GE276 แก้แค้นให้เผ่าลั่วหยุน ( 1 ) [ฟรี]

ท้องนภาเมืองลั่วหยุนปกคลุมด้วยลานประลองขนาดใหญ่ หมอกม่วงหนาปกคลุมทั่วลานประลอง

ผู้เชี่ยวชาญประสานวิญญาณขั้นต้น 3 คนเดินเข้าสู่ลานประลอง จ้องมองหนิงฝานด้วยแววตาเย้ยหยัน

“การที่เจ้าสังหารคนจากแดนสวรรค์นับเป็นความผิดใหญ่หลวง ก้มหัวรอรับความตายซะ!”

พวกมันเปล่งแรงกดดันที่ทรงพลัง ด้านหลังปรากฏเงาร่างของหมาป่าหยก งูหิมะ และเต่าศิลา

พวกมันทั้งสามขยายร่างสูงใหญ่กว่า 1000 จ้างราวกับปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า

แรงกดดันที่รุนแรงของพวกมัน ทำให้ผู้เชี่ยวชาญที่ระดับต่ำกว่าแก่นทองคำ เลือดลมปั่นป่วนและหวาดกลัว

โลหิตแห่งเผ่าพันธุ์โบราณ… พวกมันทั้ง 3 คนเป็นเหมือนลี่เป่ย เพียงแต่ระดับโลหิตสูงกว่ามาก

ลู่ซาน ลู่ฉิง และนายกองอสูรของเผ่าลั่วหยุนไม่อาจทนแรงกดดันของพวกมันไหว จนถูกผลักให้ถอยหลายก้าว

ส่วนลู่เฉิงโคจรวิชาได้ทัน มันถอยไปเพียงครึ่งก้าวเท่านั้น

ลู่โอ๋ นายกองอันดับหนึ่งของเผ่านลั่วหยุนเองก็ไม่ได้สบายไปกว่ากัน มันใกล้จะบรรลุขอบเขตตัดวิญญาณขั้นกลาง แต่ยังยากจะทนแรงกดดันของอีกฝ่าย

เมื่อผู้ครอบครองโลหิตโบราณแสดงพลัง เหล่าอสูรโลหิตผสมล้วนไม่อาจต้านทาน!

มีเพียงผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณขั้นกลางเท่านั้นที่ต้านทานได้

หวางเซี่ยวยิ้มพลางกล่าว “ฟู่หลาง ยู่ตู๋ และ เก้อเจี่ย แม้จะอยู่ขอบเขตตัดวิญญาณขั้นต้น แต่เมื่อพวกมันผสานพลังกัน แรงกดดันของพวกมันก็น่ากลัว”

แรงกดดันของทั้งสามเป็นเหมือนคลื่นซัดสาดโดยมีหนิงฝานเป็นศูนย์กลาง

แม้เขาจะยืนอยู่ท่ามกลางแรงกดดันที่รุนแรง แต่เขายังสามารถส่งว่านเอ๋อร์ออกไปนอกสนาม จากสีหน้าเรียบเฉย จู่หนิงฝานก็ขมวดคิ้ว

“ไอ้พวกโลหิตชั้นต่ำ!”

เมื่อสิ้นคำกล่าว ด้านหลังหนิงฝานปรากฏเงาร่างฟู่ลี่สูงใหญ่กว้างพันจ้าง แววตาดำสนิท แผ่กลิ่นอายชั่วร้ายราวกับปีศาจ แววตาเป็นประกายลึกล้ำราวกับจักรวาลอันกว้างใหญ่

เมื่ออสูรทั้งสามเห็นเงาร่างของฟู่ลี่ พวกมันสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวและเร่งถอยห่างเป็นร้อยจ้าง! โลหิตฟู่ลี่ในกายหนิงฝานทำให้พวกมันตกตะลึง

“โลหิตราชา! เป็นโลหิตแห่งราชาของเผ่าพันธุ์โบราณที่แท้จริง! เหตุใดข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีเผ่าพันธุ์ที่ชื่อฟู่ลี่อยู่!”

