GE483 ทำลายโลกของเผ่าเขาคู่ (ฟรี)

เหล่าจิตวิญญาณปีศาจเข้าใจว่า หนิงฝานเล่มหมูกินเสือกับพวกมัน ความแข็งแกร่งของเขาในยามนี้ทำให้พวกมันหวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก ผู้ที่ยังพอคงสติและขยับตัวภายในแรงกดดันของหนิงฝานได้มีเพียงขอบเขตตัดวิญญาณที่เหลืออยู่ 800 ตน และขอบเขตไร้ดัดแปลงอีก 10 ตนเท่านั้น

ฉากสังหารขอบไร้ดัดแปลงขั้นกลาง 3 ตนในพริบตาทำให้พวกมันทั้งหมดสั่นสะท้าน และไม่กล้าลงมือกับหนิงฝานอีก

“ท่านเฉียนกุ่ย พวกเราสู้มันไม่ได้แน่ ทำยังไงกันดี? หรือพวกเราต้องถอนตัว...” ขอบเขตตัดวิญญาณและไร้ดัดแปลงที่เหลืออยู่กล่าวถามเฉียนกุ่ย

“ไม่ต้อง… ข้ามั่นใจว่าจะฆ่ามันได้!” คำกล่าวของเฉียนกุ่ยทำให้ผู้ติดตามของพวกมันตกตะลึง ก่อนหน้านี้มันยังกลัวหนิงฝานแทบตาย แต่ยามนี้กลับบอกว่าสังหารได้ จึงยากที่พวกมันจะเชื่อ

เหล่าขอบเขตตัดวิญญาณทั้งหมด ไม่คิดว่าเฉียนกุ่ยจะสู้หนิงฝานได้ แต่เมื่อพวกมันเหลือบมองขอบเขตไร้ดัดแปลงที่เหลือ สีหน้าของพวกมันกลับคล้ายกับเฉียนกุ่ย

เหตุที่เป็นเช่นนั้นเพราะพวกมันสัมผัสได้ว่า ฝ่ามือของหนิงฝานเมื่อครู่ทำให้ปราณในร่างลดลงไปกว่าครึ่ง

“ฝ่ามือเมื่อครู่ของมันใช้ปราณไปมากกว่าครึ่ง เต็มที่มันก็ใช้ฝ่ามือเมื่อครู่ได้ไม่เกิน 2 ครั้ง!”

ปราณที่พวกมันกล่าวถึง แท้จริงแล้วคือแก่นพลังของหนิงฝาน ฝ่ามือสังหารปีศาจทรงพลังก็จริง แต่ก็ใช้ปราณไปมากเช่นเดียวกัน เดิมทีหนิงฝานใช้ได้มากสุดก็แค่ 1 ครั้ง แต่เมื่อดูดซับโลหิตโบราณและโลหิตของโม๋หลัว เขาก็ใช้ฝ่ามือเมื่อครู่ได้ 2 ครั้ง ดังนั้นพวกมันจึงเชื่อว่าหากหนิงฝานใช้ฝ่ามืออีกครั้ง ก็คงไร้กำลังที่จะต่อสู้กับพวกมันแล้ว

“ขอบเขตตัดวิญญาณทั้งหมดรับคำสั่ง ใช้ค่ายกลล้อมพวกมันเอาไว้!”

ทันทีที่สิ้นคำสั่ง ขอบเขตตัดวิญญาณกว่า 800 ตนได้กระจายตัวล้อมหนิงฝานในลักษณะที่เป็นค่ายกล จากนั้นผสานพลังกันเพื่อสร้างเป็นม่านพลังขนาดใหญ่ ต่อให้ผู้ที่อยู่ภายในม่านพลังเป็นผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลงขั้นสูง ก็ยังไม่อาจเลี่ยงอาการบาดเจ็บ

นับว่าเฉียนกุ่ยฉลาดที่มันให้ขอบเขตตัดวิญญาณไปลดทอนกำลังของหนิงฝานก่อน หลังจากนั้นพวกมันจะเข้าปิดฉาก

“สหายเต๋าซัว พวกมันคิดจะใช้ค่ายกลตัดกำลังท่าน ให้ข้ารับมือเถอะ ท่านรีบฟื้นฟูปราณจะดีที่สุด”

