GE395 ใครคือกษัตริย์พิรุณที่แท้จริง [ฟรี]

ความทรงจำมหาศาลไหลเวียนเข้าสู่ทะเลสติของหนิงฝาน แต่หากเทียบกับความทรงจำที่ได้จากจักรพรรดิสวรรค์แล้ว อาจไม่มากเท่าใดนัก

ในความทรงจำของจักรพรรดิสวรรค์ที่หนิงฝานได้มา มีทั้งการปรุงโอสถ วิชาการฝึกฝนต่างๆ และวิชายกระดับร่างกาย แต่ความทรงจำที่ได้จากผลึกน้ำแข็ง มีเพียงเนื้อหาเกี่ยวกับเงากษัตริย์และปราณกษัตริย์เท่านั้น

แต่ไม่นับว่าแปลก เพราะสถานที่แห่งนี้คือสถานที่ที่สร้างขึ้นเพื่อปราณกษัตริย์

ผลึกน้ำแข็งเกิดจากการที่กษัตริย์พิรุณเหยาหยุนได้ใช้ปราณกษัตริย์และวิชาพิรุณแรกเริ่มสร้างขึ้น เมื่อความทรงจำที่อยู่ภายในโอนถ่ายมายังหนิงฝาน ผลึกน้ำแข็งที่กระจ่างใสก็หม่นแสง

หนิงฝานหลับตาแน่น ซึมซับความทรงจำที่ได้มา

นอกจากจะได้ความทรงจำของกษัตริย์พิรุณเหยาหยุนแล้ว ยังมีความทรงจำของกษัตริย์พิรุณรุ่นก่อนๆอยู่ด้วย

กษัตริย์พิรุณเหยาหยุนสร้างชื่อในโลกพิรุณเมื่อ 7 หมื่นปีที่แล้ว และฉูฉางเอ๋อร์ก็เป็นคนที่อยู่ในยุคเดียวกัน

เดิมทีวิหารพิรุณไม่ยอมรับเผ่าพันธุ์อสูรให้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่ง แต่สุดท้ายฉูฉางเอ๋อร์ก็ได้รับยกเว้นเป็นกรณีพิเศษ

เมื่อเหยาหยุนตาย ก็มีผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกที่ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์พิรุณ แต่ไม่มีสมญาณามอีก 2 รุ่น ถัดจากนั้นมาจึงเป็นผู้ที่ได้สมญาณามว่ากษัตริย์พิรุณเมฆาแดง เป็นกษัตริย์พิรุณคนต่อไป

หนึ่งในความทรงจำที่หนิงฝานได้มานั้น มีความทรงจำของกษัตริยพิรุณเมฆาแดงอยู่ด้วย เพียงแต่… น่าเสียดายที่ผู้ได้รับความรู้ทั้งหมดไม่ใช่กษัตริย์พิรุณคนปัจจุบัน แต่เป็นหนิงฝาน!

นอกจากความเข้าใจในปราณกษัตริย์และเงากษัตริย์ที่ได้แล้ว หนิงฝานยังสามารถประติดประต่อวิชาพิรุณแรกเริ่มในเขตขั้นที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนนับตั้งแต่อดีตได้ด้วย

ด้วยที่ความทรงจำที่อัดแน่นอยู่ภายในผลึกน้ำแข็งไม่ได้มาจากกษัตริย์พิรุณเพียงคนเดียว จึงทำให้ความเข้าใจสั่งสมและเพิ่มพูน จนทำให้หนิงฝานแทบจะเข้าใจปราณกษัตริย์และเงากษัตริย์ทั้งหมด ที่สำคัญ วิชาพิรุณแรกเริ่มที่ประติดต่อได้นั้น ยังสูงถึงเขตขั้นที่ 7!

