GE119 เกลียดชัง[ฟรี]

ชายชราหมิงลั่วได้แยกจิตวิญญาณของตนออกจากาย ยื่นส่งให้หนิงฝาน จากนั้น ทั้งสองก็มุ่งหน้าไปยังชั้น 6 ของสุสาน

หากเกิดชายชราคิดไม่ซื่อ หนิงฝานจะบดขยี้จิตวิญญาณของมัน ทำให้ร่างจริงของมันได้รับบาดเจ็บร้ายแรง แต่หากหนิงฝานไม่รักษาสัญญา ร่างจำแลงที่เป็นถึงผู้เชี่ยวชาญตัดวิญญาณ ก็สามารถสังหารหนิงฝานได้ง่ายๆเช่นกัน

หนิงฝานตัดสินใจถอนพิษให้กับหมิงเชว่ เพราะเต๋าของเขาเป็นเช่นนั้น

เมื่อเข้าสู่ชั้น 6 ของสุสาน สีหน้าหนิงฝานกลับแปรเปลี่ยน เพราะชายชรายื่นส่งหมิงเชว่ที่หมดสติ ให้หนิงฝานเป็นคนอุ้ม

“อุ้มนางไว้… ข้าจะจัดการไอ้พวกโง่ที่ไม่ลืมหูลืมตา… แต่ระวังมือของเจ้าไว้ด้วย หากเจ้ากล้าคิดล่วงเกินนาง ข้าจะฆ่าเจ้าทันที!”

เมื่อข่มขู่หนิงฝานเสร็จ ชายชราก็ไม่สนใจหนิงฝาน และแผ่กดดันไปทั่วทุกทิศ

เหล่าสัตว์อสูรในขอบเขตไร้แบ่งแยก สัมผัสได้ถึงแรงกดดันไม่ทราบที่มา พวกมันเร่งทะยานเข้าหาอย่างรวดเร็ว เพียงพริบตา พวกมันก็เข้าใกล้หนิงฝานแล้ว

สถานที่แห่งนี้เป็นที่อยู่ของสัตว์อสูรที่มีพลังเทียบเท่าผู้เชี่ยวชาญไร้ดัดแปลง พวกมันไม่สนใจแรงกดดันของหมิงลั่ว หากหมิงเชว่ไม่หมดสติ นางจะสามารถจับไล่สัตว์อสูรเหล่านี้ได้… ยามนี้แรงกดดันของหมิงลั่วไม่อาจทำให้สัตว์อสูรเหล่านี้หวาดกลัว

แต่นับว่าโชคดีที่ร่างจริงของชายชราคือผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยก จึงมีวิธีรับมือกับพวกมัน... หลังจากเข้าจู่โจมอยู่หลายครั้ง เมื่อสัตว์อสูรเหล่านั้นทราบว่ากินหนิงฝานไม่ได้ง่ายๆ พวกมันจึงจากไปแต่โดยดี

หนิงฝานเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด จึงได้รู้ว่าตนเข้าใจผิด

ที่หมิงลั่วให้ตนอุ้มประครองร่างที่น่ารักของหมิงเชว่ ก็เพราะต้องรับมือกับศัตรู

การจะรักษาหมิงเชว่ได้นั้น หนิงฝานต้องหาสถานที่ปลอดภัย และต้องใช้สมุนไพรหมื่นปีจำนวนมาก สมุนไพรที่อยู่ในผ้าคาดเอวของหมิงเชว่ไม่เพียงพอ ดังนั้น หนิงฝานจึงต้องไปชั้น 9 ของสุสาน… ก่อนจะเดินทาง หนิงฝานใช้วิธีตามความทรงจำของจักรพรรดิสวรรค์ สกัดพิษของหมิงเชว่ไว้ชั่วคราว

หนิงฝานไม่ได้หวั่นไหวหมิงเชว่ที่อยู่ในอ้อมอก นางมีรูปลักษณ์เหมือนเด็กอายุ 8 ขวบ ทั้งหนิงฝานยังฝึกฝนวิชาแปลงหยินหยาง ทำให้จิตใจเข้มแข็งไม่ลุ่มหลงไปกับราคะ… หมิงลั่วคิดว่ามนุษย์นั้นชั่วร้ายและบ้าตัณหา