นางผละออกจากอกหนิงฝาน ยามนี้นางเป็นสนมปีศาจของหนิงฝานแล้ว นางจึงอยากช่วยแบ่งเบาภาระ

นางยอมเสี่ยงอันตรายรับมือกับค่ายกล เพื่อให้หนิงฝานได้ฟื้นฟูพลัง

“เจ้าเก็บพลังไว้จัดการกับเผ่าของเจ้าเถอะ… ศึกครั้งนี้ข้าจัดการเอง” หนิงฝานหยิกแก้มนางเบาๆพลางก้าวไปเบื้องหน้าด้วยแววตาสงบ

เขามองจุดอ่อนของข่ายค่ายกลออก ค่ายกลนี้มีจุดที่เป็นตาของข่ายอาคม 6400 แห่ง โดยที่จิตวิญญาณปีศาจจะเคลื่อนไหวไปรอบๆราวกับดาราโคจรรอบดวงอาทิตย์ และถ่ายปรายเพื่อคงสภาพค่ายกลเอาไว้

พลังที่พวกมันถ่ายเข้าไปในค่ายกล ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นดาวตกขนาดพันจ้าง ที่มีอานุภาพเทียบเท่าการจู่โจมของขอบเขตตัดวิญญาณ พุ่งเข้าใส่หนิงฝาน

“ถ้าเจ้าใช้ฝ่ามือเมื่อครู่ทำลายค่ายกล ปราณของเจ้าก็ไม่เหลือ แต่หากเจ้าไม่ยอมใช้ฝ่ามือเมื่อครู่ ต่อให้เจ้าทำลายค่ายกลได้เจ้าก็ต้องบาดเจ็บสาหัส ความแข็งแกร่งลดลงไปมาก เมื่อถึงยามนั้น ข้าจะเป็นผู้จบชีวิตเจ้าเอง!” เฉียนกุ่ยกล่าวด้วยสีหน้าเย้ยหยัน มันพยายามเบนความสนใจของหนิงฝานจากอุกกาบาตพวกนั้น เพื่อทำให้เขาถูกจู่โจม

หนิงฝานไม่สนใจคำกล่าวของเฉียนกุ่ย เขาเงยหน้ามองห่าอุกกาบาตที่ดิ่งเข้ามา ยกชูมือขึ้น โคจรแก่นพลังเต็มพิกัดจนรอบข้างสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

“ฝ่ามือสังหารปีศาจ ประทับที่ 108!”

ฝ่ามือขนาดยักษ์ปรากฏ เปล่งอานุภาพสะเทือนสวรรค์ หนิงฝานไม่ใช้ผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลง แต่เขาคือปีศาจในขอบเขตปีศาจคลั่งขั้นกลาง

อุกกาบาตที่ตรงเข้ามาถูกฝ่ามือบดยี้ จิตวิญญาณปีศาจที่ถ่ายพลังหล่อเลี้ยงค่ายกลถูกอำนาจของฝ่ามือบดขยี้ตายทีละตน จนไม่อาจคงสภาพค่ายกลเอาไว้ได้อีก

เฉียนกุ่ยและขอบเขตไร้ดัดแปลงตนอื่นๆยังคงหวาดกลัว เมื่อได้เห็นอานุภาพของฝ่ามืออีกครั้ง แต่ในความกลัวก็แฝงไปด้วยความสุข เพราะยามนี้ พลังของหนิงฝานแทบจะเหือดแห้งไปแล้ว

“เด็กน้อย เจ้าอวดดีเกินไปที่เข้ามาขวางการสังหารซูหยานของพวกข้า ยามนี้ ข้าจะให้เจ้าได้ตายสมใจ!”