เมื่อทุกสิ่งครบพร้อม หนิงฝานจึงมุ่งหน้าเข้าสู่โลกหยิน 100 วันภายในนั้นเท่ากับ 1 วันข้างนอก ดังนั้นหนิงฝานที่เข้าได้ 3 วัน จึงเท่ากับว่าเขามีเวลา 300 วันในการฝึกฝน

ในช่วงเวลา 3 วันนั้น หนิงฝานบรรลุวิชาพิรุณแรกเริ่มขั้น 5 ก่อนจะกลับออกมาข้างนอก

เขายังเหลือเวลาอีก 5 วันให้ออกไปจากบ่อโลหิตมังกร

แต่ก่อนจะกลับออกจากวัง เขานำหยกสวรรค์ หยกเต๋า ตำราโบราณ แผ่นหยก และของมีค่าทั้งหมดไป

ก่อนจะไปเขายืนมองอ่างโลหิตมังกรอยู่ชั่วครู่ แม้จะได้รับสืบทอดความรู้จากวังแห่งนี้ แต่หากจะสร้างปราณกษัตริย์ ต้องลงไปแช่อ่างโลหิตมังกร

กษัตริย์พิรุณทุกรุ่นล้วนแล้วแต่ผ่านการแช่อ่างโลหิตมังกรแห่งนี้เพื่อสร้างปราณกษัตริย์

หนิงฝานในยามนี้มีโชคชะตาเป็นสีม่วง มีความรู้ความเข้าใจในปราณกษัตริย์อย่างสมบูรณ์ หากจะหาเหตุผลที่สร้างปราณกษัติรย์ไม่สำเร็จนั้น สมควรมีแค่ระดับพลังของเขายังต่ำเกินไป

หานเนี่ยเทียนเป็นถึงกษัตริย์ของโลกปีศาจ ตัวมันย่อมมีปราณกษัตริย์เช่นกัน แต่ถึงอย่างนั้น หนิงฝานจะยอมก้มหัวให้หานเนี่ยเทียนไม่ได้!

เมื่อตัดสินใจแล้ว หนิงฝานจึงปลดอาภรณ์ แล้วเดินลงไปยังอ่างโลหิตมังกรทันที

เมื่อผิวหนังสัมผัสกับโลหิต เขารู้สึกราวกับถูกเพลิงร้อนแรงแผดเผา

โลหิตมังกรเหล่านี้อัดแน่นไปด้วยปราณนับล้านเกราะ เป็นโลหิตที่บริสุทธิ์ที่สุด เมื่อปราณเหล่านั้นเริ่มไหลเวียนเข้าร่าง จิตใจของหนิงฝานปั่นป่วนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ดวงตาแดงฉานราวกับอสูร

หนิงฝานที่ยังมีสติเร่งโคจรวิชาพิรุณแรกเริ่ม เพื่อป้องกันร่างกายและจิตใจ จนทำให้จิตใจของเขากระจ่างใสขึ้นช้าๆ

เมื่อสติคืนมามากพอ หนิงฝานเร่งโคจรสัมผัสเทพ เงากษัตริย์ปรากฏเข้าป้องกันร่างกายจากปราณที่มากจนเกินไป

ร่างกายของหนิงฝานยังอ่อนแอเกินที่จะต้านทานโลหิตมังกรไหว แต่เงากษัตริย์ก็ช่วยทำให้หนิงฝานทนไหว

“ดูดซับ” แววตาหนิงฝานแปรเปลี่ยนจริงจัง เขาตั้งใจจะดูดซับปราณในบ่อโลหิตมังกรให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

เดิมทีเงากษัตริย์ของหนิงฝานไม่ได้เข้มข้นมากนัก แต่เมื่อได้ดูดซับปราณจากโลหิตมังกร เงากษัตริย์กลับเริ่มเข้มข้นและทรงพลัง ภายในกายเองก็เกิดวังวนสีทองดูดซับเอาปราณจำนวนมหาศาลเข้าร่างอย่างรวดเร็ว

ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม เงากษัตริย์ของหนิงฝานเด่นชัดราวกับมีชีวิต

“ขั้นแรกเสร็จสมบูรณ์”

การจะสร้างปราณกษัตริย์นั้นมีด้วยกัน 3 ขั้นตอน

1 คือทำให้เงากษัตริย์เด่นชัด… เงากษัตริย์จะกลายเป็นเหมือนแก่นพลังในการให้กำเนิดปราณกษัตริย์

ขั้นที่ 2 คือการนำสมุนไพร สมบัติที่ทรงพลังต่างๆ ความรู้ความเข้าใจในปราณกษัตริย์ รวมถึงวิชาลับ มาช่วยยกระดับเงากษัตริย์ เพิ่มพูนความแข็งแกร่ง

ขั้นนี้ผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกต้องใช้เวลาหลายปีในการทำความเข้าใจ แต่โชคดีที่หนิงฝานได้ความเข้าใจมาจากกษัตริย์พิรุณรุ่นก่อนๆ

ในอ่างโลหิตมังกรมีโลหิตอยู่หลายหมื่นหม้อ ซึ่งมากพอให้สร้างปราณกษัตริย์

และขั้นสุดท้ายคือการสร้างปราณกษัตริย์… ซึ่งการจะสร้างปราณกษัตริย์ได้นั้น ต้องใช้ทั้งตัวผู้สร้างและเงากษัตริย์ ขั้นนี้เป็นขั้นที่หนิงฝานกังวลมากที่สุด เพราะระดับพลังของเขายังด้อยเกินไป แต่หากเงากษัตริย์และโลหิตมังกรมีมากพอ ก็อาจจะสำเร็จได้

ไม่นานนักหนิงฝานก็ผ่านขั้นตอนที่ 2 มาได้สำเร็จ

ขั้นสุดท้ายนี้ หนิงฝานต้องทำให้สำเร็จ แม้จะต้องเสี่ยงก็ตาม

หากขั้นสุดท้ายหนิงฝานล้มเหลว เขาจะได้รับบาดเจ็บจนกระทั่งตาย หรือไม่ก็สูญเสียความทรงจำไปทั้งหมด

ในระหว่างที่เขาขบคิดและกดดันตนเองอยู่นั้น ความทรงจำต่างๆได้ปรากฏขึ้นในหัวและทำให้เขาสงบลง

เขาจะล้มเหลวไม่ได้

หากเขาปล่อยให้ตนเองตาย ความทรงจำที่เหว่ยเหลียงถูกสังหารจะหายไป เขาจะหลงลืมนาง และนางจะไม่มีโอกาสได้ฟื้นคืนความทรงจำกลับมาอีกครั้ง

หากเขาตาย ความแค้นที่หานเนี่ยเทียนลำลายเมืองฉีเหม่ยจะเลือนหายไป

“วิชาร่างวิญญาณจะช่วยให้ข้าไม่ตาย วิชาดาราทมิฬจะช่วยเสริมโอกาสในการรอดให้มากขึ้น ต่อให้ข้าล้มเหลว ข้าก็ไม่ตาย ไม่ว่ายังไงข้าต้องเป็นกษัตริย์ให้ได้”

“ข้าต้องเป็นกษัตริย์ให้ได้!”

หนิงฝานตั้งมั่น แรงกดดันที่รุนแรงแผ่ออกมาจากร่าง ซึ่งแรงกดดันนั้น มาจากหยดโลหิตสีทองที่ฉงเอ๋อร์มอบให้

โลหิตหยดนี้คือโลหิตของกษัตริย์ในอดีต ซึ่งมีส่วนช่วยให้หนิงฝานสร้างปราณกษัตริย์ได้สำเร็จ

เงากษัตริย์ปรากฏและแยกออกจากร่างหนิงฝาน มันวนรอบอ่างโลหิตก่อนจะผสานเข้าร่างหนิงฝานอีกครั้ง

ทันทีที่คนและเงากษัตริย์ผสาน ร่างหนิงฝานเปล่งแสงสีทองเจิดจ้า ปราณจำนวนมหาศาลไหลเวียนทั่วร่าง

ด้วยจำนวนมากเกินกว่าหนิงฝานจะรับไหว ทำให้ร่างกายของเขาเริ่มปริแตก แต่วิชาร่างวิญญาณและดาราทมิฬก็ถูกใช้จนถึงขีดขั้นสูงสุดเพื่อรักษา

“ข้าต้องเป็นกษัตริย์ให้ได้!”

หนิงฝานฝืนผสานเงากษัตริย์เข้าสู่ร่างอย่างเต็มกำลัง และเงากษ์ตริย์ที่อัดแน่นไปด้วยปราณก็ค่อยๆลดขนาดลงอย่างช้าๆ

เมื่อเริ่มรู้สึกว่าวิชาร่างวิญญาณและดาราทมิฬเริ่มเอาไม่อยู่ เขานำโอสถรักษาระดับสูงออกมา แล้วกลืนโอสถลงไปครึ่งขวด

*ตูม!*

เสียงระเบิดดังขึ้นในร่างหนิงฝาน อวัยวะภายในปริแตก อาการบาดเจ็บร้ายแรง

“ข้าจะเป็นกษัตริย์!”

จิตใจที่แน่วแน่ยังคงตั้งมั่น กล้าแกร่งไร้ซึ่งความหวาดกลัว ไม่ยอมก้มหัวให้อำนาจใด

เขาอยากเป็นกษัตริย์ที่จะควบคุมผู้อื่น แต่ไม่ยอมให้ผู้อื่นควบคุม

วันนี้เขาจะสร้างปราณกษัตริย์ก่อน วันหนึ่งข้างหน้า ข้าจะเป็นจักรพรรดิแห่งเซียน และเป็นผู้ที่ปกครองทุกสรรพสิ่ง

*ตูม!*

ในช่วง 5 วัน เสียงระเบิดขึ้นภายในร่างของหนิงฝานครั้งแล้วครั้งเล่า แต่หนิงฝานก็ทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาตัวครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นเดียวกัน

วันแรกเกิดการระเบิดขึ้น 102 ครั้ง…

วันที่ 2 เกิดการระเบิดขึ้น 75 ครั้ง…

วันที่ 3 เกิดการระเบิดขึ้น 51 ครั้ง…

วันที่ 4 เกิดการระเบิดขึ้น 12 ครั้ง…

และวันสุดท้ายเกิดการระเบิดขึ้น 3 ครั้ง...

วันเวลาผันผ่าน ปราณที่อยู่ภายในอ่างโลหิตมังกรยิ่งลดลง จนทำให้มันไม่เป็นอันตรายต่อหนิงฝาน

ยามนี้ ร่างของหนิงฝานเปล่งแสงสีทองเจิดจ้าราวกับดวงตะวัน มังกรทองคำลอยวนร่าง

อีกเพียงนิดเดียวจะสร้างปราณกษัตริย์ได้สำเร็จ!

ดวงตาหนิงฝานเปล่งประกาย เงยหน้ามองเบื้องบน กล่าวคำราวกับบอกกล่าวสวรรค์

“ข้าจะเป็นกษัตริย์!”

*ตูม!*

หนิงฝานอ้าปากลืนเอามังกรทองที่ลอยวนอยู่รอบกายลงไป ก่อนที่แววตาจะเด็ดเดี่ยวราวกับไม่ยอมสยบให้ผู้ใด

แรงกดดันที่ทรงพลังกวาดผ่านไปทั่ววัง สิ่งของที่อยู่ภายในสั่นสะเทือน

หนิงฝานขยับมือเป็นท่าทาง เงากษัตริย์ปรากฏขึ้นอีกครั้ง แต่ยามนี้มันสูงเพียง 10 จ้าง สีของมันเปลี่ยนไปจากทองคำกลายเป็นทองคำที่ถูกเจือจนบริสุทธิ์

หนิงฝานยกเท้าขึ้นและเหยียบลงบนพื้น ทุกสิ่งรอบข้างสั่นสะเทือนราวกับจะพังทะลาย ปราณกษัตริย์แผ่พุ่งออกจากร่าง

“สำเร็จ...”