หนิงฝานจ้องมองพวกมันอย่างเย็นชา ก้าวเท้าไปเบื้องหน้า ก่อนปรากฏกายขึ้นเบื้องพวกมันทั้ง 3 ในพริบตาพร้อมกับกระบี่แยกสวรรค์

เมื่อได้เห็นกระบี่ พวกมันไม่ทราบว่ากระบี่ของเขาคือกระบี่ชนิดใด พวกมันรู้แค่เพียงว่า กระบี่เล่มนั้นร้ายกาจอย่างที่พวกมันไม่เคยเจอมาก่อน

สีหน้าของพวกมันยามนี้แตกต่างจากเมื่อครู่อย่างลิบลับ

หนิงฝานเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมาก และกระบี่ในมือก็เป็นอันตรายอย่างที่สุด!

“วิชาหมาป่าหยก… ดาราหยก!”

“วิชางูหิมะ… เกร็ดลื่น!”

“วิชาเต่าศิลา… เกราะภูผา!”

พวกมันเร่งใช้วิชาป้องกันที่ทรงพลังที่สุด แม้เป็นการจู่โจมระดับตัดวิญญาณขั้นกลาง พวกมันก็รับได้

ร่างงูของยู่ตู๋ปกคลุมด้วยเกร็ดสีเขียวสะท้อนแสง หากสังเกตุให้ดี เกร็ดของมันแต่ละชิ้นแข็งแกร่งเทียบเท่าเกราะระดับพิภพขั้นต่ำ ที่สำคัญ มันยังเรียบลื่นจนทำให้เบี่ยงวิถีการจู่โจมได้

กระดองที่ด้านหลังเก๋อเจี่ยขยายขนาดใหญ่ขึ้นจนดูราวกับมันแบกภูเขาเอาไว้ ความแข็งของกระดองมันสามารถต้านทานอาวุธระดับกึ่งสวรรค์ได้

แม้พวกมันจะใช้วิชาป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด แต่กระบี่ของหนิงฝานก็คมไม่แพ้กัน!

เขาตวัดกระบี่ตัดขวาง เส้นแสงปราณกระบี่ทรงพระจันทร์เสี้ยวกวาดผ่าน ปราณกระบี่แหวกอากาศเสียงหวีดหวิวก่อนที่มันจะสลายตัวเป็นเส้นใยบางๆมากมายนับไม่ถ้วน

กระบี่เส้นใย! นับรวมกันได้ 15,000 เส้น! ปราณกระบี่แต่ละเส้นทรงพลังพอที่จะสังหารผู้เชี่ยวชาญแก่นทองคำได้ในพริบตา!

ดาราหยกคุ้มกายถูกทำลาย!

กระดองเต่าศิลาถูกทำลาย

เกร็ดงูถูกทำลาย!

เมื่อได้ปราการป้องกัน ปราณกระบี่จำนวนมากก็หั่นร่างของพวกมันเป็นชิ้นๆ!

ดวงจิตของพวกมันทั้งสามเร่งสละร่างหลบหนีด้วยความหวาดกลัว พวกมันสังเกตุเห็นอักษร ‘คม’ สลักอยู่บนตัวกระบี่เป็นจำนวนมาก กระบี่ที่ทรงอานุภาพเช่นนี้ หากไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณขั้นกลางคงไม่อาจรับได้

พวกมันต้องหนี!

“จะหนีแล้วเหรอ? เมื่อครู่ยังอวดดีอยู่เลย!”

ดรรชนีตรึงสวรรค์ของหนิงฝาน ตรึงดวงจิตของพวกมันไม่ให้ขยับเคลื่อนไหว จากนั้นคว้าเอาดวงจิตพวกมันทั้งสามกลืนลงท้องอย่างเลือดเย็น พร้อมกับเก็บกระเป๋าสมบัติของพวกมัน

หนิงฝานแผ่แรงกดดันในขอบเขตตัดวิญญาณขั้นต้นออกมา

หวางเซี่ยวที่สัมผัสได้ดวงตาเบิกกว้างพลางลุกยืนฉับพลัน

“ทะลวงขอบเขตตัดวิญญาณในเวลา 11 ปี… มันทำได้ยังไง?”