เฉียนกุ่ยหัวเราะลั่น พลางทะยานเข้าใส่หนิงฝาน มันระเบิดพลัง กลายร่างเป็นยักษ์สูง 6 หมื่นจ้าง ยกเท้าเหยียบใส่หนิงฝานราวกับอยากจะบดขยี้ให้ตาย

มันมั่นใจว่าหนิงฝานที่ไร้กำลังไม่อาจเป็นคู่มือของมัน

แต่ในชั่วพริบตานั้น หนิงฝานกลับอ้าปาก ดูดกลืนเอาโลหิตของศัตรูที่สังหารไปเมื่อครู่ทั้งหมด… ขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลาง 3 ตน ขอบเขตตัดวิญญาณอีก 800 ตน แปรปลี่ยนให้พวกมันกลายเป็นแก่นพลังเติมเต็มภายในร่าง

ก่อนที่เท้าของเฉียนกุ่ยจะสัมผัสร่างหนิงฝาน กลับกระแทกเข้ากับม่านพลังบางอย่างจนไม่อาจผ่านเข้าถึงตัวหนิงฝานได้

หนิงฝานปลดปล่อยแก่นพลังที่น่าสะพรึงกลัว จนพวกมันก่อตัวเป็นม่านพลังป้องกันการจู่โจม

หนิงฝานเงยหน้ามองเฉียนกู่ มันสัมผัสได้ถึงอันตรายร้ายแรง และสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าปราณในร่างของหนิงฝานถูกเติมเต็มอีกครั้ง

“เป็นไปไม่ได้! เจ้าใช้ปราณไปหมดแล้ว ทำไมเจ้าถึงได้...”

มันคิดคำเหล่านั้นอยู่ในหัวแต่ไม่ทันได้กล่าวออกมา ความเจ็บปวดที่รุนแรงได้แล่นไปทั่วร่างของมัน เพราะในชั่วพริบตานั้น หนิงฝานจับเท้าของมันแล้วกระชากจนขาขาด โลหิตพุ่งกระฉูดเต็มท้องนภา

มันคิดว่ามันเป็นใครถึงได้คิดสังหารหนิงฝาน

หนิงฝานซัดฝ่ามือระเบิดขาข้างที่กระชากออกมาจนกลายเป็นหมอกโลหิจ จากนั้นจุดเพลิงทมิฬก่อตัวเป็นวงแหวนขนาดยักษ์ห้อมล้อมเฉียนกุ่ยและขอบเขตไร้ดัดแปลงที่เหลือ

วิชาวงแหวนเพลิง!

ด้วยระดับพลังของหนิงฝานยามนี้ยังไม่อาจเปล่งอานุภาพเพลิงของตนได้เต็มที่ แต่อย่างน้อยก็ได้วิชาวงแหวนเพลิงมาช่วยเสริมอานุภาพของเพลิงให้ดีขึ้น

เปลวเพลิงจากวงแหวนเพลิงร้อนแรง แผดเผาเหล่าจิตวิญญาณปีศาจจนมอดไหม้

แม้ว่าการจู่โจมจะใช้แก่นพลังไปมาก แต่หลังจากสังหารศัตรู หนิงฝานได้ก็สามารถเติมเต็มแก่นพลังได้เช่นเดิม

ในหมู่ขอบเขตไร้ดัดแปลงที่ถูกแผดเผ่า เฉียนกู่ตาย แต่มีขอบเขตไร้ดัดแปลงบางตนที่รอดออกมาได้อย่างหวุดหวิด 3 ตน โดยพวกมันล้วนบาดเจ็บสาหัส

หนิงฝานหันมองซูหยานพลางกล่าว “เจ้าสังหารขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นต้นนั่น ส่วนข้าจะจัดการกับขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลางอีก 2 ตนที่เหลือเอง แต่จำไว้ว่า ก่อนจะทำลายดวงจิตของพวกมัน ให้อ่านความทรงจำก่อน เผื่อจะได้วิธีออกจากที่นี่”

“รับทราบ!” นางรับคำแล้วติดตามจิตวิญญาณปีศาจ 2 ตนนั้นไป

นางตกตะลึงกับความแข็งแกร่งของหนิงฝาน ดังนั้นนางจึงรับคำสั่งของเขาโดยไม่ลังเล

หนิงฝานกระตุ้นปีกเพลิงที่แผ่นหลัง ไล่ตามขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลางไป

“อย่าฆ่าข้าเลย ข้าจะยอมเป็นทาสของท่าน ข้าจะพักดีกับท่านไปตลอดชีวิต!” มันร้องขอความเมตตา

“ไม่จำเป็น”

หนิงฝานเปลี่ยนร่างของตนเป็นกระบี่ ผ่าจิตวิญญาณปีศาจจนขาดเป็น 2 ท่อนอย่างรวดเร็ว แล้วคว้าดวงจิตของมันเอาไว้

“อย่าฆ่าข้าเลย ข้ายังไม่อยากตาย!”