หมิงลั่วมุ่งออกจากหนิงฝาน เข้ารับมือกับสัตว์อสูรระดับไร้ดัดแปลงตัวอื่นๆ เสียงระเบิดจากการต่อสู้ดังสนั่น ผืนป่าถูกเผาเป็นวงกว้าง

หนิงฝานไม่ได้ใส่ใจกับการต่อสู้ เขาตั้งมั่นที่จะมุ่งหน้าไปยังชั้นที่ 9 ของสุสานเพียงอย่างเดียว

ชั้นที่ 6 ของสุสานนี้ไม่ได้หนาวเย็นเหมือนชั้นอื่นๆ พิรุณที่นี่แหลมคมราวกับใบมีด แต่กลับไร้ซึ่งปราณกระบี่ นั่นหมายถึง พิรุณเหล่านี้คือกระบี่

หนิงฝานตั้งใจสัมผัสสิ่งที่อยู่ในพิรุณ เมื่อยามที่ชายชราคนนั้นมาถึงยังชั้น 6 ของสุสาน จิตสังหารของชายชราปะทุ ความคลั่งแค้นในถูกใจถูกปลดผนึก ทำให้เจตจำนงค์เทพพิรุณของชายชรา ผสานกับจิตสังหารของตน

“แค้นเคืองสังหาร... กระบี่ผันแปรเป็นพิรุณ ใช้พิรุณสังหารแทนกระบี่…” นี่เป็นสิ่งหนิงฝานสัมผัสได้

หนิงฝานเข้าใจสิ่งที่ชายชราผู้นั้นเหลือทิ้งไว้

แต่ถึงแม้เขาจะเข้าใจเจตจำนงค์เทพพิรุณ หากต้องการให้อานุภาพของมันสมบูรณ์ หนิงฝานต้องผสานความเข้าใจของตนกับเขตขำนงค์เทพของตน!

พิรุณสังหาร… ชายชรากล่าวไว้เช่นนี้

ชั้น 6 ของสุสานกว้างขวางและมีขนาดใหญ่ ยามนี้ เมฆเซียนที่หนิงฝานโดยสานมามุ่งไปไกลกว่าแสนลี้ และยามนี้ เบื้องหน้าก็ปรากฏอุโมงขนาดยักษ์

เมฆเซียนนำหนิงฝานลงไปตามอุโมงค์ มุ่งไปยังชั้น 7 แต่ในพริบตานั้นเอง เง่าร่างของหมิงลั่ว 2 ร่างก็ตรงเข้ามา แล้วผสานรวมเป็นหนึ่งเดียว!

แล้วแรงกดดันของชายชราก็เพิ่มมากขึ้น!

เป็นขอบเขตไร้ดัดแปลงขั้นกลาง ขั้นสูง ขั้นสูงสุด และขอบเขตไร้แบ่งแยกที่ 1... 2… 3… และ 4!

หมิงลั่วผ่อนคลายและกล่าวอย่างเย็นชา “เมื่อถึงชั้น 7… ร่างของข้าก็ผสานรวมเป็นหนึ่ง ฟื้นคืนสู่ขอบเขตไร้แบ่งแยกที่ 4… สัตว์อสูรที่อยู่ในชั้น 7 อยู่ในขอบเขตไร้แบ่งแยกที่ 1 พวกมันไม่เป็นอันตรายกับข้าแม้แต่น้อย ถ้าเราไปถึงชั้นที่ 9 เมื่อไหร่ ที่นั่นจะปลอดภัย เพราะมันคือโลกของข้า”

หนิงฝานยังคงอุ้มนาง ตอนนี้หมิงลั่วเชื่อแล้วว่าหนิงฝานไม่คิดล่วงเกินหมิงเชว่ ชายชรารู้สึกผ่อนคลายและโคจรปราณไว้ที่ฝ่ามือเพื่อเตรียมพร้อม

แม้ชายชราไม่อธิบายแต่หนิงฝานก็เดาได้ การที่ชายชราเตรียมพร้อมเช่นนี้ แสดงว่าชั้น 8 ของสุสานมีบางสิ่งที่คิดจะสังหารชายชราอยู่

เพื่อช่วยเหลือหมิงเชว่ ชายชรายอมทุ่มทุกสิ่ง

สถานะการณ์เช่นนี้ แม้หนิงฝานคิดอยากช่วยชายชรา แต่เขาไม่อาจช่วยได้ การต่อสู้ของผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยก ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เชี่ยวชาญประสานวิญญาณอย่างเขาจะสอดมือ

หนิงฝานตั้งใจว่า เมื่อเข้าสู่ชั้นที่ 9 ของสุสานแล้ว เขาจะทุ่มทุกสิ่งที่มีเพื่อช่วยหมิงเชว่ แต่ก่อนหน้านั้น เขายังพอมีเวลาให้ทำความเข้าใจกับเจตจำนงค์เทพพิรุณ

ชั้น 5 ของสุสานคือพิรุณน้ำแข็ง ชั้น 6 ของสุสานคือพิรุณกระบี่ และชั้น 7 ของสุสาน...ดูราวกับเป็นพายุอัสนี!

เสียงอัสนีฟาดฝ่าดังสนั่น ลมพายุที่รุนแรงโหมกระหน่ำ

แรงลมที่รุนแรงทำให้ทำให้จิตใจของหนิงฝานปั่นป่วน เขาได้ยินเสียงการต่อสู้ที่รุนแรงผสานมากับเสียงพิรุณกระหน่ำ

เมื่อครั้งอดีต ชายชราผู้นั้นเคยมาเยือนชั้นที่ 7 แห่งนี้ พลังของชายชราก้าวหน้า และเกิดการต่อสู้ที่รุนแรงขึ้นที่นี่!

เจตนาสงครามที่รุนแรงผสานไปกับเจตจำนงค์พิรุณ ทำให้อากาศภายในชั้น 7 นี้ แปรเปลี่ยนเป็นพิรุณและอัสนี

“บนพื้นประสบกับอัสนี บนนภาประสบกับพิรุณและพายุ ข้าต้องลงมือสังหาร!”

เสียงของชายชราก้องอยู่ในหูหนิงฝาน ชายชราได้หลงเหลือเจตจำนงค์เทพพิรุณ และเจตจำนงค์สงครามเอาไว้!

หนิงฝานลืมตาด้วยสายตาที่เหม่อลอย

เมื่อคราวอยู่ชั้นที่ 5 ชายชราเข้าใจเจตจำนงค์เทพพิรุณอย่างถ่องแท้ เมื่อเข้าสู่ชั้นที่ 6 เจตนาสังหารของชายชราก็ปะทุ และเมื่อเข้าสู่ชั้นที่ 7 เจตนาแห่งสงครามก็ผสานเป็นหนึ่งกับพิรุณ… ในชั้นที่ 8 นั้น ชายชราจะผสานสิ่งใดกับเจตจำนงค์เทพพิรุณ!

หนิงฝานสงสัยอยู่เช่นนั้นไม่นาน เพราะเมฆเซียนได้พาเขาไปยังส่วนลึกของชั้นที่ 7 อย่างรวดเร็วราวกับอัสนี ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วยาม เขาก็ไปถึงยังอุโมงค์ขนาดใหญ่

สัตว์อสูรไร้แบ่งแยกที่ 1 และ 2 ของชั้น 7 ไม่กล้าเข้าใกล้ชายชรา เพราะแต่ระดับที่ห่างกันนั้น แตกต่างราวฟ้ากับเหว เช่นผู้เชี่ยวชาญไร้แย่งแยกที่ 2 สามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกที่ 1 ได้ในฝ่ามือเดียว

เมื่อผ่านโลกแห่งพายุ อัสนี และพิรุณไป เมฆเซียนก็พาหนิงฝานมุ่งลงสู่ชั้นที่ 8 ของสุสาน

สถานที่แห่งนี้มีพิรุณที่เหมือนชั้น 1 ถึง 4 เป็นพิรุณที่แฝงด้วยความสงบ

แต่ในความสงบนั้นยังมีความกร้าวแกร่งแฝงอยู่ เพราะพิรุณที่ร่วงหล่นสัมผัสพื้นนั้น ได้มุ่งขึ้นสู่ท้องนภาดังเก่า หมุนเวียนอยู่เช่นนั้น

พิรุณ ณ ชั้น 8 แห่งนี้ ช่างขัดต่อกฏสวรรค์!