ก่อนหน้านี้มันได้ยินว่าลู่เป่ยเป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญดวงจิตแรกเริ่ม แต่ผ่านไปเพียง 11 ปี กลับบรรลุขอบเขตตัดวิญญาณ ที่สำคัญ ปราณกระบี่เมื่อครู่ก็ทรงพลังทัดเทียมระดับตัดวิญญาณขั้นกลาง หากมันมองไม่ผิด กระบี่เล่มนั้นถูกสลักด้วยอักษร ‘คม’ จำนวน 15,000 อักษร ที่สำคัญ กระบี่เล่มนั้นยังเป็นอาวุธเทพโบราณ

ผู้นำเผ่ารอยแยกพิภพตกตะลึง มันวางแผนสังหารลู่เป่ยแต่ก็ไม่สำเร็จ เมื่อครั้งที่มันได้ยินว่าหนิงฝานสังหารนายกองอสูรได้โดยลำพัง มันไม่เชื่อ แต่เมื่อได้เห็นด้วยตาตนเอง มันจึงรู้ว่าหากมันเป็นผู้รับกระบี่ แม้จะรับได้แต่ก็ได้รับบาดเจ็บด้วย

ที่สำคัญ มันยังเห็นว่าเมื่อครู่หนิงฝานเพียงตวัดกระบี่โดยไม่ได้ใช้วิชาใดๆ ยังสามารถสังหารศัตรูทั้ง 3 ได้อย่างง่ายดาย

นั่นทำให้มันรู้ตัวดีว่า มันไม่อาจรับกระบี่หนิงฝานได้เลย... มันเริ่มหวาดกลัว เริ่มสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามจากผู้เยาว์เบื้องหน้า

ลู่ฮั่วเฉินเองก็มองหนิงฝานด้วยแววตาโศกเศร้า อีกฝ่ายทะลวงขอบเขตตัดวิญญาณด้วยเวลาเพียง 11 ปี แต่มันกลับยังเที่ยวเล่นไปวันๆ ชีวิตของมันช่างไร้ค่า

วู่หยานยิ้มอย่างพึงพอใจ นางรู้ว่าหนิงฝานมีพรสวรรค์ที่น่ากลัว เขาสามารถบรรลุขอบเขตตัดวิญญาณได้ในเวลาสั้นๆ จนยามนี้ นางรู้ว่าแม้เขาไม่ใช้วิชาเย้ายวนกับนาง เขาก็สู้นางได้

ว่านเอ๋อร์จ้องมองหนิงฝานด้วยความปลื้มปิติ บุรุษที่สำคัญที่สุดสำหรับนางทำให้นางพึงพอใจอย่างที่สุด หวางเวี่ยวดูถูกว่าหนิงฝานเป็นผู้เชี่ยวชาญดวงจิตแรกเริ่มต้อยต่ำ แต่สุดท้ายแล้วเป็นยังไง? เขาปรากฏตัวเพียงชั่วครู่ แต่กลับสังหารผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณของแดนสวรรค์ไปแล้ว 4 คน

ลู่ตู้เฉินจ้องมองหนิงฝานด้วยความที่มีความสุข หนิงฝานทำได้อย่างที่กล่าว และเขาก็เป็นผู้ที่สมควรเข้าไปในแดนสาม

ชายชราจ้องมองหนิงฝานพลางถอนลมหายใจ ดูเหมือนตนเองจะแก่เกินไปแล้ว...

“ลู่เป่ยรับแผนที่!”

ชายชราส่งแผนที่แดนสามไปยังข่ายอาคม ก่อนที่มันจะปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหนิงฝาน

เขารับแผนที่ไว้แล้วเก็บไป แล้วหันมองชายชราพลางพยักหน้าให้

“ลู่เป่ยได้แผนที่อีกส่วนไปแล้ว!” ผู้เชี่ยวชาญทุกคนจ้องมองด้วยความอิจฉา และปรารถนาจะขึ้นไปประลองบนเวทีเสียเดี๋ยวนี้

แต่เมื่อนึกถึงฉากสังหารเมื่อครู่ได้ พวกมันก็ไม่กล้าและเลิกล้มความคิดไป...

ยามนี้ หนิงฝานหันมองหวางเซี่ยวพลางชี้กระบี่เข้าหามัน!

“ข้าลู่เป่ยอยู่ที่นี่แล้ว… หวางเซี่ยว เจ้ากล้าหรือเปล่า!”

“สามหาว! ถึงเจ้าจะบรรลุตัดวิญญาณแล้วยังไง? ต่อให้เจ้าครอบครองโลหิตราชาที่แท้จริงแล้วยังไง? เจ้ามันก็แค่ขอบเขตตัดวิญญาณขั้นต้นที่ต้อยต่ำ ไม่จำเป็นต้องถึงมือข้า… ซัวเถิง! ไปฆ่ามัน!”

“ขอรับ!”

ด้านหลังหวางเซี่ยวมีผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณขั้นกลางอยู่ 3 คน หนึ่งในคนที่แข็งแกร่งที่สุดลงสู่สนาม แรงกดดันของมันรุนแรงราวกับทะเลคลั่ง

มันสวมเกราะสีคราม รูปร่างผอมแห้งราวกับศพ แต่กลับมีพลังที่รุนแรงราวกับมันเหนือกว่าผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณขั้นกลางทุกผู้

“ข้าซัวเถิง ฝึกฝนมา 2,900 ปี เอาชนะผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณขั้นต้นไปทั้งหมด 21 คน ขั้นกลาง 5 และทำให้ขั้นสูงบาดเจ็บอีก 1 คน… และยามนี้ ข้าจะเป็นคนปลิดชีวิตเจ้า!”

เมื่อกล่าวจบ กลิ่นอายของมันเพิ่มพูนขึ้นฉับพลัน เกราะที่ดูแข็งแกร่งคุ้มกายจนทำให้หนิงฝานรู้สึกว่ากระบี่แยกสวรรค์อาจฟันไม่เข้า

ศัตรูเบื้องหน้าทำให้หนิงฝานรู้สึกว่าคู่ควรให้เขาลงมือ

“ซัวเถิง… ข้าจะจดชื่อของเจ้าไว้...” หนิงฝานเก็บกระบี่แยกสวรรค์ไป ก้าวเท้าไปเบื้องหน้า แรงกดดันที่ทรงพลังปะทุ!

เขาจะเอาชนะมันด้วยมือเปล่า!

ซัวเถิงขมวดคิ้ว เกราะของมันแข็งแกร่งในขนาดที่ผู้บรรลุขอบเขตกระดูกหยกที่ 3 ยังไม่สามารถทพลายได้ เมื่อมันเห็นว่าลู่เป่ยคิดจะล้มมันด้วยมือเปล่า มันคิดว่าหากอีกฝ่ายไม่โง่ก็บ้าไปแล้ว

“เจ้ารับหมัดข้าไม่ได้หรอก!” ซัวเถิงกล่าวอย่างภาคภูมิ

“หนวกหู!” หนิงฝานทะยานหาซัวเถิงแล้วชกหมัดเข้าใส่มันอย่างรุนแรง

มันเองก็ไม่ได้หวาดกลัว ชกหมัดเข้าต้านเต็มกำลัง

เมื่อของทั้งสองเข้าปะทะ หนิงฝานถูกผลักถอยไป 70 ก้าว แต่ซัวเถิงถูกผลักถอยไป 100 ก้าว!

การปะทะของหมัดเมื่อครู่สร้างแรงกระแทกจำนวนมหาศาล จนทำให้ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตตัดวิญญาณขั้นต้นสั่นสะท้าน

“ไม่ธรรมดา...” หนิงฝานกล่าวด้วยสายตาเย็นชา ซัวเถิงเหมาะให้ต่อสู้ด้วยมือเปล่า

“ฮึ่ม! เจ้าก็ด้วย!”

สีหน้าซัวเถิงแปรเปลี่ยนมืดมน แม้มันจะบรรลุขอบเขตกระดูกหยกที่ 2 แต่หมัดของมันยังด้อยกว่าหนิงฝาน

เด็กนี่มันปีศาจ มันยกระดับพลังอย่างรวดเร็ว ร่างกายเองก็บรรลุระดับสูงไม่แพ้กัน

มันคิดว่า เด็กหนุ่มเบื้องหน้าไม่ได้ธรรมดาอย่างที่หวางเซี่ยวคิด….