณ แต่อย่างน้อยๆมันก็คงไม่กล้าส่งคนเข้ามาที่นี่อีก...

หนิงฝานกลับไปหาซูหยานและคนอื่นๆที่เรือ สั่งให้ซูหยานบังคับเรือไปยังเกาะอสูร ส่วนเขาเข้าสู่โลกเย่าหยวนเพื่อฟื้นฟูแก่นพลัง

การที่หนิงฝานสังหารคนของหานเนี่ยเทียน นอกจากจะได้ระบายความแค้น ยังได้รู้ข่าวของโลกปีศาจ อีกอย่าง หากเขาไม่สังหารมัน มันคงไม่ปล่อยเขาไว้เช่นกัน

หากหนิงฝานเลือกที่จะผนึกดวงจิตของมันไว้ หานเนี่ยเทียนจะยิ่งสงสัย และส่งคนมาดูว่าเหตุใดเต้าเหยียนถึงหายตัวไป หรือถูกผู้ใดสังหารไปแล้ว

แต่หากสังหารมันทิ้ง แม้เป็นไปได้ว่าหานเนี่ยเทียนจะส่งคนมาสังหารหนิงฝานเพิ่ม แต่ก็มีโอกาสที่มันจะคิดว่าหนิงฝานทรงพลัง จนไม่กล้าส่งคนมาเพิ่ม

นั่นจึงเป็นเหตุผลให้หนิงฝานสังหารเต้าเหยียน และเป็นเหตุผลอีกว่าเขาต้องสังหารหานเนี่ยเทียนให้ได้ แต่ก่อนหน้านั้น เขาต้องทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้นก่อน

“ตอนนี้ปราณของข้ายังอยู่เพียงขอบเขตกึ่งไร้ดัดแปลง หากได้ปราณมากพอและมีเวลาเก็บตัว ข้ามั่นใจว่าจะทะลวงขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลางได้… โชคดีที่ยามไปวังดารา ความเข้าใจในพลังมิติของข้าบรรลุขั้นกลาง ขอบเขตปีศาจคลั่งของข้าก็บรรลุขั้นกลาง”

“แต่การที่ปราณจะทะลวงขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นสูง และแก่นพลังจะบรรลุขอบเขตปีศาจคลั่งขั้นสูงไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะกว่าจะบรรลุขั้นนั้นได้ อย่างน้อยเจตจำนงค์เทพและความเข้าใจในพลังมิติของข้าต้องบรรลุขั้นสูงก่อน”

“การจะยกระดับจากขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลางไปยังขั้นสูงที่เร็วที่สุดสมควรต้องใช้โอสถ แต่โอสถที่ต้องใช้คือโอกสผันแปรที่ 6 ขึ้นไป ต่อให้ข้าบรรลุนักปรุงโอสถผันแปรที่ 6 ข้าก็คงปรุงได้เพียงขั้นต้น แต่หากจะให้ยกระดับพลังเร็วๆ อย่างน้อยต้องเป็นโอสถขั้นกลาง ซึ่งข้าคงยังปรุงไม่ได้ง่ายๆ ฉะนั้นจึงเหลืออีกทางเลือกคือผลไม้แห่งเต๋าไร้ดัดแปลง แต่ในโลกพิรุณมีผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลงอยู่ไม่มาก ต่อให้สังหารผู้เชี่ยวชาญในวิหารพิรุณทั้งหมด ก็ได้ผลไม้แห่งเต๋ามาไม่กี่ลูก...”

“หากจะทำได้ตอนนี้...คงต้องยกระดับด้วยการขัดเกลาผสานกับกระถางขัดเกลาระดับไร้ดัดแปลง...”

หนิงฝานที่อยู่ในโลกเย่าหยวนนำสตรีผมแดงที่เพิ่งจับตัวมาได้ออกมาจากแหวน ยามนี้นางยังคงหมดสติอยู่

นอกจากจะได้นางมาเป็นกระถางขัดเกลาแล้ว หนิงฝานยังได้ข่าวสำคัญกับสองชายชราหลิงหนาน เรื่องโลกเล้นลับอีกใบที่มีเหล่าสตรีในขอบเขตไร้ดัดแปลงซ่อนตัวอยู่

สองชายชราเล่าว่า ผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในโลกใบนั้นมีเพียงผู้เชี่ยวชาญที่เป็นสตรีอยู่ ที่สำคัญ สตรีเหล่านั้นยังมีปราณหยินที่รุนแรง เหมาะกับการเป็นกระถางขัดเกลาอย่างที่สุด

แต่สิ่งที่ควรระวัง คือสตรีเหล่านั้นมีปราณสังหารที่รุนแรง มีนิสัยเลือดเย็น และชื่นชอบการเข่นฆ่า

“หญ้าฝังโลหิต… โลกใบนั้นคงมีสตรีมากมายที่ใช้หญ้าชนิดนี้ยกระดับพลัง พวกนางทุกคนเหมาะที่จะเป็นกระถางขัดเกลา แต่พวกนางแข็งแกร่ง การที่จะเข้าไปในนั้นย่อมอันตราย อีกอย่างข้าก็ยังไม่รู้รายละเอียดของที่นั่น คงจะบุกเข้าไปจับตัวพวกนางไม่ได้ง่ายๆ”

หนิงฝานหันมองสตรีผมแดง เขาอยากรู้ข้อมูลของโลกใบนั้นจากปากนาง

เขาอุ้มนางขึ้นมาแนบอก ใช้นิ้วสัมผัสที่หน้าผาก ก่อนที่นางจะค่อยๆรู้สึกตัว

เมื่อได้สติและเห็นว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดหนิงฝาน แววตานางแปรเปลี่ยนเย็นชา เจตนาสังหารที่รุนแรงปรากฏ อ้าปากพ่นอัสนีโลหิตจู่โจมหวังทำลายทะเลสติของหนิงฝาน

“ข้าจะฆ่าเจ้า!” นางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หนิงฝานเอียงศีรษะหลบ ใช้ดรรชนีคลายหยินสกัดเข้าที่หน้าอกของนาง จนทำให้ไร้เรี่ยวแรง ไม่อาจโคจรปราณ แต่ยังคงสติเอาไว้ได้

เขาไม่เคยใจอ่อนให้กับศัตรู ยิ่งผู้ที่คิดสังหารเขา เขายิ่งไม่ปล่อยเอาไว้

แม้หนิงฝานจะมีกระถางขัดเกลามากมาย แต่พวกนางไม่ได้คิดร้ายกับหนิงฝานอย่างไร้เหตุผล เขาปฏิบัติกับพวกนางเป็นอย่างดี ผิดกับสตรีผมแดงนางนี้ ที่คิดจะสังหารเขาอย่างไร้เหตุผล หากเขาลดการป้องกันหรือใจอ่อนกับนาง นางคงสังหารเขาทันที

“เจ้าเป็นใคร มาจากไหน?”

“ถ้าคิดจะฆ่าข้าก็ไม่ต้องเสียเวลาพูดให้มากความ ท่านจ้าววังจะเป็นคนแก้แค้นแทนข้าเอง! ถ้าคิดอยากจะให้ข้าพูดดีๆด้วย อย่าได้หวังไปเลย! ต่อให้เจ้าอ่านความทรงจำ ก็ไม่สามารถรู้ความลับที่อยู่ในทะเลสติของข้าได้ เพราะทะเลสติของข้าได้แปรสภาพไปเป็นปราณสังหารหมดแล้ว!”

นางใจแข็งและเด็ดเดี่ยวยิ่งกว่าบุรุษหลายคน แววตาที่ไร้ซึ่งความหวาดกลัวจ้องหนิงฝานไม่กระพริบ แม้จะต้องเผชิญหน้ากับความตายก็ไม่หวั่นไหว

แต่ตอนนี้ นางไม่รู้ตัวว่ากำลังถูกล้วงความลับ โดยไม่ต้องเสียเวลาอ่านความทรงจำ

หลังจากถามนางไปหลายคำถาม หนิงฝานก็ได้รู้ว่านางมีนามว่า ‘หมายเลข 431’ ซึ่งนับเป็นชื่อที่แปลก

โลกเร้นลับที่นางอาศัยอยู่มีนามว่า ‘สวนทาสโลหิต’ เป็นโลกขนาดเล็กที่คงอยู่มานับล้านปี

ภายในนั้นมีผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยก 1 คน ไร้ดัดแปลง 500 คนและตัดวิญญาณอีกนับพัน แต่ไม่มีขอบเขตที่ต่ำกว่านั้น และที่สำคัญ ไม่มีบุรุษสักคน!