ยามนี้ หนิงฝานไม่จำเป็นต้องหลับตาฟังสิ่งที่แฝงอยู่ในหยาดพิรุณ เพราะบางสิ่งในใจได้ปรากฏ

เขานึกถึงคำกล่าวของชายชรา และชั้นที่ 8 นี้ก็เป็นไปตามสิ่งที่ชายชรากล่าว

“ข้าอาบพิรุณ… ถือกำเนิดจากพิภพ ต่อต้านสวรรค์ มีชีวิตไม่สิ้นสุด!”

หนิงฝานถอนหายใจ เจตจำนงค์เทพพิรุณในชั้นนี้ ไม่ได้ต่างไปจากที่เขาเข้าใจอยู่แล้ว

ผู้เชี่ยวชาญแต่ละคนล้วนก้มหน้ารับโชคชะตา แต่ชายชราผู้นี้กลับเงยหน้าท้าทายโชคชะตา… หนิงฝานไม่เคยคิดเหมือนชายชรามาก่อน

ชายชราช่างแตกต่างจากคนทั่วไปคนผู้นี้มีความกล้า เมื่อกลับออกจากสุสาน ชายชราคงมุ่งหน้าไปแดนสวรรค์อีกครั้ง บางที แดนสวรรค์อาจต้องชดใช้ให้ชายชราแล้วในยามนี้

หนิงฝานที่กำลังอุ้มประครองหมิงเชว่อยู่นั้น ค่อยๆกลับตาลงช้าๆ จิตใจเริ่มแข็งกล้าอย่างไร้สิ้นสุด… ไม่ว่ายังไง เขาจะไม่ตัดความรู้สึกในยามที่ทะลวงขอบเขตแก่นทองคำเด็ดขาด! ผู้ที่เป็นเช่นหนิงฝานหาได้ยาก ผู้ที่จะหาเส้นทางเต๋าของตนนั้น ช่างหาได้ยากนัก

ในระหว่างที่สัมผัสทำความเข้าใจกับเจตจำนงค์เทพของชายชรา เขาก็เริ่มถามใจตน แล้วสร้างเส้นทางที่เป็นของตนขึ้น!

“ข้าจะไม่ตัดความรู้สึก!”

ขณะที่หนิงฝานกล่าวในใจนั้น เจตจำนงค์บางอย่างก็ได้ผสานกับเจตจำนงค์เทพพิรุณ… การผสานเช่นนี้ เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

เจตจำนงค์เทพผสานกันได้ด้วยหรือ?

หนิงฝานลืมตาด้วยสีหน้าตกตะลึง แต่เขาไม่มีเวลาให้คิดมากนัก เพราะไกลออกไป มีเสียงบางอย่างกำลังตรงเข้ามา!

ผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกที่ 3 จำนวน 2 คน และผู้เชี่ยวชาญไร้แบงแยกที่ 4 อีก 1 คนจ้องมองหมิงลั่วไม่วางตา

“ฮ่าฮ่า...หมิงลั่ว ดูท่านหลานเจ้าจะแย่แล้วนะ อยากให้พวกข้าช่วยหรือเปล่าหล่ะ!”

ชายชราผู้มีเกล็ดงู ใบหน้าดูชั่วร้าย ดวงตาคล้ายงูได้จ้องมองหมิงเชว่ที่อยู่ในอ้อมออกของหนิงฝาน พลางเลียปากด้วยความหื่นกระหาย

ช่วยเหลือ… คิดสังหารเสียมากกว่า

ชายชราเกร็ดงูหรี่ตา ปลดปล่อยปราณอสูรทะลวงเข้าไปในจิตวิญญาณ เพื่อสำรวจทะเลสติของหนิงฝาน

แต่นั่นไม่ใช่ปราณ มันคือจิตวิญญาณอสูร! มีเพียงสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งมากเท่านั้นที่ทำได้

“เด็กนั่นไม่ธรรมดา ร่างกายของมันแข็งแกร่งมาก!”

ชายชราเกร็ดงูเปลี่ยนเป้าหมาย จากหมิงลั่วไปยังหนิงฝาน มันคิดใช้จิตวิญญาณของตนจู่โจมเพื่อยึดร่าง เพื่อทำให้หนิงฝานกลายเป็นหุ่นเชิดของมัน

สีหน้าหมิงลั่วแปรเปลี่ยนใหญ่หลวง มันคาดไม่ถึงว่าชายชราเกร็ดงูจะมีจิตวิญญาณที่ทรงพลัง กระทั่งพุ่งผ่านมันและเข้าจู่โจมหนิงฝาน

หมิงลั่นปั่นป่วน มันคิดว่าหนิงฝานกำลังจะตาย แต่เพื่อให้หนิงฝานช่วยหมิงเชว่ ชายชราจะไม่ยอมให้หนิงฝานเป็นอะไรเด็ดขาด

หากหนิงฝานถูกชายชราเกร็ดงูลอบจู่โจมสำเร็จ เขาจะตายอย่างเลี่ยงไม่ได้… เช่นนั้นแล้วใครจะช่วยหมิงเชว่

แววตาของชายชราปั่นป่วนสับสน มันหวนคิดถึงหนิงฝานที่มีสัมผัสกระบี่ นึกถึงทะเลสติกระบี่… ชายชราไม่รู้ว่าทะเลสติกระบี่ของหนิงฝานจะแข็งแกร่งพอต้านทานจิตวิญญาณของชายชราได้หรือเปล่า หากต้านทานการจู่โจมของชายชราเกร็ดงูได้ในช่วงเวลาสั้นๆ หมิงลั่วจะช่วยทำลายจิตวิญญาณของชายชราเกร็ดงู

หมิงลั่วถอนปราณที่โคจรไว้ที่ฝ่ามือ หันฝ่ามือไปทาบหน้าผากหนิงฝาน เพื่อช่วยต้านการจู่โจมของชายชราเกร็ดงู

ผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกอีก 2 คไม่อยู่เฉย พวกมันได้ทะยานเข้ากระนาบจู่โจมหมิงลั่ว จนทำให้มันต้องถอนมือจากหน้าผากหนิงฝาน

“เฉ๋อจี๋! เด็กนั่นไม่เกี่ยว ไม่คู่ควรให้เจ้าสังหาร!” หมิงลั่วหายใจถี่กระชั้นด้วยความโกรธ!

“ฮ่าฮ่า… ข้าสังหารมันแล้วเจ้าจะทำอะไรได้! ‘เฉียงคุน’ ‘หู่เฉว’ พวกเจ้ารั้งตาเฒ่านั่นไว้ หากข้ายึดร่างเด็กนั่นได้เมื่อไหร่ ข้าจะทำให้มันกลายเป็นหุ่นเชิด และไปช่วยพวกเจ้า”

ชายชราเกร็ดงูเย้ยหยัน มันคิดว่ายึดร่างหนิงฝานได้ง่ายๆ

เป็นเพียงผู้เชี่ยวชาญประสานวิญญาณ กลับกล้าย่างกรายมายังชั้น 8 ของสุสาน สถานที่แห่งนี้ แม้เป็นผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกของวิหารพิรุณ ก็ไม่กล้ามาเหยียบที่นี่… แต่หนิงฝานกลับกล้ามา

ชายชราเกร็ดงูไม่เห็นหนิงฝานอยู่ในสายตา เมื่อมันเห็นว่าหมิงลั่วพยายามจะปกป้องหนิงฝานอย่างเต็มที่ มันก็รู้ว่าหนิงฝานสำคัญ… หากมันสังหารหริงฝานได้ จิตใจของหมิงลั่วจะปั่นป่วน และเมื่อถึงยามนั้น พวกมันจะสังหารหมิงลั่วได้ง่ายขึ้น

แต่ความคิดเช่นนั้นคงอยู่ได้ไม่นาน เพราะมันได้ยินเสียงร้องที่เจ็บปวดดังมาทางสัมผัสเทพ และรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวด

“อ้า!!”

ชายชราเกร็ดงูร้องด้วยความเจ็บปวด มันจ้องมองหนิงฝานด้วยความหวาดกลัว

มันใช้พลังของจิตวิญญาณ 3 ใน 10 เพื่อเข้าไปในทะเลสติของหนิงฝาน มันคิดว่าพลังแค่นั้นจะพอ

แต่ผลที่ได้คือ เมื่อจิตวิญญาณของมันเข้าไปในทะเลสติของหนิงฝานแล้ว มันก็ถูกคมกระบี่นับไม่ถ้วนกรีดเฉือน

“นี่… นี่มันสัมผัสกระบี่… ไม่ ต่อให้เป็นสัมผัสกระบี่จริง ก็ไม่น่าจะทรงพลังขนาดนี้… เจ้าสร้างทะเลสติกระบี่ด้วยปราณกระบี่ชนิดใดกัน”

“เจ้าไม่จำเป็นต้องรู้...”

แววตาหนิงฝานแปรเปลี่ยนเย็นชา เมื่อครู่เขาใช้สัมผัสกระบี่ของตนฟาดฟันจิตวิญญาณจิตวิญญาณของอีกฝ่าย

ชายชราเกร็ดงูร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกระดับ 3 ทั้งสองคนไม่ทราบสาเหตุ… มีเพียงหมิงลั่วที่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อหนิงฝานปลอดภัย ชายชราก็อาศัยโอกาสซัดฝ่ามือที่อัดแน่นด้วยปราณที่รุนแรงออกไป!

ปราณที่ก่อตัวเป็นฝ่ามือไม้ขนาดใหญ่นับหมื่นจ้างปรากฏ พุ่งตรงเข้าใส่ชายชราเกร็ดงู

พวกมันทั้ง 3 คนร่วมมือกันต้านฝ่ามือ แต่ในขังหวะนั้น หมิงลั่วกลับฉวยโอกาสบังคับเมฆเซียนให้ลงไปในอุโมงค์ขนาดใหญ่ เพื่อไปยังชั้น 9 ของสุสาน

ในชั้น 9 ของสุสานมีกระดูกวิหคทมิฬอยู่ และมีร่างจำแลงของหมิงลั่วอีกนับแสนตน

สถานที่แห่งนี้เป็นดินแดนของหมิงลั่ว นอกจากจะไม่มีผู้ใดกล้าเข้ามาแล้ว ต่อให้เป็นเซียนที่ลงมาจากแดรสวรรค์ก็ไม่กล้า

เมื่อหนีลงมาชั้น 9 ของสุสานแล้ว หมิงลั่วก็ผ่อนคลาย มันถอนสัมผัสเทพกลับและหันมองหนิงฝาน นี่เป็นครั้งแรกที่มันเห็นเด็กทำร้ายผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยก

“เด็กน้อย… ข้าชักจะชอบเจ้าขึ้นมาแล้ว...”

“อืม...” หนิงฝานสัมผัสกระเป๋า นำโอสถรักษาออกมากิน

ที่หนิงฝานต้องจู่โจมชายชราเกร็ดงูก็เพื่อป้องกันตนเอง แต่นั่นกลับทำให้หมิงลั่วเริ่มชื่นชอบตน…

อีกฟากฝั่ง ฝ่ามือขนาดยักษ์ของหมิงลั่วสร้างอานุภาพการจู่โจมที่รุนแรง ผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกถึง 3 คนต้องร่วมมือต้านรับ

ผู้เชี่ยวชาญไร้แบ่งแยกระดับ 3 บาดเจ็บ… ฝ่ามือเมื่อครู่ใช้ออกด้วยปราณเต็มกำลังของหมิงลั่ว ดูเหมือนพวกมันยั่วยุผิดคนแล้ว

ชายชราเกร็ดงูใบหน้าดำคล้ำ มันคิดจะลอบจู่โจมคนของหมิงลั่ว แต่กลับกลายเป็นว่าบาดเจ็บเสียเอง

“บัดซบ! ตามพวกมันไป! อย่าให้พวกมันหนีไปได้ โดยเฉพาะไอ้เด็กนั่น!”

ชายชราเกร็ดงูเกลียดชังหนิงฝาน

หมิงลั่วหนีไปไกล ตัวมันเองก็บาดเจ็บ ไม่อาจไล่ตามไปได้

“บัดซบ! นี่เป็นเรื่องที่น่าอับอายที่สุดของข้า!”

เสียงที่แฝงด้วยความเกลียดชังและขมขื่น ของชายชราเกร็ดงูดังสะท้อนไปทั่วชั้น...