“หนวกหู!”

หนิงฝานอ่านความทรงจำของมันทันที จนมันเปล่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด

ผ่านไปชั่วระยะหนึ่ง เสียงของมันก็เงียบไป กลายเป็นดวงจิตที่ไร้สติปัญญา

หนิงฝานขมวดคิ้ว เขาไม่พบวิธีการออกจากที่นี่จากมัน จากข้อมูลที่ได้ ดูเหมือนผู้ที่จักทางออกคือเฉียนกู่ แต่เขาสังหารมันจนสิ้นซากไปแล้ว

“ไม่รู้ว่าอีกตนที่เหลือจะมีวิธีออกจากที่นี่หรือเปล่า”

หนิงฝานกลืนกินดวงจิตของมันเข้าไป ด้วยความที่เขามีสัญลักษณ์ปีศาจ จึงสามารถเปลี่ยนดวงจิตของศัตรูที่กินเข้ามาไปเป็นแก่นพลังเพื่อใช้ยกระดับร่างกายได้ ดวงจิตขอบเขตไร้ดัดแปลง 1 ดวงสามารถเปลี่ยนเป็นแก่นพลังได้ถึงหมื่นแก่น หากรวมดวงจิตที่ดูดกลืนมาทั้งหมด อย่างน้อยๆเขาจะได้แสนแก่นพลัง

เขาเร่งทะยานตามขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลางอีกตนที่กำลังหนี

“ข้าเป็นผู้ติดตามของท่านซีโม๋ หากเจ้าสังหารข้า ท่านซีโม๋ไม่ปล่อยเจ้าเอาไว้แน่!”

“ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่ามันจะปล่อยข้าไว้หรือเปล่า!”

หนิงฝานใช้ฝ่ามือเพลิงที่เกิดจากเพลิงทมิฬ แผดเผาจนร่างของมันเป็นเถ้าถ่าน

ดวงจิตที่ยังเหลืออยู่ของมันหวาดกลัว และเร่งหนีออกจากทะเลเพลิงเพื่อเอาชีวิตรอด

“อ่านความทรงจำ!” หนิงฝานฉวยดวงจิตที่กำลังหนี แล้วอ่านความทรงจำของมันทันที

หลังจากมันแผดเสียงร้องอยู่ชั่วครู่ สติของมันก็ถูกทำลาย และถูกหนิงฝานกลืนกินไปในท้ายที่สุด

ดูเหมือนมันจะไม่รู้วิธีออกจากที่นี่ ราวกับว่าผู้ที่รู้มีเพียงคนเดียวคือเฉียนกุ่ย

“ไม่รู้ว่าจะออกจากที่นี่ยังไง...” หนิงฝานส่ายหน้าพลางเร่งกลับไปหานซูหยาน

นางสามารถสังหารจิตวิญญาณปีศาจที่บาดเจ็บได้ง่ายๆ นางอ่านความทรงจำของมันตามที่หนิงฝานบอก แต่ไม่พบข้อมูลใดๆ

ทั้งสองแลกเปลี่ยนในสิ่งที่ได้รู้มา แต่ไม่มีผู้ใดกล่าวถึงวิธีออกจากที่นี่

“ท่านหมิง เราจะทำยังไงกันดี?” นางกล่าวอย่างแผ่วเบา นางรู้แล้วว่าไม่มีทางออกไปจากที่นี่ได้

นางอาจต้องอยู่กับหนิงฝานที่นี่ไปตลอดกาล หรือจนกว่าจะแข็งแกร่งพอที่จะข้ามมิติออกไปจากที่นี่ได้

แต่ถึงจะออกไปจากที่นี่ไม่ได้ การที่มีหนิงฝานอยู่ข้างกาย นางก็พอใจแล้ว

“ในเมื่อไม่รู้วิธีออกไปจากที่นี่ คงต้องออกแรงทำลายมันทิ้ง...”