สีหน้าหนิงฝานยังเรียบเฉย เขารู้ว่าเขาต้องทำได้ หากทำไม่ได้ เขาก็จะทำจนกว่าจะสำเร็จ

ยามนี้ครบกำหนดหนึ่งเดือนแล้ว เส้นทางที่จะกลับออกจากบ่อโลหิตมังกรเปิดออก

หนิงฝานถือเหรียญตรากษัตริย์พิรุณเมฆาแดง ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นลำแสงสีทองแล้วหายไป

ร่างของหนิงฝานปรากฏในส่วนที่ 2 ของบ่อโลหิตมังกรในชั่วพริบตา

หากเขาไม่ใช้เส้นทางตามที่ได้เตรียมไว้ เหล่าอสูรไร้ดัดแปลงที่อยู่ในส่วนที่ 3 คงเข้าจู่โจม

แต่ยามนี้ในแดนสอง แม้หนิงฝานไม่ได้นำทาสไร้ดัดแปลงและกระบี่มังกรโลหิตออกมา แต่เขาก็มั่นใจว่าปราณกษัตริย์ของตนสามารถรับมือกับที่นี่ได้!

*โฮก!*

เมื่อหนิงฝานปรากฏตัว อสูรไร้ดัดแปลงที่สังเกตุเห็นเปล่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น แต่ในชั่วพริบตาถัดมามันกลับสงบลงโดยไม่ทราบสาเหตุ

มันเป็นถึงอสูรไร้ดัดแปลงขั้นต้น แต่ผู้เยาว์ในขอบเขตตัดวิญญาณเบื้องหน้ากลับทำให้จิตใจของมันปั่นป่วน

มันสัมผัสได้ถึงปราณกษัตริย์ที่อยู่ในร่างหนิงฝานได้อย่างชัดเจน และปราณนั่นก็ให้ความรู้สึกที่อันตรายมาก

*โฮก!*

มันพยายามตัดความกลัว มันเป็นถึงสัตว์อสูรไร้ดัดแปลง เหตุใดต้องหวาดกลัวผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณ

มันอ้าปากพ่นอัสนีสีคราม เมื่ออัสนีพ้นออกจากปากของมัน ได้กระจายตัวเป็นอัสนีขนาดเล็กนับล้านกระหน่ำเข้าใส่หนิงฝาน

อัสนีของอีกฝ่ายน่าสะพรึงกลัว หากเป็นก่อนหน้าเขาย่อมทำได้เพียงหลบ ต่อให้ใช้ร่างวิญญาณต้านรับก็ไม่พ้นบาดเจ็บ

แต่ยามนี้ต่างออกไป เขาทำมือเป็นท่าทาง ชี้นิ้วขึ้นฟ้ายิงแสงสีทองขึ้นไป ไม่นานหลังนัก แสงสีทองแผ่ขยายปกคลุมทั่วฟ้า ภูเขาสีทองขนาดยักษ์นับสูงหมื่นจ้างปรากฏ ร่วงหล่นใส่อสูรไร้ดัดแปลงตนนั้น

อัสนีจำนวนมหาศาลเข้าปะทะภูเขาสีทองและถูกทำลายไปในพริบตา แต่สิ่งที่น่าตื่นตะลึงกว่านั้น ความเร็วที่ภูเขายักษ์ร่วงหล่น เทียบเท่าผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลงขั้นสูง จนอสูรตนนั้นไม่มีทางหลบทัน

*ตูม!*

ภูเขายักษ์ทับร่างอสูรไร้ดัดแปลงอย่างจัง ร่างแหลกเหลวไปกับพื้นดิน โลหิตสาดกระจายไหลนอง พื้นดินทั่วส่วนที่ 2 สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง

อสูรไร้ดัดแปลงขั้นต้นทุกตนที่สัมผัสถึงการต่อสู้ได้ล้วนหวาดกลัว พวกมันเร่งซ่อนตัวเพราะหวาดกลัวหนิงฝาน

ภูเขายักษ์ที่ทับอสูรไร้ดัดแปลงนั้นน่าสะพรึงกลัว

“ปราณกษัตริย์ทรงพลังมากพอที่จะสังหารอสูรไร้ดัดแปลงขั้นต้นในพริบตา แต่หากมันทรงพลังขึ้นมากกว่านี้สักร้อยเท่าพันเท่า คงทำลายพิภพหรือสวรรค์ได้”

“ปราณกษัตริย์มีด้วย 3 วิชา… เมื่อครู่คือวิชาโจมตี!”

หนิงฝานสลายปราณกษัตริย์ไปพลางหันมองเหล่าอสูรที่ถอยห่าง

ปราณกษัตริย์เมื่อครู่ทำให้หนิงฝานแทบหมดแรง แม้มันจะทรงพลังแต่ก็เผาผลาญปราณในร่างไปมากเช่นกัน

หนิงฝานเก็บเอาโลหิตมังกรจากอสูรไร้ดัดแปลงและกำหมัดแน่น

นี่คือครั้งแรกที่เขาสังหารผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลงขั้นต้นได้ด้วยกำลังตัวเอง

วันนี้จบชีวิตของผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลงได้… วันข้างหน้าต้องจบชีวิตของผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกให้ได้

โอกาสที่เขาจะได้สังหารหานเนี่ยเทียนกับมือย่อมไม่ไกล

“ข้าควรจะไปได้แล้ว”

เหล่าอสูรจำนวนมากจับจ้องหนิงฝาน พวกมันรู้ว่าปราณของหนิงฝานแทบจะไม่เหลือ จึงคอยหาโอกาสเข้าจู่โจม เพราะหนิงฝานในยามนี้ไม่สามารถสังหารพวกมันในพริบตาได้… ยามนี้ เรื่องผ่านการทดสอบสำคัญยิ่งกว่า

หากหนิงฝานกลับไปสาย หยุนเทียนเฉวอาจเป็นฝ่ายเสียเดิมพัน

ดังนั้นหนิงฝานจึงรีบกลับไปอย่างรวดเร็ว...

วิหารพิรุณ ณ แคว้นกลาง

ในวิหารหนึ่งจะมีผู้ที่คอยดูแลเพลิง เพลิงที่ว่าจะลุกไหม้อยู่เสมอ แต่จู่ๆเพลิงที่ว่ากลับกลายเป็นสีทอง

ในขณะเดียวกัน บนท้องนภาของแคว้นกลาง เมฆสีแดงทองปกคลุมท้องนภานับ 10 ล้านลี้

ปรากฏการที่เกิดขึ้นนี้เป็นลางบอกเหตุว่ากษัตริย์พิรุณคนใหม่ได้ถือกำเนิดแล้ว!

เพียงแต่… กษัตริย์พิรุณคนปัจจุบันยังอยู่ เหตุใดถึงได้มีกษัตริย์รุณคนใหม่?

“ใครกันที่สร้างปราณกษัตริย์ได้? เป็นหยุนเทียนเฉว… หรือว่าหยุนเซี่ยวเซียง!”

กษัตริย์พิรุณประหลาดใจ ผู้เชี่ยวชาญในแคว้นกลางแห่งนี้ก็เช่นกัน แม้คนอื่นๆจะไม่ทราบเหตุผล แต่กษัตริย์พิรุณพอจะเดาได้ว่าใครบางคนได้สำเร็จวิชาพิรุณแรกเริ่ม และใช้มันสร้างปราณกษัตริย์ หากไม่เป็นเช่นนั้น ปรากฏการณ์นี้คงไม่มีทางเกิดขึ้น

คนผู้นั้นเป็นใคร?

หยุนเซี่ยวเซียงองค์ชายสอง? หรือจะเป็นหยุนเทียนเฉว? แต่ไม่ว่าผู้ใดมันย่อมมีความสุข เพราะทั้งสองล้วนเป็นบุตรชายของมัน

หยุนเทียนเฉวไม่ใช่ผู้ที่ถูกเลือกของวิหารพิรุณ ไม่มีการสนับสนุนใดๆเหมือนผู้ถูกเลือก การที่มันขึ้นมายืนระดับนี้ได้ล้วนมาจากความสามารถของตนทั้งสิ้น

หากหนึ่งในบุตรของกษัตริย์พิรุณได้เป็นผู้สร้างปราณกษัตริย์ได้ มันย่อมวางใจให้เป็นกษัตริย์คนต่อไป แต่หากเป็นคนอื่น มันจะไม่ยอมยกตำแหน่งกษัตริย์พิรุณให้เด็ดขาด

หยุนเซี่ยวเซียงยังไม่กลับมา หยุนเทียนเฉวอยู่หุบเขามังกร

“รายงานท่านพ่อ… ผู้ที่สร้างปราณกษัตริย์ไม่ใช่หยุนเทียนเฉวแน่นอน… เมื่อเดือนก่อนข้าได้สู้กับมัน ยามนั้นพลังของมันฟื้นคืนขอบเขตไร้แบ่งแยกที่ 4 แล้ว แม้จะทรงพลังไม่ธรรมดา แต่ปราณปีศาจที่แฝงอยู่ยังมากเกินไป ไม่เหมาะให้สร้างปราณกษัตริย์อย่างแน่นอน ที่สำคัญ ข้าเองก็สัมผัสถึงปราณกษัตริย์ในร่างของมันไม่ได้”

หยุนจิงหงป้องมือกล่าวกับกษัตริย์พิรุณ

ยามนี้หยุนจิงหงยังคงบาดเจ็บจากเพลิงกระบี่อันลึกลับของหยุนเทียนเฉว

มันไม่มีทางยอมให้หยุนเทียนเฉวเป็นกษัตริย์พิรุณ ดังนั้นมันจึงพยายามกล่าวว่าผู้ที่สร้างปราณกษัตริย์นั้นไม่ใช่หยุนเทียนเฉว

แม้มันจะมีเจตไม่ดี แต่สิ่งที่มันกล่าวก็ใช่ว่าจะเป็นเท็จ เพราะหยุนเทียนเฉวไม่ใช่ผู้ที่สร้างปราณกษัตริย์จริงๆ

“ถ้างั้นอาจเป็นเซี่ยวเซียง… กษัตริย์พิรุณถอนหายใจ...”

หากเป็นเซี่ยวเซียงจริงย่อมเป็นเรื่องที่น่ายินดี

“ไม่ใช่ข้า!” ขณะที่กษัตริย์พิรุณกำลังยิ้ม น้ำเสียงที่เย็นชาดังมา… หยุนเซี่ยวเซียงกลับมาแล้ว!

ถ้าเกิดไม่ใช่มัน...

คำกล่าวของหยุนเซี่ยวเซียงทำให้ผู้เชี่ยวชาญที่รอฟังตกตะลึง

เหตุใดไม่ใช่มัน? หนึ่งใน 4 ผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกที่เป็นรองเพียงกษัตริย์พิรุณเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงของโลก สมควรมีพรสวรรค์มากพอที่จะสร้างปราณกษัตริย์ได้

ในหมู่บุตรชายของกษัตริย์พิรุณทั้ง 6 คนที่เหลืออยู่ นอกจากหยุนเทียนเฉวและหยุนเซี่ยวเซียงแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดที่แข็งแกร่งพอจะสร้างปราณกษัตริย์ได้อีก

นับเป็นเรื่องแปลกอย่างที่สุด… ใครกันแน่ที่เป็นกษัตริย์พิรุณอีกคน?

เพียงชั่วพริบตา เรื่องที่เกิดขึ้นก็ได้แพร่กระจายไปทั่วโลกพิรุณ!...