ยิ่งได้รู้เรื่องราว หนิงฝานก็ยิ่งประหลาดใจ เพราะยังมีสิ่งที่น่าสงสัยอยู่หลายจุด อย่างเช่นชื่อของพวกนาง ชื่อของโลกที่พวกนางอาศัย เหตุใดไม่มีสตรีที่ต่ำกว่าขอบเขตตัดวิญญาณ? และเหตุใดไร้ซึ่งบุรุษ?

เจ้าของสวนทาสโลหิตได้ทิ้งสวนแห่งนี้ไปได้หลายแสนปีแล้ว เหลือเพียงเหล่าสตรีที่ยังอยู่อาศัยและฝึกฝนพลังให้แข็งแกร่ง

แต่ด้วยกาลเวลาที่ผันผ่าน ไร้ซึ่งบุรุษนำพาให้พวกนางกำเนิดทายาท เหล่าสตรีที่อ่อนแอจึงต้องสิ้นอายุขัยไป เมื่อล้านปีก่อนโลกแห่งนี้เจริญรุ่งเรือง แต่เหตุใดยามนี้ถึงไร้ซึ่งบุรุษ?

ในเมื่อมีผู้เชี่ยวชาญระดับสูงอยู่มาก ผู้เชี่ยวชาญระดับล่างก็สมควรมากยิ่งกว่า แม้จะกล่าวว่าคนเหล่านั้นตายเพราะอายุขัย แต่ก็ดูผิดธรรมชาติเกินไป

“ทำไมชื่อของเจ้าคือหมายเลข 431”

“เกิดมาข้าก็ได้ชื่อนี้ ไม่ใช่ธุระกงการของเจ้า!” นางกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงที่ฉุนเฉียว

“ใครเป็นนายของสวนทาสโลหิต?”

“เจ้าไม่คู่ควรที่จะรู้!”

“ทำไมในสวนทาสโลหิตถึงไม่มีบุรุษและผู้เชี่ยวชาญระดับล่างอยู่!”

“ฮึ่ม!” นางแค่นเสียง

“ก่อนหน้านี้เจ้าบอกว่ามีผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกอยู่ หรือว่านางจะเป็นเจ้าของสวนทาสโลหิต”

“ฮึ่ม! เลิกถามได้แล้วน่ารำคาญ!” เมื่อกล่าวจบ นางก็ถุยน้ำลายใส่หนิงฝาน

เขาไม่สนใจการกระทำของนาง เพราะต่อให้นางไม่พูดออกมา เขาก็รู้ในสิ่งที่นางคิด ซึ่งเป็นข้อมูลที่สำคัญมาก

สาเหตุที่โลกใบนั้นถูกเรียกขานว่าสวนทาสโลหิต สาเหตุที่ไม่มีผู้เชี่ยชาญระดับล่าง และสาเหตุที่ต้องยกระดับพลังด้วยหญ้าฝังโลหิต ตอนนี้หนิงฝานรู้ทั้งหมดแล้ว

เขาจ้องมองนางไม่วางตา เหตุผลที่นางมีปราณสังหารที่รุนแรง เขารู้แล้ว!

“ที่แท้พวกเจ้าคือปีศาจบุบผา!” ดวงตาหนิงฝานเปล่งประกาย

“เจ้า...เจ้ารู้ได้ยังไง?” นางตกตะลึง

ปีศาจบุบผาคือบุบผาชนิดพิเศษที่ถูกเลี้ยงดูมาเป็นอย่างดี เหมือนกับการเลี้ยงดูปีศาจสมุนไพรที่นิยมเลี้ยงในสมัยโบราณ เพื่อนำพวกมันมาปรุงโอสถ

นามหมายเลข 431 คือหญ้าฝังโลหิตที่วิวัฒนาการเป็นปีศาจบุบผาได้สำเร็จ

นั่นหมายความว่า การที่จะไดปีศาจบุบผามาแต่ละตนนั้นยากลำบาก ในสวนทาสโลหิตนั้นสมควรมีข่ายอาคมขนาดใหญ่ ที่ช่วยทำให้หญ้าฝังโลหิตกลายเป็นปีศาจบุบผา

การที่หญ้าฝังโลหิตจะวิวัฒนาการเป็นปีศาจบุบผา อย่างน้อยหญ้าฝังโลหิตต้องมีพลังเทียบเท่าขอบเขตตัดวิญญาณ นั่นเป็นเหตุให้ไม่มีสตรีที่มีระดับต่ำกว่าขอบเขตตัดวิญญาณอยู่เลย

ข่ายอาคมช่วยเร่งการวิฒนาการ และดัดแปลงให้ปีศาจบุบผากลายเป็นสตรี เพราะสตรีนั้นมีแรงอาฆาตพยาบาทที่รุนแรงกว่าบุรุษ ปราณสังหารหลังจากวิวัฒนาการจึงน่าสะพรึงกลัว

ในความทรงจำของจักรพรรดิโบราณที่หนิงฝานได้มา มีส่วนหนึ่งที่กล่าวถึงปีศาจบุบผา

การจะเลี้ยงหญ้าฝังโลหิตให้กลายเป็นปีศาจบุบผา ต้องใช้การดูแลที่สม่ำเสมอ และต้องค่อยเป็นค่อยไปอย่างเป็นขั้นเป็นตอน

ยกตัวอย่างเช่นหมิงเชว่ ที่ค่อยๆวิวัฒนาการจนกลายเป็นปีศาจสมุนไพร หากไม่ได้รับพลังงานมากพอ นางก็คงวิวัฒนาการมาจนถึงตอนนี้ไม่ได้

ในจำนวนหญ้าฝังโลหิต 10 ต้น จะมีอยู่เพียง 1 ต้นที่มีโอกาสวิวัฒนาการเป็นปีศาจบุบผาสำเร็จ

หนิงฝานคว้าข้อมือนาง แผ่สัมผัสเทพสำรวจภายในร่างกายของนางอย่างละเอียด

เขาพบว่าช่วงอายุของนางสั้นจนผิดปกติ โดยทั่วไปช่วงอายุของผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณจะอยู่ที่ 4 - 5 พันปี ไร้ดัดแปลงจะอยู่ที่หมื่นปี แต่นางกลับมีอายุขัยอยู่ที่ประมาณ 500 ปีเท่านั้น

ดูเหมือนการที่ออกจากสวนทาสโลหิต จะทำให้อายุของนางลดลงอย่างรวดเร็ว ทางเดียวที่จะทำให้นางฟื้นคืนอายุขัย คือเอานางกลับไปส่งยังสวนทาสโลหิต

หากได้ครอบครองสวนแห่งนั้น หนิงฝานก็จะมีแหล่งเพาะสร้างกระถางขัดเกลาที่สามารถดูดซับพลังได้อย่างต่อเนื่อง เพราะเหล่าสตรีที่อยู่ในนั้นทั้งหมด ล้วนเป็นปีศาจบุบผา

นอกจากความลับเรื่องนั้น หนิงฝานยังได้รู้จักผู้ที่เป็นนายของสวนทาสโลหิต

“เมื่อ 6 ล้านปีที่แล้ว มีคนผู้หนึ่งนามว่า ‘ฟู่หลิงหลง’ ผู้อาวุโสแห่งวังสังหาร เป็นผู้สร้างสถานที่แห่งนี้ขึ้น”

หนิงฝานคาดไม่ถึงว่าสวนทาสโลหิตจะเกี่ยวข้องกับวังสังหารที่ยิ่งใหญ่

วังสังหารคือขุมกำลังใหญ่ในแดนสวรรค์… วิหารสาบสูญปกครองแดนสวรรค์เหนือ ศาลาไร้ธรรมปกครองแดนสวรรค์ตะวันออก ตำหนักม่วงปกครองแดนสวรรค์ใต้ บ่อหยกคุนหลุนปกครองแดนสวรรค์ตะวันตก แต่วังสังหารเป็นขุมกำลังพิเศษที่แม้จะไม่ได้ปกครอง แต่ไม่อาจดูแคลน

พวกมันจะรับศิษย์แค่คนเดียวในรอบพันปี แต่ผู้ที่เป็นศิษย์ของมันแข็งแกรง มีข่าวว่าพวกมันสังหารเซียนได้ราวกับผักปลา

การที่วังสังหารทรงพลัง ผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้อาวุโสของที่นั่นย่อมไม่ธรรมดา สวนทาสโลหิตแห่งนั้นก็คงไม่ธรรมดาเช่นเดียวกัน...