“หา?” นางคิดว่าหูฝาดไป หนิงฝานบอกว่าจะทำลายที่นี่ แม้ที่นี่จะเป็นเพียงสมบัติจักรวาลเล็ก แต่ก็ใช่ว่าขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลางจะทำลายได้

“วิชาปีศาจโบราณ หักกระดูกแปลงทหาร!”

หนิงฝานนิ้วของตนข้อหนึ่ง สร้างทหารในชุดเกราะทมิฬขึ้นมา 6 ล้านตน และไม่นานนัก นิ้วของหนิงฝานก็งอกกลับออกมาเหมือนเดิม

ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำให้ซูหยานหน้าถอดสี

“นี่มัน...วิชาปีศาจโบราณที่สาบสูญ… หักกระดูกสร้างทหาร!”

เหล่าเซียนสามารถใช้กระดูกของตนหนึ่งชิ้นสร้างกองทัพจำนวนมหาศาลขึ้นได้

หนิงฝานก็สามารถสร้างทหารเป็นของตนได้ถึง 6 ล้านตน และพวกมันก็ระดมจู่โจมใส่ท้องนภา!

การจู่โจมดำเนินไปอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 10 วันเต็ม ในยามนี้ บนท้องนภาเริ่มปรากฏความผันผวนของมิติ

ในชั่วพริบตานั้น แววตาหนิงฝานเป็นประกาย เขาเร่งโอบประครองซูหยานทะยานตรงไปยังบริเวณที่มิติผันผวน

“ทำลาย!”

หนิงฝานชกหมัดที่ทรงพลังเข้าใส่จนมิติบริเวณนั้นถูกทะลวง

“ดูสิ เราออกมาได้แล้ว” หนิงฝานกล่าวหยอกล้อนาง ส่วนนางก็ตกตะลึงจนอ้าปากค้าง

ทั้งสองปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับแรงกดดันในขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลาง ผู้เชี่ยวชาญในเมืองไท่ฉีล้วนสัมผัสได้

“ซีโม๋ ไสหัวออกมารับความตายเดี๋ยวนี้!” หนิงฝานกล่าว

คนของเผ่าเขาคู่โกรธแค้น โลกแห่งเผ่าเขาคู่ได้พังทะลายไปเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว และยามนี้ ซีโม๋ได้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ การที่มีผู้มายั่วยุผู้นำเผ่า ต่อให้เป็นผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลงขั้นกลาง เผ่าเขาคู่ไม่มีทางปล่อยเอาไว้!

“บังอาจ กล้ามารนหาที่ตายที่นี่!” แต่เมื่อพวกมันเห็นว่าผู้ที่ปรากฏตัวคือซูหยานและหนิงฝาน พวกมันกลับตกตะลึง

นี่มันเรื่องอะไร? ทำไมซีโม๋บอกว่าซูหยานตายไปแล้ว? แล้วทำไมนางถึงอยู่กับหนิงฝาน?

ในขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง ผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลง 2 คนที่อยู่ในเผ่ากลับขมวดคิ้ว

“เป็นไปไม่ได้! ทำไมพวกมันถึงยังมีชีวิตอยู่! ไหนเฉียนกุ่ยบอกว่าพวกมันตายไปแล้ว!”

ซีโม๋พยายามกระตุ้นพันธะที่อยู่ในร่าง แต่กลับพบว่าพันธะเหล่านั้นได้หายไปแล้ว!

“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมข้าติดต่อพวกมันไม่ได้… หรือพวกมันถูกสังหารไปหมดแล้ว? บ้าน่า!”

ในขณะเดียวกัน ปีศาจสมุนไพรน้อยแหงนหน้ามองท้องนภาพลางยิ้ม

“พี่ขนมกลับมาแล้ว แต่ทำไมกลิ่นอายของเขาถึงทรงพลังขนาดนั้น ทั้งยังให้ความรู้สึกที่คุ้นเคยมากๆ...”

นางสัมผัสได้ถึงปราณปีศาจที่ทรงพลังในร่างหนิงฝาน แต่ไม่ใช่ปราณปีศาจทั่วไป เป็นปราณปีศาจโบราณที่ทำให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด...